LOGINShare
EP 1/3 โสเภณีตีตรา
publish date:
2026-05-14 12:31:27----------
แสงตะวันตอนบ่ายคล้อยสาดส่องเข้ามาผ่านผ้าม่านลายกุหลาบ ละอองดาวพลิกกายช้าๆ เหลียวหานาฬิกาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง ทว่าไม่มี เธอลืมไป นี่มันคอนโดฯ ของสามี ไม่ใช่ ‘เรือนไม้หอม’ ของภรรยา
“ตื่นแล้วเหรอ”
เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยถาม เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรด ทอดสายตาออกไปนอกระเบียงห้องนอน ด้านล่างนั้นเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ของโครงการหมู่บ้านจัดสรร ที่บังเอิญมาสร้างติดรั้วของคอนโดฯ จตุรศิลป์
“น่าแปลกที่คุณยังอยู่”
เธอประชดเล็กน้อย ปกติพอเสพสมจนอิ่มเปรมก็มักหายตัวไปอยู่กับสาวคนรัก มันเป็นอย่างนี้มานานแล้ว นานจนใกล้เวลาจบสิ้นเสียที
“อย่ามาประชดในเมื่อฉันยังอยู่นี่”
เขาโต้กลับเสียงเรียบเย็น ไร้วี่แวววาโยผู้กระหายรักเช่นเมื่อคืน
ร่างอรชรยันกายลุกขึ้นนั่ง เธอก้าวลงจากเตียงในสภาพเปล่าเปลือย ไม่มีเขินอายต่อหางตาของสามีที่ลอบชำเลืองมา ช่วยไม่ได้ เขาอยากทำร้ายเธอด้วยวิธีนี้ เขาก็ต้องโดนเอาคืนด้วยวิธีนี้เช่นกัน
“จะยั่วฉันหรือไง เธอก็รู้ว่าฉันไม่มีทางมอบมันให้เธอ แม้ว่าเธอจะใช้ร่างกายมาเดิมพัน”
เขาเยาะเย้ย นัยน์ตาสีสนิมฉายแววเหยียดหยันอย่างโจ่งแจ้ง มันตรงกันข้ามกับร่างกายที่เริ่มร้อนขึ้นมาทีละนิด เรือนร่างที่มีส่วนโค้งเว้าเปล่าเปลือย ทำให้ร่างกายเขาสนองตอบต่อสิ่งเร้าที่เห็นได้ด้วยดวงตา เขาลุกยืนเมื่อการนั่งทำให้เป้ากางเกงคับขึ้นมาดื้อๆ
“อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อย วันนี้เราต้องขึ้นเครื่องไปสิงคโปร์”
เขาสั่งสั้นๆ แต่ทำเอาภรรยาถึงบางอ้อ
“นี่ต่างหากเหตุผลจริงๆ ที่คุณกลับมา คุณไม่กลับมาง่ายๆ หรอกจนกว่าจะถึงเวลาที่ต้องใช้งานฉัน!”
ละอองดาวขึ้นเสียง เธอโกรธเขา โกรธมาก! เขาหลอกเธอ หลอกมาตั้งแต่ต้นด้วยการซื้อตัวแม่สาวชาวดอยคนนี้จากซ่องแล้วแต่งงานด้วยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เธอดีใจจนเนื้อเต้น ไม่มีสิ่งใดจะดีใจมากไปกว่ามีผู้ชายแสนดีราวเทพบุตรฉุดเธอขึ้นมาจากปลักโคลนของกามารมณ์ แต่เธอผิดหวังอย่างแรง เมื่อเขาโยนสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่ามาให้ เธอตกเป็นของเขาก็จริง ทั้งร่างกายและหัวใจ แต่เขาให้เธอได้เพียงแค่ร่างกาย และทะเบียนสมรส!
สามปีแล้วนะ สามปี! เธออยากรู้จริงๆ เขาจะปล่อยเธอไปเมื่อไหร่กัน
“คุณโย ถ้าไม่ให้หัวใจกันก็ปล่อยฉันไปได้ไหม ฉันเหนื่อยแล้วนะกับผู้ชายอย่างคุณ!” เธอพูดเท่านั้นแล้วเดินลงส้นแรงๆ ไปคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วก้าวเข้าห้องน้ำ
วาโยหลับตาลง พยายามข่มความโกรธ บทจะเอาแต่ใจ แม่โสเภณีที่รักก็ทำได้ดีจริงๆ
----------
สองทุ่มตรงที่ท่าอากาศยาน Changi ประเทศสิงคโปร์
วาโยและละอองดาวนั่งเครื่องบินมาลงที่สิงคโปร์ เมืองที่อุดมด้วยความมั่งคั่ง ครึ่งชั่วโมงให้หลัง ทั้งสองก็เข้าพักที่โรงแรมรอยัล พลาซ่า ซึ่งสะดวกสำหรับนักธุรกิจที่มีเวลาจำกัด หลังจากพักผ่อนจนหายเหนื่อย ละอองดาวก็ได้รับคำสั่งจากสามีให้เปลี่ยนชุดสำหรับการไปรับประทานอาหารค่ำ เธอปฏิเสธชุดที่เขายื่นให้ ไม่ใช่ว่ามันเซ็กซี่เกินไป แต่เหตุผลที่เขาให้เธอใส่ต่างหาก มันทำให้เธอละอายใจ แต่กระนั้น เธอก็ไม่สามารถขัดคำสั่งเขาได้อยู่ดี
“ไหนว่าไม่ชอบให้ใครมองดาว”
เธอย้อนเขาติดประชดเล็กน้อย ไม่กี่ชั่วโมงที่แล้วเธอได้ยินเต็มสองหูว่าเขาไม่ชอบให้ใครมามองร่างกายเธอ แต่สิ่งที่เขากำลังยัดเยียดให้ในขณะนี้ มันกลับตรงกันข้าม
“คราวนี้อนุโลม แลกกับสิ่งที่ฉันจะได้จากมิสเตอร์คิงส์ เขาจะช่วยฉันได้หากต้องลงทุนอะไรในประเทศนี้ และมันน่าจะดี ถ้าเขาเอาแต่มองเธอจนเผลอรับปากเป็นหุ้นส่วนกับฉัน หวังว่าเธอจะเข้าใจ”
“ใช่! ดาวเข้าใจ เข้าใจว่าคุณทำให้ดาวรังเกียจตัวเอง”
“คิดมากไปได้ ถือว่าช่วยฉันจะเป็นไร มิสเตอร์คิงส์เขาอายุมากก็จริง แต่ยังดูดีมากๆ และถ้าวันนี้เขาพอใจเธอ ตอนเราเลิกกันฉันจะช่วยพูดกับเขาเองเรื่องรับเธอไปดูแลต่อ คนรักสนุกอย่างมิสเตอร์คิงส์เขาคงไม่ถือเรื่องอดีตหรอก”
ละอองดาวจ้องหน้าสามีราวกับจะเฉือนเนื้อเขาออกเป็นชิ้นๆ พูดออกมาได้ว่าจะช่วยหาคนมาเลี้ยงดูเธอตอนเธอเลิกกับเขา คนใจร้าย คุณจะร้ายกับภรรยาคนนี้ไปถึงไหน วาโย!
“ความจริง...เลิกกันวันนี้เลยก็ได้นะ ไหนๆ ก็มาถึงที่นี่แล้ว จะได้ไม่เสียเที่ยว”
“ดาว! อย่ามาประชด ฉันแค่พูดความจริงเท่านั้น”
เหมือนมีน้ำเย็นจัดสาดซัดใส่หน้าภรรยาสาว ละอองดาวฝืนยิ้มเยือกเย็นกลับไปเช่นกัน
“ดาวก็ไม่ได้ล้อเล่น วันนี้ดาวชักอยากลองเซ็กซ์ของหนุ่มใหญ่ดูบ้าง บอกตามตรงว่าเจอแต่ของเดิมๆ มันเบื่อ!” เธอเชิดหน้าท้าทายสามีอย่างไม่เกรงกลัว
วาโยตัวสั่นเทิ้มเมื่อถูกละอองดาวสบประมาท มือแกร่งกำข้อมือน้อยไว้แน่น ขณะที่มืออีกข้างรั้งเอาท้ายทอยแม่ภรรยาคนงามเข้ามาใกล้ แล้วโน้มใบหน้าลงไปประกบจูบดูดดื่ม ลิ้นสากร้อนเทียวตวัดไล้ในโพรงปากนุ่มอย่างถือสิทธิ์ ราวกับอยากลงทัณฑ์แม่คนปากดี
“อย่าบอกว่าเบื่อฉัน ฉันไม่ชอบ!”
ละอองดาวสั่นระริกไปทั้งร่างเพราะถูกจุมพิตร้อนผ่าวเข้าเล่นงาน เธอพยักหน้าแทนคำตอบในทันทีที่เขาถอนจูบ หากว่ายังดื้อดึงที่จะเป็นผู้ชนะละก็ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเสื้อผ้าอาภรณ์คงได้หลุดลงไปกองบนพื้นเป็นแน่
เมื่อควบคุมความต้องการของตนให้เข้าสู่โหมดปกติได้แล้ว วาโยก็ลาก ภรรยาตรงไปยังลิฟต์โดยสารเพื่อลงไปยังห้องอาหารชั้นล่าง และทันทีที่ไปถึง ละอองดาวก็แลเห็นบุรุษร่างสูงใหญ่ท่าทางภูมิฐานคนหนึ่ง ยืนยิ้มรอท่าสามีเธออยู่ที่หน้าห้องวีไอพี เขาอาจเป็นมิสเตอร์คิงส์ ช่างน่าประหลาดใจแท้ที่เขายังไม่แก่ชรามากเท่าที่เธอคาดการณ์ไว้
Latest chapter
นางบำเรอตีทะเบียน ส่งท้าย
...........ส่งท้าย...........นอกเขตรั้วอัลลอยด์ลวดลายอ่อนช้อยงดงาม ร่างอวบอิ่มของใครบางคนยืนนิ่งอยู่ข้างรั้ว ดวงตาคู่คมเฝ้ามองความสุขของทุกคนที่นั่งอยู่ในสวนด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตาเช่นกัน กว่าหนึ่งปีที่เธอไม่ได้พบพาน ลาจากพวกเขาไปราวกับล้มหายตายจาก พยายามซ่อนตัวจากทุกโอกาสที่พี่ชายคนดีจะล่วงรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน แต่ในที่สุดเธอก็หวนกลับมาจนได้ กลับมาพร้อมกับเครื่องเตือนใจ ที่มีตัวตน“ขอให้พี่โยกับพี่ดาวมีความสุขมากๆ นะคะ อรทำบาปไว้กับพวกพี่มากมายเหลือเกิน ตอนนี้ตราบาปที่ว่ามันกำลังตามมาลงทัณฑ์อรแล้ว แต่อรจะ ไม่ต่อสู้กับมัน อรจะยอมรับความจริงและอยู่ต่อไปให้ได้ เหมือนอย่างที่พี่นุตเคยบอกอร หนูนุตคนดี...ขอให้หนูเป็นที่รักของทุกๆ คนแทนผู้หญิงอีกคนที่มีชื่อเหมือนหนูด้วย ขอให้ความสุขอยู่กับหนูและทุกๆ คนตลอดไป ลาก่อนนะคะ...ลาก่อน...”ร่างอวบอิ่มในชุดกระโปรงหลวมๆ สีเดียวกับเรือนผม ผละจากรั้วสูงของบ้านจตุรศิลป์ เรือนผมสีนิลสนิทกระจายทั่วแผ่นหลัง บางส่วนปลิวพลิ้วไปกับสายลมอ่อนบางในยามสายของวัน“เรากล
นางบำเรอตีทะเบียน EP 24/4 วันชื่นคืนสุข
“พอแล้วๆ เดี๋ยวลูกแหวะนมออกมาพอดี”เมื่อภรรยาเตือน วาโยก็หยุดการกระทำ เขาวางแม่หนูน้อยลงกลางเสื่อ ก่อนจะยกแก้วน้ำหวานขึ้นมาดื่มพลางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง“ยัยหนูนะยัยหนู หนูไม่อยากเดินบ้างเหรอลูก หนูขวบเศษแล้วนะ”ละอองดาวท้วงแม่หนูน้อยที่ยิ้มเผล่มาให้แทนคำตอบ พลางปัดเศษใบหญ้าที่ติดตามถุงเท้าคู่น้อยให้ลูกสาว เมื่อครู่เล่นคลานบนพื้นจนมอมแมม ยัยจอมซนเอ๊ย“ดาว ฉันว่า...เดี๋ยวฉันพายัยนุตไปด้วยดีกว่า เดี๋ยวมานะ”“เอ้า! จะพาไปไหนคะคุณโย”วาโยโปรยยิ้มอย่างมีความหวังให้ละอองดาว เขาอุ้มลูกสาวหายขึ้นไปบนตึกใหญ่และกลับลงมาในเวลาเพียงไม่กี่นาที และเพียงแค่ดวงตาของละอองดาวมองเห็นบางอย่างบนตัวลูก ก็ต้องยกมือขึ้นปิดริมฝีปาก ไม่อย่างนั้นคงได้หลุดเสียงสะอื้นวาโยเดินเข้ามาหาภรรยาที่รัก ละอองดาวลุกขึ้นยืนทั้งรีบปาดน้ำตาให้แห้งหาย แต่มันก็ยังไม่หยุดไหล และดูเหมือนว่าจะซึมออกมาจากหน่วยตาสีสนิมของสามีเช่นกัน“ดาว...ดูสิ ฉัน...ฉันสวมรองเท้าให้ลูกแล้วนะ ทำไม...เธอไ
นางบำเรอตีทะเบียน EP 24/3 วันชื่นคืนสุข
จุมพิตหวานล้ำประดุจลำนำเพลงรักที่ขับขานอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะเร่งเร้าจังหวะขึ้นตามแรงส่งของคนทั้งสอง ละอองดาวยอมละทิ้งความขุ่นเคืองทั้งหลายทั้งปวง เพื่อที่เธอจะได้รับเอาความสุขหวานล้ำที่สามีกำลังจะมอบให้ บทเพลงสวาทจึงเริ่มต้นตั้งแต่ตะวันเริ่มสาดแสงแต้มแต่งขอบฟ้า ส่วนจะสิ้นสุดตอนไหนของวันนั้น คงต้องให้นางฟ้าตัวน้อยๆ ในเปลเป็นคนตัดสิน เพราะเมื่อใดที่แม่หนูนุตคนดีส่งเสียงร้องไห้โยเยแล้วละก็ เห็นทีว่าสวรรค์บนดินของบิดามารดาคงต้องพังลงเพียงชั่วพริบตาเป็นแน่แท้...........หนึ่งปีผ่านไปสายลมแห่งฤดูกาลเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทว่ามิสามารถพัดพาเอาความสุขออกไปจากรั้วจตุรศิลป์ มวลความสุขจึงลอยอ้อยอิ่งอยู่ทั่วทุกตารางนิ้วของตัวบ้าน ทั้งบนระเบียง ในห้องนอน ในห้องครัว ในสวนสวย ทุกที่ที่สมาชิกในบ้านปรากฏตัวอยู่จะมีเสียงหัวเราะและรอยยิ้มให้ได้ยินได้เห็นอยู่เสมอบัดนี้คุณนายวิภากำลังเห่อหลานชายตัวน้อยที่สะใภ้คนโปรดเพิ่งให้กำเนิด เจ้าหนูคนดีอายุได้เพียงหนึ่งเดือนเศษๆ ห่างจากหลานสาวราวขวบปี ซึ่งตอนนี้หลานสาวตัวน้อยกำลังถึงวัยน่ารักน่าชังแต่ก็ซุกซนเอาการ แต
นางบำเรอตีทะเบียน EP 24/2 วันชื่นคืนสุข
แล้วตอนนี้เรื่องบาดหมางในใจทั้งหลายก็ได้สะสางไปแล้วจนเกือบหมด หล่อนน่าจะอภัยให้เขาเสียที เพราะพอได้มาอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ บอกตรงๆ ว่าชักจะทนร่างกายดื้อด้านของตัวเองไม่ไหว มันคอยแต่จะสั่งให้เขาทำอะไรต่อมิอะไรคุณภรรยาอยู่ร่ำไป โอย...อยู่ใกล้หล่อนแล้วเขาอดใจไม่ได้เลย“นั่นมันเรื่องของคุณนะคุณโย ปล่อยฉันก่อนสิตาบ้าเอ๊ย! มากอดอะไรแน่นอย่างนี้ หายใจไม่ออก” ละอองดาวดิ้นขลุกขลักเท่าที่จะทำได้ แต่ยิ่งดิ้นอ้อมแขนแกร่งก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นไปอีก“อย่าดิ้นนะดาว พอเถอะ ฉันจะอดใจไม่ไหวแล้วนะ!” วาโยร้องบอกเสียงขรม หน้าอกอวบหยุ่นขนาดเกินมาตรฐานของภรรยา กำลังยั่วต่อมหื่นของเขาอย่างหนัก ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้แม่หนูนุตเป็นเจ้าของมันอยู่ละก็ เขาจะคลุกวงในเสียให้รู้แล้วรู้รอด อดอยากปากแห้งมานานแล้ว“ปล่อยก่อนสิ แล้วจะหยุดดิ้น” ละอองดาวต่อรอง แต่สามีหนุ่มกลับส่ายหน้า “แล้วฉันจะหยุดดิ้นได้ไงก็ฉันหายใจไม่ออกนี่” เธอชี้แจง สามีหนุ่มเลยจำต้องปล่อยอย่างงอนๆ เขาลุกขึ้นนั่งแล้วดึงผ้าที่พันรอบศีรษะทิ้งไปอย่างเคืองๆ“เฮ้ย! คุณจะดึงออกทำไม แผลหาย
นางบำเรอตีทะเบียน EP 24/1 วันชื่นคืนสุข
...........[24]วันชื่นคืนสุข...........เรือนไม้หอม วันเดียวกัน เวลาสามทุ่มเศษๆคุณแม่คนสวยกำลังพิจารณาลูกน้อยที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ในเปล หยาดน้ำตาของคนเป็นแม่รินไหลเงียบๆ เมื่อคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ป่านนี้นิลอรจะเป็นอย่างไรบ้าง หล่อนหายไปอยู่ที่ไหน ไปทำงานอะไร แล้วทำไมถึงไม่ส่งข่าวมาบ้าง เจ้าหล่อนคงไม่ได้ทุกข์ตรมอยู่กับเรื่องชีวิตน้อยๆ ที่จากไปใช่ไหม เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น ความผิดบาปมันคงไม่มีวันจางหายไปจากหัวใจเธอแน่นอนวาโยเดินเข้ามาหาภรรยาเมื่อเห็นว่าเจ้าหล่อนกำลังหลั่งน้ำตาอยู่ข้างเปลบุตรสาว เขาเข้ามานั่งในห้องนานแล้ว แต่หล่อนก็ยังทำเป็นมองไม่เห็น ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนอย่างไรอย่างนั้น แต่เขาไม่ยอมแพ้หรอก เขาจะอดทนและมุ่งมั่นให้มากกว่านี้“ดาว...เป็นอะไร อย่าร้องไห้สิ” วาโยดึงร่างภรรยาให้ออกห่างจากเปล เขานั่งลงแล้วให้หล่อนนั่งบนตัก อารามลืมตัวทำให้ละอองดาวลืมที่จะปฏิเสธการใกล้ชิดกันอย่างนี้“ร้องไห้ทำไมคนดี บอกฉันได้ไหม” ว่าพลางเช็ดน้ำตาให้เมีย“ฉัน...ฉันนึกถึงนิลอร ฉันท
นางบำเรอตีทะเบียน EP 23/6 สายใยรักถักทอ
“แล้วมันจะทำไมยะ ก็นี่มันลูกฉันฉันก็ต้องเข้าข้างสิ หล่อนเถอะ จะยอมคืนดีกับผัวหรือเปล่า ถ้าไม่ยอมฉันจะได้ให้ตาโยหาเมียใหม่!”“คุณแม่!” ละอองดาวเรียกแม่สามีเสียงดัง“อะไรยะ!?” คุณนายวิภาขานรับหน้าตาขึงขังจนวาโยเริ่มกุมขมับเพราะรู้สึกว่าบรรยากาศจะคุ้นๆ ชอบกล“ป่วยอยู่ไม่ใช่เหรอคะ ฮ่าๆๆ”ละอองดาวหัวเราะชอบใจที่ได้แกล้งป่วนประสาทแม่สามี ความจริงเธอกับคุณนายวิภาไม่ได้ลับฝีปากกันนานมากแล้ว เกือบจะตั้งแต่ตอนที่เธอเริ่มรู้ตัวว่าตั้งท้องยัยหนูนุตกระมัง“เอ้า! นี่คุณแม่แกล้งเหรอครับ ผมตกใจหมดเลย”วาโยท้วงมารดาจริงจัง ใบหน้าติดรอยยิ้มบางๆ“แกจะบ้ารึตาโย แม่แก่แล้วจะไปโกหกอะไรใครได้ แม่แค่อยากให้แกคืนดีกับเมียไวๆ ยัยหนูนุตจะได้ไม่ขาดความอบอุ่น แต่ถ้าแกจะเชื่อเมียว่าแม่โกหก แม่...แม่ก็ไม่มีอะไรจะพูด ฮึกๆ แค่กๆ โอย...แม่หายใจไม่ออกขอยาดมๆ”วาโยควานหายาดมจ้าละหวั่น ขณะที่สะใภ้ใหญ่ลุกไปยืนส่ายหน้าช้าๆ ที่ข้างเตียง คุณนายวิภาช่างมีความพยายามเป็นเลิศจริงๆเสียงคุณนายวิ
นางบำเรอตีทะเบียน EP 2/3 เจ้าของสายลม
นางวิภาจีบปากจีบคอว่าให้“คุณแม่? มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ!” คนป่วยถามด้วยความตกใจ รีบลุกนั่ง แต่อาการมึนศีรษะและหน้ามืดทำให้ต้องหลับตาปี๋“ท่าจะอาการหนักแล้วนะ ฉันว่าหล่อนไปโรง’บาลดีไหมแม่ดาว ฉันไม่อยากให้หล่อนตายที่นี่หรอกนะ ฉันกลัวผี!” เสียงเล็กแหลมบ่งบอกว่ากลัวจริงๆละอองดาวอยากขำแต่ขำไม่ออก แม่สาม
นางบำเรอตีทะเบียน EP 2/2 เจ้าของสายลม
ร่างอรชรเลื่อนกายลงนอนช้าๆ ดึงหมอนออกจากศีรษะหนึ่งใบเพราะมันสูงเกินไป เวลาเดียวกันนั้น วาโยก็ยื่นเม็ดยาสีขาวมาให้ คงเป็นยาลดไข้อะไรสักอย่าง“ดาวไม่ได้เป็นอะไร”“เธอตัวร้อน อย่าเรื่องมาก ถ้าพรุ่งนี้มิสเตอร์คิงส์ติดต่อมาว่าตกลงเซ็นสัญญา ฉันจะกลับเมืองไทยทันที เพราะฉะนั้นกินมันซะ!”คนถูกสั่งรีบหยิบเม็
นางบำเรอตีทะเบียน EP 2/1 เจ้าของสายลม
...........[2]เจ้าของสายลม...........ชายหนุ่มอาบน้ำแต่งตัวใหม่อีกครั้ง เขาหยิบชุดนอนที่กองบนพื้นไปทิ้งลงในตะกร้าหน้าห้องน้ำ ก่อนจะออกไปนั่งที่โซฟาด้านนอก เอนหลังอย่างผ่อนคลายความเหน็ดเหนื่อยจากกิจกรรมเมื่อครู่สามสิบนาทีให้หลัง ท้องไส้ของบุรุษผู้เพิ่งสูญเสียพลังงานก็ร้องครวญ นั่นเพราะมันอยากได้
นางบำเรอตีทะเบียน EP 1/5 โสเภณีตีตรา
“อืม...ดาวเมาแล้วค่ะคุณคิงส์ขา...” ละอองดาวส่งยิ้มพราวระยับ ดวงตาคู่หวานกำลังจะปิดอยู่รอมร่อ“คุณดาวคออ่อน ดื่มไม่เท่าไหร่ก็เมาซะแล้ว”“ดาวไม่ค่อยได้ดื่มน่ะครับ คราวนี้เห็นว่าเป็นคุณคิงส์ เธอเลยยอมดื่มเป็นกรณีพิเศษ” วาโยเอ่ยเสียงขรึม ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุดไม่ใช่เอาสัญญามาให้มิสเตอร์คิงส์
You May Also Like
เรื่องสั้นอีโรติก LOVE
C102.7K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 180.7K viewsเคียงตะวัน
ไออุ่นในฤดูหนาว66.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5) NC20+
Beefy Cat194.5K viewsยั่วรัก เลขาคุณภาคิน
MummyPhukun65 viewsให้รักโอบล้อมตัวคุณ
เด็กหญิงมอมแมม (I'm star)163 viewsHeart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ
มุนดัล200 viewsบำเรอรักไร้ใจ
ผัดบวบ111 views
