بيت / รักโบราณ / ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า / ตอนที่ 2 ข้ามีสามีแล้วงั้นเหรอ

مشاركة

ตอนที่ 2 ข้ามีสามีแล้วงั้นเหรอ

مؤلف: JAOTUNTEE
last update تاريخ النشر: 2025-02-13 00:58:00

ตอนที่ 2

ข้ามีสามีแล้วงั้นเหรอ

ปัง!

"คุณหนู!"

เสียงฝีเท้ามากกว่าสองวิ่งเข้ามาในห้อง เผยให้เห็นใบหน้าของหญิงสาวน่ารักน่าชัง แม้ว่าเธอจะอยู่ในชุดที่ดูเหมือนจะเป็นเพียงสาวใช้ธรรมดาแต่กลับดูงดงามและมีเสน่ห์มาก ข้างกันเป็นผู้ชายที่ดูพึ่งพาได้มิหนำซ้ำใบหน้าของเขานั้นช่างหล่อเหลายิ่งกว่าดาราระดับท็อปที่เคยเจอมาเสียอีก

"คุณหนูฟื้นแล้วหรือเจ้าคะ"

"คุณหนู.. งั้นเหรอ"

ไป๋อวี่ซีทวนคำพูดของนางด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ภาพของหญิงสาวที่ใบหน้าเดียวกับเธอยังคงวิ่งเข้ามาในหัวไม่หยุด

"รู้สึกอย่างไรบ้างเจ้าคะ ยังเจ็บอยู่ไหมเจ้าคะ"

"ฉันเป็นอะไร.. แล้วพวกคุณเป็นใคร"

ทั้งสองคนยืนนิ่งมองหน้ากันเล็กน้อย คนที่เธอมั่นใจว่าเป็นสาวใช้เวลานี้ดวงตากำลังสั่นไหว เพียงแค่พริบตาดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยหยดน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นทางพร้อมเสียงสะอื้นไห้

"คุณหนูอย่าล้อเล่นแบบนี้สิเจ้าคะ ท่านมองหน้าข้าให้ดี ข้าคือเมี่ยวเมี่ยวสาวใช้ของคุณหนูไงเจ้าคะ"

ถึงแม้ว่านางจะเอ่ยออกมาอย่างนั้น แต่กลับยังคงร้องไห้ไม่หยุด

"คุณหนู.. ท่านจำข้าได้หรือไม่ขอรับ"

ชายหนุ่มที่ยืนมองอยู่ครู่ใหญ่ได้เอ่ยออกมาเสียงเรียบ ไป๋อวี่ซีจ้องมองเขานิ่งในหัวก็เกิดภาพมากมายที่มีร่วมกัน

"องครักษ์"

เขาถอนหายใจออกมาอย่างเบาใจก่อนจะถอยห่างไปเล็กน้อย

"เหตุใดคุณหนูจำอู่ถังได้แต่จำเมี่ยวเมี่ยวไม่ได้กันเจ้าคะ ไม่ได้! ต้องไปตามหมอหลวง"

แม้จะยังมึนงงอยู่บ้างแต่ก็พอจับใจความสำคัญได้ ในเวลานี้นางร้ายคิวทองอย่างไป๋อวี่ซีได้มาเกิดใหม่ในร่างของคุณหนูในจวนใดสักจวนงั้นหรือ นึกว่าเรื่องประหลาดแบบนี้จะมีแต่ในนิยายหรือซีรีส์เสียอีก บ้าบอที่สุด!

"ช้าก่อน!"

แต่ยังไม่ทันที่สาวใช้จะได้วิ่งออกไปด้านนอก อวี่ซี่เอ่ยเรียกเอาไว้เพราะอยากรู้สิ่งที่จำเป็นต้องรู้ในเวลานี้มากกว่า หากสวรรค์ต้องการให้เธออยู่ที่นี่เธอก็จะอยู่ให้ถึงที่สุด

"ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น เหตุใดข้าถึงจำอะไรไม่ได้เลย"

"คุณหนู~"

ยังคงเป็นสาวใช้คนเดิมที่เอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก หากภาพในความทรงจำของเธอที่ซ้อนทับมาไม่ผิดพลาด หญิงคนนี้คือสาวใช้ข้างกายและผู้ชายคนนี้ก็เป็นองครักษ์ที่อยู่กับเธมาตั้งแต่เกิด แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เธอไม่เข้าใจเลยก็คือนี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน

"ก่อนหน้านี้คุณหนูพลัดตกน้ำโชคยังดีที่ท่านอ๋องเจ็ดมาช่วยไว้ได้ทัน มิเช่นนั้น.."

"ท่านอ๋องเจ็ดอย่างนั้นหรือ"

"เจ้าค่ะ"

"เจ้าคือเมี่ยวเมี่ยว ส่วนเจ้า.. อู่ถังสินะ เช่นนั้นที่นี่คือที่ไหนอย่างนั้นหรือ"

"ที่นี่ก็คือจวนท่านอ๋องห้า.. เยว่อ๋องสามีของคุณหนูไงเจ้าคะ"

"อ๋อ.. จวนสามีของข้านี่เอง เอ๊ะ! สามี.. สามี! ข้ามีสามีแล้วงั้นหรือ!"

เช่นนั้นภาพที่ไหลเข้ามาในเศษเสี้ยวความทรงจำที่เธอเห็น หญิงสาวชุดแดงกับบุรุษในชุดแต่งงานนั้นก็คือเจ้าของร่างนี้กับท่านอ๋องห้าที่ว่าสินะ แต่เหตุใดในความทรงนั้นถึงไม่ได้มีความรู้สึกดีเลยสักนิดกันล่ะ แม้แต่ใบหน้าในความทรงจำก็ยังไม่มี นี่เจ้าของร่างนี้คงไม่ได้แต่งงานกับอ๋องที่อายุเท่าปู่หรอกนะ

"เช่นนั้นแล้วท่านอ๋องอยู่ที่ใด"

สาวใช้ขมวดคิ้วมองหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมีสีหน้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

"หลังจากคืนแต่งงานท่านอ๋องนอกจากจะไม่ได้มาเข้าหอแล้ว.. ยังทูลขอฝ่าบาทไปประจำการที่ชายแดนด้วยพระองค์เอง แบบนี้จงใจทำร้ายจิตใจคุณหนูชัด ๆ"

"นานเท่าใดแล้ว"

โชคยังดีที่แสดงซีรีส์พีเรียดมาก็ไม่น้อยเรื่องคำพูดคำจาก็พอตามน้ำได้บ้าง และดูไม่แตกต่างจากที่แสดงมาเท่าไหร่ พอถูไถได้อยู่แหละนะเสี่ยวไป๋

"ครึ่งปีแล้วเจ้าค่ะ"

"ครึ่งปี! นี่ท่านอ๋องไม่กลับมาเลยงั้นหรือ"

"ท่านอ๋องกลับมาเจ้าค่ะ เพียงแต่.."

"เพียงแต่อะไร"

"เพียงแต่ท่านอ๋องไม่เคยกลับมาหาคุณหนูเลยเจ้าค่ะ"

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 30 ความสุขที่ถูกเติมเต็ม

    ตอนที่ 30ความสุขที่ถูกเติมเต็มเวลาผ่านไปไม่นาน..“อุแว้! อุแว้!”เสียงร้องของทารกแรกเกิดดังขึ้นก้องกระท่อมท่ามกลางความเงียบจากด้านนอก มีเพียงแค่เสียงกรีดร้องของเยว่เฟยและก้อนแป้งที่ลืมตาดูโลก“เป็นคุณชายน้อยเจ้าค่ะ!”หมอประกาศเสียงดังก่อนที่ไม่กี่อึดใจต่อมาเสียงร้องอีกเสียงก็ดังขึ้น“และเป็นคุณหนูอีกคนเจ้าค่ะ!”ท่านอ๋องยืนนิ่ง ดวงตาเต็มไปด้วยความตื้นตันน้ำเสียงของเขาสั่นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถาม“ลูก.. ปลอดภัยหรือไม่”“เด็กทั้งสองแข็งแรงมากเจ้าค่ะ!”ท่านอ๋องถอนหายใจอย่างโล่งอก ใบหน้าของเขาคลายความตึงเครียดลและในที่สุดเขาก็ได้เห็นลูกน้อยของตนเป็นครั้งแรก แต่ในวินาทีที่ความยินดีท่วมท้นไปทั่วหัวใจ เขากลับได้ยินเสียงของหมอที่ทำให้ร่างกายเย็นเยียบ“พระชายาเสียเลือดไปมาก!”ไป๋อวี่ซีที่เพิ่งผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดกลับหมดแรงโดยสิ้นเชิง ดวงตาของเธอลืมขึ้นเล็กน้อยแต่สติเลือนราง เธอมองเห็นเงาของท่านอ๋องอยู่ตรงหน้า มองเห็นเงาตะคุ่มของเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของหมอ เธออยากยิ้มอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ร่างกายกลับไม่ตอบสนอง“เหิง.. เยว่..”เสียงเธอแผ่วเบาราวกับสายลมพัดผ่าน ทันใดนั้นเปลือกตาของเธอก

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 29 ออกจากเมืองหลวง

    ตอนที่ 29ออกจากเมืองหลวงท้องพระโรงหลวงบรรยากาศภายในท้องพระโรงเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ทหารและขุนนางยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบขณะที่ฮ่องเต้ประทับอยู่บนบัลลังก์ทอง พระพักตร์ทรงอำนาจทอดพระเนตรชายหนุ่มผู้หนึ่งที่ยืนคุกเข่าอยู่เบื้องล่างท่านอ๋องค้อมศีรษะลงต่ำ ร่างสูงสง่ากรำศึกจนเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นแต่แววตาของเขากลับแน่วแน่ดังเดิม“เยว่อ๋อง.. เจ้าทำศึกครั้งนี้ได้ดีนักราชสำนักและประชาชนต่างซาบซึ้งในคุณงามความดีของเจ้า”สุรเสียงของฮ่องเต้ดังก้องไปทั่วท้องพระโรง ก่อนจะมีรับสั่งให้ขันทีนำทองหนึ่งพันชั่ง ที่ดินสองผืน แก้วแหวนเงินทอง รวมถึงทหารสองหมื่นนายมาเป็นรางวัลตอบแทนขุนนางพากันซุบซิบถึงพระกรุณาขององค์จักรพรรดิ นับว่าเป็นรางวัลที่มากมายและล้ำค่าท่านอ๋องควรจะปลาบปลื้มยิ่งนัก แต่แทนที่เขาจะยินดีท่านอ๋องกลับเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ริมฝีปากยกยิ้มบาง ก่อนจะเอ่ยบางอย่างที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง“กระหม่อมขอบพระทัยในพระมหากรุณาธิคุณพ่ะย่ะค่ะ แต่นอกจากของรางวัลเหล่านี้ กระหม่อมมีข่าวดีถวายฝ่าบาท..”“ว่ามาเถิด”ฮ่องเต้เลิกพระขนงเล็กน้อย ดวงตาคมจ้องมองไปยังบุรุษเบื้องล่าง ท่านอ๋องสบตากับฮ่องเต้ก

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 28 แก้แค้น

    ตอนที่ 28แก้แค้นไป๋อวี่ซีเอ่ยออกมาเสียงแหบแห้งน้ำตาคลอเบ้า ในเวลานี้เธอไม่สามารถคิดไปในทางที่ดีได้เลยแม้เพียงน้อย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอยากได้ยินว่าลูกของเธอไม่เป็นอะไรอยู่ดีหมอหลวงยิ้มบาง ๆ อย่างอบอุ่น ก่อนที่จะเบาเสียงตอบกลับ“พระชายาท่านไม่ต้องกังวล ลูกของท่านปลอดภัยดี.. แม้จะได้รับบาดเจ็บจากการกระทบกระเทือน แต่ทารกในครรภ์ยังคงแข็งแรงดี ทั้งท่านและลูกจะต้องพักฟื้นให้ดี”เยว่เฟยรู้สึกเหมือนกับว่าหินก้อนใหญ่ที่ทับอยู่บนอกของเธอนั้นถูกยกออก น้ำหนักทั้งหมดที่ครอบงำเธอมาเป็นเวลาหลายชั่วยามนั้นหลุดออกไปทำให้เธอหายใจได้ลึกขึ้น“จริงหรือ”เธอกล่าวเสียงสั่น ปากแห้งผาก ริมฝีปากบานฉีกยิ้มด้วยความดีใจ ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าของหมอหลวงอย่างมีความหวังจนเมื่อเธอเห็นเขาพยักหน้าตอบ“ตอนนี้ท่านต้องพักให้เต็มที่ ร่างกายยังต้องฟื้นฟูอีกมาก”น้ำตาที่ไป๋อวี่ซีพยายามจะกลั้นเอาไว้หลั่งรินลงมา เหมือนกับฝนที่ตกจากฟ้าในวันที่อากาศร้อนอบอ้าว ความรู้สึกขอบคุณเต็มหัวใจจนไม่อาจพูดอะไรออกมาได้ นอกจากการขอบคุณที่เงียบสงบ แต่นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับหมอหลวงที่ยืนข้างเตียงความเงียบแผ่ขยายไปทั่วห้อง แต่ในใจของไป๋

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 27 ข้ามาช้าไป

    ตอนที่ 27ข้ามาช้าไป“เป็นอย่างไรบ้างหมอหลวง! พระชายาและลูกของข้าปลอดภัยดีหรือไม่”“ท่านอ๋อง.. พระชายาเวลานี้ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส กระหม่อมใช้ความสามารถที่มียื้อชีวิตเยว่เฟยเอาไว้ได้ เพียงแต่..”“เพียงแต่อะไร!”“เพียงแต่เด็กในครรภ์พระชายา.. กระหม่อมไร้ความสามารถ”เยว่อ๋องทรุดตัวลงกับพื้น ดวงตาของเขาแดงก่ำหยดน้ำตาของลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างไม่สามารถหักห้ามได้“ที่ท่านพูดหมายความว่าอย่างไร.. ข้าไม่สามารถรักษาลูกของข้าไว้ได้อย่างนั้นหรือ”“หากท่านอ๋องพาพระชายามาเร็วกว่านี้อีกสักหน่อย กระหม่อมยังพอมีทางรักษาเอาไว้ได้”“ข้ามาช้าไปอย่างนั้นหรือ.. ไม่ได้! หากนางฟื้นขึ้นมาแล้วพบว่านางสูญเสียบุตรในครรภ์ไปต้องเสียใจมากเป็นแน่ หมอหลวง! ท่านต้องหาทางช่วยรักษาลูกของข้าเอาไว้ให้ได้”เหิงเยว่ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะไปคว้าที่ข้อมือของหมอหลวงเอาไว้“ท่านอ๋อง~ ฝ่าบาทส่งกระหม่อมมาดูอาการพระชายา ไม่ทราบว่าท่านอ๋องสะดวกหรือไม่”เขาหันไปมองผู้ที่มาใหม่ก็พบว่าเป็นไท่อี้เฉิงหมอประจำกายของฝ่าบาท เยว่อ๋องรีบหลบเพื่อให้เขาเข้าไปรักษาพระชายาอย่างว่าง่าย“ไท่อี้เฉิง.. ท่านต้องช่วยรักษาภรรยาและบุตรของข้าเอาไว้ใ

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 26 ภาพที่ปวดใจ

    ตอนที่ 26ภาพที่ปวดใจแต่เพียงแค่เขาออกคำสั่ง ทหารและบ่าวในจวนก็กรูกันเข้าไปค้นหาในจวนอย่างรวดเร็ว เขาปรายตามองเวินหนิงที่ไม่ได้แสดงท่าทีตกใจออกมาเลยแม้แต่น้อย ใช้เวลาอยู่เกือบครึ่งชั่วยามคนที่เข้าไปค้นจวนรองแม่ทัพก็พากันเดินกลับออกมา“ไม่พบขอรับ”“เป็นไปได้อย่างไรกัน..”มือหนากำหมัดไว้แน่นก่อนจะหันไปจ้องใบหน้าของลู่เวินหนิงอีกครั้ง ท่าทางของนางที่ไม่รู้สึกรู้สายิ่งตอกย้ำว่าเธอมีพิรุธ แต่เพราะไร้ซึ่งหลักฐานและยังหาเยว่เฟยไม่พบ ความปลอดภัยของนางย่อมสำคัญกว่าจึงทำได้แค่ถอยออกมาก่อน“ข้าจะให้คำตอบของการกระทำในครั้งนี้กับรองแม่ทัพลู่ฉือเวยเอง กลับ!”เขาเอ่ยเพียงแค่นั้นแล้วพาบ่าวในจวนกลับออกมาแต่โดยดี ลู่เวินหนิงกำมือของตัวเองไว้แน่นด้วยความโมโห เธอไม่คิดว่าเหิงเยว่จะกล้าพาค้นมาบุกจวนของรองแม่ทัพเช่นนี้ เรื่องนี้ไม่มีทางที่เธอจะยอมปล่อยผ่านไปแน่ แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าหวานก็ยังคงฉีกยิ้มกว้างออกมาอย่างสะใจอยู่ดี“อู่ถังจับตาดูคุณหนูลู่เอาไว้ หากนางเคลื่อนไหวให้ตามไปทันทีแล้วรีบแจ้งข้า.. ข้าจะไปจวนอ๋องเจ็ด”เมื่อจัดการเรื่องที่ควรทำเรียบร้อยแล้ว เขาได้ขึ้นม้าเพื่อตรงไปยังจวนหยวนอ๋องตามลำพังทัน

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 25 ลางสังหรณ์

    ตอนที่ 25ลางสังหรณ์เสียงควบม้าดังกึกก้องไปทั่วผืนป่า แม้ว่าร่างกายจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่จิตใต้สำนึกของเขากลับไม่อยากช้าแม้แต่วินาทีเดียว หลังจากที่เหิงเยว่ฟื้นขึ้นมาจากอาการบาดเจ็บ สิ่งแรกที่เขาทำคือรีบร้อนที่จะกลับไปหาพระชายา แม้ว่าโม่ฉินหรือเหล่าทหารต่างไม่มีใครเห็นด้วยแต่กลับไม่มีใครสามารถห้ามเขาเอาไว้ได้สักคน เยว่อ๋องฝืนร่างกายก่อนจะใช้ยาระงับความเจ็บปวดที่มีฤทธิ์กดความรุนแรงของบาดแผลทั่วร่างกายเอาไว้นาน6ชั่วยาม เพื่อที่จะเร่งเดินทางกลับเมืองหลวงแม้ว่าจะมีผลกระทบภายหลังเกือบถึงชีวิตก็ตาม“ท่านอ๋อง! ช้าหน่อยขอรับร่างกายของท่านยังไม่หายดีอาจถึงตายได้นะขอรับ”โม่ฉินเร่งฝีเท้าควบม้าตามมาด้วยความเป็นห่วงเอ่ยห้ามตลอดทาง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถห้ามเขาได้อยู่ดี“โม่ฉิน! ข้ามีลางสังหรณ์ว่าพระชายากำลังตกอยู่ในอันตราย”“จะเป็นไปได้อย่างไรขอรับ พระชายามีอู่ถังดูแลไม่มีอันตรายแน่นอนขอรับ”“ข้าไม่วางใจจะไปดูให้เห็นกับตา ไป!”เมื่อไม่สามารถห้ามปรามได้สุดท้ายทั้งสองก็รีบควบม้ามุ่งหน้ากลับเมืองหลวง ใช้เวลากว่าสี่ชั่วยามที่เขาเดินทางโดยไม่หยุดพักในที่สุดก็เดินทางมาถึงจวนอ๋อง ทันทีที่เขาเปิดปร

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 8 ท่านคือเยว่อ๋อง

    ตอนที่ 8ท่านคือเยว่อ๋อง•••••โคร๊ม!เสียงกระจกแตกจากด้านในทำให้อวี่ซีที่รอจนแทบหลับตื่นขึ้นมาเต็มสองตา เงาดำที่เคยเข้าไปในที่แห่งนั้นกระโดดออกมาด้วยความรวดเร็ว เสียงโหวกเหวกโวยวายดังตามมาจากด้านใน จึงคิดได้แค่ว่าด้านในเกิดเรื่องขึ้นแล้วพรึ่บ!และเหมือนโชคชะตากำลังเล่นตลก เงาดำแรกผ่านไปอย่างง่ายด

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 7 แม่นางมีนามว่าอะไร

    ตอนที่ 7แม่นางมีนามว่าอะไรคำพูดจากชายเบื้องหน้าดังขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ส่งผลให้ไป๋อวี่ซีจำเป็นต้องเลื่อนสายตาไปมองอย่างช่วยไม่ได้ บุรุษรูปงามแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเพียงแรกพบสบตาร่างกายถึงกับชาไปชั่วขณะ"คุณหนูผู้นี้ได้ยิน..""เชิญนั่งเจ้าค่ะ"เธอจ้องมองเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย รู้สึกได้ว่าน้ำลา

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 6 พบเจอ

    ตอนที่ 6พบเจอไป๋อวี่ซียืนมองเหล่าประชาชนที่โอดครวญด้วยความรู้สึกที่หดหู่ หากเป็นเช่นนี้คนที่ได้รับผลกระทบย่อมเป็นบรรดาชาวบ้านที่ไม่รู้เรื่องราวเป็นแน่ แต่ด้วยอำนาจของตนเองก็ไม่ได้จะมีมากขนาดนั้น หากจะช่วยชาวบ้านจำเป็นต้องมีหลักฐานที่แน่นพอ"พวกเจ้าอย่าเพิ่งบอกว่าข้าเป็นใคร เรื่องเสบียงข้าจะหาทางจ

  • ท่านเองน่ะหรือคือสามีของข้า   ตอนที่ 5 ทุจริต

    ตอนที่ 5ทุจริต"กระหม่อมไม่เข้าใจเลยขอรับ ว่าเหตุใดท่านอ๋องถึงอยากหย่ากับพระชายา""เจ้าสงสัยความคิดข้างั้นหรือ""มิกล้า ๆ เพียงแต่กระหม่อม..""ช่างเถอะ ฮ่องเต้รับปากกับข้าแล้วว่าหากไปช่วยชาวเมืองที่ประสบภัยได้จะรับปากออกพระราชโองการให้ข้า""แต่กระหม่อมได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ฝ่าบาททรงมีพระราชโองการใ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status