นางบำเรอคนโปรด

เหมือนกับว่าถ้อยคำที่พ่อของเธอพูดออกไปทำให้ชายคนนั้นไม่พอใจเป็นอย่างมาก พ่อของเธอถูกต่อยเข้าที่มุมปากหนึ่งทีจนเลือดกลบปาก"อย่าทำพ่อหนูนะ" ซึ่งเธอทนดูไม่ได้จริง ๆ จึงวิ่งเข้าไปกอดท่านไว้ แต่เธอกลับถูกชายอีกคนจับแขนแล้วลากออกไปยืนห่าง ๆ"ปล่อยหนูนะ พวกคุณอย่าทำอะไรพ่อหนูนะ" เธอพยายามจะสะบัดแขนออกจากการจับกุมของมือหนาแต่ก็ไม่เป็นผลสุดท้ายเธอก็ทำได้แค่พูดออกไป "กูให้มึงเลือกระหว่างหาเงินมาจ่ายตอนนี้กับตายไปทั้งพ่อทั้งลูก มึงจะเลือกอะไร?"ชายคนที่ต่อยพ่อเธอตวัดสายตามองเธอแวบหนึ่ง แล้วตวัดสายตากลับไปมองหน้าพ่อเธอต่อ น้ำเสียงและสายตาของชายคนนั้นดูน่ากลัวมาก ๆ"ฉันไม่มีเงิน แต่ใช่ว่าฉันจะไม่มีอย่างอื่น.." พ่อของเธอเอ่ยขึ้น เธอได้ยินพ่อตัวเองพูดมาแบบนั้นก็อดทำหน้าสงสัยไม่ได้ นัยน์ตาดำขลับจับจ้องหน้าคนเป็นพ่ออย่างไม่เข้าใจ "มึงหมายความว่าไงไอ้แก่" "ลูกสาว.." พ่อของเธอพูดมาแค่นั้นก็หยุดชะงักไป ก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งหลังถูกตะคอกใส่พร้อมกับชี้นิ้วมาทางเธอ "ลูกสาวของฉันนั่นไง" เธอเด็กเกินกว่าจะเข้าใจคำพูดของพ่อว่าหมายถึงอะไรเลยเอ่ยถามไป "หมายความว่าอะไรคะพ่อ" "ไหนดูหน้าลูกแกหน่อยสิ" เธอยังไม

รถลีโรลด์รอยด์คันหรูเคลื่อนตัวไปตามถนนด้วยความเร็ว บรรยากาศภายในรถเงียบเชียบตลอดทางกระทั่งรถเคลื่อนตัวมาจอดยังบ้านพักตากอากาศติดทะเลแห่งหนึ่ง"ทะเล" ยาหยีตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นทะเลเป็นครั้งแรก รีบเปิดประตูลงจากรถวิ่งตรงไปยังชายหาดสีขาว ยืนหลับตา อ้าแขนรับลมอย่างมีความสุขเธอระบายยิ้มออกมาบาง ๆ ที่แท้ชายหนุ่มก็พาเธอมาทะเลนี่เองหากเธอไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไปเขาคงพาเธอมาเที่ยวเนื่องในวันเกิด เขาช่างแสนดีกับเธอเสมอตั้งแต่ปีแรกที่เธอมาอยู่กับเขาจนถึงปีนี้เขาก็ไม่เคยลืมวันเกิดของเธอเลยวันเกิดทุก ๆ ปีเขาจะพาเธอเที่ยว และมีของขวัญให้ตลอดแล้วแบบนี้จะไม่ให้เธอตกหลุมรักเขาได้อย่างไรกันแม้พยายามหักห้ามใจแล้วก็ตาม"ยาหยีเข้าบ้าน" เสียงร้องเรียกดังขึ้นทำให้ยาหยีค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เธอสูดกลิ่นอายทะเลเข้าปอดพรืดใหญ่ ก่อนจะรีบวิ่งกลับไปหาชายหนุ่มที่ยืนเรียกเธออยู่หน้าบ้าน"มาแล้วค่า" ใบหน้าเรียวส่งยิ้มแป้นให้คนตัวโตที่ยืนหน้าตึงอยู่ มือเรียวยื่นไปเกาะท่อนแขนแกร่งไว้พลางส่งสายตาเว้าวอนสุดฤทธิ์ "หายโกรธหนูได้แล้วค่ะ"เควิลไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ เขาเพียงก้มมองใบหน้าเรียวที่อยู่ระดับอกเพียงเล็ก

"อ๊ะ!"ยาหยีถึงกับสะดุ้งเฮือกเผลอหุบขาอัตโนมัติเมื่อคนตัวโตใช้นิ้วกรีดกรายลงบนรอยแยกกลางกายสาวถึงแม้มันจะมีถุงน่องตาข่ายกับแพนตี้ปกปิดอยู่ แต่ก็ทำเธอเสียวไม่น้อย"อ้าขาออก!" เควิลกดเสียงสั่งอย่างนึกหงุดหงิดเมื่อคนตัวเล็กเริ่มแสดงทาทีต่อต้าน สายตาช้อนขึ้นมองใบหน้าเรียวเชิงตำหนิทำเอาคนถูกตำหนิทางสายตาต้องค่อย ๆ แยกขาออกทั้งที่ในใจอับอายจนแทบอยากมุดดินหนี ไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่าตัวเองต้องมานอนแหกขาต่อหน้าผู้ชายแต่ก็นั่นแหละต่อให้เธอไม่อยากทำก็มิอาจปฏิเสธได้..แคว่ก!ทันทีที่ขาเรียวแยกออกเควิลก็ฉีกทึ้งถุงน่องตาข่ายตรงเนินอวบอูมจนแหกเป็นวงกว้าง ก่อนจะใช้นิ้วแหวกแพนตี้ไปไว้ด้านข้างเผยให้เห็นเนินสาวอวบอูมที่มีขนออกปกคลุมบาง ๆ กลีบดอกไม้งามสีอมชมพูปิดสนิทบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนมุมปากหยักยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ความสวยงามนี้ช่างคุ้มค่ากับที่เขารอคอยมาถึงสามปีเสียจริง สายตาคมกริบจ้องมองดอกไม้งามอย่างหื่นกระหายระคนชื่นชมทำเจ้าของต้องยกมือขึ้นปิดหน้าด้วยความอับอายสุดขีดเธออยากจะหุบขาเข้า หรือถอยหนีสายตาหื่นกระหายนั้น แต่ก็ทำได้แค่คิด"อึก.." ร่างกายของเธอพลันสะท้านวาบเมื่อนิ

สิ้นคำว่าเธอได้เจ็บกว่านี้อีกเควิลก็ดึงนิ้วออกจากร่องสาว แล้วจับท่อนลำใหญ่ถูไถร่องหลืบชื้นแฉะ "หนูกลัว ไม่ทำได้ไหมคะ" ยาหยีกลัวจับใจพยายามส่งสายตาเว้าวอนคนตัวโตสุดฤทธิ์ ขณะนั้นก็พยายามกระถดกายหนีสัมผัสจากเขาไปด้วย แต่ก็มิวายถูกมือหนาจับเอวคอดทั้งสองไว้เควิลไม่คิดจะอ่อนโยนกับเด็กดื้อรั้นอีกต่อไป ใช้มือข้างหนึ่งจับท่อนลำใหญ่สอดใส่เข้าไปในร่องสาวบริสุทธิ์"อึก จะ..เจ็บหนูเจ็บ" แม้มันจะเข้ามาแค่ส่วนหัวแต่ก็สร้างความเจ็บให้ยาหยีเป็นอย่างมากเธอร้องบอกปากคอสั่นพร้อมกับน้ำสีใสที่ไหลออกทางหางตา สองมือน้อย ๆ ก็ยื่นไปดันหน้าท้องแกร่งเอาไว้ "มะ..มันเข้ามาไม่ได้หรอก ของคุณใหญ่เกินไป""ฉันบอกว่าเข้าได้มันก็ต้องเข้าได้" เควิลไม่สนใจความเจ็บปวดของร่างบาง ว่าจบก็เดินหน้าฝากฝังตัวตนเข้าสู่ร่องสาวคับแน่นต่อแม้จะรู้สึกปวดหนึบจากแรงบีบรัดมากก็ตาม มือก็จับสองมือน้อย ๆ ที่พยายามผลักเขาออกไปกดตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว ขณะที่อีกมือจับเอวคอดไว้มั่นใจ สายตาจับจ้องท่อนลำใหญ่ที่ค่อย ๆ จมหายเข้าไปในร่องสาวคับแน่น"หนูไม่ไหวมันเจ็บมาก ฮึก" ยาหยีน้ำตาไหลพราก ใบหน้าบิดเบ้สั่นส่ายไปมาด้วยความเจ็บปวด ยิ

"มานี่สิ" เควิลตบตักตัวเองเรียกให้หญิงสาวมานั่ง และแน่นอนว่ายาหยีปฏิเสธไม่ได้ เดินเข้าไปนั่งบนตักแกร่งอย่างว่าง่าย"เธอเหมาะกับชุดแบบนี้มากนะ เห็นแล้วยั่วช่วงล่างดี แต่เธอใส่ได้เฉพาะเวลาอยู่กับฉันคนเดียวเท่านั้น" "พูดอะไรคะ" คำพูดส่อสิบแปดบวกของชายหนุ่มทำยาหยีหน้าร้อนผะผ่าว แก้มของเธอมันคงจะแดงมากแน่ ๆ และมันก็แดงจริง ๆ จนอีกคนอดแซวไม่ได้"อายเหรอ อายทำไมมันเป็นเรื่องปกติ" ไม่ใช่แค่แซวเฉย ๆ แต่กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาวทำให้เขาต้องโน้มจมูกลงคลอเคลียไหล่มนสูดดมกลิ่นหอมเข้าปอด ขณะที่มือก็เริ่มอยู่ไม่นิ่งลูบไล้เรียวขาสวยที่โผล่จากรอยผ่า"อย่าค่ะ หนูจะกินข้าว" ยาหยีรู้สึกจักกะจี้จนต้องย่นคอหนีพลางตะปบมือที่กำลังซุกซนไว้"ข้าวไว้กินทีหลัง ตอนนี้ให้ฉันกินเธอก่อนก็แล้วกัน""คุณเควิล!" ยาหยีถึงกับตาโต จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างเหลือจะเชื่อว่าเขาจะมีความต้องการมากขนาดนี้ เมื่อคืนก็เอาเธอไปไม่รู้กี่รอบแล้ว เที่ยงนี้ยังจะเอาอีกทั้งที่รู้ว่าเธอเจ็บตรงนั้นอยู่"แต่หนูยังเจ็บอยู่นะคะ""ฉันจะทำเบา ๆ" ว่าจบเควิลก็พาหญิงสาวไปยังปลายโต๊ะที่ว่างอยู่ ก่อนจะผลักให้เธอนอนราบโดยสะโพกอยู่บริเวณขอบโต๊ะพอดี จา