2.แม่ลูก

กลิ่นหอมของน้ำซุปชาบู ลอยอบอวลอยู่ภายในบ้าน น้ำเดือนพล่านเมื่อเปิดฝาหม้อออก เนื้อหมูสไลด์ชิ้นบาง ถูกคีบลงไปอาบน้ำเพียงไม่กี่วินาที ก็คีบออกมาวางในจานของแม่ ลูกสาวพยักหน้า เพื่อให้ผู้เป็นแม่ลองชิม

มือของมือคีบหมูขึ้นมา ใส่ปากแล้วยกนิ้วโป้งให้ลูกสาว ก่อนที่สองแม่ลูกจะเริ่มต้นมื้ออาหารเย็นที่สุดพิเศษ กันตามลำพัง

เค้กสองชิ้น ที่ราคาแพงลิบลิ่ว ถูกหยิบออกมาเสริฟเป็นของหวานในค่ำคืนนี้ ผู้เป็นแม่กอดลูกสาวคนเดียว แล้วสวมสร้อยคอเส้นบางประดับด้วยจี้รูปหัวใจ ให้เป็นของขวัญวันพิเศษ

“แม่ขอให้มาลินของแม่ เป็นมาลินที่ มีความสุข ไร้มลทิน และ อุปสรรคมากล้ำกลายในชีวิตนะลูก “

ลูกสาวก้มลงกราบที่ตักของผู้เป็นแม่ แล้วกอดแม่แน่นอีกครั้ง

“แม่ไม่ต้องเหนื่อยแล้ว มาลินจะเลี้ยงแม่เอง “ ลูกสาวบอกย้ำอีกครั้ง แล้วจับสร้อยที่คอ ของขวัญราคาแพงของแม่ มาลินจะหาเงินซื้อสร้อยเส้นโตๆมาคืนเลยจ้ะ ลูกสาวคิดในใจ แล้ว มองแม่ที่ทำงานเหนื่อยยากมาหลายปี กว่าจะตั้งหลัก และ เลี้ยงดู ลูกสาวคนเดียวมาตามลำพัง ผ่านปากเหยี่ยวปากกา ผ่านคำดูถูกนินทา ของเพื่อนข้างบ้าน มาสารพัด จนวันนี้ วันที่ลูกสาวเรียนจบ รับปริญญา ทุกคนในละแวกบ้าน ก็เริ่มได้รับกรรมตามคืนสนอง ของตัวเองจนหมดสิ้น ว่าเค้าอย่างไร ก็รับคืนไปแบบนั้น

ชุดทำงานที่เป็นยูนิฟอร์มของบริษัท ชื่อดัง กระโปรงสีครีม กับเสื้อสีส้มอ่อน ที่แม่นำมาแก้แบบโครงให้ใหม่ เพื่อให้พอดีตัวกับรูปร่างของลูกสาว รองเท้าหนังแกะเนื้อนุ่มที่ได้มาเป็นของขวัญ วันพิเศษ ถูกนำมาสวมใส่ พร้อมกระเป๋าผ้า ที่ผู้เป็นแม่เย็บด้วยมือตัวเอง

“สวยหรือยังแม่ “ ลูกสาวที่ผ่านโปรวันแรก เดินวนไปวนมา หลังจากสวมชุดสีขาวกระโปรงดำฝึกงานก่อน เป็นเวลาเกือบสี่เดือน กว่าจะได้ใส่ชุดพนักงานประจำ

“สวยแล้ว มาลินของแม่สวยที่สุด “

หญิงวัยห้าสิบปี บอกลูกสาว แล้วเดินออกไปส่งที่หน้าประตูบ้าน ที่อยู่ติดถนน ใช้เวลาเดินไม่ไกล ก็ไปถึงสถานีรถไฟฟ้า

“โชคดีนะลูก มาลิน “

พนักงานใหม่ 

บัตรพนักงานติดชื่อ นางสาววิมลิน ภักดีมาก ถูกสแกนในช่วงเวลาเกือบแปดโมงเช้า รุ่นพี่หลายคน มาถึงที่ทำงานแล้ว น้องใหม่ที่เพิ่งได้บรรจุยิ้มเขินกับชุดทำงานพนักงานประจำ พร้อมกับเดินไปยกมือไหว้ ทักทายผู้จัดการสาวใหญ่ ที่รับเข้ามาทำงาน

“สวัสดีค่ะพี่เจน “ รุ่นพี่สาววัยสี่สิบปี พยักหน้าแล้วยิ้มให้กับลูกน้อง

“ของขวัญวันรับปริญญาจ้ะ “ สาวใหญ่ส่งถุงของขวัญให้แล้วพยักหน้าให้รับไป

“ขอบคุณมากนะคะ มาลินเกรงใจมากๆเลยค่ะ “

“ถ้าเกรงใจ ก็ทำงานให้ดี พี่จะได้รับคำชมจากบอสว่า เลือกมาถูกคน “ ค่าจ้างและสวัสดิการของที่นี่ เป็นที่ต้องการของนักศึกษาจบใหม่แทบทั้งวัน วิมลินยังจำได้ดีว่า กว่าจะเข้ารอบสัมภาษณ์ เธอต้องสอบข้อเขียน จากเกือบสองร้อยคน จนเหลือผู้เข้าสอบสัมภาษณ์ เพียง5คน และเธอ เป็นเพียงคนเดียว ที่ได้ฝึกงาน 4เดือน กว่าจะได้รับการบรรจุ เป็นพนักงานบัญชีของที่นี่ ด้วยอัตราเงินเดือน สองหมื่นบาท พร้อม สวัสดิการอย่างอื่น อีกหลายอย่าง

”ค่ะ มาลินสัญญาว่าจะตั้งใจทำงานเต็มที่ “

พนักงานใหม่ ยิ้มกว้าง แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะ หยิบถุงของขวัญออกมาแล้วเแกะดู ภายในเป็นนาฬิกา ยี่ห้อดัง ราคาหลายพันบาท สีโรสโกลด์ สวยจับตา ลูกน้องหันไปมอง รุ่นพี่ที่นั่งยิ้มอยู่ แล้วสบตากัน

พี่เจนขา มาลินขอบพระคุณเหลือเกิน หญิงสาวบอกในใจ ลูบคลำนาฬิการาคาแพง แล้วเอาเก็บใส่กล่องเอาไว้อย่างเดิม

“อันนี้เบิกเงินสด อันนี้เบิกเป็นเช็ค “ คนที่นั่งข้างๆ ส่งแฟ้มสองสี ให้ แล้วบอกรายละเอียด ของงานที่ต้องรับผิดชอบเต็มตัว

“ทุกบ่าย มาลินต้องเอาขึ้นไปที่ฝ่ายเลขาของบอส เค้าจะสรุปยอดอีกที แล้วเซ็นต์กลับมา มาลินต้องขึ้นไปเอาแฟ้มก่อนเลิกงาน ถ้าวันไหนบอสไม่เข้า หัวหน้าเลขา จะดูแทน แต่ถ้าไม่เข้า ก็ให้พี่เจน เข้าใจไหม “

“วันนี้บอสไม่เข้า ไปกับหัวหน้าเลขา มาลินก็ส่งให้พี่เจนได้เลย นะ “ รุ่นพี่บอกแล้วยิ้มให้กำลังใจ

“ทำงานที่นี่ เป็นระบบทุกอย่าง บอสใจดี เปย์หนัก สิ้นปีรอโบนัสแล้วกัน พี่เจน แกได้หลายแสนทุกปี “

บอส ชื่อ คุณ คีตะ 

เสียงเพลงคลาสสิคดังขึ้นในร้านอาหารชื่อดัง บรรยากาศร้านสุดหรู พร้อมอาหารและบริการมีระดับ ทำให้การเดทครั้งนี้ น่าจะประสบความสำเร็จ

บุตรชายคนเดียวของนักธุรกิจหญิงสุดแกร่งของเมืองไทย ไม่ยอมลงหลักปักฐานกับใครง่ายๆ ดังนั้น ผู้เป็นแม่ จึงส่งเทียบเชิญ ลูกสาวของเพื่อนฝูงที่พอจะคุ้นเคยกัน มาพบปะกับบุตรชายคนเดียว เพื่อทำความรู้จักกันก่อน

ชายหนุ่มสวมสูทสีเข้ม สวมแว่นตาสีชา เดินเข้ามา แล้วยิ้มให้กับหญิงสาวตรงหน้า

“สวัสดีครับ คุณ “

”อรค่ะ น้องชื่ออรค่ะ พี่คีธ “

คนฟังที่ได้ยินคำตอบ เอามือลูบหน้าตัวเอง แล้วถามกลับไป “

”คนบรีฟมา เค้าไม่ได้บอกหรอครับ ว่าห้ามเรียกคีธ “ คำต้องห้ามที่เป็นชื่อเล่น ทำเอาคนฟังนิ่งไปทันที ความตื่นเต้นทำให้หลุดปากออกไป

“ขอโทษค่ะ อรขอโทษค่ะ คุณคีตะ “ หญิงสาวละล่ำละลักขอโทษออกมา

“มื้อนี้ ทานให้อร่อยนะครับ ผมไม่มีเวลา “ เจ้าตัวลุกขึ้นแล้วเดินออกไป อย่างเสียมารยาท ก่อนจะยักคิ้วให้ผู้จัดการ ที่ถอนหายใจออกมา ด้วยความอ่อนใจ

คุณคีตะ ทำไมช่างเลือกขนาดนี้ ไม่ใช่ไม่ชอบผู้หญิง แต่ ชอบในแบบรักสนุก แต่ไม่ผูกพันมากกว่า

คนเป็นแม่ก็น้ำท่วมปาก ไม่กล้าว่าลูกสักคำ เพราะรู้ดีว่า ลูกชายคนเดียว ถูกตามใจมาหนักมาก จนตอนนี้ สามสิบกว่าเข้าไปแล้ว ก็ยังไม่มีใครคบหาด้วย

รถตู้สีดำสนิทจอดที่หน้าตึกช่วงบ่าย พนักงานหลายคนลงมาซื้อกาแฟ และเครื่องดื่มข้างล่าง มองบอสที่กลับเข้ามาใบหน้าบึ้งตึง ก่อนจะยืนรอลิฟต์ส่วนตัว แล้วก็หันไปเห็น พนักงานที่ถือแก้วกาแฟใส่ถุงมาหลายใบ กับขนมอีกถุงใหญ่ ยืนอยู่ข้างๆ

ประตูลิฟต์เปิดออก บอสหนุ่มมองคนตรงหน้า แล้วถามเสียงดุ

“ไปไหม ชั้นอะไร “ ลิฟต์ส่วนตัว ไม่ใช่ส่วนรวม มาลินอยากจะปฏิเสธออกไป แต่เพราะท่าน รออยู่ ทำให้เจ้าตัว ต้องก้าวขาเดินเข้าไป เพื่อไม่ให้ท่านรอ

“ชั้นอะไร “ ท่านถามออกมา เมื่อเห็นของที่อยู่เต็มมือ

“ชั้นแปดค่ะ ขอบคุณค่ะ “ วิมลินตอบเสียงเบา แล้วพยายามมองตามขึ้นไป หวังว่าจะเร่งให้มันเร็วขึ้น

“ขอบคุณค่ะ “ พนักงานสาวบอกขอบคุณอีกครั้ง แล้วก้าวออกไป ทันที