LOGINความรักในเทพนิยายคือหญิงสาวสามัญชนได้เคียงคู่เจ้าชายอย่างมีความสุข แต่ในชีวิตจริงมันตรงกันข้ามราวฟ้ากับเหว คนหนึ่งร้าย คนหนึ่งแสบ สองความแรงที่มาปะทะกัน เมื่อเขาเริ่มเธอก็สนองให้สมฐานะคู่หมั้น
View More“ท่านปู่สั่งให้เจ้าชายราฟางดทำงานในฐานะของเชื้อพระวงศ์ และต้องอยู่ดูแลคุณอลิสตลอดเวลา อย่าให้ห่างจากตัวเด็ดขาด” ผู้แทนของท่านปู่อ่านคำสั่งที่ได้รับมาให้ราฟาฟัง“อือ” เขาถูกย้ำเรื่องนี้มาเกินสิบครั้งแล้วมั้ง“หึ!” ฉันพยายามกลั้นขำ เพราะก่อนท้องราฟาก็ตามติดตลอดเวลาอยู่แล้ว“หมอและพยาบาลถูกส่งมาเตรียมพ
หมับ!ราฟากอดเข้าที่เอวบางแล้วดึงชิดเข้าหาตัว เขาเอียงหัวซบลงบนหัวฉันแล้วยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นดู“ทำไมต้องแอบด้วยของแค่นี้ ไหนมาดูซิ” “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องแอบ แล้วก็ยังไม่เห็นเหมือนกันนะ ฉันแค่คิดมากไปเอง ราฟาอย่าสนใจเลย ทำไมทำหน้าแบบนั้น...” ในระหว่างที่ฉันพูดอะไรไปเรื่อย ราฟาก็หันมาจ้องหน้าฉ
หลายอาทิตย์ผ่านไปหลังจากผ่านงานแต่งมาข่าวของพวกเรายังคงถูกจับตามอง ส่วนเรื่องราวปัญหาของมิเชลถูกประณามจากสื่อและประชาชนอย่างมาก ในฐานะทำตัวเมากร่างในงานสำคัญ ซึ่งความจริงแล้วทุกสิ่งทุกอย่างเกิดจากความตั้งใจของเพื่อนฉันเอง ยายโซต้องการเลือกที่จะแสดงตัวเป็นผู้ถูกเข้าใจผิด แต่เพื่อนฉันก็ทำจริง ๆมิเชล
“(ยิ้ม)” อยู่ในสถานะนี้แล้วก็ยากที่จะทำอะไร เพราะจะถูกจับตามอง แต่โซก็ไม่ทำอะไรให้มาถึงตัวแน่“ห้องน้ำผู้หญิงทางโซนดี” คุณยูพูดขึ้นและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผู้ดูแลคนหนึ่งก็พูดขึ้นด้วยเช่นกัน“ห้องน้ำหญิงโซนดีมีผู้หญิงสองคนทะเลาะกันค่ะ” “ไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าเป็นใคร” สิ้นเสียงคุณคินก็รีบเดินออก
“หึ!” เสียงหัวเราะของคนตัวสูงทำให้ฉันต้องหยุดเดินแล้วไปมองเขา“ขำอะไร แค่หาเจอแล้วยังไง นายมากับเรื่องบังเอิญทั้งนั้น” ไม่ได้ตั้งใจหา แต่มาด้วยความบังเอิญ“เชื่อเหรอ...” ราฟาหันมาสบตา“เชื่ออะไร” “เชื่อหรือไงว่าฉันบังเอิญมาเจอ” “....” “ฉันไม่ให้ภรรยาตัวเองคลาดสายตาหรอกนะ” ราฟาหันมาประจันหน้าแล้วข
“ก็อลิสเด็กอยู่นี่คะ” แค่นึกก็ทำให้อมยิ้ม ลายมือยุ่ง ๆ ของฉันที่เขาเลือก“วันเกิดที่เป็นวันเดียวกัน เดือนเดียวกันแต่คนละปี วันเกิดของราฟาทุกปีเพื่อนของฉันจะพาหลานสาวเพียงคนเดียวไปเลือกของขวัญ โดยการซื้อเป็นสองชิ้น” แปะ! มือเล็กแปะประกบเข้าหากันเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้“ใช่ค่ะ อลิสก็เข้าใจว่าจะ
“...ขอโทษ” เสียงของราฟาดังแว่วเข้ามาในหู“....” พูดอะไรน่ะ ไม่เห็นจะได้ยินเลย“ขอโทษ” ราฟายังคงพูดคำเดิม“....” “ขอโทษ” คำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่ไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของเขา“....” ฉันได้แต่มองไปยังหน้าต่างที่สะท้อนภาพตัวเอง ราฟาซบหน้าลงบนไหล่แล้วกอดฉันไว้แน่น“มันก็แค่จูบ ฉันไม่ได้รู้สึกอะไร” “คน
ณ ประเทศไทย วันที่ 4เข้าสู่วันที่ 4 ของการกลับมาประเทศไทย วันที่ 4 ที่ฉันยังไม่ได้ออกไปไหนหรือพบใคร วันแรกราฟาไม่สบาย วันที่ 2 ฉันไม่สบายเพราะติดไข้จากเขา วันที่ 3 ฉันก็พึ่งจะฟื้นไข้ขึ้นมาได้ แล้วยังตัวติดกับราฟายิ่งกว่าวิญญาณตามสิงร่างซะอีกดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าของชายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงกันข้ามระห