分享

Chapter 5

last update publish date: 2025-06-16 00:11:19

Chapter 5

น้ำหนักในการอ้าอมเม็ดเชอรี่ลดลง เมฆาไล้เลียช้าๆ ตวัดลิ้นไปมา ก่อนดูดกลืนเข้าไปในปากเบาๆ มือใหญ่ผ่อนแรงขยำทรวงอกสาวเป็นคลึงเคล้น ทักทายยอดถันสีหวานด้วยปลายนิ้วหมุนไปมา ไม่ใช่ว่าเมฆาจะใจอ่อน แต่เขาต้องการให้ณัฐรวีพร้อมสำหรับการลงทัณฑ์ หากนำตัวตนของเขาเข้าไปในร่างกายหล่อนในสภาวะยังไม่พร้อม เขาก็จะเจ็บปวดไปด้วย อีกทั้งเมฆายังต้องการให้ตนพร้อมมากกว่านี้ ให้เมฆาน้อยลุกโชนให้เต็มที่ เพื่อปฏิบัติการแก้แค้นเอาคืนจะได้สนุกตามต้องการ

         เมฆาไม่ได้อ่อนโยนเพียงแค่ส่วนบน ส่วนล่างเขาก็กำลังทำให้หล่อนรู้สึกบ้าคลั่งในพายุอารมณ์ ชายหนุ่มขยับตัวที่คร่อมร่างเล็กมาตะแคงกายข้างหล่อน ทันทีที่ณัฐรวีรู้ว่า เขาขยับตัวออกจากร่างตน หล่อนใช้ความพยายามอีกครั้งที่จะให้ต้นได้รับอิสระ

         “อย่าดิ้น อย่าขัดขืน เธอต้องยอมฉัน ไม่งั้นฉันจะตามล่าแม่เธอ พอได้ตัวฉันจะฆ่าแม่เธอ แล้วเอาศพไปทิ้งในป่า ให้เป็นอาหารสัตว์เดรัจฉาน พวกเดียวกันคงกินกันอร่อย”

         เมฆาเริ่มรำคาญอาการดิ้นรนของณัฐรวี เขาจึงข่มขู่เพื่อให้หล่อนสมยอม แล้วดูเหมือนได้ผล ร่างกึ่งเปลือยสงบลง หยุดดิ้น หลุบตามองเมฆา น้ำตาไหลเป็นทาง เขาขู่อย่างนี้มีหรือณัฐรวีจะไม่ยอม แม้ว่ามารดาตนเป็นคนไม่ดี ถูกตราหน้าว่าหญิงแพศยา ทว่ารุ่งรดีก็เป็นแม่ แม่ที่ตนต้องกตัญญู

         “พูดง่ายๆ อย่างนี้จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว” สิ้นเสียงใหญ่กางเกงนอนลายการ์ตูนก็ถูกดึงให้พ้นเอวคอดกิ่ว ก่อนที่เขาใช้ปลายเท้าดึงมันให้หลุดออกจากเรียวขาสวย ท่อนล่างหล่อนไร้อาภรณ์ เขาจึงเริ่มทำตามอำเภอใจ

         เมฆาวางนิ้วลงบนเกสรเม็ดน้อยที่ซ่อนตัวอยู่ในกลีบดอกไม้ เขากระตุ้นอารมณ์หล่อนด้วยการสะกิดจุดกระสันเบาๆ ก่อนเพิ่มน้ำหนักเป็นบดบี้ ในขณะที่ปากหนายังคงเชยชมดอกอุบลสองดอกอย่างเพลิดเพลิน ในห้วงความคิดส่วนดี หากสาวใต้ร่างไม่ใช่ลูกสาวคนที่เขาเกลียดชังและทำให้บิดาเสียชีวิต เขาคงอ่อนโยนและหลงใหลเรือนร่างสาวสวยงามไม่น้อย เมฆารีบปัดความคิดส่วนดีออกไปจากสมอง แทนที่ด้วยแรงโทสะโหมไหม้ใจ

         ความเจ็บปวดเริ่มทุเลา ณัฐรวีรู้สึกถึงกระแสสวาทไหลเวียนในกาย ช่องท้องเสมือนมีพายุก่อตัว เป็นพายุความร้อนวูบวาบแผ่กระจายไปทั้งกาย ภายในกล้ามเนื้อสาวเต้นระริก ราวกับกำลังตื่นเต้นกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่กำลังบังเกิด

         ณัฐรวีไม่รู้เลยว่า เมฆาต้องการให้ตนผ่อนคลายความเจ็บปวด เขากำลังให้หล่อนตายใจ ให้คิดว่า เขาไม่ทำรุนแรง หล่อนคิดผิด ความเจ็บปวดหลายเท่ากำลังเกิดขึ้นในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

         เมฆาสัมผัสน้ำเสน่หาที่ไหลออกจากพวงกุหลาบ นั่นหมายความว่า หล่อนมีความพร้อมขึ้นมาระดับหนึ่ง ทว่าเขากลับยังไม่พร้อมเท่าไหร่นัก ความเป็นเอกบุรุษตื่นตัวเพียงครึ่งหนึ่ง เขาจึงต้องหาตัวช่วยให้มันลุกเต็มที่  

         เมฆาก้าวลงมายืนข้างเตียง จัดการถอดเสื้อผ้าของตนออกหมดทุกชิ้น ก้าวขึ้นไปบนเตียงคร่อมช่วงทรวงอกณัฐวดี มือใหญ่ดึงเศษผ้าที่ยัดในปากหล่อนออก ขยับตัวไปใกล้อีกนิด จดจ่อแก่นกายชายตรงริมฝีปากบาง

         “อ้าปาก ทำให้มันลุก” ณัฐวดีตัวสั่น หัวใจเต้นถี่แรง มองความเป็นตัวตนชายที่แม้ว่ายังไม่เติบใหญ่เต็มที่ แต่ก็พอคาดเดาได้ว่า หากโตเต็มวัยขนาดของมันจะใหญ่เท่ากับข้อมือของตน สาวน้อยไร้เดียงสาเรื่องเกมกามลอบกลืนน้ำลายลงคอ ความกลัวแน่นจิตใจ “อ้าปาก”

         เมฆาสั่งอีกรอบ น้ำเสียงที่ตะเบ็งออกมาทำให้สาวสวยหวาดกลัว และทำตามคำสั่ง ค่อยๆ อ้าปากทีละน้อย ราวกับว่าเขาไม่ได้ดังใจที่เห็นความเชื่องช้าของณัฐวดี เมฆาดันกายแกร่งที่ผงาดเพียงครึ่งหนึ่งเข้าไปในโพรงปากสาวพรวดเดียว ดันไปจนถึงคอหอยสาวก็ว่าได้ ณัฐรวีสำลักจนหน้าดำหน้าแดง ทำท่าจะอาเจียนออกมา

         “เสือกอ้าปากช้าเอง ช่วยไม่ได้” เมฆากล่าวคำไม่สุภาพ ยิ้มเยาะสะใจ “อ้าปากค้างไว้ อย่าหุบปาก แล้วก็อย่ากัดของฉันด้วย”

         เป็นคำสั่งที่ณัฐวดีต้องปฏิบัติตาม เพราะเกรงว่าหากขัดคำสั่ง เขาจะทำตามคำขู่ เมฆาได้ทีขยับแก่นกายใหญ่เข้าออกปากนุ่มนิ่มที่มีความอุ่นร้อน ความเชื่องช้าในนาทีแรก เพิ่มความเร็วและแรงในเวลาต่อมา ณัฐวดีเป็นฝ่ายตั้งรับ หน้ายิ่งแดงมากขึ้น อาการสำลักจากการกระแทกความเป็นชายมาควบคู่ ทว่าหล่อนก็ต้องทน ทนทุกอย่าง ทุกการกระทำของเมฆา

         เมฆารู้สึกร้อนไปทั่วตัว ความกระสันที่มาพร้อมกับอารมณ์เสน่หาไหลเวียนทั่วกาย แต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรที่เห็นหน้าตาทรมานของสาวใต้ร่าง เขารู้สึกพอใจด้วยซ้ำไป

         “เลียมันสิ” เขาดึงท่อนเอ็นใหญ่ที่เวลานี้ผองขยายเต็มอัตราศึกออกมาจากปากสาว นำมาตีปากหล่อนเบาๆ หลายครั้ง ประหนึ่งย้ำบอกให้ทำตาม “ฉันบอกให้เลียไง”

         ลิ้นเล็กค่อยๆ ยื่นออกมาจากปากณัฐรวี เพราะรู้ดีว่า ไม่อาจขัดคำสั่งเขาได้ ทว่าความไม่เป็นงาน ไม่มีประสบการณ์ด้านนี้ ส่งผลให้ณัฐรวีเกิดความประหม่า ไม่กล้าทำเท่าไหร่นัก

         “ใช้ลิ้นเลียมันสิ มันรออยู่ตรงปากเธอแล้วไง เลียไปรอบๆ เหมือนเธอดูดไอติมไงล่ะ แล้วอมๆ ดูดๆ” เมฆาสั่ง หล่อนทำตาม ลิ้นเล็กไล้วนไปรอบๆ ส่วนโคน ทำตามที่เมฆาบอกทุกอย่าง เริ่มต้นไล้เลีย ก่อนจะดูดเม้มส่วนปลาย อ้าอมเข้าปาก ขยับเข้าออกโดยมีเขาคอยช่วยเรื่องจังหวะ “อย่างนั้นแหละ...ดี”

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 110

    Chapter 110“อ๊า...พี่เมฆ...อา...อืม...พี่เมฆ”ท่วงท่านี้ทำให้ณัฐรวีทั้งเสียวและเกิดความมันไปพร้อมกัน ไม่เพียงแค่กายแกร่งที่ขับเคลื่อนไม่หยุด มือเขาก็ทำงานร่วมด้วย สอดไปเคล้นคลึงดอกบัวงามกวัดแกว่งตามจังหวะอารมณ์ ก่อนจะเลื่อนมายังพงไพรควานหาเกสรน้อยกลางกลีบดอก สะกิดเร้าอารมณ์สวาทจากเบาเป็นเร็วรี่ ณัฐรวีถูกกระตุ้นเพลิงพิศวาสอย่างหนักมีหรือจะไม่ถึงสวรรค์ชั้นเจ็ด จะว่าไปหล่อนเดินทางไปถึงสถานที่แห่งนั้นหลายครั้งแล้ว“โอ้...รวีจ๋า...เสียวจัง...ดีที่สุด...อา”ช่องทางสวรรค์ตอดรัดกายชายอีกครั้ง ครั้งนี้ดูเหมือนความอดทนของเมฆาจะเหลือน้อยนิด ชายหนุ่มกระแทกกระชั้นกายใหญ่เข้าหาดอกผกาแก้วชุดใหญ่ ก่อนแช่นิ่งระเบิดความสุขที่อัดอั้นเป็นเวลานานใส่รวงผึ้งหวานทุกหยาดหยด แล้วทรุดตัวลงบนแผ่นหลังชื้นเหงื่อของณัฐรวี“สุดยอดมาก...อา” เมฆาระบายเสียงต่ำออกมา ลมหายใจถี่แรง “ยังเร้าใจเหมือนเดิม”“ใช่ค่ะ ยังเร้าใจเหมือนเดิม” สัมผัสเสน่หาในอดีตเป็นอย่างไร ความรู้สึกตอนนี้มีมากกว่า เพราะเซ็กซ์เกิดจากความรัก มันสวยงามและมีความสุขมากกว่าครั้งไหน “รวีมีความสุขจังค่ะ”ชายหนุ่มถอนกายแกร่งออกจากร่องสวาท พลิกตัวหล่อนให้นอน

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 109

    Chapter 109 “พี่เมฆพอก่อน...รวีเสียวค่ะ...อ๊า...รวี...รวีไม่ไหวแล้ว...อ๊า” ณัฐรวีร้องครางเสียงหวานจากความกระสันเสียวที่เล่นงานทุกรูขุมขน ทว่าชายหนุ่มที่ฝังใบหน้าอยู่บนกลีบมณฑาได้หยุดการกระทำของตน เขาใช้ลิ้นและนิ้วมืออย่างช่ำชอง มอบความสุขระคนซาบซ่านให้หล่อนต่อเนื่อง ดื่มชิมน้ำสวาทหวานล้ำด้วยความกระหายหลังจากที่เมฆินทร์หลับสนิท เมฆาอุ้มลูกชายมานอนที่ห้อง ก่อนที่เขาจะรีบกลับมาห้องนอนของณัฐรวี เพื่อสานต่อความคิดถึงที่ค้างคา“ยังไม่หายคิดถึงเลย ขอชื่นใจอีกนิดนะ”เมฆาใช้ลิ้นและปากไม่หยุด ปรนเปรอความเสียวเต็มที่ ณัฐรวีก็คิดถึง โหยหาเขาเช่นกัน เขาและหล่อนร่วมหลับนอนกันหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่มีครั้งใดที่เขาจะโอ้โลมน้องสาวหล่อน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกทำให้ณัฐรวีรู้ซึ้งถึงคำว่า เสียวปานขาดใจ“โอ้...พี่เมฆ...รวี...รวีใจจะขาดแล้ว...อา...อ๊า”ณัฐรวีรู้สึกคล้ายกับว่า มีพายุหมุนกลางมหาสมุทร ก่อให้เกิดคลื่นสูง เกลียวคลื่นนำน้ำจำนวนมากเข้าหาชายฝั่ง ก่อนกวาดทุกอย่างที่ขวางหน้า ตอนนี้คลื่นนั้นกำลังเหมือนมีคลื่นน้ำมหาศาลซัดกระหน่ำภายในกาย หล่อหลอมกับเม็ดเลือดที่สูบฉีด ความสุขจากการโอ้โลมของเมฆา

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 108

    Chapter 108“กูไม่ได้ทำเพื่อมึง กูทำเพื่อรวี” ก้องเกียรติตอบ “มึงอย่าลืมรถกูนะ” “ไหนมึงบอกว่าทำเพื่อรวีไง รถไม่ต้องเอาก็ได้มั้ง” รถที่ว่านี้คือ รถลัมโบกินี่รุ่นใหม่ล่าสุดที่ก้องเกียรติขอเป็นข้อแลกเปลี่ยนที่เขาจัดการเรื่องแหวนและเรื่องดอกไม้ให้ “กูทำเพื่อรถกูด้วย” “เออ คืนนี้กูจองรถให้” “ดีมากไอ้ว่าที่น้องเขย ถ้ามึงขัดใจกูล่ะก็ มึงอดได้รวีเป็นเมียแน่” “มึงนี่ดีแต่ขู่กูจริงๆ” เมฆาอยากตะบันหน้ากวนๆ ของ ก้องเกียรติเหลือเกิน “ไปกันได้แล้ว” สองหนุ่มพากันเดินออกจากห้องนั่งเล่น ตรงไปยังห้องทานอาหาร และทั้งทีที่เมฆากับก้องเกียรติเข้ามาในห้อง ทั้งหมดก็มองไปยังเมฆาเป็นตาเดียว เพราะเขาเดินเข้ามาพร้อมดอกไม้ช่อโต เมฆาเดินมานั่งคุกเข่าตรงเก้าอี้ที่ณัฐรวีนั่งอยู่ เขาส่งช่อดอกไม้ให้สาวคนรัก และเปิดกล่องสีแดงในมือ “เรื่องที่ผ่านมาปล่อยให้มันเป็นอดีต ต่อจากนี้เราจะอยู่กับปัจจุบันและอนาคต อนาคตที่ฉันอยากมีเธอเดินไปด้วยกัน” เมฆาพูดเสียงหวาน เงยหน้ายิ้มให้ณัฐรวี “แต่งงานกับเมฆนะ เมฆรักรวี อยากใช้ชีวิตคู่กับรวีจนแก่เฒ่า” ณัฐร

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 107

    Chapter 107ก้องภพ ประภาพร เนาวรัตน์และก้องเกียรติที่เดินทางมารับเมฆาเห็นภาพสามพ่อแม่ลูกกอดกันก็พากันยิ้ม เนาวรัตน์ไม่เพียงแค่ยิ้ม นางตื้นตันดีใจจนร้องไห้ นางภาวนาขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกวัน ขอให้คุ้มครองเมฆาแคล้วคลาดปลอดภัยกลับมา บททดสอบของณัฐรวีไม่ได้ส่งผลต่อเมฆาคนเดียว เนาวรัตน์ได้รับผลกระทบนั้นด้วย สามปีที่ผ่านมาเนาวรัตน์ทรมานใจเช่นกัน กินไม่ค่อยได้ นอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงบุตรชาย คืนนี้คงเป็นคนแรกที่เนาวรัตน์หลับได้เต็มตา ไม่ใช่หลับๆ ตื่นๆ เช่นทุกคืนที่ผ่านมาพวกเขารอคอยเห็นภาพนี้มานานแล้ว อยากเห็นครอบครัวเมฆาอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา โยนความโกรธแค้น เจ็บปวดและความทรงจำอันเลวร้ายทิ้งไป แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยความรัก ความปรารถนาดีที่เมฆากับณัฐรวีที่มีต่อกัน งานเลี้ยงต้อนรับเมฆากลับบ้านจัดขึ้นภายในบ้าน ก้องภพ แขกที่ถูกเชิญมาร่วมงานเป็นคนในครอบครัวและเพื่อนสนิทของเมฆาที่มากันยกก๊วน อาหารมื้อพิเศษโดยแม่ครัวสาวนามว่าณัฐรวีถูกลำเลียงไว้บนโต๊ะอาหาร โดยแบ่งเป็นสองชุดเพื่อสะดวกในการตักกิน ขณะที่ณัฐรวีกำลังจัดเตรียมอาหาร เมฆานั่งเล่นกับลูกชายในห้อง เมฆินทร์มีเรื่องเล่

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 106

    Chapter 106สามปีต่อมา เมฆาเดินออกมาจากห้องพักในค่ายทหาร สถานที่ที่เขาใช้พักพิงมาเป็นเวลาสามปี สามปีที่เขาได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ได้ฝึกฝนทั้งร่างกายและจิตใจ การที่เขามาเป็นทหารอาสา เมฆาได้เรียนรู้และได้เห็นอะไรมากมาย คนในพื้นที่ล้วนแล้วแต่เป็นมิตร มีบางกลุ่มที่คอยสร้างความปั่นป่วนให้เกิดขึ้นในพื้นที่แบบรายวันทหารที่บาดเจ็บจากการลอบโจมตี ไม่ว่าจะเป็นการวางระเบิดคาร์บอม หรือซุ่มยิงก็มีไม่น้อย เสียชีวิตก็มีให้เห็น พวกเขาแม้รู้ว่าเสี่ยงอันตราย แต่ด้วยหน้าที่และความรับผิดชอบ ทหารกล้าทุกนายจึงปฏิบัติหน้าที่ด้วยใจแข็งแกร่ง อดทน เมฆาเข้าใจความรู้สึกคนจากบ้านไกล ความคิดถึงรุมเร้าใจทุกวัน ไม่ใช่สิ ต้องพูดว่าทั้งวันทั้งคืน แม้แต่ยามนอน ในความฝันก็ยังมีณัฐรวีกับเมฆินทร์ เมฆาทรมานใจมากที่ไม่ได้เจอหน้าสองแม่ลูก เฝ้ารอที่จะได้ยินเสียงของเมฆินทร์ทุกเดือนๆ ละหนึ่งครั้งแบบใจจดใจจ่อ เพราะไม่รู้ว่า ณัฐรวีจะโทรมาตอนไหน วันใด เป็นการรอที่เจ็บปวดรวดร้าวใจ เมฆาคล้ายคนไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีเพื่อนฝูง เพราะเขาไม่สามารถติดต่อใครได้เลย นอกจากคนในค่ายทหารประจำการหรือทหารอาสานายอื่นยังได้กลั

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 105

    Chapter 105 สามคนพ่อแม่ลูกมองหน้าคนพูด พวกเขาไม่คิดว่าณัฐรวีจะแกร่งและแข็งเช่นนี้ แบบทดสอบนี้โหดมากสำหรับชีวิตคนคนหนึ่งที่ไม่เคยถือปืนปกป้องชาติบ้านเมือง แล้วต้องอยู่ในพื้นที่สามปีเต็ม นั่นเท่ากับว่าอยู่ในดงอันตรายเสี่ยงกับชีวิต ที่แย่ที่สุดคือ การติดต่อกับเมฆินทร์เดือนละหนึ่งครั้ง มันดูน้อยเกินไปกับความรักและความคิดถึงที่สองพ่อลูกมีต่อกัน ต่างฝ่ายต่างคิดถึงกันปานขาดใจแน่นอน “ได้ ตกลงตามนี้” เมฆารับคำอย่างรวดเร็ว ไม่คิดไม่ตรองใดใดทั้งสิ้น “ฉันติดต่อผู้ใหญ่ให้จัดการเรื่องรับคุณเป็นทหารอาสาไว้แล้ว วันจันทร์หน้าคุณไปรายงานตัวกับเขาได้เลย” ณัฐรวีจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ เพราะมั่นใจว่าเขาทำตามข้อตกลงของตนแน่นอน “เหลือเวลาอีกสองวันคุณถึงจะไปรายงานตัว สองวันนี้ฉันจะให้คุณอยู่กับลูกให้เต็มที่ เก็บความทรงจำเอาไว้ตอนที่คุณไปอยู่ที่นั่น และรอคอยจะได้คุยกับลูกอีกครั้งในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า” คำพูดของณัฐรวีราบเรียบ หล่อนกำลังทรมานเมฆาทางอ้อม อยู่ในพื้นที่นานสามปีไม่เท่าไหร่ เป็นการทรมานกายที่พอทนไหว แต่การรอคอยได้พูดคุยกับเมฆินทร์นี่สิ คือการทรมานใจอย่างแสนสา

  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 104

    Chapter 104ความเป็นเด็ก คิดอย่างไร รู้สึกเช่นไรก็พูดออกไปตามนั้น เป็นสายใยแห่งสายเลือดที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ แต่มีพลังอานุภาพใหญ่หลวง ประโยคนี้ของเมฆินทร์ทำให้ณัฐรวีลุกเดินหนี เพราะเกรงว่าตนเองจะใจอ่อน หลังจากกินมื้อเย็นเสร็จ ก้องภพเรียกให้ณัฐรวีมาพบที่ห้องนั่งเล่น พอหล่อนมาถึงก็พบว่า ภายในห้องมีประภ

    last update最後更新 : 2026-04-04
  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 101

    Chapter 101“ลุงเมฆ ฮือ ลุงเมฆอย่าตายนะฮะ ฮือ”“รีบพาเมฆไปโรง’ บาลเถอะ ท่าทางไม่ดีเลย”ก้องเกียรติบอก หันไปเรียกอนันต์ให้มาช่วยกันอุ้มร่างเมฆาขึ้นรถยนต์ และขับไปโรงพยาบาลในตัวเมืองให้เร็วที่สุด โดยมี ณัฐรวีกับเนาวรัตน์ติดรถไปด้วย สายวันต่อมา ห้องวีไอพีภายในโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังกลางเมือ

    last update最後更新 : 2026-04-04
  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 102

    Chapter 102 ความที่เป็นแพทย์ ทำไมแก้วตาไม่รู้ว่าตนเองเป็นอะไร อาการที่เป็นอยู่มันบ่งบอกชัดเจน หล่อนเป็นอัมพาตทั้งตัว ไม่ใช่ด้านใดด้านหนึ่งหรือซีกใดซีกหนึ่ง‘ไม่จริง เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่ได้เป็นอัมพาต ไม่ได้เป็น’ แก้วตาพูดในใจ รวบรวมกำลังทั้งหมดที่มีขยับตัวอีกครั้ง ครั้งแรกไม่ได้ ห

    last update最後更新 : 2026-04-04
  • นางบำเรออุ้มรัก   Chapter 96

    Chapter 96จวนตีสอง ณ ไร่กอบกุล ภายในห้องพักคนงานเล็กๆ บนฟูกที่ให้ความนุ่มมากกว่าการนอนเสื่อ ศีรษะน้อยๆ ของเมฆินทร์หนุนแขนกำยำของเมฆาแทนหมอน มีผ้าห่มแสนอบอุ่นเป็นอ้อมกอดของคนเป็นพ่อที่นอนกอดลูกชายไว้ตลอดเวลา เป็นความใกล้ชิดที่เมฆาปรารถนามานานวัน หลังจากที่สองพ่อลูกพากันมายังห้อง

    last update最後更新 : 2026-04-03
更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status