Masukเด่นนภา เธอเป็นหญิงสาวที่เรียนจบใหม่ความใฝ่ฝันสูงสุดคือการได้เป็นนางงามจักรวาล เธอจึงดูแลตัวเองเป็นอย่างดี และภาษาของเธอก็ไม่เป็นสองรองผู้ใด เพราะเธอพูดได้ถึงสี่ภาษา ยังเรียนเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะบริหาร ชีวิตของเธอต้องพลิกผันเมื่อได้พอเจอกับแพทย์หนุ่มวัยสามสิบห้า เขาทำให้เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเห็น
Lihat lebih banyak“คุณเด่นนภา ได้รับตำแหน่งเป็นนางงามจักรวาลคุณรู้สึกอย่างไรบ้างคะ”
“คุณเด่นนภา คุณจะนำเงินทั้งหมดไปทำอะไรบ้างคะ” “คุณเด่นนภาคะ ตอบคำถามของพวกเราด้วยค่ะ” เสียงจากนักข่าว หนังสือพิมพ์รวมไปถึงนิตยสารรุมถามเด่นนภา จนเด่นนภาไม่สามารถตอบทันได้ และตอนนี้เธอรู้สึกอยากพักผ่อน เพราะว่าพรุ่งนี้ฉันต้องไปงานรับตำแหน่งที่โรงแรมเดอะ แกรนด์ วรางกูร ซึ่งเป็นโรงแรมหรูระดับหกดาวใจกลางกรุงเทพมหานคร และหลังจากที่ได้รับรางวัล เธอก็ต้องเดินสายทำภารกิจนางงามที่ได้รับมอบหมายไว้ เช่นเดินทางไปแอฟริกา เพื่อไปให้กำลังใจผู้ป่วยและผู้อยากไร้จากกองประกวด ซึ่งเป็นตามปณิธานที่เธอตั้งไว้ที่อยากช่วยเพื่อนมนุษย์ ในแต่ละปีครอบครัวเธอได้บริจาคเงินมากมายให้กับมูลนิธิในประเทศและต่างประเทศ ทำให้ครอบครัวของเธอเป็นที่นับหน้าถือตาในวงสังคม ‘นี่คือ คำถามของที่คุณได้เลือกมา ถ้าคุณได้เป็นนางงามจักรวาล คุณจะทำอย่างไร ให้เวลาหนึ่งนาทีในการตอบคำถาม’ ‘ขอบคุณสำหรับคำถาม ถ้าฉันได้เป็นนางงามในปีนี้ ฉันอยากจะช่วยคนอยากช่วยผู้ยากไร้และผู้ด้อยโอกาสทางการเรียนและการศึกษา เพราะการศึกษาเป็นสิ่งสำคัญในการดำรงชีวิตไม่ใช่มีแค่ปัจจัยห้าเท่านั้น และการศึกษาเสริมสร้างบุคลากรและอนาคตของชาติให้เข้มแข็งทัดเทียมกับนานาประเทศ นอกจากการศึกษาแล้วเด่นยังเห็นว่าการรักษาทางการแพทย์ก็เป็นสิ่งสำคัญ ผู้ด้อยโอกาสยังมีอีกมากที่เข้าถึงโรงพยาบาลและยารักษาโรค ดิฉันเห็นว่าอยากเข้าไปช่วยเขาไม่มากก็น้อย’ มันคือปณิธานของเธอ และทำให้ได้ซึ่งในการครองตำแหน่งในระยะเวลา 1 ปีนับจากนี้ เธอตั้งใจว่าจะทำให้ให้ดีที่สุดในการเป็นนางงามของเธอในครั้งนี้ “นี้คือบ้านของเด่นที่กองประกวดจัดให้ และรถที่เด่นนั่งคือรถประจำตำแหน่ง และนี้เอกสาร” ดาหลา ผู้ดูแลเธอตั้งแต่วันแรกๆ ในกองประกวด ตอนนี้เธอก็เป็นผู้จัดการส่วนตัวของเธอไปด้วย อีกทั้งเธอเองก็ดูแลนางงามมาหลายสิบคนแล้ว กองประกวดจึงส่งเธอมาดูแล “ขอบคุณค่ะ พี่ดา” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ดาหลาเผยรอยยิ้มด้วยเช่นกัน “ด้วยความยินดี” ดาหลาเอ่ยบอก “พี่ดา เด่นขอกลับไปนอนที่คอนโดได้ไหมคะ ที่นี่กับคอนโดก็ไม่ได้ไกลกัน” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย ขณะที่มองเพนท์เฮ้าส์กว้างใหญ่ มีทั้งหมดห้าห้อง โดยรวมมีสองชั้น อีกทั้งมีสระว่ายน้ำและเครื่องออกกำลังกายหลายชิ้นในร่มอีกด้วย “นี้เป็นสิ่งที่กองประกวดจัดให้ ซึ่งเป็นปีแรกที่กองประกวดจัดหาบ้านพักให้นางงามหลังได้รับตำแหน่ง เธอเองก็เป็นคนแรกที่ได้เจิมที่นี่ ในระยะเวลาหนึ่งปี หรือจะกลับไปคอนโดก่อนได้ แต่ต้องหลังจากหนึ่งเดือนไปแล้ว” ดาหลาเอ่ยบอกเช่นนี้ “คิดว่าพักผ่อนในโรงแรมแล้วกัน” เด่นนภาเอ่ยบอกเช่นนี้ “จิราจ๊ะ” ดาหลาเรียกชื่อคน ไม่ช้าหญิงวัยกลางคนอายุประมาณสามสิบก้าวเดินมาหาเด่นนภาและดาหลา เด่นนภาจึงยกมือขึ้นไว้ตามมารยาททันที และอีกอย่างจิราเธอเป็นแม่บ้านในกองประกวด “สวัสดีค่ะ” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม และเงยใบหน้าขึ้นมองจิราด้วยรอยยิ้ม จิราเองก็ยกมือไว้เธอเช่นกัน “จิรา เธอคือสาวใช้ของเด่นจันทร์ จิราเธออยู่กองประกวดมาโดยตลอด เธอคงเห็นหน้ากันมาบ้างแล้ว” ดาหลาเอ่ยบอก “ใช่ค่ะ” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “พรุ่งนี้ตอนเย็นเธอต้องไปงานเลี้ยง ดีใจด้วยอีกครั้งนะ” ดาหลาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และจับมือเรียวของเด่นนภา “ขอบคุณค่ะ” เด่นนภาเอ่ยบอก “ราตรีสวัสดิ์” ดาหลาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มแล้วปล่อยมือเรียวของเธอ โบกมือเบาๆ เด่นนภาโบกมือให้เธอเช่นกัน “อยากดื่มอะไรดีคะ น้ำหรือชาหรือกาแฟ” จิราเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะฉันขอนมอุ่นๆ ค่ะ” ......................................... ตอนแรกมาแล้ว!!! สนุกไหมคะ ไรท์พาน้องเด่นมาเสิร์ฟก่อนน๊า ทุกคนนิยายเรื่องนี้มีตัวละครหลักๆ มีประมาณสองตัวละคร คือ มีน้องเด่น กับ เฮียอัฐ นะทุกคน อาจมีตัวละครออกมาเรื่อยๆ และเนื้อหาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน ไปตามบริบทของตัวละคร ความแซ่บจะปะทุทุกบทแน่นอน ขอย้ำอีกที เรื่องนี้ไม่เน้นเนื้อหา เน้นกระแทกนะ 555 ไรท์ชอบอ่านคอมเม้นท์ของทุกๆ ท่าน อย่าลืมคอมเม้นท์ด้วยนะคะSpecial episodeกาลเวลาผ่านพ้นไปถึงสิบปี ถึงกาลเวลาเปลี่ยนผันไปถึงสิบฤดูกาลก็ตามที แต่ความรักของอัฐพลก็ไม่เคยน้อยลงไปเลย ยิ่งกาลเวลาผ่านไปเขาเองก็ยิ่งรักเธอมากขึ้น อัฐพลยังคงทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลและศูนย์วิจัยที่อังกฤษ โดยไปปีละสามถึงสี่ครั้งเพื่อไปยังแล็บอังกฤษ และยังทำมูลนิธิเช่นเดิมส่งเสริมเด็กเรียนดีไปเรียนต่างประเทศเพื่อเป็นบุคลากรทางการแพทย์ และมาทำงานในโรงพยาบาล และยังส่งเด็กนักเรียนไปยังโรงพยาบาลทั้งในประเทศและแถบแอฟริกาเพื่อหาประสบการณ์ส่วนเด่นนภาเธอก็อยู่บ้านเลี้ยงลูกสามคน โดยลูกคนแรกและคนที่สองเป็นคู่แฝดชาทั้งคู่ โดยคนแรกชื่อน่านฟ้า และคนที่สองชื่อปฐพี เขาทั้งสองคนห่างกันไม่กี่นาที และเป็นพี่น้องที่ไม่ค่อยตีกันเท่าไหร่ เพราะเธอสอนให้รู้จักแบ่งปัน และไม่ค่อยได้ซื้อของเล่นให้พวกเขา เธอสอนให้ประดิษฐ์เอง เหมือนที่พ่อเธอสอนอยากได้สิ่งใดต้องทำด้วยตัวเอง เธอจึงยึดหลักคำนี้มาใช้ เขาทั้งสองเติบโตด้วยหนังสือส่วนใหญ่ เขาทั้งสองชอบหนังสือไม่ต่างจากอัฐพล ชอบเข้าไปอยู่ในห้องหนังสือกันสามคนพ่อและลูกๆ เขาชอบอธิบายเป็นภาษาอังกฤษด้วยกายภาพร่างกายของมนุษย์และวิทยาศาสตร์เคมีโดยการทดลองสารต่างๆ
สามเดือนต่อมาเธอได้เลือกชุดแต่งงานและของชำร่วย รวมไปถึงสถานที่แต่งงาน และเช้าครอสเจ้าสาวเพื่อจะแต่งงานอีกหกเดือนข้างหน้า ช่วงนี้เขาก็อยู่โรงพยาบาลหลักในกรุงเทพไม่ได้เป็นจิตอาสาออกไปนอกประเทศเหมือนเมื่อก่อนเพื่อเตรียมตัวแต่งงาน แต่ว่าเวลาว่างของเขาก็แทบไม่มีเช่นเดิม คนที่ว่างสุดๆ ก็คงเป็นเธอมากกว่า ที่ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากไปออกรายการและถ่ายแบบบ้างเป็นครั้งคราวเธอมองตารางงานของนายแพทย์อัฐพล เตชะวงศ์วรากุลในไอแพดเห็นว่าเขาเลิกเที่ยงตรง ช่วงบ่ายว่างเธอคิดว่าจะไปหาเขาและไปกินข้าวพร้อมกัน เธอจึงแต่งตัวด้วยเดรสสีขาวผ้าปาดไหล่แขนตุ๊กตา กระโปรงบานๆ เหนือหัวเข่า รองเท้าส้นสูงส้นแหลมสี่นิ้วสีขาวที่เธอใส่จนชิน พร้อมด้วยกระเป๋าแบรนด์เนมสีขาวลายหนังจระเข้ที่เขาซื้อให้เธอเดินเข้ามาภายในโรงพยาบาลตั้งแต่รปภ. จนถึงบุคลากรภายในโรงพยาบาลต่างยกมือไหว้เธอ ทำให้เธอนึกสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงยกมือไหว้ หรือจะเป็นเพราะการประกาศการแต่งงานเมื่อเดือนก่อน อีกทั้งพวกเขาเผยรอยยิ้มและดูนอบน้อมต่างจากครั้งก่อนที่เธอมา เธอจึงเดินขึ้นไปยังชั้นสองตรงแผนกเดิมที่อัฐพลอยู่ เธอภาวนาไม่ให้น้ำค้างลาหยุดในวันนี้ด้วยเถิด“สวัสดี
“ก็เด่นไงเล่า เด่นนภา จันทร์วัชรโภคิน คนที่พี่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแฝงไปด้วยความเร่าร้อน เธอจึงหันใบหน้ากลับมาหาเขา“พี่หมอ...” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มองนัยน์ตาของเขาช่างทองแสงเป็นประกายราวกับดวงดาวบนฟากฟ้า“สุขสันต์วันเกิดนะเด่น ขอให้เด่นมีความสุขมากๆ นะ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วเขาหยิบสร้อยเงินเส้นเล็กจี้เพชรรูปหัวใจสีชมพู มันสวยและเลอค่ามาก และเธอเองก็ไม่ค่อยได้เห็นเพชรน้ำงามเช่นนี้มากนัก“ให้เด่นเหรอคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น“พี่ไม่รู้ว่าจะให้อะไรเด่น แต่มีช่างเหมือนเพชรนำเพชรมาขายให้พี่สองเม็ด เห็นเขาบอกเป็นเพชรที่หายากมากๆ พี่เลยให้ช่างเพชรที่เป็นเพื่อนพี่ที่เป็นเจ้าของร้านเพชรดูให้ เขาบอกว่าเป็นเพชรน้ำงามทั้งสองเมตร พี่เลยให้เขาทำสร้างคอให้เด่น อีกเม็ดหนึ่งเป็นสีชมพูพี่ว่าจะให้เพื่อนทำเป็นแหวนแต่งงานของเรา” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“หันหลังสิ พี่จะใส่ให้” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เธอจึงหันกลับหลัง เขาจึงสวมสร้อยเพชรให้เธอ เมื่อเขาสวมเสร็จเธอจึงเดินไปที่หน้ากระจก เธอมองเพชรเม็ดนี้ แล้วจับจี้เพชรขึ้นมาดู เธอรู้ว่าเม็ดชิ้นนี
เด่นนภาก้าวเดินลงจากรถตู้หรู เธอเหยียบลงบนพื้นรันเวย์ เพื่อก้าวเดินขึ้นเครื่องบิน เพื่อบนต่อไปยังแอฟริกา โดยมีอัฐพล และคณะนักศึกษาแพทย์ตามมาอีกสิบคน ซึ่งได้ทุนของมูลนิธิของอัฐพล รวมไปถึงคนจากกองประกวด และบอดี้การ์ดตามไปอีกสิบกว่าคน“เด่น”ดาหลาและช่างแต่งตัวอีกสีคนที่เธอคุ้นเคยเอ่ยเรียกเธอโดยพร้อมเพรียงกัน“สวัสดีค่ะทุกคน” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยยิ้มให้กลับทุกคน“สวัสดีครับหมออัฐ” ประสิทธิ์เอ่ยทักทายอัฐพล และยกมือไหว้กันและกัน เธอเองก็ยกมือไหว้ประสิทธิ์“สวัสดีครับ” อัฐพลเอ่ยทักทายประสิทธิ์ ส่วนเด่นนภาก้าวเดินไปนั่งอีกฝั่งหนึ่ง ตรงข้ามของดาหลา“พักผ่อนเพียงพอไหม” ดาหลาเอ่ยถามเด่นนภาด้วยรอยยิ้ม กะพริบตาให้เธอข้างหนึ่ง เด่นนภาเผยรอยยิ้มด้วยความเขินอาย เพราะเธอพอจะเดาได้ว่าดาหลาหมายถึงสิ่งใด“พอสิจ๊ะ” เด่นนภาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ถ้ายังไม่ได้นอน นอนเลยนะ อีกประมาณสิบสี่ชั่วโมงกว่าจะถึง” ดาหลาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม มองเธออย่างรู้ทัน ส่วนพ่อตัวดีทำไม่ให้เธอได้พักผ่อนเกือบทั้งคืน ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ถ้าอยู่กันสองคนจะตีให้ลายทั้งตัวเลย“สวัสดีครับ ผมสมเกียรติ ประกาศิต เป็นกัปตันเครื่องคนที่หน





