Share

บทที่ 3

last update publish date: 2025-11-19 00:40:02

บงการรัก_EP.2

ลูกจันทร์

เราออกเดินทางโดยรถของไร่ชา ลุงสมที่เป็นคนขับรถเป็นตัวแทนไปส่งพวกฉันที่ขนส่งเพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพ

เรากอดร่ำลาพ่อแม่ญาติพี่น้องน้ำตาไหลเป็นทาง แต่ก็ต้องจำใจออกมาเพื่ออนาคตที่ดีกว่า ฉันโบกมือให้พ่อและแม่มองท่านจนลับตา ก่อนจะหันมาจับมือกับเพื่อนสนิทและร้องไห้ออกมา

เรามาถึงขนส่งและซื้อตั๋วไปกรุงเทพ ไม่มีอะไรมากมีแค่กระเป๋าเป้คนละใบ...ในนั้นมีเสื้อผ้าไม่กี่ชุดและวุฒิการศึกษา

เราหลับตลอดทางจนถึงกรุงเทพก่อนจะแวะปั๊มหาซื้ออะไรกินและล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ดีที่สุดที่เรามี และเดินทางไปโรงแรมเพื่อสัมภาษณ์งานกัน

ฉันหยิบโทรศัพท์สมาร์ตโฟนรุ่นเก่าแล้วแถมหน้าจอแตกขึ้นมาและยื่นให้แท็กซี่ก่อนเราจะนั่งเพื่อไปโรงแรม

"ครืด ครืด" ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พี่ HR นิ ฉันกดรับสาย

"คะพี่/อยู่ไหนแล้ว...พี่ห่วงน่ะเลยโทรมาถาม" ฉันรู้สึกใจชื้นนิดหน่อย

"บนรถค่ะ แต่ไม่รู้อยู่ตรงไหน/เอาโทรศัพท์ให้แท็กซี่คุย พี่จะคุยเอง" ฉันยื่นโทรศัพท์ให้พี่แท็กซี่

"@#$@^#^%#$^#^#$#$" ก่อนเค้าจะเอาโทรศัพท์คืนฉันมา

"มันพาเราอ้อมรึเปล่า! ปกติไม่น่าจะเกินชั่วโมงนะ นี่ค่ารถเท่าไหร่แล้ว" พี่เค้าถามมาตามสาย

"ค่ารถ 300 ค่ะ" เสียงร้องดังออกมาจากโทรศัพท์

"เปิดลำโพงหน่อย" หลังจากที่ฉันเปิดลำโพงพี่เค้าก็ต่อว่าแท็กซี่ว่าพาพวกฉันอ้อมโลกทำไม ให้มาส่งให้ถึงที่ห้ามทิ้งพวกฉันลงกลางทางไม่งั้นจะแจ้งขนส่งว่าเป็นแท็กซี่ขี้โกง

ฉันกับเพื่อนก้มหน้านิ่งไม่กล้าสบตาคนขับรถอีกเลย เพราะเค้ามองกระจกหลังด้วยสายตาที่แบบฆ่าฉันได้คงฆ่าไปแล้ว

พอถึงโรงแรมฉันจ่ายเงินเห็นผู้หญิงใส่ชุดสูทสีดำ กระโปรงคลุมเข่าสีดำ ผมรวมตึงติดเนทคลุมผมเรียบร้อย รองเท้าหัวตัดสีดำ ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า ก่อนที่เค้าจะหันมาเจอเราและส่งยิ้มให้

"ลูกจันทร์กับนิชาใช่ไหม?" ฉันพยักหน้าหงึก ๆ พี่เค้าดูท้วม ๆ แก่กว่าฉัน แต่รวม ๆ ก็คือดูดี

"พี่ชื่อวิลัยนะ เรียกพี่ลัยก็ได้จ่ะ พี่ที่คุยกับเราทางโทรศัพท์เมื่อกี้นี้" ฉันหันหน้ามองเพื่อน เค้าออกมารับกันแบบนี้เลยเหรอ

"ป่ะเตรียมตัว พี่พาไปรอสัมภาษณ์งานนะ" ฉันพยักหน้าและเดินตามพี่ลัยไป

"แก...ใหญ่มากเลย ฉันไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้!" ฉันที่จับมือกับเพื่อนอยู่ เราทั้งคู่มือเย็นไม่ต่างกันหรอก โรงแรมนี่ใหญ่และหรูหรามาก

ก่อนเราจะเลี้ยวเข้ามาด้านหลังตึกเดินลัดเลาะมาห้องนึงที่มีล็อกเกอร์พนักงาน ฉันมองซ้ายมองขวาและนั่งลง

"เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนนะ รองเท้าไซซ์อะไร?" ฉันหันหน้ามองเพื่อน

"จัน 37 นิชา 39 ค่ะ" พี่เค้าเดินหายไปและกลับมาพร้อมกับกล่องรองเท้าในมือ 2 กล่องและชุดที่อยู่ในไม้แขวน 2 ชุด

"พะ...พี่รับพวกหนูเข้าทำงานแล้วหรือคะ" พี่นิพยักหน้าจึงทำให้ฉันตกใจ

"ยังไม่ได้สัมภาษณ์เลยนะคะ" นิชาเอ่ยขึ้นอย่างตกใจพรางกำมือฉันแน่น

"งั้นระหว่างแต่งตัวก็แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษให้พี่ฟังแล้วกัน" ฉันกระแอมเบา ๆ และแนะนำตัว ชื่อ อายุ การศึกษา ตามด้วย นิชา ที่แนะนำตัวเหมือนกันกับฉัน

"โอเค ที่นี่จะทำงาน จันทร์ถึงเสาร์ หยุดเสาร์เว้นเสาร์ หรือบางทีก็อาจจะไม่ได้หยุด แต่ใน 1 อาทิตย์พวกน้องจะได้หยุดหนึ่งวันซึ่งอาจไม่ตรงกันนะ พี่จะบอกไว้ตรงนี้" ฉันและนิชาพยักหน้ารับ

"ไปเปลี่ยนชุดพี่จะพาไปห้องแต่งหน้าทำผม" ฉันมองหน้ากับเพื่อนอ้าปากค้าง มีช่างทำผมให้ด้วยเหรอ!

"พนักงานที่นี่ทุกคนตั้งแต่แม่บ้านยันรีเซฟชั่นจะต้องเนี้ยบตั้งแต่ปลายผมจรดปลายเท้า เพราะบอสใหญ่พี่เนี้ยบชนิดที่ว่าถ้าบังเอิญเจอกันและปอยผมหลุดปรกหน้าเมื่อไหร่...ตายคาที่แน่นอน"

××××××××××××××××××××××

❤️ฝากกดไลท์ คอมเม้นติชมได้นะคะ❤️

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 140

    วันเวลาที่ผ่านมา...ได้สั่งสอนและเปลี่ยนให้ผู้ชายที่เจ้ายศเจ้าอย่าง เจ้าระเบียบ ปากร้าย และขี้โมโหคนนี้ให้เป็นคนที่ดีขึ้น ใจเย็น และรักครอบครัว...คนที่ไม่เคยสนใจและรักใคร วันนี้กลับกลายเป็นผู้ชายที่รักและเห็นใจคนอื่นเป็นแล้วแต่ก่อนเค้าเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมากแต่ฉันก็รักเค้า ยิ่งตอนนี้เค้าเปลี่ยนเป็น

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 139

    มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย มันตื้นตัน ดีใจ ลูกที่ผมคอยเฝ้าประคบประหงมตั้งแต่อยู่ในท้องจนตอนนี้เค้าออกมาและนอนอยู่บนอกแม่เค้าแบบนี้ อีกใจมันก็เสียใจ เสียดายที่ช่วงเวลาแบบนี้กับซันซันไม่มี..."เลิกร้องซะทีตะวัน!" ผู้เป็นย่าเอ่ยบอกน้ำเสียงรำคาญ"พ่อพ่ออย่าร้องนะ โอ๋ ๆ" ลูกสาวที่นั่งอยู่บนเตียงข้าง

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 138

    #ทวงรักบทส่งท้ายรถสปอร์ตสีดำด้านเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลเชียงราย ก่อนประตูรถด้านหลังจะเปิดออกทั้งที่รถยังไม่ทันจอดสนิทดีเลย! ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวภูมิฐานก้าวขายาวลงจากรถพร้อมเด็กหญิงตัวอวบอ้วนมัดเปียสองข้าง ในมือถือตุ๊กตาเป็ดสีเหลือง"พ่อพ่อไปก่อนเลยค่ะ ลูกจะไปพร้อมลุงเอก" คนเป็นพ่

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 137

    "มองหน้าผมสิ...หลบสายตาทำไม" เค้าจับหน้าฉันให้หันไปมองหน้าเค้า"ปล่อยลูกจันทร์ไปเถอะ..." ฉันเอามือคล้องคอเค้าไว้ก่อนจะเอ่ยประโยคออดอ้อนออกไป"..........""นะคะ...ลูกจันทร์เจ็บไปหมดแล้ว" เค้าเพียงมองหน้าฉันนิ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้"อ้อนแบบนี้...เดี๋ยวก็ได้ตายคาเตียงหรอก หึ!" เค้ากดจูบลงมาที่ริมฝีปา

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 136

    #ทวงรัก_EP30 กำราบม้าพยศ!! NC+ลูกจันทร์ฉันเดินออกมาหลังจากการประกาศข่าวบนทีวีจบ ถามว่าฉันรู้ไหมว่าเค้าทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ฉันรู้...แต่มันก็สมควรแล้วที่เธอจะโดนแบบนั้น!"คิดอะไรอยู่" เค้าที่พาลูกไปเล่นบ้านบอลเสร็จก็เดินกลับมาหาฉันที่นั่งรออยู่ด้านนอก"เปล่าค่ะ" ฉันบอกและส่งยิ้มน้อย ๆ ให้เค้า"วั

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 135

    ผมปล่อยให้เธอนอนหลับสบายก่อนจะขึ้นรถกลับไปที่โรงแรมไปรับลูกกลับมานอนด้วย...ไม่ใช่แค่เธอคิดถึงลูก แต่ผมก็คิดถึงลูกเหมือนกัน"แม่แม่ลูกจันทร์ จุ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ" ผมมองลูกที่ใส่ชุดกระโปรงสีชมพูอ่อน มัดแกะสองข้างกำลังขึ้นไปขย่มแม่เธอที่นอนหลับอยู่"แม่แม่โป๊!!" ผมหัวเราะเพราะลูกมุดเข้าในผ้าห่ม เธอลืมตาตื่นและ

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 79

    "คะ...คุณทำร้ายเค้าทำไม! อดทนแค่ 9 เดือน ให้เค้าได้ลืมตาดูโลก...ผมจะเอาเค้าไปเลี้ยงเอง ฮึกก เราสองคนพ่อลูกไม่รบกวนคุณเลย""ทำไม...คุณไม่ทิ้งความรักไว้ให้ผมบ้าง...คุณเอาคืนไปหมดทุกอย่างแบบนี้! ทำไมคุณไม่ฆ่าผมฮะ ฆ่าผมให้ตายไปเลยล่ะลูกจันทร์ ฮื่อออ""คุณเคยรักผมบ้างไหม!! ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมเคยเข้าไปอย

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 70

    เค้าตบตีทำร้ายตัวเองจนคนขับรถต้องตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทาง และวิ่งลงมากระชากประตูเปิดและล็อกตัวตะวันไว้!!"ตะวันลูก ฮึกกก ฮื่อออ" ฉันมองคนขับรถคนสนิทล็อกลูกไว้กับพื้น เค้าร้องไห้หน้าแนบพื้นไม่สนอะไรใด ๆ ในโลกนี้ ฉันเอามือปิดปากและร้องไห้โฮ"คุณเทียนโทรหาคุณทิครับ!!" ฉันได้สติลนลานและกดโทรศัพท์หาทิ"ทิลู

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 69

    'ฮื่อออ ทำไมต้องทำกันขนาดนี้คะ! ลูกจันทร์ไม่ได้ทำอะไรเลย!!' เธอตวาดและร้องไห้สะอื้นออกมากำขากางเกงผมแน่น'พ่อหนูไม่สบาย...ท่านรอหนูมาเป็นอาทิตย์แล้ว ฮื่อออ คุณเห็นใจหนูเถอะค่ะ!' เธอโอบกอดขาผมและเงยหน้าขึ้นมามอง ผมผลักหัวเธอออกไป เธอเซล้มไปที่พื้น"เอามือสกปรกของมึงออกไป!! ใครจะตายก็ตายไป กูไม่สน!!"

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 60

    "ดิฉันชื่อก้อยนะคะ ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับด้านหน้า แผนกเดียวกับลูกจันทร์คนที่คุณตะวัน..." ฉันเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม เธอต้องการจะมาบอกอะไรฉัน!!"ลูกจันทร์?""ค่ะ...ดิฉันเชียร์คุณวิวนะคะ" เธอทำมือสู้ ๆ ฉันสงสัยแต่ต้องเก็บอาการไว้!"คุยตรงนี้ไม่สะดวกหรอก...ไปคุยที่รถดีกว่าไหมคะ" เธอเอ่ยบอกฉันและเดินนำไป ฉ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status