Craving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง

Craving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-10-22
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
74Bab
10.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เสือหิวที่ไม่เคยเลือกเหยื่อ...แต่ดันสะดุดเข้ากับของหวานอย่างโมจิ...นุ่มเด้งก้อนนี้เข้าแล้ว หากไม่กัดกินก็จะเสียชื่อเสือหิวไม่เลือกเนื้อกันพอดี

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ...

Renasci no dia em que deveria assinar o vínculo de sangue com Mortlock.

— Grace, Isabella está me esperando. Até quando você vai prolongar isso?

A voz de Mortlock ecoou diante do altar do ritual, carregada de impaciência.

Olhei ao redor, para as pedras antigas e as velas tremeluzentes. Tudo estava exatamente como tinha sido na minha vida passada. Naquela época, assinei meu nome com tanto amor e esperança, acreditando que aquele vínculo seria a prova do nosso amor eterno.

Eu estava errada.

Mesmo com o vínculo, seu coração sempre pertenceu apenas a Isabella.

Na minha última vida, na noite que deveria ter sido a nossa primeira como companheiros, ele não hesitou em me deixar por ela.

— Isabella não está se sentindo bem. Sua antiga doença voltou a se manifestar — ele me disse, sem o menor traço de culpa nos olhos. — Ela salvou minha vida. Eu tenho uma dívida com ela.

— Mas hoje é…

— Grace, não seja tão mesquinha. Isabella é como uma irmã para mim. Como companheira do príncipe, você deveria ser mais compreensiva. Além disso, temos uma vida inteira de noites pela frente, não temos?

Uma irmã.

Que piada.

Essa "irmã" era quem estava ao lado dele em todos os banquetes importantes, enquanto eu, a verdadeira companheira do príncipe, era deixada para comparecer sozinha, sendo ridicularizada como um belo enfeite.

Essa "irmã" vivia no quarto ao lado do dele — o que era reservado para a companheira do príncipe — enquanto eu era colocada em um quarto de hóspedes.

Cedi lugar à "irmã" dele inúmeras vezes, até que, finalmente, naquela batalha contra os caçadores, Mortlock perdeu a chance de me salvar porque estava protegendo Isabella.

Quando a estaca de prata atravessou meu coração, ele estava segurando uma Isabella aterrorizada, tentando confortá-la.

Antes de morrer, o vi olhar para mim em pânico. Ele cambaleou na minha direção, com os olhos brilhando com algo que parecia lágrimas.

Mas era tarde demais.

— Grace! — a voz de Mortlock me trouxe de volta ao presente. — Os Anciões estão esperando. O que está te distraindo tanto?

Olhei para o homem que estava prestes a arruinar minha vida.

— Não é nada.

— Se você tem outra coisa para fazer, pode ir — eu disse.

Um sorriso aliviado surgiu nos lábios de Mortlock, e seu olhar se suavizou.

— Que bom ver que você não está com ciúmes de Isabella desta vez.

— Não se preocupe — ele acrescentou. — Vou compensar nosso tempo juntos esta noite.

Ele se inclinou para me beijar. Instintivamente, virei o rosto, e os lábios dele tocaram minha bochecha.

Ele não pareceu notar. Apenas se virou e saiu apressado.

Olhei para o vínculo de sangue, para o espaço onde o nome Grace Vance estava escrito.

Na minha vida passada, assinei meu nome ali e entreguei meu destino a ele.

Nunca mais.

Furei meu dedo e espalhei sangue sobre a tinta, borrando as letras.

Então, lentamente, escrevi outro nome.

Isabella.

A pena de prata deslizou pelo pergaminho, e cada traço foi uma libertação como nunca havia sentido antes.

— Está feito — eu disse, entregando o vínculo ao Ancião responsável pelo ritual.

O antigo vampiro pegou o contrato e começou a entoação. Uma luz dourada se ergueu do pergaminho, e o texto vermelho-sangue começou a brilhar.

O vínculo foi selado.

O Ancião me entregou uma cópia.

Observei o nome "Isabella" cintilar à luz da lua, e uma onda de liberdade arrebatadora tomou conta de mim.

Desta vez, eu não seria o sacrifício em sua história de amor.

Desta vez, eu viveria para mim mesma.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
74 Bab
บทนำ...
...🍡ฉันคือโมจิ หนึ่งในผู้หญิงในไม่กี่คนของสาขาวิศวกรรมโยธา หน้าสวยหุ่นปัง แต่ความรักไม่ปังตามหน้าตาของฉันหรอกนะ แม้ว่าฉันอุตส่าห์ตั้งใจเป็นแฟนที่ดีของคนที่ฉันคุยด้วย แต่ไอ้บ้านั่นดันบอกว่า เพราะฉันไม่ยอมให้เอาก็เลยไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น!ฉันผิดนักหรือไงที่หวงตัว! แถมไอ้แฟนเก่าบ้านั่นก็เพิ่งจะคบกันได้แค่เดือนเดียว แต่จ้องจะล่อเสียแล้ว ซ้ำฉันปฏิเสธไป มันโกรธ ไม่ตอบแชต โทรไปก็ไม่รับ แล้วแบบนี้จะอยากให้ฉันวางใจอยากมอบของรักของหวงให้ยังไง!พอกันทีผู้ชายชั่ว ๆ ฉันจะไม่สนคนแบบนี้แล้ว!แต่ปณิธานนั้นก็ดันมาสะดุดเพราะเพื่อนของพี่รหัสดันมาวุ่นวายกับฉันเสียนี่ เห็นหล่อแบบนี้หากหลุดมาถึงปากฉันละก็รับรองว่าไม่ใช่คนดีอะไร ปีนี้ผ่านมาจนถึงเดือนแปด ฉันเลิกกับผู้ชายมาแปดคนแล้ว จะมองท่าทางรักจริงหวังฟันของเหล่าผู้ชายพวกนั้นไม่ออกก็ควายแล้ว"มุกเข้าห้องผิดนี่คิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ""ไม่!"“ก็รู้นี่...แล้วยังจะตามฉันมาอีก” "ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องใส่ใจ นี่ลุงหลงตัวเองมากเลยดิ...หน้าตาเหมือนเห็บหมา...แล้วยังชอบเอาท่าหมาอีก...เหอะคิดว่าคนแบบนี้น่าคบมากมั้ง...ฉันก็คิดว่าห้องเช่านี้มีผีเลยเดินมาดู แล้วก็จ
Baca selengkapnya
บทที่ 1 โยธาแปลว่าอิสระ 1/2
“แม่งอยากกินโมจิว่ะ!” "กูจะราดน้ำโมจิให้ฉ่ำ ๆ แล้วแดกแม่งในคำเดียวเลย""มึงอยากกินโมจิไหนวะ ไอ้ลูกกลม ๆ ที่อยู่ในตู้ร้านตรงข้ามนั่น หรือลูกกลม ๆ สองลูกที่เดินอยู่โน่น?""กูมันชอบเหมาอยู่แล้ว จะแดกให้หมด"เสียงที่ดังหึ่ง ๆ อยู่ในหูตอนนี้เรียกได้ว่า ทำให้คนที่เพิ่งเลิกกับแฟนมาอย่างฉันต้องการระบายอารมณ์ใส่ใครสักคน“ไอ้สัดนี่!”นั่นเสียงพี่ยอดรักพี่รหัสของฉัน พร้อมกับมือที่โบกไปที่หัวไอ้รุ่นพี่สารเลว ในหัวคิดแต่เรื่องต่ำสะดือที่ชอบเห่าเวลาฉันเดินมาหาพี่ยอดรักเห็นมันทำหน้าเจ็บเจียนตาย แต่ฉันว่ามันยังไม่ค่อยพอเท่าไรนะ คนพวกนี้สันขวานถึงจะเหมาะกับกบาลพวกรุ่นพี่ปากเสีย“สวัสดีค่ะพี่ยอด มาเอากุญแจห้องที่พี่ยูตะฝากไว้” พี่ยูตะนี่ก็เป็นพี่ชายคนรองของฉันเอง พี่ชายคนรองชื่อจริงชื่อวริศ เรียนอยู่คณะวิศวะเคมี อีกมหาวิทยาลัยหนึ่ง ที่บ้านติดกับพี่ยอดรักลูกชายนักการเมืองในจังหวัดเพชรบุรี แถมยังเป็นเพื่อนซี้พี่ชายฉันด้วย“มาอยู่ห้องพี่ก่อนไหมคะ น้องโมจิ”“เสือก...หลบไป” พี่ยอดรักชิงด่าไปก่อนที่ฉันจะเปิดปาก รอดตัวไปนะ ถ้าเป็นอีโมจิหนักกว่านี้“โทษทีว่ะโมจิ...พี่ลืมเอาไว้ที่ห้อง เดี๋ยวพี่เรียนเล
Baca selengkapnya
บทที่ 1 โยธาแปลว่าอิสระ 2/2
“ระบายอารมณ์ไงมึง เจอแต่พวกตัวเหี้ยในคณะวิศวะมาก็เยอะแล้วปะ เราก็ต้องผ่อนคลายไง ไปกัน” น้ำตาลเองก็ไม่ต่างจากนังป๊อปที่อยากกินเหล้าจะตาย กลับบ้านก็สร้างภาพลักษณ์ที่ดี เป็นกุลสตรีให้แม่ควงออกงานไปขาย เพราะบ้านเป็นไฮโซ“นั่นดิ...มึงว่าปะว่า คณะเรานี่แม่งน่าจะต้องทำบุญใหญ่ล้างป่าช้าสักที ยังไม่ถึงเดือนสิบเลยออกมาให้คนชิงแล้ว เดินกันยั้วเยี้ย กูกลัวจะเหยียบตีนเข้าสักวัน”นี่แหละปากฉัน...คนที่ได้ชื่อว่าเป็นสาวใบหน้าหวานแห่งโยธาที่ปากหมาที่สุด จนไม่มีใครเอาลงสักคนฉันก็รอให้คนมาเอาอยู่เหมือนกัน แต่ว่าเห็นอย่างนี้ก็เลือกคนเหมือนกัน‘หากไม่ดีกว่าใครคนนั้น...ฉันก็ตัดใจให้เอาไม่ลงจริง ๆ’คิดแล้วก็เศร้า จากนั้นพวกเราก็เข้าเรียนกันด้วยวิชาที่แม่งสูบพลังชีวิตสุด ๆ จนเมื่อถึงเที่ยงก็หิวโซลงมา แต่ฉันดันขอแวะเข้าห้องน้ำก่อน แต่พออีสองตัวนั่นเข้าไปบ้างมันดันเถลไถล จนฉันหน้าหงิกเพราะยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า แล้วก็ถูกมันด่า“เป็นเหี้ยอะไรเอ่ย ทำหน้าให้ดีกว่าส้นตีนหน่อย ทำไมรอแค่นี้รอไม่ได้ ทีรอคนเก่ายังรอได้เลย”“เหี้ย!”“หรือไม่จริง”“แสนรู้”แสนรู้จริง ๆ ที่ฉันคบ ๆ เลิก ๆ ก็เพราะรักแรกของฉั
Baca selengkapnya
บทที่ 2 รุ่นพี่หรือผีเปรต
ฉันยืนขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้าประตูครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าหาหมายเลขห้องว่าถูกต้องหรือเปล่า ก็คิดว่าไม่ผิดแน่ ๆ แถมฉันยังแตะคีย์การ์ดเข้ามาได้อีกด้วย แม้ว่าประตูด้านหน้าจะมีสองระบบเป็นกดรหัส แตะคีย์การ์ดก็เถอะเมื่อแน่ใจแล้วว่าห้องนี้เป็นห้องที่พี่ชายเช่าให้ไม่ผิดแน่ ๆ จึงกระแทกประตูให้เสียงดังสนั่น เพื่อหวังว่าคนที่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะอยู่นั้นจะรู้ตัวแล้วก็เลิกแต่...“อื้อ...ตับ ตับ ตับ...อื้อ...”ไม่ได้ผลแฮะ...หรือว่าสองคนนั้นเมามันจนหูดับไม่ได้ยินเสียงรอบตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันจึงนั่งรอที่โซฟาเพื่อหวังว่ากิจกรรมเข้าจังหวะน่าจะเป็นเจ้าของห้องคนเก่าที่ยังไม่ได้ย้ายออกไปจะเสร็จโดยเร็วพลันนานเกือบห้านาทีแต่ก็ยังไร้วี่แววที่จะหยุด เท่านั้นยังไม่พอ เสียงยิ่งทวีดังขึ้นจนฉันเริ่มเดือดแล้ว ทั้งที่คิดว่าไม่ควรขัดขวางความสุขใครในเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มเช่นนี้แต่เมื่อนึกถึงไอ้พี่ยชนามันก็ทำให้ฉันเดือดปุด ๆ ในอกก่อนจะลุกขึ้นเดินหน้าตึง ๆ เข้าไปยังที่มาของเสียง และก็เห็นว่าอีกคนนั้นเป็นผู้ชายร่างสูง หุ่นกำยำในกางเกงยีนกับเสื้อชอปที่ยังไม่ถอดออกด้วยซ้ำต้องรีบขนาดนั้นเลยหรือไง กลางวันแสก ๆ เงี่ยนไม่รู
Baca selengkapnya
บทที่ 3 เรื่องราวยังไม่จบ
ฉันสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอดก่อนจะตัดสินใจกดเบอร์โทรออกเป็นพี่ยูตะ และแล้วก็รวดเร็วทันใจดี เพราะรอเพียงไม่นานไอ้พี่ยูตะก็รับสายของฉัน“นี่ยูเช่าห้องอะไรให้...รู้ไหมว่ามีหนังสดมาเล่นจนเกือบต้องไปคลินิกให้หมอล้างตาให้ อุจาดตา!”(เฮ้ยโมจิ อย่าเพิ่งโวยวาย เดี๋ยวจัดการให้ นั่นเพื่อนพี่เอง)“คบคนสันดานหมาหน้าหื่นแบบนี้ไง ถึงได้นิสัยไม่ต่างกัน เลิกคบกันไปซะ ไม่งั้นฟ้องแม่แน่”(ปกติมันเป็นคนดี...นี่คงจะผิดจังหวะ)“ดีห่มละสิ...หื่นแบบนี้แถมยังโชว์พาวด้วยการกระแทกจนน้ำแตกต่อหน้าต่อตา”ฉันพูดด่าซึ่งหน้า แม้ว่าจะอยากด่าคำอื่นที่ใช้พยัญชนะตัวเดียวกัน แต่ก็ต้องข่มเก็บไว้ในใจ ต่อให้ปากจัดแค่ไหน คำนี้จะเป็นคำสุดท้ายที่ฉันจะใช้ด่าผู้ชาย เพราะมันเป็นอวัยวะเพศของผู้หญิง“ยูตะเหรอ...น้องสาวนายแสบกว่าเบตาดีนอีกว่ะ”เจ้าของห้องพูดแทรกขึ้นมาทำให้ฉันถลึงตาใส่ แม้ว่าใจจริงอยากสาวหมัดใส่ก็เถอะ ฉันว่าเขาโรคจิตนิด ๆ นะ แถมนิสัยทุเรศแบบนี้ คาดว่าพี่ชายคงจะเอาเยี่ยงอย่าง ถึงได้ทำเรื่องอย่างว่านอกห้อง ทั้งที่น้องสาวก็อยู่ด้วย(ใจเย็น ๆ โมจิ...เดี๋ยวพี่คุยให้)“ไม่คุยแล้ว จะกลับบ้านฟ้องแม่”(พ่อกับแม่บินไปดูงานที่สิงคโ
Baca selengkapnya
บทที่ 4 วุ่นวายไม่เลิก
เสียงนั้นทำให้ฉันที่โดนกักอยู่บนตักมีสถานการณ์แย่กว่าเดิม เพราะอีกคนที่โดนฉันใช้ท่าไม้ตายบิดหัวนมอย่างเอาเป็นเอาตาย จับฉันให้นั่งคร่อม อยู่ในท่าล่อแหลมไม่พอ ยังต่อหน้าต่อตาคนมาใหม่อีกด้วย“เฮ้ย...ไอ้ปุณณ์ทำเหี้ยอะไรเนี่ย”เสียงที่คล้ายกับคนที่ร้องเหมือนหมาอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันหันไปหา ราวกับว่าที่เห็นอยู่คือสิ่งประหลาด เพราะคนมาใหม่หน้าตาไม่ได้ต่างกับคนที่ฉันนั่งทับอยู่เลยสักนิด แม้ว่าใบหน้าจะดูคมกว่าเล็กน้อยก็เถอะ หากเทียบความหล่อแล้วคนที่ฉันนั่งอยู่บนตักได้คะแนนเพิ่มเล็กน้อยก็จริง แต่สันดานติดลบก็ชดเชยกันไม่ได้“มึงจะดูอีกนานไหมช่วยกูก่อน...หัวนมกูจะหลุดแล้ว”อ้อ ฉันก็ลืมไปว่า ฉันมือเหนียวยิ่งกว่าตีนตุ๊กแก พอจับบิดก็ติดมือเลย แล้วจะไม่ปล่อยถ้าไม่ได้สิ่งที่ต้องการซึ่งคนที่กักฉันเอาไว้ไม่ยอมปล่อยฉันลงจากตัก....ห้านาทีหลังจากนั้นฉันที่นั่งคนละมุมกับคนที่ก่อเรื่อง แล้วสักพักคนที่มาช่วยไกล่เกลี่ยฉันก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้พร้อมกับขอโทษแทนไอ้พี่สารเลว“โมจิ พี่ขอโทษแทนไอ้หื่นนั่นด้วย ปกติมันชอบพาผู้หญิงมากินเรี่ยราด นี่คีย์การ์ดห้องพี่ อยู่ไปก่อน พี่จะไปอยู่บ้านที่ซื้อใหม่แล้ว คงไม่ได้มานอน
Baca selengkapnya
บทที่ 5 พี่อร่อยกว่ามะเขือยาว
ฉันแต่งตัวอยู่สิบห้านาทีเพราะเริ่มจะสายแล้ว และไม่สนใจไอ้คนที่บอกว่าจะไม่ปล่อยอะไรนั่น แต่ว่าตอนนี้ฉันต้องไปเรียน แต่เมื่อออกมาก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นรุ่นพี่นั่งกันอยู่โดยมีพี่รินนั่งเป็นประธาน อีกคนน่าจะเป็นแฟนพี่เขา ฉันเคยเห็นไกล ๆ เดินมาด้วยกัน ส่วนอีกสองคนนั้นไม่ต้องแนะนำก็รู้จักแล้วพวกเขามองมาที่ฉันเป็นตาเดียว และสายตานั้นบ่งบอกได้อย่างดีว่าเขาคิดอะไร แต่ฉันไม่มีเวลาอธิบายหรอก ตอนนี้ต้องรีบแล้ว“สวัสดีค่ะพี่ริน...โมจิมีเรียนเช้าไปก่อนนะคะ” ฉันไม่คิดจะอธิบายอะไร เพราะว่าไม่ได้มีอะไรเกินเลยระหว่างฉันและเขา แต่อีกคนดูเหมือนกำลังสร้างงานให้ฉันนะ“คุยกันหน่อยสิ” เขาเรียกฉัน“ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว...ต่อไปก็ห้ามเข้าห้องคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าอีก” ไอ้พี่ปุณณ์พูดเสียงสบาย ๆ คล้ายกับไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร แต่ทว่าฉันไม่มีเวลาเล่นแมวไล่จับหนูกับเขาหรอกเพียะ!“ไอ้เวรนี่...กูบอกแล้วใช่ไหมอย่ามาทำสันดาน นั่นน้องไอ้ยู” เป็นพี่รินที่โบกหัวพี่ปุณณ์ไปหนึ่งที แต่ฉันรีบไม่มีเวลาอยู่รอสมน้ำหน้า จึงเอียงคอยักไหล่ไปหนึ่งทีก่อนจะออกไปเรียนฉันขับรถเพียงสิบนาทีก็ถึงมหาวิทยาลัย และวันนี้โชคดีที่ตึกคณะมีที่จอดรถเหล
Baca selengkapnya
บทที่ 6 อยากเป็นเสือแต่เธอให้เป็นหมา
ป๊อปและน้ำตาลที่กำลังสุมหัวเมาท์เรื่องของพี่ปุณณ์อย่างเมามันพลันยกมือปิดปาก เมื่อคนที่มาใหม่ก็คือคนที่พูดถึงกันอยู่ แต่ที่หนักกว่าคือฉันที่พ่นน้ำออกไปแบบเต็ม ๆ ใส่หน้าคนที่ทะเล่อทะล่าเข้ามาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง“โมจิ...ทำบ้าอะไรเนี่ย” พี่ปุณณ์ดูหัวเสียนะ แต่ถ้าเป็นฉันก็หัวเสียเหมือนกัน แต่เขาดันโผล่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงทำไมล่ะฉันที่จะอ้าปากด่าแต่นังป๊อปกลับรีบสวนขึ้นมาก่อนเสียนี่ ชอบขัดเพื่อนจริง ๆ“เอ่อ...พี่ปุณณ์คะ...มาทานข้าวเหรอคะ...นั่งก่อนค่ะนั่งก่อน”ฉันที่สำลักแทบตายกลับไม่ดูดำดูดีเพื่อน เลือกผู้ชายก่อนเลย ที่สำคัญดันให้เขานั่งข้างฉัน โต๊ะก็ใหญ่ที่ก็กว้างอยากจะหาความบาลานซ์ ไม่ดูสีหน้าเพื่อนสักนิด“อุ้ย...ไม่นึกเลยนะคะว่าพี่ปุณณ์จะชอบมากินอาหารเช้าที่โรงอาหารสองด้วย...มาคนเดียวด้วย วันหลังเรียกป๊อปได้นะคะ”คำก็คะสองคำก็คะ...คะขาพูดง่ายเนอะกับผู้ชายหล่อ ฉันที่เหม็นหน้าเพื่อนที่แสดงละครเก่งราวกับตัวเองกำลังแสดงซีรีส์ จนน่าจะมอบบทดาราชายสมทบให้เสียจริงนอกจากจัดแจงไม่พอยังหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระป๋าของฉันไปเช็ดหน้าเช็ดตาให้เขาอีก ทิชชูเปียกในกระเป๋าฉันก็มี ทำไมต้องเอาผ้าเช็ดหน้าที
Baca selengkapnya
บทที่ 7 เจ้ากรรมนายเวร 1/2
ฉันรีบกินข้าวจ้วงเข้าปากเมื่อรู้สึกว่าคนข้าง ๆ รุกแรงเกินไปจนตัวเองเสียอาการ กลัวจะแพ้เสียงในหัวหลุดคำพูดที่คิดออกมา ดังนั้นผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนที่ฉันจะต่อกรด้วยง่าย ๆ ดังนั้นอยู่ให้ห่างที่สุดดีกว่าส่วนเพื่อนสองคนที่นอกจากจะมองหน้าฉันสลับกับคนข้าง ๆ อย่างสงสัยพร้อมกับต่อมเผือกทำงานหนักมาก กระทั่งพักเบรกอาจารย์ออกไปข้างนอก กระบวนการซักฟอกจึงเริ่มขึ้น“อีโมจิ...เล่า!”น้ำเสียงกดดันของเกย์ควีนสายเผือกเริ่มทันที และพวกฉันที่เลือกนั่งในจุดที่คนอื่นไม่นั่งทั้งยังเป็นมุมอับสายตา แต่ว่าก็ยังมองเห็นด้านหน้าได้ชัดเจน ดังนั้นนังป๊อปไม่รอให้เลิกคลาสก็เริ่มถามด้วยความอยากรู้ฉันเห็นมันทำท่าคันปากยุบยิบ ๆ อยู่ตลอด แต่คุยไม่ได้ตอนอาจารย์สอนแล้วนึกขำ แต่ทว่าจะเล่ายังไงให้ดูไม่น่าเกลียดดีล่ะ“เรื่องมันยาว”“กูว่างฟังมึงได้ทั้งชีวิต”ใช่สิ เรื่องที่อยากรู้มันมีเวลาทั้งชีวิตแหละ แต่เรื่องของฉันพวกมันเลือกจะเมินสุดท้ายฉันที่ไม่เคยมีความลับกับเพื่อน ถูกกดดันด้วยสายตาสองคู่ จึงเล่าย่อ ๆ เกริ่นก่อนค่อยเล่าอีกทีหลังเลิกคลาส แล้วทั้งคู่อุดปากกรี๊ดก่อนจะต้องสงบเสงี่ยมเรียนต่อ แต่ฉันรู้พวกมันอยากจะรู้เรื่องราว
Baca selengkapnya
บทที่ 7 เจ้ากรรมนายเวร 2/2
ชอบเวลาผมอ่อยแล้วอีกคนเสียอาการ ยายเด็กนี่คิดว่าตัวเองเก่งนักหนาสินะ เก่งแต่ปากจริง ๆ อยากจะบอกว่าไม่ได้เสี้ยวของพี่หรอกนะน้องเมื่อวานกับเมื่อเช้าผมโดนทั้งน้องชายสวด และเพื่อนอีกสองคนสั่งเด็ดขาดห้ามยุ่งกับน้องไอ้ยูตะ เพราะไม่ต้องการมีปัญหายูตะเป็นเพื่อนต่างมหาวิทยาลัยรู้จักกับยอดรัก และบังเอิญเจอกันตอนปีสองที่ร้านเหล้า พูดคุยกันสนุกดีแต่ก็ไม่ได้สนิทกันมากเพราะไม่สนิทกันมากเนี่ยแหละ พวกมันถึงเตือนผมว่าอย่ายุ่ง เดี๋ยวจะเป็นเรื่องบาดหมางกันสองมหาวิทยาลัย และไม่อยากให้เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเวียนมาอีกคืองี้ คณะผมคือคณะวิศวฯ ใช่ปะ มันก็ห้าวเป้งกันอยู่แล้วแต่ละคน ทีนี้อะไรไม่อะไรดันไปจีบสาวคณะวิศวฯ ของอีกมหาวิทยาลัยที่เหมือนเป็นพี่น้องเกื้อกูลกันมา แล้วไอ้รุ่นพี่เสือกไปหลอกน้องเขา แล้วจะพาไปให้เพื่อนกินฟีลแบบสมบัติผลัดกันชม แล้วรุ่นน้องตอนนั้นเลยไปบอกรุ่นพี่ในคณะ จากนั้นสองมหาวิทยาลัยก็เกิดเรื่องทะเลาะวิวาทแทบจะวันเว้นวัน เพราะเหมือนหยามกัน เห็นพวกผมปากหมาแบบนี้ พอมีเรื่องมันเลือดขึ้นหน้าพี่รักน้องน้องรักพี่ขึ้นมาทันที เดือดร้อนคณบดีต้องไปเจรจาแม้ผ่านมานานหลายปีรอยร้าวจะค่อย ๆ ประ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status