Masuk"ฉันน่ะเหรอจะหึงแก แกจะไปไหนก็ไป ฉันรำคาญ" "ก็นึกว่าอยากลองเป็นเมียกู เห็นชอบถามกูนักว่ากูหายไปไหน ถ้าจะสนใจเรื่องของกูขนาดนี้มาเป็นเมียกูเลยไหม"
Lihat lebih banyak“แอ๊ะ“ ลูกชายตัวน้อยพยักหน้าหงึกๆอนุญาตให้ผู้เป็นพ่อกินนมจากเต้าใหญ่อีกข้างของผู้เป็นแม่ได้ คาวีที่เห็นอย่างนั้นจึงยิ้มกว้างออกมา “อนุญาตป๊าแล้วนะแล้วอย่ามาร้องไห้งอแงทีหลังล่ะ..ป๊าจะกินแล้วนะ“ “แอ๊ะ“ ลูกชายตัวน้อยพยักหน้าอย่างว่าง่าย “เจ้าเล่ห์แม้กระทั่งกับลูก“ ลูกพีชส่ายหน้าน้อยๆให้สามีหนุ
“โว้ย! ยัยพีชก็ติดเอ็นคาวีเหมือนกันนั่นแหละเมื่อวานมันยังขย่มตอให้ผัวให้ฉันฟังอยู่เลย“ ติตี้หันกล่าวพูดกระแนะกระแหนลูกพีชที่นั่งป้อนนมจากขวดนมให้ลูกชายตัวน้อยอยู่ “มึงพูดเล่นหรือพูดจริง“ สิงห์หันมาถามติตี้ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่ “หึ..มึงต้องเห็นตอนยัยพีชขึ้นให้ผัวก่อน“ “มึงเคยเ
“อ๊าๆๆเบาๆหน่อยพีชจุก” “มีลูกแล้ว ไม่น่าจะจุกแล้วมั้ง” ชายหนุ่มหยอกล้อภรรยาสาวก่อนจะค่อยๆผ่อนความเร็วของสะโพกสอบให้ช้าลง “อ๊ายยยยยยย!!!” หญิงสาวกรีดร้องปลดปล่อยสายธารน้ำหวานออกมาก่อนชายหนุ่มไหลทะลักร่องอวบอูมออกมาเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาว “อ๊าสสสสสส!!!” ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นเข้าใส่ร่องอวบอูม
The end @สามสิบนาทีต่อมา “มันมาแล้ว” คาวีพูดขึ้นเมื่อเห็นฉลามกำลังเดินตรงเข้ามาหาลูกชายตัวน้อยของเขาที่นอนดูดนมในขวดนมอยู่โดยในมือหนาถือถุงของเล่นเต็มไม้เต็มมือมาให้หลานชายตัวน้อยด้วย “รอกูกับเมียลงมาก่อนมึงค่อยกลับ” “มึงจะไปมุดถ้ำที่ไหนก็ไป” ฉลามพูดจบจึงอุ้มหลานชายตัวน้อยเดินไปเล่นที่สวนหลั
"พ่อ" ลูกพีชเรียกผู้เป็นพ่อเสียงเบา "พ่อก็เคยแพ้ท้องแทนแม่ของลูก..อาการหนักใช้ได้เลย ลูกกลับไปหามันได้แล้วยังไงก็หนีความจริงที่ว่ามันเป็นพ่อของลูกในท้องของลูกไม่พ้น" "แต่...." "ยังไงก็ยังไม่ได้เซ็นใบหย่า..คนอย่างคาวีไม่ยอมหย่าง่ายๆแน่นอนยังไงลูกก็หนีมันไม่พ้นหรอก..รีบกลับไปดูแลมันเถอะแล้วก็อย่าล
"อ๊าสสสสส!!" ชายหนุ่มคำรามลั่นพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นมากมายเข้ามาในร่องสวาทบวมช้ำจนล้นทะลักร่องอวบออกมาเปรอะเปื้อนโซฟาตัวยาว "อึก..เจ็บนะ..ฮือๆฮือๆ" กำปั้นเล็กทุบตีชายหนุ่มไม่ยั้ง มือหนาจับข้อมือเล็กไว้แน่นก่อนจะเริ่มอัดกระแทกความใหญ่โตเข้ามาในกายสาวอีกครั้งโดยไม่มีท่าว่าจะหยุดง่ายๆเนื่องจา
บทที่ 79 "ไหนที่บอกว่าอยากอยู่กับวีตลอดชีวิตไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นก็พร้อมจะยอมรับมัน..ยอมรับในการตัดสินใจของตัวเอง.." คำพูดของคาวีที่เอื้อนเอ่ยออกมาทำให้ลูกพีชนิ่งเงียบ "วียอมแยกบ้านกับพีชแต่วีจะไม่ยอมหย่ากับพีชเด็ดขาดเอาไว้รอให้พีชใจเย็นมากกว่านี้แล้วเราค่อยกลับมาคุยกันอีกที.." คาวีกล่าว
บทที่ 80 "ที่รักกลับบ้านเราเถอะนะครับ" คาวีเดินเข้ามาโอบกอดลูกพีชเอาไว้ด้วยความคิดถึงอ่อนโยนต่างจากเมื่อครู่ที่เพิ่งแสดงความเกรี้ยวกราดออกมาอย่างสิ้นเชิง "ให้โอกาสเจ้าวีมันหน่อยนะหนูพีช ถือว่าพ่อขอร้อง" เจ้าสัวอัคนีกล่าวขอร้องลูกสะใภ้อีกครั้ง "กลับบ้านของเรานะครับ" คาวีซุกใบหน้าหล่อเหลาเข้าหาซอกค




![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

Ulasan-ulasan