Craving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง

Craving Love เสือหิวไม่เลือกน้อง

last update最後更新 : 2025-10-22
語言: Thai
goodnovel18goodnovel
評分不足
74章節
10.2K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ความรักหวาน

อีโรติก

บุคคลที่หนึ่ง

วัยรุ่น

ฝาแฝด

วิศวกร

วันไนท์สแตนด์

แอบรัก

คู่ปรับ

เสือหิวที่ไม่เคยเลือกเหยื่อ...แต่ดันสะดุดเข้ากับของหวานอย่างโมจิ...นุ่มเด้งก้อนนี้เข้าแล้ว หากไม่กัดกินก็จะเสียชื่อเสือหิวไม่เลือกเนื้อกันพอดี

查看更多

第 1 章

บทนำ...

Rhea POV – 8 years old

“Sweetie… don’t look, mummy… ah…” my mother, Aveline, said, gripping the sheet tightly with a strange man on top of her.

I had come home earlier to get a glass of water before going back to play with my friends at the field when I heard her screams. I thought she was in trouble.

Maybe we were getting robbed again. She always told me that if that happened, I should run and hide instead.

But I couldn’t.

Her cries were getting louder, and that’s how I ran into this scene.

“Mama!” I yelled, rushing toward her and hitting the strange man. “Get away from my mummy!”

“Get off me, you brat!” the man growled, shoving me aside with one hand.

I landed hard on the floor, hitting my head on a wooden shelf.

Tears welled up in my eyes as broken sobs escaped my lips.

“I’m okay… sweetie, mummy is working,” my mother said. Her voice was shaky, like she was out of breath, and another whimper escaped her lips. “This is work, okay? Go outside and play with Kenzie.”

I couldn’t see her face. I could only hear her voice as she spoke, because the man had his back turned to me. He was moving back and forth really fast, and the bed squeaked every time.

“Yeah, get out of here. Your mom’s doing serious work.” He chuckled darkly.

I whimpered as her screams got louder and her legs started to shake. Wiping the tears from my eyes, I forced myself to my feet.

Mama said it was work, so I shouldn’t disturb her… but something still didn’t feel right.

I had seen many men come into the house before. Usually, I was always at Kenzie’s place and came back later in the evening, so I never really knew what kind of work it was. I didn’t know it made her scream like that. I didn’t know it hurt her.

Just to be sure she was okay, I waited outside our small house, counting stones and kicking empty bottles until her screaming finally died down.

A few minutes later, the front door creaked open.

A man stepped out, fixing his pants, and my body trembled as his eyes landed on me — still crouched in the corner, holding a stick.

Now that I could see his face clearly, he didn’t look as scary as I imagined, except for the scar running over where his left eye was supposed to be… and the cigarette hanging from his lips.

He started walking toward me, and I scrambled back until my back hit the wall. Then he crouched down in front of me.

“What’s your name?” he asked.

“R… Rhea…” I replied, my voice barely above a whisper.

“Rhea.” He repeated, tasting my name on his lips. “That’s a nice name. But it doesn’t complement your appearance, does it? I’ll call you… mutt.”

He smirked, exhaling a puff of smoke that made me cough.

I clutched the stick tighter until my knuckles turned white. Seeing this, the man only chuckled.

“What are you gonna do with that, huh? Hit me again?”

I didn’t answer. I wanted to cry.

“Your mom’s a good worker, kid. Real good.” He grinned, leaning in closer.

“Pedro…!” Mama’s voice came from behind.

My gaze shifted. She was standing by the door. Her dress was half-buttoned and her hair a mess. She looked exhausted, but her fist was clenched so tight.

Pedro slowly turned his head, and his grin widened even more.

“When I heard you had a daughter, I didn’t know she’d be this beautiful,” he said, eyes dragging over me. “But I guess she takes after her mother. Might be worth more than you one day.”

“She’s just a child!” Mama snapped, her voice louder this time. She took a step forward, but she looked like she was scared to take another.

Pedro only chuckled. “Weren’t we all?” he said simply, dropping the cigarette to the floor. Then he reached into his coat and pulled out a piece of candy, stretching it out toward me.

I stared at the candy… then at my mother.

“Your mother won’t mind,” he whispered, snapping my gaze back to him. Slowly, I reached for it.

He smiled warmly, then ruffled my hair before slowly getting up and walking back to my mother. He pulled out his wallet and counted a few dollar bills, handing them to her.

So it was really work.

My mom took it with shaky hands, clutching it tightly. But then I watched as he reached for her chin, tilting her head upwards, and began leaning closer.

“Not in front of my daughter,” my mother whispered, her eyes darting to me, then back at him.

I heard him huff, then he pulled away. “I’ll book again for next week,” he said, brushing his thumb against her lip. Then he turned and began walking away. “And nice to meet you, mutt,” he added without looking back.

I remained crouched in the corner, staring at the candy in my hand for a long time. It was red. Strawberry, maybe. I like strawberry.

“I told you to go to Kenzie’s,” my mother said finally.

“I came to get water,” I whispered.

She didn’t say anything after that. I watched her rub her hands over her arms like she was cold, even though it was warm. Then she turned around and headed inside.

I followed her in. The house smelled strange now. The bed looked like a mess.

“Throw that away,” my mother said softly as she poured water from the jug into a glass cup. “Don’t eat it.”

I nodded and walked to the tiny trash can in the corner, dropping the candy into it. My hand didn’t feel clean, so I rubbed it on my shirt.

“Here,” she said, now standing beside me and handing me the glass of water. I took it with both hands, drinking slowly while Mom watched me.

Suddenly her eyes widened in horror. She reached out and pulled a strand of my hair.

“The dye… why is it fading?” she whispered.

I didn’t understand why she looked so scared. She had colored my hair black to match hers, rubbing cheap dye into my white hair until they looked the same.

But now, the white streaks were starting to show at the roots.

“We should fix it,” she said, gently guiding me to the washbasin. She rummaged through the cabinet until she found the half-used box of dye.

“Mama,” I whispered as her hands worked through my hair.

“Hmmm?”

“Why does it matter? Why don’t you want to show my real hair?”

“Because white hair is special, Rhea. And special things…” she murmured, “special things get taken away.”

A cold droplet slid down my neck, and she sniffled.

“There,” she said at last, wiping her stained fingers on her already ruined dress. “All gone.”

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
74 章節
บทนำ...
...🍡ฉันคือโมจิ หนึ่งในผู้หญิงในไม่กี่คนของสาขาวิศวกรรมโยธา หน้าสวยหุ่นปัง แต่ความรักไม่ปังตามหน้าตาของฉันหรอกนะ แม้ว่าฉันอุตส่าห์ตั้งใจเป็นแฟนที่ดีของคนที่ฉันคุยด้วย แต่ไอ้บ้านั่นดันบอกว่า เพราะฉันไม่ยอมให้เอาก็เลยไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น!ฉันผิดนักหรือไงที่หวงตัว! แถมไอ้แฟนเก่าบ้านั่นก็เพิ่งจะคบกันได้แค่เดือนเดียว แต่จ้องจะล่อเสียแล้ว ซ้ำฉันปฏิเสธไป มันโกรธ ไม่ตอบแชต โทรไปก็ไม่รับ แล้วแบบนี้จะอยากให้ฉันวางใจอยากมอบของรักของหวงให้ยังไง!พอกันทีผู้ชายชั่ว ๆ ฉันจะไม่สนคนแบบนี้แล้ว!แต่ปณิธานนั้นก็ดันมาสะดุดเพราะเพื่อนของพี่รหัสดันมาวุ่นวายกับฉันเสียนี่ เห็นหล่อแบบนี้หากหลุดมาถึงปากฉันละก็รับรองว่าไม่ใช่คนดีอะไร ปีนี้ผ่านมาจนถึงเดือนแปด ฉันเลิกกับผู้ชายมาแปดคนแล้ว จะมองท่าทางรักจริงหวังฟันของเหล่าผู้ชายพวกนั้นไม่ออกก็ควายแล้ว"มุกเข้าห้องผิดนี่คิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ""ไม่!"“ก็รู้นี่...แล้วยังจะตามฉันมาอีก” "ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องใส่ใจ นี่ลุงหลงตัวเองมากเลยดิ...หน้าตาเหมือนเห็บหมา...แล้วยังชอบเอาท่าหมาอีก...เหอะคิดว่าคนแบบนี้น่าคบมากมั้ง...ฉันก็คิดว่าห้องเช่านี้มีผีเลยเดินมาดู แล้วก็จ
閱讀更多
บทที่ 1 โยธาแปลว่าอิสระ 1/2
“แม่งอยากกินโมจิว่ะ!” "กูจะราดน้ำโมจิให้ฉ่ำ ๆ แล้วแดกแม่งในคำเดียวเลย""มึงอยากกินโมจิไหนวะ ไอ้ลูกกลม ๆ ที่อยู่ในตู้ร้านตรงข้ามนั่น หรือลูกกลม ๆ สองลูกที่เดินอยู่โน่น?""กูมันชอบเหมาอยู่แล้ว จะแดกให้หมด"เสียงที่ดังหึ่ง ๆ อยู่ในหูตอนนี้เรียกได้ว่า ทำให้คนที่เพิ่งเลิกกับแฟนมาอย่างฉันต้องการระบายอารมณ์ใส่ใครสักคน“ไอ้สัดนี่!”นั่นเสียงพี่ยอดรักพี่รหัสของฉัน พร้อมกับมือที่โบกไปที่หัวไอ้รุ่นพี่สารเลว ในหัวคิดแต่เรื่องต่ำสะดือที่ชอบเห่าเวลาฉันเดินมาหาพี่ยอดรักเห็นมันทำหน้าเจ็บเจียนตาย แต่ฉันว่ามันยังไม่ค่อยพอเท่าไรนะ คนพวกนี้สันขวานถึงจะเหมาะกับกบาลพวกรุ่นพี่ปากเสีย“สวัสดีค่ะพี่ยอด มาเอากุญแจห้องที่พี่ยูตะฝากไว้” พี่ยูตะนี่ก็เป็นพี่ชายคนรองของฉันเอง พี่ชายคนรองชื่อจริงชื่อวริศ เรียนอยู่คณะวิศวะเคมี อีกมหาวิทยาลัยหนึ่ง ที่บ้านติดกับพี่ยอดรักลูกชายนักการเมืองในจังหวัดเพชรบุรี แถมยังเป็นเพื่อนซี้พี่ชายฉันด้วย“มาอยู่ห้องพี่ก่อนไหมคะ น้องโมจิ”“เสือก...หลบไป” พี่ยอดรักชิงด่าไปก่อนที่ฉันจะเปิดปาก รอดตัวไปนะ ถ้าเป็นอีโมจิหนักกว่านี้“โทษทีว่ะโมจิ...พี่ลืมเอาไว้ที่ห้อง เดี๋ยวพี่เรียนเล
閱讀更多
บทที่ 1 โยธาแปลว่าอิสระ 2/2
“ระบายอารมณ์ไงมึง เจอแต่พวกตัวเหี้ยในคณะวิศวะมาก็เยอะแล้วปะ เราก็ต้องผ่อนคลายไง ไปกัน” น้ำตาลเองก็ไม่ต่างจากนังป๊อปที่อยากกินเหล้าจะตาย กลับบ้านก็สร้างภาพลักษณ์ที่ดี เป็นกุลสตรีให้แม่ควงออกงานไปขาย เพราะบ้านเป็นไฮโซ“นั่นดิ...มึงว่าปะว่า คณะเรานี่แม่งน่าจะต้องทำบุญใหญ่ล้างป่าช้าสักที ยังไม่ถึงเดือนสิบเลยออกมาให้คนชิงแล้ว เดินกันยั้วเยี้ย กูกลัวจะเหยียบตีนเข้าสักวัน”นี่แหละปากฉัน...คนที่ได้ชื่อว่าเป็นสาวใบหน้าหวานแห่งโยธาที่ปากหมาที่สุด จนไม่มีใครเอาลงสักคนฉันก็รอให้คนมาเอาอยู่เหมือนกัน แต่ว่าเห็นอย่างนี้ก็เลือกคนเหมือนกัน‘หากไม่ดีกว่าใครคนนั้น...ฉันก็ตัดใจให้เอาไม่ลงจริง ๆ’คิดแล้วก็เศร้า จากนั้นพวกเราก็เข้าเรียนกันด้วยวิชาที่แม่งสูบพลังชีวิตสุด ๆ จนเมื่อถึงเที่ยงก็หิวโซลงมา แต่ฉันดันขอแวะเข้าห้องน้ำก่อน แต่พออีสองตัวนั่นเข้าไปบ้างมันดันเถลไถล จนฉันหน้าหงิกเพราะยังไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า แล้วก็ถูกมันด่า“เป็นเหี้ยอะไรเอ่ย ทำหน้าให้ดีกว่าส้นตีนหน่อย ทำไมรอแค่นี้รอไม่ได้ ทีรอคนเก่ายังรอได้เลย”“เหี้ย!”“หรือไม่จริง”“แสนรู้”แสนรู้จริง ๆ ที่ฉันคบ ๆ เลิก ๆ ก็เพราะรักแรกของฉั
閱讀更多
บทที่ 2 รุ่นพี่หรือผีเปรต
ฉันยืนขมวดคิ้วอยู่ตรงหน้าประตูครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าหาหมายเลขห้องว่าถูกต้องหรือเปล่า ก็คิดว่าไม่ผิดแน่ ๆ แถมฉันยังแตะคีย์การ์ดเข้ามาได้อีกด้วย แม้ว่าประตูด้านหน้าจะมีสองระบบเป็นกดรหัส แตะคีย์การ์ดก็เถอะเมื่อแน่ใจแล้วว่าห้องนี้เป็นห้องที่พี่ชายเช่าให้ไม่ผิดแน่ ๆ จึงกระแทกประตูให้เสียงดังสนั่น เพื่อหวังว่าคนที่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะอยู่นั้นจะรู้ตัวแล้วก็เลิกแต่...“อื้อ...ตับ ตับ ตับ...อื้อ...”ไม่ได้ผลแฮะ...หรือว่าสองคนนั้นเมามันจนหูดับไม่ได้ยินเสียงรอบตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันจึงนั่งรอที่โซฟาเพื่อหวังว่ากิจกรรมเข้าจังหวะน่าจะเป็นเจ้าของห้องคนเก่าที่ยังไม่ได้ย้ายออกไปจะเสร็จโดยเร็วพลันนานเกือบห้านาทีแต่ก็ยังไร้วี่แววที่จะหยุด เท่านั้นยังไม่พอ เสียงยิ่งทวีดังขึ้นจนฉันเริ่มเดือดแล้ว ทั้งที่คิดว่าไม่ควรขัดขวางความสุขใครในเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มเช่นนี้แต่เมื่อนึกถึงไอ้พี่ยชนามันก็ทำให้ฉันเดือดปุด ๆ ในอกก่อนจะลุกขึ้นเดินหน้าตึง ๆ เข้าไปยังที่มาของเสียง และก็เห็นว่าอีกคนนั้นเป็นผู้ชายร่างสูง หุ่นกำยำในกางเกงยีนกับเสื้อชอปที่ยังไม่ถอดออกด้วยซ้ำต้องรีบขนาดนั้นเลยหรือไง กลางวันแสก ๆ เงี่ยนไม่รู
閱讀更多
บทที่ 3 เรื่องราวยังไม่จบ
ฉันสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอดก่อนจะตัดสินใจกดเบอร์โทรออกเป็นพี่ยูตะ และแล้วก็รวดเร็วทันใจดี เพราะรอเพียงไม่นานไอ้พี่ยูตะก็รับสายของฉัน“นี่ยูเช่าห้องอะไรให้...รู้ไหมว่ามีหนังสดมาเล่นจนเกือบต้องไปคลินิกให้หมอล้างตาให้ อุจาดตา!”(เฮ้ยโมจิ อย่าเพิ่งโวยวาย เดี๋ยวจัดการให้ นั่นเพื่อนพี่เอง)“คบคนสันดานหมาหน้าหื่นแบบนี้ไง ถึงได้นิสัยไม่ต่างกัน เลิกคบกันไปซะ ไม่งั้นฟ้องแม่แน่”(ปกติมันเป็นคนดี...นี่คงจะผิดจังหวะ)“ดีห่มละสิ...หื่นแบบนี้แถมยังโชว์พาวด้วยการกระแทกจนน้ำแตกต่อหน้าต่อตา”ฉันพูดด่าซึ่งหน้า แม้ว่าจะอยากด่าคำอื่นที่ใช้พยัญชนะตัวเดียวกัน แต่ก็ต้องข่มเก็บไว้ในใจ ต่อให้ปากจัดแค่ไหน คำนี้จะเป็นคำสุดท้ายที่ฉันจะใช้ด่าผู้ชาย เพราะมันเป็นอวัยวะเพศของผู้หญิง“ยูตะเหรอ...น้องสาวนายแสบกว่าเบตาดีนอีกว่ะ”เจ้าของห้องพูดแทรกขึ้นมาทำให้ฉันถลึงตาใส่ แม้ว่าใจจริงอยากสาวหมัดใส่ก็เถอะ ฉันว่าเขาโรคจิตนิด ๆ นะ แถมนิสัยทุเรศแบบนี้ คาดว่าพี่ชายคงจะเอาเยี่ยงอย่าง ถึงได้ทำเรื่องอย่างว่านอกห้อง ทั้งที่น้องสาวก็อยู่ด้วย(ใจเย็น ๆ โมจิ...เดี๋ยวพี่คุยให้)“ไม่คุยแล้ว จะกลับบ้านฟ้องแม่”(พ่อกับแม่บินไปดูงานที่สิงคโ
閱讀更多
บทที่ 4 วุ่นวายไม่เลิก
เสียงนั้นทำให้ฉันที่โดนกักอยู่บนตักมีสถานการณ์แย่กว่าเดิม เพราะอีกคนที่โดนฉันใช้ท่าไม้ตายบิดหัวนมอย่างเอาเป็นเอาตาย จับฉันให้นั่งคร่อม อยู่ในท่าล่อแหลมไม่พอ ยังต่อหน้าต่อตาคนมาใหม่อีกด้วย“เฮ้ย...ไอ้ปุณณ์ทำเหี้ยอะไรเนี่ย”เสียงที่คล้ายกับคนที่ร้องเหมือนหมาอยู่ตอนนี้ทำให้ฉันหันไปหา ราวกับว่าที่เห็นอยู่คือสิ่งประหลาด เพราะคนมาใหม่หน้าตาไม่ได้ต่างกับคนที่ฉันนั่งทับอยู่เลยสักนิด แม้ว่าใบหน้าจะดูคมกว่าเล็กน้อยก็เถอะ หากเทียบความหล่อแล้วคนที่ฉันนั่งอยู่บนตักได้คะแนนเพิ่มเล็กน้อยก็จริง แต่สันดานติดลบก็ชดเชยกันไม่ได้“มึงจะดูอีกนานไหมช่วยกูก่อน...หัวนมกูจะหลุดแล้ว”อ้อ ฉันก็ลืมไปว่า ฉันมือเหนียวยิ่งกว่าตีนตุ๊กแก พอจับบิดก็ติดมือเลย แล้วจะไม่ปล่อยถ้าไม่ได้สิ่งที่ต้องการซึ่งคนที่กักฉันเอาไว้ไม่ยอมปล่อยฉันลงจากตัก....ห้านาทีหลังจากนั้นฉันที่นั่งคนละมุมกับคนที่ก่อเรื่อง แล้วสักพักคนที่มาช่วยไกล่เกลี่ยฉันก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้พร้อมกับขอโทษแทนไอ้พี่สารเลว“โมจิ พี่ขอโทษแทนไอ้หื่นนั่นด้วย ปกติมันชอบพาผู้หญิงมากินเรี่ยราด นี่คีย์การ์ดห้องพี่ อยู่ไปก่อน พี่จะไปอยู่บ้านที่ซื้อใหม่แล้ว คงไม่ได้มานอน
閱讀更多
บทที่ 5 พี่อร่อยกว่ามะเขือยาว
ฉันแต่งตัวอยู่สิบห้านาทีเพราะเริ่มจะสายแล้ว และไม่สนใจไอ้คนที่บอกว่าจะไม่ปล่อยอะไรนั่น แต่ว่าตอนนี้ฉันต้องไปเรียน แต่เมื่อออกมาก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นรุ่นพี่นั่งกันอยู่โดยมีพี่รินนั่งเป็นประธาน อีกคนน่าจะเป็นแฟนพี่เขา ฉันเคยเห็นไกล ๆ เดินมาด้วยกัน ส่วนอีกสองคนนั้นไม่ต้องแนะนำก็รู้จักแล้วพวกเขามองมาที่ฉันเป็นตาเดียว และสายตานั้นบ่งบอกได้อย่างดีว่าเขาคิดอะไร แต่ฉันไม่มีเวลาอธิบายหรอก ตอนนี้ต้องรีบแล้ว“สวัสดีค่ะพี่ริน...โมจิมีเรียนเช้าไปก่อนนะคะ” ฉันไม่คิดจะอธิบายอะไร เพราะว่าไม่ได้มีอะไรเกินเลยระหว่างฉันและเขา แต่อีกคนดูเหมือนกำลังสร้างงานให้ฉันนะ“คุยกันหน่อยสิ” เขาเรียกฉัน“ไม่มีอะไรต้องคุยแล้ว...ต่อไปก็ห้ามเข้าห้องคนอื่นสุ่มสี่สุ่มห้าอีก” ไอ้พี่ปุณณ์พูดเสียงสบาย ๆ คล้ายกับไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร แต่ทว่าฉันไม่มีเวลาเล่นแมวไล่จับหนูกับเขาหรอกเพียะ!“ไอ้เวรนี่...กูบอกแล้วใช่ไหมอย่ามาทำสันดาน นั่นน้องไอ้ยู” เป็นพี่รินที่โบกหัวพี่ปุณณ์ไปหนึ่งที แต่ฉันรีบไม่มีเวลาอยู่รอสมน้ำหน้า จึงเอียงคอยักไหล่ไปหนึ่งทีก่อนจะออกไปเรียนฉันขับรถเพียงสิบนาทีก็ถึงมหาวิทยาลัย และวันนี้โชคดีที่ตึกคณะมีที่จอดรถเหล
閱讀更多
บทที่ 6 อยากเป็นเสือแต่เธอให้เป็นหมา
ป๊อปและน้ำตาลที่กำลังสุมหัวเมาท์เรื่องของพี่ปุณณ์อย่างเมามันพลันยกมือปิดปาก เมื่อคนที่มาใหม่ก็คือคนที่พูดถึงกันอยู่ แต่ที่หนักกว่าคือฉันที่พ่นน้ำออกไปแบบเต็ม ๆ ใส่หน้าคนที่ทะเล่อทะล่าเข้ามาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียง“โมจิ...ทำบ้าอะไรเนี่ย” พี่ปุณณ์ดูหัวเสียนะ แต่ถ้าเป็นฉันก็หัวเสียเหมือนกัน แต่เขาดันโผล่มาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงทำไมล่ะฉันที่จะอ้าปากด่าแต่นังป๊อปกลับรีบสวนขึ้นมาก่อนเสียนี่ ชอบขัดเพื่อนจริง ๆ“เอ่อ...พี่ปุณณ์คะ...มาทานข้าวเหรอคะ...นั่งก่อนค่ะนั่งก่อน”ฉันที่สำลักแทบตายกลับไม่ดูดำดูดีเพื่อน เลือกผู้ชายก่อนเลย ที่สำคัญดันให้เขานั่งข้างฉัน โต๊ะก็ใหญ่ที่ก็กว้างอยากจะหาความบาลานซ์ ไม่ดูสีหน้าเพื่อนสักนิด“อุ้ย...ไม่นึกเลยนะคะว่าพี่ปุณณ์จะชอบมากินอาหารเช้าที่โรงอาหารสองด้วย...มาคนเดียวด้วย วันหลังเรียกป๊อปได้นะคะ”คำก็คะสองคำก็คะ...คะขาพูดง่ายเนอะกับผู้ชายหล่อ ฉันที่เหม็นหน้าเพื่อนที่แสดงละครเก่งราวกับตัวเองกำลังแสดงซีรีส์ จนน่าจะมอบบทดาราชายสมทบให้เสียจริงนอกจากจัดแจงไม่พอยังหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระป๋าของฉันไปเช็ดหน้าเช็ดตาให้เขาอีก ทิชชูเปียกในกระเป๋าฉันก็มี ทำไมต้องเอาผ้าเช็ดหน้าที
閱讀更多
บทที่ 7 เจ้ากรรมนายเวร 1/2
ฉันรีบกินข้าวจ้วงเข้าปากเมื่อรู้สึกว่าคนข้าง ๆ รุกแรงเกินไปจนตัวเองเสียอาการ กลัวจะแพ้เสียงในหัวหลุดคำพูดที่คิดออกมา ดังนั้นผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนที่ฉันจะต่อกรด้วยง่าย ๆ ดังนั้นอยู่ให้ห่างที่สุดดีกว่าส่วนเพื่อนสองคนที่นอกจากจะมองหน้าฉันสลับกับคนข้าง ๆ อย่างสงสัยพร้อมกับต่อมเผือกทำงานหนักมาก กระทั่งพักเบรกอาจารย์ออกไปข้างนอก กระบวนการซักฟอกจึงเริ่มขึ้น“อีโมจิ...เล่า!”น้ำเสียงกดดันของเกย์ควีนสายเผือกเริ่มทันที และพวกฉันที่เลือกนั่งในจุดที่คนอื่นไม่นั่งทั้งยังเป็นมุมอับสายตา แต่ว่าก็ยังมองเห็นด้านหน้าได้ชัดเจน ดังนั้นนังป๊อปไม่รอให้เลิกคลาสก็เริ่มถามด้วยความอยากรู้ฉันเห็นมันทำท่าคันปากยุบยิบ ๆ อยู่ตลอด แต่คุยไม่ได้ตอนอาจารย์สอนแล้วนึกขำ แต่ทว่าจะเล่ายังไงให้ดูไม่น่าเกลียดดีล่ะ“เรื่องมันยาว”“กูว่างฟังมึงได้ทั้งชีวิต”ใช่สิ เรื่องที่อยากรู้มันมีเวลาทั้งชีวิตแหละ แต่เรื่องของฉันพวกมันเลือกจะเมินสุดท้ายฉันที่ไม่เคยมีความลับกับเพื่อน ถูกกดดันด้วยสายตาสองคู่ จึงเล่าย่อ ๆ เกริ่นก่อนค่อยเล่าอีกทีหลังเลิกคลาส แล้วทั้งคู่อุดปากกรี๊ดก่อนจะต้องสงบเสงี่ยมเรียนต่อ แต่ฉันรู้พวกมันอยากจะรู้เรื่องราว
閱讀更多
บทที่ 7 เจ้ากรรมนายเวร 2/2
ชอบเวลาผมอ่อยแล้วอีกคนเสียอาการ ยายเด็กนี่คิดว่าตัวเองเก่งนักหนาสินะ เก่งแต่ปากจริง ๆ อยากจะบอกว่าไม่ได้เสี้ยวของพี่หรอกนะน้องเมื่อวานกับเมื่อเช้าผมโดนทั้งน้องชายสวด และเพื่อนอีกสองคนสั่งเด็ดขาดห้ามยุ่งกับน้องไอ้ยูตะ เพราะไม่ต้องการมีปัญหายูตะเป็นเพื่อนต่างมหาวิทยาลัยรู้จักกับยอดรัก และบังเอิญเจอกันตอนปีสองที่ร้านเหล้า พูดคุยกันสนุกดีแต่ก็ไม่ได้สนิทกันมากเพราะไม่สนิทกันมากเนี่ยแหละ พวกมันถึงเตือนผมว่าอย่ายุ่ง เดี๋ยวจะเป็นเรื่องบาดหมางกันสองมหาวิทยาลัย และไม่อยากให้เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเวียนมาอีกคืองี้ คณะผมคือคณะวิศวฯ ใช่ปะ มันก็ห้าวเป้งกันอยู่แล้วแต่ละคน ทีนี้อะไรไม่อะไรดันไปจีบสาวคณะวิศวฯ ของอีกมหาวิทยาลัยที่เหมือนเป็นพี่น้องเกื้อกูลกันมา แล้วไอ้รุ่นพี่เสือกไปหลอกน้องเขา แล้วจะพาไปให้เพื่อนกินฟีลแบบสมบัติผลัดกันชม แล้วรุ่นน้องตอนนั้นเลยไปบอกรุ่นพี่ในคณะ จากนั้นสองมหาวิทยาลัยก็เกิดเรื่องทะเลาะวิวาทแทบจะวันเว้นวัน เพราะเหมือนหยามกัน เห็นพวกผมปากหมาแบบนี้ พอมีเรื่องมันเลือดขึ้นหน้าพี่รักน้องน้องรักพี่ขึ้นมาทันที เดือดร้อนคณบดีต้องไปเจรจาแม้ผ่านมานานหลายปีรอยร้าวจะค่อย ๆ ประ
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status