EP 07 | แค่ฝันไป

EP 07

เสียงโทรศัพท์มือถือของฉันดังขึ้นปลุกให้ฉันตื่นจากภวังค์ความฝัน เมื่อกี้ฉันฝันบ้าอะไรก็ไม่รู้ ฝันว่าพี่เขมมาลูบไล้ตัวฉัน ริมฝีปากของฉันมันยังคงความรู้สึกอุ่นร้อนอยู่เลย

ฉันหยัดกายลุกขึ้นนั่ง กวาดตามองไปรอบๆ รู้สึกว่าร่างกายของฉันมันโล่งแปลกๆ เมื่อฉันก้มดู บราเซียร์ของฉันถูกถอดออก หัวใจของฉันเริ่มเต้นแรงหรือว่าเมื่อกี้ฉันไม่ได้ฝัน

ฉันยังคงกวาดสายตามองไปรอบๆ อีกครั้ง ที่พื้นมีเสื้อเชิ้ตผู้ชายตกอยู่ หัวใจของฉันมันเริ่มเต้นระรัว ลืมความช้ำที่พี่ตั้มทำกับฉันจนหมดสิ้น

"โอ้กกกกกก!!"

เสียงอาเจียนดังมาจากในห้องน้ำฉันหันไปตามเสียงนั่นแล้วรีบลุกขึ้นจัดการกับตัวเองจนเรียบร้อย ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปอย่างช้าๆ พร้อมกับได้ยินเสียงโอ้กอ้ากที่ดังออกมาจากในห้องน้ำเป็นระยะ

แกร่ก~

"พะ ... พี่เขม"

หัวใจของฉันกระตุกวูบเมื่อเห็นพี่เขมในห้องน้ำ เขาไม่ได้ใส่เสื้อ ระ ... หรือว่าเมื่อกี้ฉันไม่ได้ฝัน ฉันรู้สึกว่าใบหน้าของฉันร้อนผ่าวก่อนที่อยู่ๆ ตัวฉันจะเซไปทางด้านหลังเมื่อด้านหน้าของฉันรับรู้ได้ถึงความหนักของผู้ชายตรงหน้า

ตุ้บ!!

"พะ ... พี่เขม"

หัวใจของฉันเต้นแรงหนักกว่าเก่า ก่อนที่ฉันจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก คงเพราะฉันฝันไปจริงๆ พี่เขมเมาแอ๋ขนาดนี้จะมีเรี่ยวแรงทำอะไรฉันได้ยังไง

ฉันค่อยๆ พยุงพี่เขมให้เดินไปที่เตียงนอนอย่างทุลักทุเล พี่เขมค่อนข้างหนัก และตัวสูงกว่าฉันมาก ตัวของเขามีกลิ่นแอลกอฮอล์เจือปนอยู่นิดหน่อย ฉันแอบหันไปมองใบหน้าคมสันของพี่เขมที่หลับตาพริ้มไม่ได้สติ นี่เป็นอีกครั้งที่ฉันได้ใกล้ชิดกับเขามากขนาดนี้

"วะ ... ว้ายยยย!!"

พี่เขมตัวหนัก ทำให้ฉันเซถลาล้มลงทับร่างกำยำที่มีแต่มัดกล้ามเนื้อของเขา ยิ่งตรงหน้าท้องแกร่ง และแผงอกกว้างของเขามันแข็งๆ บ่งบอกว่าพี่เขมคงจะดูแลตัวเองอยู่ไม่น้อย เขาใช้สองมือประคองเอวของฉันเอาไว้หลวมๆ ขนาดเมายังเป็นห่วงฉันขนาดนี้เลยเหรอ หรือเรื่องที่ฉันได้ยินมาว่าพี่เขมเคยชอบฉันมันจะจริงกันนะ

อันที่จริงพี่เขมก็หล่อใช่ได้เลยนะ ติดอยู่ตรงแค่ว่ารอยสักของเขามันดูเถื่อนๆ เกินไปสักหน่อย ปากน้อยจิ้มลิ้มน่ารักจนฉันเผลอลูบริมฝีปากหนาของพี่เขมไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ยัยพลอยยย !!

อีกทั้งฉันยังไม่ยอมลุกออกจากตัวของพี่เขม ฉันเผลอนอนเล่นบนตัวของเขาทั้งๆ ที่ไม่เคยทำกับพี่ตั้มเลยสักครั้ง หัวใจของฉันมันทำงานหนักอีกแล้ว ฉันรีบหยัดกายลุกขึ้นนั่ง แล้วลงจากตัวของพี่เขมทันที ก่อนจะรีบเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น

ฉันจับหัวใจที่มันเต้นระรัวของฉัน แผ่นหลังของฉันพิงเข้ากับกำแพงปูน ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวราวกับจะไหม้ ลมหายใจของฉันมันอุ่นแปลกๆฉันกลับนึกถึงฝัน ฝันนั้น ฝันที่พี่เขมลูบไล้ร่างกายฉัน

"ยัยพลอย บ้าๆๆๆ"

ฉันยกสองมือตบที่แก้มป่องของฉันระรัว เพื่อเรียกสติ พลางชะโงกหน้ามองคนที่นอนหลับสบายอยู่ข้างในนั้น เห็นว่าเขาหลับไปแล้วฉันก็ใจชื้นขึ้นมา ถ้าหากเขารู้ว่าฉันเอาเขามาฝันแปลกๆ ได้อับอายแน่ๆ

แค่ก! แค่ก! แค่ก!

เสียงไอแห้งๆ ของพี่เขมดังขึ้น ดึงสติของฉันให้กลับมา สองขาเรียวของฉันก้าวเข้าไปในห้องนอนโดยอัตโนมัติลืมทุกสิ่งทุกอย่างชั่วขณะ เหมือนกับว่าแอลกอฮอล์ที่เพิ่งกินเข้าไปเริ่มออกฤทธิ์อีกแล้ว แค่ฉันเห็นหน้าพี่เขมร่างกายของฉันมันก็ร้อนวูบวาบไปหมด

"พี่เขม เป็นอะไรรึเปล่าคะ"

ฉันขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ชะโงกหน้าดูพี่เขมที่นอนหน้าแดงอยู่บนเตียงของฉัน ให้ตายเถอะ หล่อ หล่อมาก หล่อเกินไป อีพี่เขม อีบ้า ฉะ ... ฉันจะมาหลงเขาอย่างนี้ไม่ได้นะ ฉันมีพี่ตั้มแล้วถึงแม้ว่าเขาจะทำให้ฉันเจ็บมาตลอดก็ตาม แต่แล้วอยู่ๆ ร่างกายของฉันก็เอนไปทางพี่เขมราวกับว่าถูกเขากระตุก

ตุ้บ!!

"อ่ะ!!"

ฉันถูกเขากระตุกแน่ๆ อะ ไม่งั้นฉันจะหล่นตุ้บลงมาได้ยังไง แต่พี่เขมยังหลับตาอยู่และ เอ่อ ... และใบหน้าฉันกับพี่เขมห่างกันเพียงแค่อากาศลอดผ่านเท่านั้น ขนตายาวของเขายาวงอน แก้มสากของเขาแดงระเรื่อ ริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่น ทำให้ฉันร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย หล่อจัง

"อืมมมม"

ฉันแสร้งนอนนิ่งๆ เมื่อพี่เขมครางออกมาจากลำคอ น้ำเสียงนุ่มทุ้มของเขาทำเอาหัวใจของฉันมันเต้นแรง และตอนนี้กลายเป็นว่าฉันกำลังถูกเขากอดอยู่บนเตียงของฉัน จะดิ้นก็ดิ้นไม่ได้อันที่จริงแขนพี่เขมก็ไม่น่าจะหนักอะไรมากแต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนถูกเขากดร่างกายของฉันเอาไว้เลย ในเมื่อขยับไม่ได้ ฉันก็ของีบสักหน่อยละกันเพราะฉันก็ว้าวุ่นไม่ไหวแล้ว

คนตัวเล็กที่ผมนอนกอดนิ่งไปแล้วพร้อมกับลมหายใจที่เป่ารดออกมาอย่างสม่ำเสมอ ผมผงกหัวขึ้นแล้วใช้มือค้ำปลายคางเอาไว้ในท่านอนคว่ำแขนของผมยังพาดไปที่ร่างเล็กนั่นอย่างเอาแต่ใจ

ผมไม่ได้เมาอะไรหรอกครับ แต่แกล้งยัยตัวเล็กนี้มันก็น่ารักดี ผมได้เห็นอาการว้าวุ่นใจของเธอแล้วอดมีความสุขไม่ได้ ตอนนี้ผมไม่สนแล้วครับว่าเธอจะเป็นแฟนของเพื่อนผม ในเมื่อมันมีแล้วดูแลไม่ได้ ก็ปล่อยเธอมาให้ผมจะดีกว่า

ผมใช้มือเกลี่ยผมที่ปรกหน้าของยัยตัวเล็กนี่ออกเธอคงตกใจไม่น้อยถ้าได้รู้ว่าผมทำอะไรกับเธอไว้บ้างแต่ไม่เป็นไรนะ ถือว่าครั้งนี้เป็นออเดิร์ฟที่ผมจะค่อยๆ เสิร์ฟให้เธอไปทีละนิดล่ะกัน

ผมแกะกระดุมเสื้อของเธออีกครั้งอย่างเบามือแล้วใช้ปลายนิ้วลูบไล้รอยศักดิ์ชื่อของเธอที่เหนือเนินอกของเธอเบาๆ พร้อมกับจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับอยู่ข้างๆ ผมอย่างนี้ไปเรื่อยก่อนโน้มใบหน้าประทับรอยจูบไปจนทั่วร่างบาง

ผมภาวนาให้ไอ้ตั้มมันไม่สำนึก และผมจะเป็นคนทำให้คนตัวเล็กกระวนกระวายใจเพราะผม ผมสัญญาเลยว่าเธอจะไม่มีเวลาร้องไห้เพราะมันอย่างแน่นอน เพราะเธอต้องเหนื่อยที่ผมเข้าไปวิ่งเล่นในหัวใจของเธอแน่

ผมกำลังจ้องมองผู้หญิงที่กำลังจะเป็นของผม ทั้งตัว และหัวใจ แต่ถึงจะยังไม่ได้หัวใจก็ไม่เป็นไรได้ตัวมาก่อนหัวใจค่อยตามมาทีหลังก็ได้ ผมมั่นใจว่าผมต้องได้อย่างใดอย่างหนึ่งแน่ๆ แต่เป้าหมายของผมคือผมตั้งได้ทั้งสองอย่าง ทั้งตัว และหัวใจของน้องพลอย

"นับจากนี้เธอเจอศึกหนักกว่านี้แน่"

ผมก้มลงกระซิบข้างใบหูของน้องพลอยเบาๆ พร้อมกับจูบหนักๆ ที่หน้าผากมนของเธอ ก่อนห่มผ้าคลุมโปงหลับไปพร้อมกับเธอในที่สุด