Se connecter“ท่านปู่สั่งให้เจ้าชายราฟางดทำงานในฐานะของเชื้อพระวงศ์ และต้องอยู่ดูแลคุณอลิสตลอดเวลา อย่าให้ห่างจากตัวเด็ดขาด” ผู้แทนของท่านปู่อ่านคำสั่งที่ได้รับมาให้ราฟาฟัง“อือ” เขาถูกย้ำเรื่องนี้มาเกินสิบครั้งแล้วมั้ง“หึ!” ฉันพยายามกลั้นขำ เพราะก่อนท้องราฟาก็ตามติดตลอดเวลาอยู่แล้ว“หมอและพยาบาลถูกส่งมาเตรียมพ
หมับ!ราฟากอดเข้าที่เอวบางแล้วดึงชิดเข้าหาตัว เขาเอียงหัวซบลงบนหัวฉันแล้วยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นดู“ทำไมต้องแอบด้วยของแค่นี้ ไหนมาดูซิ” “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแอบ แล้วก็ยังไม่เห็นเหมือนกันนะ ฉันแค่คิดมากไปเอง ราฟาอย่าสนใจเลย ทำไมทำหน้าแบบนั้น...” ในระหว่างที่ฉันพูดอะไรไปเรื่อย ราฟาก็หันมาจ้องหน้าฉ
หลายอาทิตย์ผ่านไปหลังจากผ่านงานแต่งมาข่าวของพวกเรายังคงถูกจับตามอง ส่วนเรื่องราวปัญหาของมิเชลถูกประณามจากสื่อและประชาชนอย่างมาก ในฐานะทำตัวเมากร่างในงานสำคัญ ซึ่งความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความตั้งใจของเพื่อนฉันเอง ยายโซต้องการเลือกที่จะแสดงตัวเป็นผู้ถูกเข้าใจผิด แต่เพื่อนฉันก็ทำจริง ๆมิเชล
“(ยิ้ม)” อยู่ในสถานะนี้แล้วก็ยากที่จะทำอะไร เพราะจะถูกจับตามอง แต่โซก็ไม่ทำอะไรให้มาถึงตัวแน่“ห้องน้ำผู้หญิงทางโซนดี” คุณยูพูดขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ดูแลคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน“ห้องน้ำหญิงโซนดีมีผู้หญิงสองคนทะเลาะกันค่ะ” “ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเป็นใคร” สิ้นเสียงคุณคินก็รีบเดินออก
“ไม่พอ เดี๋ยวจะไม่ได้ทำตั้งเก้าเดือน” มือของเขายังคงลูบอยู่ที่หน้าท้อง“ยังไม่ท้องสักหน่อย” “อาการเริ่มแล้วเนี่ย” “พูดเหมือนรู้เลยนะว่าอาการคนท้องเป็นยังไง” ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรง สายตามองคนตรงหน้าอย่างจับผิด“พูดแบบนี้....” “ก็รู้หรือไงว่าคนท้องเขาเป็นยังไงกัน เคยทำใครท้องมาหรือไงคะเจ้าชาย จ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“งานแต่งเลื่อนกำหนดการเข้ามาเป็นวันที่หนึ่งเดือนนี้ครับ” “....” ฉันนั่งฟังสิ่งที่คุณยูรายงาน คิ้วเรียวเริ่มขมวดเข้าหากันทีละนิดการที่งานเลื่อนเข้ามาแบบนี้ฉันไม่จำเป็นต้องไปถามเลยว่าเป็นเพราะใคร ก็มีคนเดียวที่เอาแต่ใจตัวเองแล้วยังสั่งเลื่อนงานได้ตามใจก็คือ คนที่ฉันต้องแต่งงานด้วยน
“เห็นมั้ย” “ฉันยังไม่ได้ถามเธอเลย ทำไมถึงเจอญาติของนุภาสากรณ์แค่คนเดียว ที่รู้มาเป็นตระกูลใหญ่ไม่ใช่เหรอ” “คนที่น่าเจอมีแค่คนเดียว นอกนั้นฉันไม่กล้าให้เจอหรอก” “ทำไมล่ะ พวกเขาจะไม่โอเคกับการแต่งงาน หรือว่ายังไง” “พวกเขาจะโอเคมากเลยละ ทุกอย่างที่คนพวกนั้นต้องการขึ้นอยู่กับการแต่งงานครั้งนี้” ฉันพ
“อลิส!”เสียงพี่กรตะโกนดังมาจากนอกห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ทำเอาสะดุ้งด้วยความตกใจ และแน่นอนว่าคนที่กำลังวุ่นวายกับร่างกายฉันอยู่ตอนนี้ไม่ได้สนใจเสียงเรียก หรือสนใจว่าใครกำลังมาอย่างเช่นทุกครั้ง“ปล่อยได้แล้ว พอ” สองมือเล็กดันไหล่กว้างออก แต่อีกฝ่ายก็ไม่สนใจ“อยู่เฉย ๆ เงียบไว้ก็จบ” พูดจบก็ขบเม้มลงบนเนิน
“จะไปไหน” ราฟาลุกขึ้นเดินตามหลังมาติดๆ“ระบายอารมณ์” “ชุดอยู่ที่ตู้เหมือนเดิม ให้เด็กซักเตรียมไว้แล้ว” เสียงพี่กรดังขึ้น เขาเองก็เดินตามหลังออกมาเช่นกัน“ขอบคุณค่ะ” ฉันเดินเปิดประตูออกไปทำเอาทุกคนต่างหันมามองแล้วส่งยิ้มให้ ซึ่งฉันก็รีบส่งยิ้มกลับทันที แต่เมื่อเห็นราฟาที่เดินตามมาทำเอารอยยิ้มจากคนน
“ได้” ราฟาตอบกลับในขณะที่สายตาสนใจปลาในคลองที่ว่ายไปว่ายมา หมอนี่ชอบปลาสินะ“กินง่ายอยู่ง่ายเหมือนกันนะเนี่ย” ฉันพาเขาไปไหน หรือทำอะไรก็ไม่เคยปริปากบ่น ก็ถือว่าเป็นเจ้าชายที่วางตัวได้อย่างสมบูรณ์เลย“มีสิทธิ์เลือกด้วยเหรอ” คำพูดน่าสงสาร แต่สายตาก็ยังสนใจไปที่ปลาในคลอง“คิดอยู่เหมือนกันนะว่าจะต้องพาน







