ย้อนกลับ Mga Nobela at Kwento

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มาร์วินกลับบ้านดึกทุกวัน ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยกลับบ้านผิดเวลา เขาจะกลับมาถึงบ้านหกโมงเย็นทุกวัน อย่างช้าก็ไม่เกินหนึ่งทุ่ม ณดาที่เห็นว่าสี่ทุ่มกว่าแล้วแต่คนตัวสูงยังไม่กลับก็มีความรู้สึกร้อนรุ่มในใจ เพื่อให้หายจากอาการที่เป็ นอยู่ตอนนี้จึงกดโทรหาเขาทันที

ก็มอง "ครับ กลับได้เลย"

"พี่จะพิสูจน์มันเอง" "พิมพ์ไม่อยากกลับไปอยู่ในจุดเดิมอีกแล้ว ขอโทษด้วยนะคะ พิมพ์ไม่สามารถกลับไปอยู่กับพี่ได้ เราต่างคนต่างอยู่กันมานานแล้ว และขอให้มันเป็นแบบนี้ตลอดไป เรากลับกันเถอะค่ะ พิมพ์อยากกลับไปหาตะวันแล้ว" "พิมพ์"

เขาขยับนิ้วลงบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว พิมพ์โค้ดสำหรับใช้เทคนิค ‘Reverse Time-stamp Tracking’ เพื่อดูว่าระบบนี้ย้อนกลับไปเปลี่ยนค่าตั้งแต่เมื่อไหร่ “มาดูกันหน่อย...ว่าแกเป็นใครกันแน่ อีนิกมา” แต่ทันทีที่เขากด Enter— ติ๊ด!

คำโปรย ถ้าย้อนเวลาไปได้ ขออยู่ในจุดที่เราไม่เคยพบกัน ---------------- บุรณีกลับจากดินเนอร์เย็นนั้น ทำให้เธอคิดหนักทั้งคืนถึงเรื่องที่เขาถามเธอไม่เชิงบีบบังคับ

" กูรู้แล้วว่ากูผิด กูรู้ว่ากูชั่ว ถ้ากูย้อนเวลากลับไปได้กูจะ ฮือ ฮือ " " มึงย้อนเวลาไม่ได้หรอก ถึงมึงย้อนได้มึงก็ทำแบบเดิม กูถามมึงจริงๆว่ามึงรักอัยบ้างไหม "

"เเม่ไม่อยากมีลูกชายใจร้ายเหมือนลูกหรอก" "ถ้าผมย้อนกลับไปได้ ก็จะไม่ทำ" เเต่วันเวลามันไม่สามารถย้อนกลับไปให้เราได้เเก้ไขในสิ่งที่ผิดพลาดไปเเล้ว ไม่ใช่เกม ไม่ใช่เพลงที่จะสามารถย้อนกลับไปเล่นใหม่ตอนไหนก็ได้ เเต่สิ่งที่เราจะสามารถทำได้คือ เริ่มต้นใหม่เเละทำมันให้ดีที่สุด

Σ(￣□￣;) นี้มันเด็กอนุบาลชัดๆทำไมย้อนกลับมาไกลขนาดนี้ละมันต้องย้อนกลับมาช่่วงวัยรุ่นสิมาเด็กน้อยขนาดนี้จะไปทำอะไรได้ ป้าทิพย์อุ้มหลานสาวตัวน้อยด้วยความเป็นห่วง

คำพูดสะกิดใจ ลลนาถึงขั้นสะอึก “แล้วเป็นไปได้มั้ยที่จะมีคนย้อนชาติกลับมาได้เพราะแรงแค้น” เธอค่อนข้างมั่นใจว่าแพรเองก็กลับมาเช่นกัน

ยังไงเขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว หน้าจอมือถือสว่างขึ้นมา ลูกชายใช้สมาร์ทวอทช์ส่งข้อความมา [แม่ พ่อจะกลับมาฉลองวันเกิดกับผมไหม? ฉันชะงักเล็กน้อย หันกลับไปมองทันที แต่เห็นกู้โม่เชินกำลังก้มหน้าคุยกับสวีชิงชิงอย่างสนิทสนม