บทที่ 5

"3 ทุ่มใส่ชุดคอสเพลย์กระต่ายมาหาฉันที่ห้องนั่งเล่นเข้าใจไหม"

แค่ก ๆ!

ยาหยีที่กำลังก้มหน้าทานข้าวถึงกับสำลักกับประโยคบอกกล่าวจากร่างสูงที่นั่งฝั่งตรงข้าม รีบเอื้อมไปหยิบน้ำมาดื่ม ครั้นรู้สึกดีขึ้นจึงเอ่ยถามไป

"ทำไมต้องให้หนูใส่ด้วยค่ะ เห็นเมื่อก่อนคุณไม่ชอบให้หนูแต่งตัวโป๊"

"เดี๋ยวคืนนี้เธอก็รู้เอง"

จบตรงที่คำว่ารู้เองคราวนี้ยาหยีได้แต่คิดหาคำตอบเอาเองว่าเขาให้เธอใส่ชุดเซ็กซี่แบบนั้นเพราะอะไร

เธอไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วที่จะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรหรืองานที่เขาบอกว่าจะให้เธอทำตอนอายุครบยี่สิบคือการใช้ร่างกายขัดดอกเหมือนที่เคยได้ยินมา

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ จะทำยังไงดีเธอยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องนี้เลย แต่ก็นั่นแหละเธอปฏิเสธอะไรไม่ได้เพราะรู้ฐานะตัวเองดีทำได้แค่ขานรับไปเบา ๆ

"ค่ะ"

จากนั้นก็ก้มหน้าทานข้าวต่อ

"กินข้าวเสร็จมานวดไหล่ให้ฉันหน่อย" เควิลเอ่ยขึ้นหลังจากทานข้าวเสร็จ

"ได้ค่ะ แต่หนูขอเก็บจานไปล้างก่อนนะคะ"

"อืม.." เอ่ยจบเควิลก็ลุกเดินออกจากห้องอาหารไปนั่งรอในห้องนั่งเล่นทันที นั่งรอประมาณสิบห้านาทีเด็กสาวก็มา

ยาหยีเดินอ้อมไปหยุดยืนด้านหลังชายหนุ่ม ก่อนจะวางมือลงบนบ่าแกร่งทั้งสองข้าง แล้วบีบนวดเบา ๆ

"อืม..ดีแบบนั้นแหละ" เควิลครางในลำคออย่างพึงพอใจพลางหลับตาลง แรงบีบนวดจากมือเล็กทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายไม่น้อยทุกวันนี้เด็กสาวกลายเป็นเด็กนวดสำหรับเขาไปแล้ว

ทุกครั้งที่เขาเมื่อย หรือรู้สึกอ่อนล้าจากการทำงานก็มักจะให้เด็กสาวนวดให้เสมอเพราะฝีมือการนวดเธอมันดีมาก ๆ เขายังคิดอยู่เลยว่าไม่เสียแรงจริง ๆ ที่รับเด็กสาวมาเลี้ยงเธอทำได้ทุกอย่างที่เขาสั่ง และทำได้ดีเสียด้วย

เขาปล่อยให้เธอนวนจนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นจึงบอกให้เธอหยุด "พอแล้ว เธอขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ"

"คะ..ค่ะ" ยาหยีพลันหน้าเห่อร้อนขึ้นมาเมื่อคิดว่าตัวเองต้องใส่ชุดคอสเพลย์กระต่ายสุดเซ็กซี่นั่นต่อหน้าชายหนุ่ม แต่เธอก็ทำได้แค่ขานรับแล้วเดินขึ้นห้องไปทำตามที่เขาสั่ง

"น่าอายจัง" เสียงหวานพึมพำออกจากริมฝีปากอิ่ม ดวงตากลมจับจ้องตัวเองในชุดคอสเพลย์กระต่ายสุดวาบหวิวผ่านกระจกบานใหญ่ด้วยความรู้สึกกระดากอาย

ชุดตอนกลางวันว่าเซ็กซี่แล้วเจอชุดนี้เข้าไปมันยิ่งกว่านั้นเสียอีก บนศีรษะของเธอประดับด้วยหูกระต่ายสีดำ ส่วนชุดเป็นเกาะอกสีดำตรงกลางร่องนมถูกแหวกอกเป็นรูปหัวใจจนเห็นสองเต้าที่บดเบียดกัน กระโปรงสั้นเสมอแก้มก้นตามด้วยถุงน้องตะข่าย บนลำคอมีโบกระต่ายเพิ่มความเซ็กซี่

"มั่นใจเข้าไว้ยาหยี มั่นใจเข้าไว้" เธอพยายามพูดให้กำลังใจตัวเองพลางหลับตาสูดลมหายใจเข้าปอดพรืดใหญ่ ทว่าสุดท้ายเธอก็ทำใจไม่ได้อยู่ดีจนต้องเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มาห่อตัว

จากนั้นก็เดินลงออกจากห้อง

"เอ๊ะ!"

สองคิ้วสวยพลันขมวดมุนครั้นเปิดประตูห้องออกมาก็พบเข้ากับความมืด ไฟภายในบ้านไม่ได้เปิดจะว่าดับก็ไม่ใช่เพราะในห้องติดอยู่ หนำซ้ำบรรยากาศก็ยังเงียบเชียบจนเธอรู้สึกกลัว

หรือชายหนุ่มจะทำเซอร์ไพร์สเธอ คิดได้ดังนั้นก็รีบเดินลงบันไดไปยังชั้นล่าง ก่อนจะพบกับแสงสว่างน้อย ๆ ที่มาจากห้องนั่งเล่น

ครั้นเดินไปถึงก็พบว่าเป็นแสงสว่างจากเทียนที่ถูกวางไว้รอบห้องสี่เหลี่ยม บนพื้นห้องเต็มไปด้วยกลีบกุหลาบแดง มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ สูดดมแล้วทำให้รู้สึกสดชื่น

บนผนังของห้องมีตัวอักษรภาษาอังกฤกษติดอยู่เป็นคำว่า 'แฮปปี้เบิร์ธเดย์เด็กน้อยของฉัน' ข้าง ๆ ตัวอักษรประดับด้วยลูกโป่งหลากสี

ใบหน้าเรียวระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุขระคนแปลกใจเพราะวันเกิดเธอปีนี้มันดูพิเศษกว่าทุกปีโดยเฉพาะบรรยากาศที่มันโรแมนติกแปลก ๆ

"สุขสันต์วันเกิดนะเด็กน้อยของฉัน" ระหว่างที่เธอกำลังชื่นชมกับบรรยากาศภายในห้องเสียงอวยพรก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เธอรีบหันไปมองด้วยความตื่นเต้นก็เห็นชายหนุ่มถือเค้กรูปกระต่ายแสนน่ารักเข้ามา

ริมฝีปากอิ่มฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันสามสองซี่ หัวใจพองโตคับอกกับการกระทำทึีแสนพิเศษของเขา

"ขอบคุณที่ทำอะไรให้หนูมากมายขนาดนี้นะคะ" เธอเอ่ยขอบคุณไปด้วยความรู้สึกซาบซึ้งสุดใจ ก่อนจะหลับตาลงอธิษฐานแล้วลืมตาขึ้นเป่าเทียนเบา ๆ

"ขอพรว่าอะไรเหรอ" เควิลมองหน้าถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้ ทว่าอีกคนกลับส่ายหน้าปฏิเสธ

"ไม่บอกหรอกค่ะ เป็นความลับ" ยาหยีเอ่ยยิ้ม ๆ ก็ใครจะกล้าบอกกันว่าเธออธิษฐาน 'ขอให้เขาใจดีกับเธอ และขอให้เธอได้อยู่เคียงข้างเขาตลอดไป'

ซึ่งเควิลก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อเพราะเขามีอย่างอื่นที่สนใจกว่านั่นก็คือร่างอรชรตรงหน้า เขาวางเค้กลงบนโต๊ะกระจก ก่อนจะยื่นมือไปดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นห่อหุ้มร่างเธอออก

แรงกระชากทำให้ผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ปลิวออกจากตัวยาหยีได้อย่างง่ายดาย ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนเธอไม่ทันตั้งตัวสักนิด

"คุณเควิล" เธอร้องเรียกอีกคนด้วยความกระดากอายพลางใช้มือทาบลงบนเสื้อเกาะอกที่เว้าเป็นรูปหัวใจ อีกมือก็พยายามดึงชายกระโปรง

"อายทำไมอีกเดี๋ยวฉันก็ได้เห็นทุกซอกทุกมุมแล้ว" เควิลขมวดคิ้วเอ่ย จับจ้องร่างอรชรด้วยแววตาหื่นกระหายไม่ปิดบังราวกับเสือร้ายผู้หิวโหยเหยื่อ ขณะที่ยาหยีถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดังอึก หัวใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมานอกอก

คำพูดของเขาทำให้เธอมั่นใจขึ้นว่าสิ่งที่คิดไว้น่าจะเป็นจริง อ่า..ให้ตายสิเธอยังไม่พร้อมและยังไม่ได้เตรียมใจเลย

"หมายความว่ายังไงคะ..?" เปล่งเสียงถามไปทั้งที่รู้อยู่เต็มอก แต่ก็ยังมีความหวังน้อย ๆ ว่ามันจะไม่ใช่

"เธออายุครบยี่สิบแล้ว ถึงเวลาต้องทำงานชดใช้หนี้แล้ว" เควิลบอกกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"งานอะไรคะ"

"ใช้ร่างกายเธอชดใช้หนี้ไงเด็กน้อย.."

คำว่าใช้ร่างกายชดใช้หนี้จากริมฝีปากหนาทำยาหยีสะอึก รู้สึกเจ็บจี๊ดในอกอย่างบอกไม่ถูก เธอเข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ลูกหนี้ เขาเลี้ยงดูส่งเสียเธอก็เพื่อรอเวลาให้เธอใช้งานได้เท่านั้นมันไม่มีอะไรพิเศษเลย

ไม่รู้ว่าน้ำตามันไหลออกมาตอนไหนรู้สึกตัวอีกทีก็รู้สึกเหมือนมีอะไรไหลลงที่แก้ม เธอรีบยกมือขึ้นเช็ดออกพยายามกลั้นก้อนสะอื้นเอาไว้ แล้วเอ่ยไป "ค่ะ คุณเควิลจะทำอะไรกับหนูก็ตามสบายเลย"

"เธอร้องไห้ทำไม" ถึงแม้หญิงสาวจะเช็ดน้ำตาไปแล้วแต่เควิลก็เห็นเพราะเขามองเธอตลอดเวลา

"หนูแค่รู้สึกตื้นตันกับสิ่งที่คุณทำให้หนูค่ะ" ยาหยีเลือกจะโกหกกลบเกลื่อนความรู้สึกที่แท้จริงด้วยรู้ดีว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร

เธอเป็นแค่ลูกหนี้ไม่มีสิทธิ์เสียใจหรือรู้สึกอะไรมีหน้าที่แค่ทำตามที่เขาสั่งอย่างเดียว

"เด็กโง่" เควิลว่าพลางยื่นมือไปวางบนศีรษะเล็กทุยอย่างเอ็นดู ก่อนจะผละมือออกแล้วเอ่ยต่อ "มากินเค้กกันดีกว่า"

"ค่ะ" ยาหยีฝืนยิ้มให้คนตัวโตทั้งที่ในใจขื่นขม จากนั้นก็เดินไปหย่อนก้นนั่งบนโซฟา ก่อนเธอจะต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ในตอนที่อีกคนเดินมาหยุดยืนตรงหน้า แล้วโน้มใบหน้าลงมาใกล้ใบหน้าเธอ สองมือก็ค้ำยันพนักโซฟาข้างไหล่เธอไว้

เธอพยายามข่มความตื่นเต้นและหวาดหวั่นเอาไว้เปล่งเสียงถามไปอย่างติด ๆ ขัด ๆ "นะ..ไหนว่าจะกินเค้กไงคะ"

"ใช่ฉันก็กำลังจะกินเค้กนี่ไง" เควิลเอ่ยด้วยแววตาทอประกายวาววับ ก่อนจะเอี่ยวตัวไปหยิบช้อนตักเค้ก แล้วเอามาปาดลงบนริมฝีปากอิ่ม เนินอกอวบที่ล้นทะลักออกจากเสื้อเกาะอก ตามด้วยต้นขาขาวเนียนที่โผล่พ้นกระโปรง

"อึก.." น้ำลายเหนี่ยวถูกกลืนลงลำคอระหงซ้ำแล้วซ้ำแล้วเมื่อยาหยีรู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น หัวใจของเธอกระหน่ำเต้นหนักกว่าเดิมจนต้องหอบหายใจออกมา สองมือน้อย ๆ ก็ขย้ำกระโปรงแน่นพยายามข่มความรู้สึกที่เกิดขึ้นเอาไว้เอ่ยปลอบใจตัวเองว่ามันเป็นหน้าที่ทำใจให้สบาย

ร่างอรชรสะดุ้งน้อย ๆ ก่อนจะรีบหลับตาปี๋เมื่ออีกคนโน้มลงใช้ปลายลิ้นเลียเค้กบนกลีบปาก เขาปาดเลียมันซ้ำ ๆ จนเธอขนกายลุกซู่ความรู้สึกบางอย่างเริ่มก่อเกิดขึ้นในร่างกาย

สองมือเล็กเผลอยกขึ้นจิกไหล่กว้างอย่างลืมตัว ขณะที่อีกคนอารมณ์เริ่มพุ่งขึ้นเรื่อย ๆ จากที่ปาดเลียกลีบปากอิ่มก็สอดเรียวลิ้นเข้าไปกวาดต้อนในโพรงปาก เกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม

บดจูบจนสาแกใจก็เลื่อนใบหน้าลงซุกไซ้ลำคอระหงสูดดมกลิ่นกายหอมหวาน แล้วค่อย ๆ ไล่ต่ำลงเรื่อย ๆ จนถึงเนินอกที่มีเค้กติดอยู่

ไม่รอช้ารับใช้ลิ้นปาดเลียลิ้มลองรสชาติของเค้กทันที

"อื้อ..คุณเควิล"

เรียวลิ้นที่ลากไล้บนเนินอกทำยาหยีสะท้านไปทั้งกายเผลอหลุดเรียกชื่อคนตัวโตเบา ๆ ขณะที่มือก็ยิ่งจิกไหล่กว้างแรงขึ้นตามความปั่นป่วนที่เกิดขึ้นภายในท้องน้อย

สองเต้าอวบสั่นไหวตามจังหวะหอบหายใจหนัก ๆ บวกด้วยเสียงเรียกชื่อหวานหูทำเควิลเลือดลมพุ่งพล่าน ท่อนลำที่นอนสงบนิ่งตั้งชูชันจนรู้สึกปวดหนึบไปหมด

เขารีบถลกเสื้อเกาะอกไปกองใต้ราวนมด้วยมือไม่สั่น ก่อนจะดึงแผ่นแปะจุกออก จากนั้นก็เอี่ยวตัวไปเอาเค้กมาปาดลงบนจุกสีสวย

ยาหยีสะดุ้งใบหน้าเรียวขมวดยุ่งเมื่อลิ้นชื้นแฉะปาดเลียบนยอดอกสลับดูดดึงทำภายในร่างกายของเธอร้อนรุ่มความรู้สึกแปลก ๆ ยิ่งทวีคูณ

"อื้อ..คุณเควิลหนูรู้สึกแปลก ๆ พอก่อนได้ไหมคะ" ริมฝีปากอิ่มเผยอบอกกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น ซึ่งเควิลที่ผ่านเรื่องอย่างว่ามานับครั้งไม่ถ้วนถึงกับยิ้มมุมปาก ช้อนสายตาขึ้นมองใบหน้าเรียวที่ขมวดยุ่งเหยิงอย่างเอ็นดู

"เขาเรียกว่าเสียวเด็กโง่ เดี๋ยวเธอจะได้เสียวกว่านี้อีก

"อึก.." คำพูดของคนตัวโตทำให้ยาหยีต้องลืมตาขึ้นมองหน้าเขา นั่นทำให้ทั้งสองสบสายตากันจัง ๆ ก่อนเธอจะเป็นฝ่ายเสมองไปทางอื่นด้วยความกระดากอาย

ท่าทางกระดากอาย และพวงแก้มที่ขึ้นสีแดงของหญิงสาวเรียกรอยยิ้มจากเควิลได้เป็นอย่างดี เขารู้สึกมันเขี้ยวและเอ็นดูจนต้องเลื่อนริมฝีปากขึ้นไปกดจูบกลีบปากอิ่มหนัก ๆ หนึ่งที

จากนั้นก็จับร่างบางกดให้นอนราบกับโซฟาโดยมีเข้าตามไปคร่อมเอาไว้ อ้าปากโลมเลียดูดดึงจุกสีสวยสลับไปมาทั้งสองข้างอีกครั้งพลางใช้มือบีบเคล้นก้อนเนื้อนุ่มหยุ่น

เล่นกับสองเต้าอวบจนพอใจเขาก็กระถดกายลงกลืนกินเค้กที่อยู่บนต้นขาขาวเนียนต่อ ความเสียดเสียวพุ่งเข้าเล่นงานร่างบางหนักกว่าเก่าเมื่ออีกคนทั้งใช้ลิ้นปาดเลีย และใช้บีบลูบไล้

"อ๊ะ..อื้อ" ใบหน้าเรียวเหยเก ดวงตากลมหลับพริ้ม ริมฝีปากอิ่มเผยอครวญครางเสียงแผ่วพลิ้วด้วยความรู้สึกเสียวซ่านที่ตีร่วนอยู่ในร่างกายยิ่งกระตุ้นความกระสันอีกคนให้เดือดพล่านจนเกินจะต้านทานไหวอีกต่อไป