LOGINผู้หญิงหัวดื้อคนนี้ไม่สนใจคำสั่งเด็ดขาดของผมเลยสักนิด กลับกลืนความเป็นชายของผมเข้าไปในปากเกือบครึ่ง ด้วยการเคลื่อนไหวที่ลื่นไหลและเร่าร้อนจนแทบเอาชีวิตไม่รอดโพรงปากที่คับแน่นและร้อนผ่าวของเธอดูดสติที่เหลืออยู่ของผมจนหมดไม่เหลือ แก้มของเธอบุ๋มเข้าไปทุกครั้งที่เธอดูดแรงๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากด้านล่างนั้นเสียงจุ๊บจั๊บเปียกชื้นดังก้องมากจนเต็มทุกมุมของห้องทำงานสุดเอ็กซ์คลูซีฟแห่งนี้ เสียงเร้าอารมณ์นั้นผสานเข้ากับเสียงหัวใจของผมที่เต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งจนแทบกระแทกซี่โครงมือขวาของผมเผลอกดลงอย่างรุนแรงตรงกลางศีรษะของเธอพอดี ผมขยำเส้นผมยาวสีดำของเธอที่สยายยุ่งเหยิง ตั้งใจให้มันปิดบังใบหน้าสวยของเธอไปบางส่วนความเป็นชายที่ชอบควบคุมของผมเรียกร้องอำนาจเต็มเหนือเกมอันตรายในบ่ายวันนี้ ผมบังคับให้เธออยู่นิ่งกับที่ เพื่อรับทุกแรงขยับช้าๆ จากสะโพกของผม“ทำต่อท่านั้นแหละ เลียด้านล่างด้วย ให้เปียกทั่วๆ ” ผมสั่งกำกับการเคลื่อนไหวออดอ้อนของเธอ โดยไม่เปิดช่องให้ขัดขืนเลยลลิตายอมทำตามอย่างว่าง่าย โดยไม่เอ่ยคำโต้แย้งเอาแต่ใจออกมาแม้แต่คำเดียว เธอถอยริมฝีปากออกเล็กน้อย เปิดพื้นที่ให้ลิ้นขยับได้ถนัดขึ้
เสียงคลิกเบาๆ จากกลไกดังขึ้นในที่สุด ทำให้ผมรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันทีพันธนาการเส้นสุดท้ายบริเวณช่วงบนของร่างกายเธอถูกปลดออกอย่างเป็นทางการ ผ้าลูกไม้สีแดงค่อยๆ ร่วงลงสู่พื้นพรมอย่างเงียบงันลลิตายืนอยู่ตรงหน้าผมโดยไร้สิ่งใดปิดบังความงดงามของเธออีกต่อไป อากาศเย็นภายในห้องทำให้ร่างกายของเธอตอบสนองอย่างเห็นได้ชัดผมถอยหลังไปเล็กน้อย เพื่อมองภาพตรงหน้าที่งดงามราวกับงานศิลป์ บรรยากาศระหว่างผิวขาวนวลของเธอกับฉากหลังที่เป็นตึกระฟ้าที่เรียงรายอยู่ด้านนอกกระจก ส่องประกายใต้แสงแดดยามเที่ยง ทำให้ภาพทั้งหมดดูหรูหราเกินบรรยาย“ถอยไปทำไมล่ะ? กลับมาใกล้ๆ ฉันสิ ฉันยังต้องการความอบอุ่นจากนายอยู่นะ” ลลิตาบ่นพลางดึงชายเสื้อเชิ้ตของผมให้กลับเข้าไปใกล้เธออีกครั้งหญิงสาวผู้สง่างามคนนี้ไม่ได้หลบสายตาผมเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เธอกลับยืนอย่างมั่นใจ ราวกับท้าทายสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของผม ความกล้าของเธอทำให้ผมต้องพยายามควบคุมอารมณ์ที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายในอย่างหนักฝ่ามือของผมค่อยๆ เลื่อนไปสัมผัสร่างกายของเธออย่างทะนุถนอม ความอบอุ่นจากผิวกายของเราค่อยๆ ผสานเข้าหากัน ท่ามกลางความเงียบงันและบรรยากาศท
“ฉันแค่อยากทำให้นายผ่อนคลายน่ะ ที่รัก” เธอพูด พลางมองตรงเข้ามาในดวงตาของผมมือทั้งสองข้างของเธอค่อยๆ ยกขึ้นไปที่ปกเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีขาวที่เธอสวมอยู่ ดวงตาของเธอไม่ละไปจากสายตาของผมเลยแม้แต่วินาทีเดียว ราวกับเธอตั้งใจล็อกความสนใจของผมไว้ ไม่ให้กล้าหันไปทางไหนทั้งนั้นนิ้วเรียวสวยของเธอเริ่มปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ดจากด้านบนอย่างช้าๆ เธอจงใจทำมันช้าๆ เพื่อทรมานผมในที่สุดกระดุมเม็ดแรกก็หลุดออก เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าที่นูนเด่นสวยงามใต้แสงไฟในห้อง พอกระดุมเม็ดที่สองถูกปลด ผิวหน้าอกขาวเนียนของเธอก็เริ่มโผล่ออกมาอย่างเขินอาย ยั่วความกระหายของผมขึ้นมาผมทำได้แค่คำรามต่ำๆ อย่างอดกลั้น ขณะมองการลงมืออย่างเชื่องช้านี้ ลมหายใจเหมือนติดแข็งอยู่ตรงโคนลำคอ“คุณตั้งใจจะทรมานผมตั้งแต่แรกอยู่แล้วใช่ไหม?” ผมกระซิบลอดไรฟัน พลางกำหมัดแน่นข้างต้นขาน่าสนใจตรงที่ลลิตาเพียงตอบเสียงบ่นของผมด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่เต็มไปด้วยชัยชนะ เธอปลดกระดุมเม็ดที่สามและเม็ดที่สี่อย่างไม่ลังเล ในที่สุดผ้าไหมนุ่มลื่นนั้นก็ค่อยๆ เปิดกว้างออกไปทางด้านนอกของไหล่ภาพอันตรายถึงชีวิตที่อยู่ด้านในทำให้หัวใจของผมเต้นแรงเกินขีดจ
ลลิตาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ทันทีด้วยสีหน้าเหนื่อยล้าอย่างมาก ว่าที่เจ้าสาวของผมถอนหายใจหนักๆ เมื่อเห็นกองเอกสารบนโต๊ะทำงาน“ตกลงแผนของคุณจักรีจริงๆ คืออะไรกันแน่ ถึงทำให้คุณสั่งพวกเขาให้ปล่อยบัญชีนั้นยังใช้งานได้อยู่แบบเมื่อกี้?” ลลิตาถาม พลางนวดขมับตัวเองช้าๆ ผมเดินอ้อมโต๊ะทำงาน แล้วนั่งลงตรงขอบโต๊ะหันหน้าเข้าหาหญิงสาวผู้สง่างามคนนั้น“คุณจักรีเตือนให้ผมเห็นความจริงร้ายแรงข้อหนึ่งที่เราสองคนมองข้ามไปน่ะ ลลิตา”“ความจริงร้ายแรงอะไรที่นายหมายถึง? หลักฐานธุรกรรมซื้ออะไหล่ปลอมทั้งหมดเมื่อกี้ก็ชัดเจนมากแล้วว่าชี้ไปที่การแฮกบัญชีผู้จัดการโลจิสติกส์ของเราตอนเที่ยงนี้”“การเบิกจ่ายเงินบริษัทก้อนใหญ่ขนาดนั้น ไม่มีทางผ่านออกไปได้แค่ใช้บัญชีของผู้จัดการระดับกลางคนเดียวแน่ ต้องมีคนในตำแหน่งที่สูงกว่ามากจากฝ่ายการเงินยื่นมือเข้ามาช่วยอนุมัติธุรกรรมมหาศาลนั้นโดยตั้งใจ” ผมเปิดเผยข้อสงสัยหลักจากสายโทรศัพท์เมื่อครู่เมื่อได้ยินคำอธิบายที่มีเหตุผลนั้น สีหน้าของลลิตาก็เปลี่ยนเป็นตึงเครียดกว่าเดิมทันที มือของเธอเผลอนวดสันจมูกตัวเองตามสัญชาตญาณ เพื่อรับมือกับภาระความคิดที่จู่ๆ ก็ถาโถมเพิ่มขึ้นเป็นสอ
“แล้วตอนนี้ผมควรเตรียมรับมือยังไงดีครับ คุณจักรี? ผมตั้งใจว่าจะอายัดบัญชีปฏิบัติการทั้งหมดของแผนกโลจิสติกส์ภายในเที่ยงวันนี้เลย เพื่อไม่ให้เงินไหลออกไปอีก”“อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามด้วยการอายัดทุกบัญชี การตัดสินใจแบบวู่วามแบบนั้นจะทำให้ระบบธุรกิจท่าเรือของคุณหยุดชะงักทั้งระบบ แล้วก็ทำให้คนร้ายไหวตัวทันด้วย”คุณจักรีห้ามด้วยน้ำเสียงเตือนอย่างจริงจัง“ผมต้องการคำแนะนำจากคุณจักรีเพื่อหาทางที่ปลอดภัยที่สุดในการหยุดการเงินนี้แบบเงียบๆ ครับ”“ล็อกสิทธิ์การอนุมัติอัตโนมัติทั้งหมดจากเซิร์ฟเวอร์กลางตั้งแต่ชั่วโมงนี้เป็นต้นไป ดึงอำนาจการชำระเงินดิจิทัลทั้งหมดกลับมาไว้ที่โต๊ะของคุณแบบอนุมัติด้วยตัวเอง อย่าเพิ่งไล่ออกหรือตำหนิใครทั้งนั้น ให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย จะได้ไม่รีบลบหลักฐานทิ้ง”นักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จคนนั้นชี้แนะแผนวางกับดักอย่างรัดกุม“คำแนะนำของคุณจักรีสุดยอดมากเลยครับ ผมจะปล่อยให้คนร้ายคิดว่าตัวเองชนะไปก่อน ขณะที่เราเก็บหลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ไซเบอร์อยู่เบื้องหลัง”“ถูกต้องแล้วที่คุณคิดแบบนั้น ปล่อยให้พวกมันแหวกว่ายสบายๆ อยู่ในบ่อของเราไปก่อน แล้วเดือนหน้าเราค่อยยกแหขึ้นพร้อมกัน”จู่ๆ
"การวิเคราะห์ของคุณลลิตาถูกต้องที่สุดครับ ระบบของเราประมวลผลการชำระเงินโดยอัตโนมัติ เพราะยอดเงินต่อใบแจ้งหนี้ถูกแบ่งเป็นจำนวนที่เล็กมาก การโจรกรรมครั้งนี้ถูกออกแบบมาเพื่อไม่ให้สัญญาณเตือนความปลอดภัยเรื่องวงเงินโอนสูงสุดทำงาน" ศุภกรอธิบายพลางขยับแว่นให้เข้าที่นภารีบพลิกไปหน้าถัดไปเพื่อแสดงหลักฐานเพิ่มเติม "ซัพพลายเออร์อะไหล่รายนี้ไม่ได้ขึ้นทะเบียนอยู่ในสมุดรายชื่อพันธมิตรอย่างเป็นทางการของเราเลยค่ะ แล้วหลังจากที่ดิฉันลองติดตามที่อยู่โกดังของพวกเขาผ่านแผนที่ดาวเทียมเมื่อเช้านี้ ปรากฎว่าเป็นที่อยู่ปลอมค่ะ"สมมติฐานของนักบัญชีอาวุโสทั้งสองคนนี้ฟังดูสมเหตุสมผลและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน พวกเขาทั้งคู่สงสัยว่ามีการบิดเบือนระบบชำระเงินดิจิทัลที่ยังไม่มีโอกาสอัปเดตจากเดือนก่อนมณีที่ยืนตัวแข็งมาตั้งแต่เมื่อครู่ ในที่สุดก็เอ่ยปากร่วมพูดด้วย เลขาส่วนตัวของผมก้าวเข้ามาหนึ่งก้าวจนชิดด้านข้างโต๊ะทำงาน พร้อมเอกสารอีกชุดในมือ"ถ้าจะบอกว่านี่เป็นแค่ความผิดพลาดของระบบคอมพิวเตอร์ล้วนๆ เหตุผลมันก็ค่อนข้างแปลกนะคะ ท่านประธาน ดิฉันรู้สึกสงสัยเลยตัดสินใจตรวจสอบประวัติเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี