บทที่ 1944

ซ่งรั่วเจินนึกขึ้นได้ว่า บัดนี้อูเยว่เอ๋อร์ก็ถูกฝันร้ายรบกวนเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าอูเซิ่งเจ๋อกับอูเยว่เอ๋อร์ต่างก็ประสบเหตุพร้อมกัน จึงเกิดความสงสัยอยู่บ้างว่า มันเกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่

“นั่งลงแล้วค่อย ๆ พูดเถิด” ฉู่จวินถิงกล่าว

หลังจากที่นั่งลงแล้ว อูเซิ่งเจ๋อจึงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ออกมาทั้งหมด

“ตอนแรกกระหม่อมก็ไม่ได้คิดจะไปพบอูเยว่เอ๋อร์ ทว่านางก็หาวิธีมาพบกระหม่อมอยู่ตลอด ต่อมากระหม่อมก็คิดว่าน่ารำคาญเสียจริง สู้ไปพบเสียทียังดีกว่า”

“สถานที่ที่นางนัดกระหม่อมให้มาพบกันคือบนภูเขา ในยามดึกเงียบสงัดยิ่งนัก กระหม่อมเห็นนางเดินมาอย่างเหน็ดเหนื่อย ตัวเต็มไปด้วยฝุ่น ท่าทางอเนจอนาถไม่น้อย คงต้องใช้ความพยายามไม่น้อยในการลอบหนีออกมา”

“นางขอให้กระหม่อมช่วยเหลือ กล่าวว่าปรารถนาให้กระหม่อมพานางกลับราชวงศ์ฉีเยว่ แต่กระหม่อมไม่คิดจะใส่ใจนางอยู่แล้ว”

“แท้จริงแล้วการพบกันครั้งนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่ได้เห็นสิ่งใดผิดปกติเลย หลังจากที่นางถูกกระหม่อมปฏิเสธ ฃก็โกรธเกรี้ยวเป็นอย่างมาก กล่าวถ้อยคำหยาบคายออกมาไม่น้อย กระหม่อมรู้สึกว่านางดูราวกับหญิงวิกลจริต เห็นได้ช