Share

บทที่ 3

last update Tanggal publikasi: 2025-11-19 00:40:02

บงการรัก_EP.2

ลูกจันทร์

เราออกเดินทางโดยรถของไร่ชา ลุงสมที่เป็นคนขับรถเป็นตัวแทนไปส่งพวกฉันที่ขนส่งเพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพ

เรากอดร่ำลาพ่อแม่ญาติพี่น้องน้ำตาไหลเป็นทาง แต่ก็ต้องจำใจออกมาเพื่ออนาคตที่ดีกว่า ฉันโบกมือให้พ่อและแม่มองท่านจนลับตา ก่อนจะหันมาจับมือกับเพื่อนสนิทและร้องไห้ออกมา

เรามาถึงขนส่งและซื้อตั๋วไปกรุงเทพ ไม่มีอะไรมากมีแค่กระเป๋าเป้คนละใบ...ในนั้นมีเสื้อผ้าไม่กี่ชุดและวุฒิการศึกษา

เราหลับตลอดทางจนถึงกรุงเทพก่อนจะแวะปั๊มหาซื้ออะไรกินและล้างหน้าล้างตาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ดีที่สุดที่เรามี และเดินทางไปโรงแรมเพื่อสัมภาษณ์งานกัน

ฉันหยิบโทรศัพท์สมาร์ตโฟนรุ่นเก่าแล้วแถมหน้าจอแตกขึ้นมาและยื่นให้แท็กซี่ก่อนเราจะนั่งเพื่อไปโรงแรม

"ครืด ครืด" ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พี่ HR นิ ฉันกดรับสาย

"คะพี่/อยู่ไหนแล้ว...พี่ห่วงน่ะเลยโทรมาถาม" ฉันรู้สึกใจชื้นนิดหน่อย

"บนรถค่ะ แต่ไม่รู้อยู่ตรงไหน/เอาโทรศัพท์ให้แท็กซี่คุย พี่จะคุยเอง" ฉันยื่นโทรศัพท์ให้พี่แท็กซี่

"@#$@^#^%#$^#^#$#$" ก่อนเค้าจะเอาโทรศัพท์คืนฉันมา

"มันพาเราอ้อมรึเปล่า! ปกติไม่น่าจะเกินชั่วโมงนะ นี่ค่ารถเท่าไหร่แล้ว" พี่เค้าถามมาตามสาย

"ค่ารถ 300 ค่ะ" เสียงร้องดังออกมาจากโทรศัพท์

"เปิดลำโพงหน่อย" หลังจากที่ฉันเปิดลำโพงพี่เค้าก็ต่อว่าแท็กซี่ว่าพาพวกฉันอ้อมโลกทำไม ให้มาส่งให้ถึงที่ห้ามทิ้งพวกฉันลงกลางทางไม่งั้นจะแจ้งขนส่งว่าเป็นแท็กซี่ขี้โกง

ฉันกับเพื่อนก้มหน้านิ่งไม่กล้าสบตาคนขับรถอีกเลย เพราะเค้ามองกระจกหลังด้วยสายตาที่แบบฆ่าฉันได้คงฆ่าไปแล้ว

พอถึงโรงแรมฉันจ่ายเงินเห็นผู้หญิงใส่ชุดสูทสีดำ กระโปรงคลุมเข่าสีดำ ผมรวมตึงติดเนทคลุมผมเรียบร้อย รองเท้าหัวตัดสีดำ ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้า ก่อนที่เค้าจะหันมาเจอเราและส่งยิ้มให้

"ลูกจันทร์กับนิชาใช่ไหม?" ฉันพยักหน้าหงึก ๆ พี่เค้าดูท้วม ๆ แก่กว่าฉัน แต่รวม ๆ ก็คือดูดี

"พี่ชื่อวิลัยนะ เรียกพี่ลัยก็ได้จ่ะ พี่ที่คุยกับเราทางโทรศัพท์เมื่อกี้นี้" ฉันหันหน้ามองเพื่อน เค้าออกมารับกันแบบนี้เลยเหรอ

"ป่ะเตรียมตัว พี่พาไปรอสัมภาษณ์งานนะ" ฉันพยักหน้าและเดินตามพี่ลัยไป

"แก...ใหญ่มากเลย ฉันไม่คิดว่าจะใหญ่ขนาดนี้!" ฉันที่จับมือกับเพื่อนอยู่ เราทั้งคู่มือเย็นไม่ต่างกันหรอก โรงแรมนี่ใหญ่และหรูหรามาก

ก่อนเราจะเลี้ยวเข้ามาด้านหลังตึกเดินลัดเลาะมาห้องนึงที่มีล็อกเกอร์พนักงาน ฉันมองซ้ายมองขวาและนั่งลง

"เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนนะ รองเท้าไซซ์อะไร?" ฉันหันหน้ามองเพื่อน

"จัน 37 นิชา 39 ค่ะ" พี่เค้าเดินหายไปและกลับมาพร้อมกับกล่องรองเท้าในมือ 2 กล่องและชุดที่อยู่ในไม้แขวน 2 ชุด

"พะ...พี่รับพวกหนูเข้าทำงานแล้วหรือคะ" พี่นิพยักหน้าจึงทำให้ฉันตกใจ

"ยังไม่ได้สัมภาษณ์เลยนะคะ" นิชาเอ่ยขึ้นอย่างตกใจพรางกำมือฉันแน่น

"งั้นระหว่างแต่งตัวก็แนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษให้พี่ฟังแล้วกัน" ฉันกระแอมเบา ๆ และแนะนำตัว ชื่อ อายุ การศึกษา ตามด้วย นิชา ที่แนะนำตัวเหมือนกันกับฉัน

"โอเค ที่นี่จะทำงาน จันทร์ถึงเสาร์ หยุดเสาร์เว้นเสาร์ หรือบางทีก็อาจจะไม่ได้หยุด แต่ใน 1 อาทิตย์พวกน้องจะได้หยุดหนึ่งวันซึ่งอาจไม่ตรงกันนะ พี่จะบอกไว้ตรงนี้" ฉันและนิชาพยักหน้ารับ

"ไปเปลี่ยนชุดพี่จะพาไปห้องแต่งหน้าทำผม" ฉันมองหน้ากับเพื่อนอ้าปากค้าง มีช่างทำผมให้ด้วยเหรอ!

"พนักงานที่นี่ทุกคนตั้งแต่แม่บ้านยันรีเซฟชั่นจะต้องเนี้ยบตั้งแต่ปลายผมจรดปลายเท้า เพราะบอสใหญ่พี่เนี้ยบชนิดที่ว่าถ้าบังเอิญเจอกันและปอยผมหลุดปรกหน้าเมื่อไหร่...ตายคาที่แน่นอน"

××××××××××××××××××××××

❤️ฝากกดไลท์ คอมเม้นติชมได้นะคะ❤️

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 140

    วันเวลาที่ผ่านมา...ได้สั่งสอนและเปลี่ยนให้ผู้ชายที่เจ้ายศเจ้าอย่าง เจ้าระเบียบ ปากร้าย และขี้โมโหคนนี้ให้เป็นคนที่ดีขึ้น ใจเย็น และรักครอบครัว...คนที่ไม่เคยสนใจและรักใคร วันนี้กลับกลายเป็นผู้ชายที่รักและเห็นใจคนอื่นเป็นแล้วแต่ก่อนเค้าเป็นผู้ชายที่น่ากลัวมากแต่ฉันก็รักเค้า ยิ่งตอนนี้เค้าเปลี่ยนเป็น

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 139

    มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย มันตื้นตัน ดีใจ ลูกที่ผมคอยเฝ้าประคบประหงมตั้งแต่อยู่ในท้องจนตอนนี้เค้าออกมาและนอนอยู่บนอกแม่เค้าแบบนี้ อีกใจมันก็เสียใจ เสียดายที่ช่วงเวลาแบบนี้กับซันซันไม่มี..."เลิกร้องซะทีตะวัน!" ผู้เป็นย่าเอ่ยบอกน้ำเสียงรำคาญ"พ่อพ่ออย่าร้องนะ โอ๋ ๆ" ลูกสาวที่นั่งอยู่บนเตียงข้าง

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 138

    #ทวงรักบทส่งท้ายรถสปอร์ตสีดำด้านเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลเชียงราย ก่อนประตูรถด้านหลังจะเปิดออกทั้งที่รถยังไม่ทันจอดสนิทดีเลย! ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่งตัวภูมิฐานก้าวขายาวลงจากรถพร้อมเด็กหญิงตัวอวบอ้วนมัดเปียสองข้าง ในมือถือตุ๊กตาเป็ดสีเหลือง"พ่อพ่อไปก่อนเลยค่ะ ลูกจะไปพร้อมลุงเอก" คนเป็นพ่

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 137

    "มองหน้าผมสิ...หลบสายตาทำไม" เค้าจับหน้าฉันให้หันไปมองหน้าเค้า"ปล่อยลูกจันทร์ไปเถอะ..." ฉันเอามือคล้องคอเค้าไว้ก่อนจะเอ่ยประโยคออดอ้อนออกไป"..........""นะคะ...ลูกจันทร์เจ็บไปหมดแล้ว" เค้าเพียงมองหน้าฉันนิ่ง ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้"อ้อนแบบนี้...เดี๋ยวก็ได้ตายคาเตียงหรอก หึ!" เค้ากดจูบลงมาที่ริมฝีปา

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 136

    #ทวงรัก_EP30 กำราบม้าพยศ!! NC+ลูกจันทร์ฉันเดินออกมาหลังจากการประกาศข่าวบนทีวีจบ ถามว่าฉันรู้ไหมว่าเค้าทำอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ฉันรู้...แต่มันก็สมควรแล้วที่เธอจะโดนแบบนั้น!"คิดอะไรอยู่" เค้าที่พาลูกไปเล่นบ้านบอลเสร็จก็เดินกลับมาหาฉันที่นั่งรออยู่ด้านนอก"เปล่าค่ะ" ฉันบอกและส่งยิ้มน้อย ๆ ให้เค้า"วั

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 135

    ผมปล่อยให้เธอนอนหลับสบายก่อนจะขึ้นรถกลับไปที่โรงแรมไปรับลูกกลับมานอนด้วย...ไม่ใช่แค่เธอคิดถึงลูก แต่ผมก็คิดถึงลูกเหมือนกัน"แม่แม่ลูกจันทร์ จุ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ" ผมมองลูกที่ใส่ชุดกระโปรงสีชมพูอ่อน มัดแกะสองข้างกำลังขึ้นไปขย่มแม่เธอที่นอนหลับอยู่"แม่แม่โป๊!!" ผมหัวเราะเพราะลูกมุดเข้าในผ้าห่ม เธอลืมตาตื่นและ

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 122

    "ครับเดี๋ยวทานข้าวเสร็จจะพาไปเก็บของนะ" ผมพูดตัดบทและตักกับข้าวทานข้าวต่อ เธอเอามือสะกิดขาผม ๆ ทำเป็นไม่สนใจ"คุณ..." เธอกระซิบเรียก ผมหันไปมองนิดนึง"ไหนบอกคืนเดียว..." ผมยักไหล่"คุณก็ถามย่าสิ..." เธอถอนหายใจและทิ้งตัวลงกับเก้าอี้"รีบทานผมจะพาไปเก็บเสื้อผ้า!" ผมเอามือวางที่หน้าขาเธอและบีบเบา ๆ เธ

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 117

    ทวงรัก_EP21 อย่ารุ่มร่ามอีก!ตะวันผมพาเธอกลับออกมาเพื่อไปส่งที่บ้าน ระหว่างทางเธอไม่พูดกับผมเลย ถามคำ ตอบคำ กดแต่โทรศัพท์เล่นไม่สนใจกันเลย! สักพักเสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น เธอกดรับและคุยเสียงเบา ๆ'คะพี่หมอ...ทิ้งกันเลยนะคะ''#$%&^$%*^&''เมาเละเลยค่ะ ก็นอนที่โรงแรมแหละค่ะ''#&฿-฿-฿''ไม่สนใจหรอกค

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 108

    ทวงรัก_EP17 มาเฟียตะกร้านม!ลูกจันทร์ฉันโกรธจัดที่เค้าพูดประโยคนั้นออกมา! เลยสาดวาจาร้ายกาจออกไปเพียงเพราะอยากจะให้เค้าเจ็บแบบที่ฉันเคยเจ็บบ้าง แถมยังตบหน้าเค้าไปอีก 3 ที...หลังจากเค้ามาในห้องน้ำฉันมองมือตัวเองที่สั่นและแดงเถือก...ก็ฉันตบหน้าเค้าไปเต็มแรงเลย ก่อนจะมองตัวเองในกระจกและถอนหายใจออกมา.

  • นิยายชุด บงการรัก ทวงรัก   บทที่ 103

    "ไม่ต้องไหว้หรอกค่ะ" ผมร้องไห้ออกมาเลย ผมโคตรรู้สึกแย่จริง ๆ"ฉันปลงได้เยอะแล้ว และก็ไม่ได้ถือโทษโกรธอะไรทางคุณ...เราอยู่กันมาได้ขนาดนี้แล้ว ลูกจันทร์ก็สามารถเลี้ยงลูกได้เป็นอย่างดี"แม่เธอพูดตัดทางขนาดนี้ ผมจะไปทางไหนต่อได้ล่ะ"ทางเราไม่เคยรู้เลยว่าลูกจันทร์มี 'ซันซัน' ถ้ารู้ผมจะไม่มีวันปล่อยให้ลูกค

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status