รักเกินเลยของนายโคแก่

รักเกินเลยของนายโคแก่

last updateLast Updated : 2026-11-17
By:  Lida ดาลิUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
19Chapters
7views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เธอช่วยชีวิต เขาที่เจอเธอครั้งแรก ก็ยอมเสนอตัวและหัวใจโดนมีแผนการมากมายอยู่การเดิมพันหัวใจครั้งที่ ความรักขอโคแก่อย่างเขาจะพอชิตใจสาวน้อยอย่างเธอได้ไม ในเมื่อระหว่างทางยังมีความลับของพ่อเธอมาขวางทางรักด้วยแล้วจะไปต่อยังไง

View More

Chapter 1

แรกพบ

เสียงเบสกระแทกอกจน ฟ้า รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นไม่เป็นจังหวะ

เธอถือถาดเครื่องดื่มเดินฝ่าคนเมาในผับกลางเมืองหาดใหญ่ ชุดพนักงานเสิร์ฟสีดำรัดรูปทำให้เธอไม่คุ้นตัวเท่าไหร่ แต่มันคือกะที่ได้ทิปดีที่สุด เธอต้องเก็บค่าเทอมเทอมนี้ให้ครบก่อนสิ้นเดือน

"น้อง! โต๊ะ 9 สั่งเพิ่ม!"

ฟ้ารีบหันไป แล้วก็ชนเข้ากับร่างสูงของใครคนหนึ่งเต็มๆ

แก้วในถาดเกือบหล่น ผู้ชายตรงหน้าสูงกว่าเธอเยอะมาก เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมคอไปสองเม็ด กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับน้ำหอมผู้ชายราคาแพง

แต่ที่ทำให้ฟ้าหยุดมองไปยังผู้ชายหน้าตาหล่อมากระดับดารา แต่ดูไป... สายตาเขาไม่เหมือนคนเมาทั่วไป มันเบลอ แต่มันกำลังพยายามฝืนสติอย่างหนัก

"ขอโทษครับ..." เสียงเขาแหบต่ำ "ผม... ผมรู้สึกไม่ดี"

ฟ้าเห็นแก้วเหล้าบนโต๊ะของเขา มันเหลืออยู่ครึ่งแก้ว แต่เพื่อนร่วมโต๊ะของเขาหายไปหมดแล้ว เหลือแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งยิ้มแปลกๆ อยู่ข้างๆ

สัญชาตญาณบอกฟ้าทันทีว่าไม่ปกติ

"พี่... พี่มากับใครคะ?"

ชายหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ เหงื่อซึมที่ขมับ ทั้งที่ในร้านเปิดแอร์เย็นจัด 

"ผม... ผมจำไม่ได้ ผมรู้สึก... ร้อน"

ฟ้าไม่คิดนาน เธอวางถาดลง แล้วประคองแขนเขา

 "ไปกับหนูนะคะ หนูพาไปข้างนอก อากาศข้างในมันอับ"

ผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้นจะตามมา ฟ้าจึงพูดเสียงดังใส่การ์ดหน้าประตู 

"พี่การ์ดคะ ผู้ชายคนนี้โดนวางยา ช่วยดูเพื่อนเขาหน่อยค่ะ!"

การ์ดรีบเข้ามากันผู้หญิงคนนั้นออกไป ฟ้าพาอาร์มออกมานั่งที่ม้านั่งหน้าร้าน เขาตัวสั่น มือกำแขนเธอแน่น

"อย่า... อย่าปล่อยผมนะ" เขาพูดเหมือนคนกำลังจะจมน้ำ

ฟ้านั่งลงข้างๆ เอาน้ำเปล่าให้เขาจิบ 

"หนูอยู่นี่แหละค่ะ พี่ใจเย็นๆ หายใจตามหนูนะ"

เธอไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธอกำลังช่วยเช็ดเหงื่อให้อยู่ คือ อาจารย์อาร์ม อาจารย์หนุ่มวัย 30 ที่เพิ่งย้ายมาสอนที่มหาลัยของเธอเมื่อต้นเทอม และเป็นอาจารย์ที่นักศึกษาทั้งคณะกลัวที่สุด เพราะดุและไม่เคยใจอ่อนให้ใคร

ผ่านไปเกือบชั่วโมง อาร์มเริ่มได้สติ เขามองหน้าเธอชัดๆ เป็นครั้งแรก

"เธอ... ชื่ออะไร"

"ฟ้าค่ะ"

"ฟ้า... เธอเป็นนักศึกษาที่มหาลัยผมใช่ไหม?"

ฟ้าชะงัก มือที่ถือขวดน้ำหยุดนิ่ง "อาจารย์... จำหนูได้เหรอคะ?"

อาร์มยิ้มมุมปาก ทั้งที่ยังเพลีย 

"ผมจำนักศึกษาที่ไม่เคยเข้าเรียนเช้าได้... แต่มาส่งงานตรงเวลาทุกครั้งได้"

คืนนั้น ฟ้าไม่ได้เงินทิปเยอะอย่างที่หวัง เพราะเธอเสียเวลาเฝ้าเขาอยู่นาน

แต่ก่อนที่อาร์มจะขึ้นแท็กซี่กลับ เขายื่นนามบัตรให้เธอ

"พรุ่งนี้... มาหาผมที่ห้องพักอาจารย์ ผมมีเรื่องจะคุยกับเธอ เรื่อง... ค่าเทอมของเธอ"

ฟ้าใจเต้นแรง ไม่ใช่เพราะเขาเป็นอาจารย์ แต่เพราะสายตาที่เขามองเธอตอนนั้น มันไม่ใช่สายตาของอาจารย์ที่มองลูกศิษย์เลยสักนิด

มันเป็นสายตาของผู้ชายที่กำลังจำ... ผู้หญิงที่ช่วยชีวิตเขาไว้

ณ ห้องพักอาจารย์ เวลา 10.00 น.

ฟ้าเดินมาหยุดหน้าห้องพักอาจารย์ เธอก้มมองชุดนักศึกษาของตัวเอง ก่อนสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเคาะประตู

ก๊อก ๆ

เสียงผู้ชายดังมาจากด้านใน

อาร์ม: "เข้ามา ประตูไม่ได้ล็อก"

ฟ้าเปิดประตูเข้าไป  ก่อนจะเห็นอาร์มนั่งอ่านเอกสารอยู่หลังโต๊ะทำงาน เสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้น เผยให้เห็นนาฬิกาหรูที่ข้อมือ

ฟ้า: "สวัสดีค่ะอาจารย์ เรียกหนูมาพบมีอะไรหรือเปล่าคะ?"

อาร์มเงยหน้าขึ้นมอง

อาร์ม: "นั่งก่อนสิ จะยืนค้ำหัวผมอีกนานไหม"

ฟ้า: "ค่ะ... ดุจังเลยนะคะ"

อาร์ม: "เมื่อกี้ว่าอะไรนะ?"

ฟ้า: "เปล่าค่ะ หนูบอกว่าอาจารย์ดูดีจังเลยค่ะ"

อาร์มหลุดยิ้มเล็กน้อย

อาร์ม: "ปากดีเหมือนเดิมนะเรา"

อาร์ม: "ผมตรวจสอบเรื่องทุนการศึกษาของมหาวิทยาลัยให้แล้ว เธอมีสิทธิ์ยื่นขอทุนช่วยเหลือนักศึกษาที่ขาดแคลน"

ฟ้ามองเอกสารด้วยความตกใจ

ฟ้า: "จริงเหรอคะอาจารย์? หนูจะได้ไม่ต้องลาออกใช่ไหมคะ?"

อาร์ม: "ถ้าเธอทำตามเงื่อนไขและผ่านการพิจารณา"

ฟ้ายิ้มกว้างจนดวงตาเป็นประกาย

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
19 Chapters
แรกพบ
เสียงเบสกระแทกอกจน ฟ้า รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นไม่เป็นจังหวะเธอถือถาดเครื่องดื่มเดินฝ่าคนเมาในผับกลางเมืองหาดใหญ่ ชุดพนักงานเสิร์ฟสีดำรัดรูปทำให้เธอไม่คุ้นตัวเท่าไหร่ แต่มันคือกะที่ได้ทิปดีที่สุด เธอต้องเก็บค่าเทอมเทอมนี้ให้ครบก่อนสิ้นเดือน"น้อง! โต๊ะ 9 สั่งเพิ่ม!"ฟ้ารีบหันไป แล้วก็ชนเข้ากับร่างสูงของใครคนหนึ่งเต็มๆแก้วในถาดเกือบหล่น ผู้ชายตรงหน้าสูงกว่าเธอเยอะมาก เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมคอไปสองเม็ด กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับน้ำหอมผู้ชายราคาแพงแต่ที่ทำให้ฟ้าหยุดมองไปยังผู้ชายหน้าตาหล่อมากระดับดารา แต่ดูไป... สายตาเขาไม่เหมือนคนเมาทั่วไป มันเบลอ แต่มันกำลังพยายามฝืนสติอย่างหนัก"ขอโทษครับ..." เสียงเขาแหบต่ำ "ผม... ผมรู้สึกไม่ดี"ฟ้าเห็นแก้วเหล้าบนโต๊ะของเขา มันเหลืออยู่ครึ่งแก้ว แต่เพื่อนร่วมโต๊ะของเขาหายไปหมดแล้ว เหลือแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งยิ้มแปลกๆ อยู่ข้างๆสัญชาตญาณบอกฟ้าทันทีว่าไม่ปกติ"พี่... พี่มากับใครคะ?"ชายหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ เหงื่อซึมที่ขมับ ทั้งที่ในร้านเปิดแอร์เย็นจัด "ผม... ผมจำไม่ได้ ผมรู้สึก... ร้อน"ฟ้าไม่คิดนาน เธอวางถาดลง แล้วประคองแขนเขา "ไปกับหนูนะคะ หนูพาไป
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
หึง
ฟ้า: "ขอบคุณมากนะคะอาจารย์!"อาร์มมองรอยยิ้มนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเรียบอาร์ม: "แต่มีอีกเรื่องหนึ่ง"ฟ้า: "อะไรคะ?"อาร์ม: "เมื่อคืนเธอช่วยผมไว้ ผมยังไม่ได้ขอบคุณเธออย่างเป็นทางการเลย"ฟ้า: "ไม่เป็นไรค่ะ หนูแค่ทำในสิ่งที่ควรทำ"อาร์ม: "งั้นเย็นนี้ให้ผมเลี้ยงข้าวเป็นการขอบคุณ"ฟ้าชะงักฟ้า: "อาจารย์จะเลี้ยงข้าวนักศึกษาเหรอคะ?"อาร์มยกคิ้วอาร์ม: "ทำไม กลัวผมกินเธอหรือไง?"ฟ้า: "อาจารย์อาร์ม!"เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นในห้องขณะที่ฟ้ากำลังเก็บเอกสาร โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นหน้าจอปรากฏชื่อชายหนุ่มคนหนึ่งฟ้ากดรับสายฟ้า: "ฮัลโหล... ว่าไงต้น?"อาร์มเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อผู้ชายฟ้า: "เย็นนี้เหรอ? ได้สิ เจอกันนะ"เธอวางสายแล้วหันมายิ้มให้อาจารย์ฟ้า: "งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ"อาร์ม: "ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?"ฟ้า: "เพื่อนค่ะ"อาร์ม: "สนิทกันมาก?"ฟ้า: "ทำไมคะอาจารย์ หึงหนูเหรอ?" ฟ้าตามกวนๆ ไม่จริงจังกับคำพูดของตัวเองสักเท่าไร อาร์มจ้องหน้าเธอนิ่ง ๆ ก่อนตอบเสียงต่ำอาร์ม: "อย่าหลงตัวเองให้มากนัก"ฟ้าหัวเราะแล้วเดินออกจากห้องไปแต่เมื่อประตูปิดลง รอยยิ้มของอาร์มกลับค่อย ๆ หายไปเ
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
อย่ามายุ่งกับผู้หญิงของผม!
ภาคิน: "ฉันจะกลับหาดใหญ่ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย"อาร์ม: "เรื่องอะไร?"ภาคิน: "เรื่องผู้หญิงคนนั้น... คนที่แกช่วยไว้เมื่อคืน"อาร์มชะงักอาร์ม: "แกไปรู้จักเธอได้ยังไง?"ภาคินหัวเราะเบา ๆภาคิน: "ฉันรู้จักครอบครัวเธอดีกว่าที่แกคิด"อาร์มนิ่งไปทันที่วันต่อมา ณ มหาวิทยาลัย เวลา 09.00 น.ฟ้าเดินเข้าคณะพร้อมเอกสารทุนในมือ แต่ยังไม่ทันถึงบันไดก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลัง"นี่เธอ! ชื่อฟ้าใช่ไหม?"ฟ้าหันกลับไปหญิงสาวหน้าตาสวย แต่งตัวหรูหรา ยืนกอดอกมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าฟ้า: "ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?"หญิงสาว: "ฉันชื่อแพร เป็นอาจารย์พิเศษที่นี่"ฟ้า: "สวัสดีค่ะอาจารย์"แพรยิ้มบาง ๆแพร: "เมื่อคืนเธอเป็นคนพาอาร์มออกจากผับใช่ไหม?"ฟ้าชะงักฟ้า: "ค่ะ"แพร: "เธอรู้ไหมว่าอาร์มเป็นใคร?"ฟ้า: "ก็อาจารย์ที่ปรึกษาในคณะหนูค่ะ"แพรหัวเราะเบา ๆแพร: "อาร์มกับฉันกำลังจะแต่งงานกัน"เอกสารในมือฟ้าแทบหล่นฟ้า: "อะไรนะคะ?"แพรขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นชาแพร: "เพราะฉะนั้น อย่าคิดว่าการช่วยเขาเมื่อคืนจะทำให้เธอมีความสำคัญอะไรกับเขา"ฟ้าหน้าซีดไปเล็กน้อยทันใดนั้น เสียงผู้ชายที่คุ้นเคยก็
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
ความลับของพ่อ..กับหัวใจของอาร์ม
ณ ลานจอดรถมหาวิทยาลัย เวลา 11.45 น.ฟ้ายังคงยืนถือรูปถ่ายเก่าอยู่ข้างรถจักรยานยนต์ ใบหน้าของเธอซีดลงทันทีหลังจากได้ยินคำพูดของชายปริศนาภาคิน: "ผมแนะนำให้คุณอยู่ห่างจากอาจารย์อาร์มไว้จะดีกว่านะครับ"ฟ้า: "คุณต้องการอะไรจากหนู?"ภาคิน: "ผมแค่อยากเตือน... บางครั้งคนที่ยื่นมือมาช่วยเรา อาจเป็นคนที่ทำร้ายเรามากที่สุดก็ได้"ฟ้า: "ถ้าคุณมีอะไรจะพูด ก็พูดมาตรง ๆ สิคะ!ภาคินหัวเราะเบา ๆ ก่อนตัดสายไปฟ้าก้มมองรูปถ่ายอีกครั้ง น้ำตาเริ่มคลอฟ้า: "พ่อ... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"ทันใดนั้นมีมือหนึ่งเอื้อมมาหยิบรูปถ่ายจากเธออาร์ม: "ใครให้เธอ?"ฟ้าสะดุ้ง หันไปมองเจ้าของเสียงฟ้า: "อาจารย์!"อาร์มมองรูปถ่ายในมือ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันทีอาร์ม: "ภาคินติดต่อเธอแล้วใช่ไหม?"ฟ้า: "อาจารย์รู้จักผู้ชายคนนี้เหรอคะ?"อาร์มเงียบฟ้า: "ตอบหนูสิคะ! ทำไมเขาถึงรู้จักพ่อของหนู?"อาร์ม: "ฟ้า เรื่องนี้เธอไม่ควรเข้ามายุ่ง"ฟ้า: "แล้วทำไมทุกคนถึงเข้ามายุ่งกับชีวิตหนูได้ล่ะคะ!"เธอพูดเสียงสั่น ก่อนเดินหนีไปอาร์มคว้าแขนเธอไว้ แต่เมื่อเห็นน้ำตาของฟ้า เขาก็ค่อย ๆ คลายมืออาร์ม: "ผมขอโทษ"ฟ้าหันกลับมาอย่างไม่อยากเชื่อหู
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
เขากำลังมีเจ้าของ
ฟ้าก้มหน้าเก็บเอกสาร ฟ้า: "ถ้าอย่างนั้นหนูขอตัวนะคะ"อาร์ม: "ฟ้า เดี๋ยวก่อน"แพรรีบพูดแทรกแพร: "อาร์มคะ นักศึกษาก็ควรรู้เวลานะคะ อย่าให้คนอื่นเข้าใจผิด"ฟ้าหันกลับไปยิ้มฟ้า: "ไม่ต้องห่วงค่ะอาจารย์แพร หนูรู้ดีว่าอะไรควรไม่ควร"แล้วเธอก็เดินออกจากห้องไปอาร์มสะบัดแขนออกจากแพรทันทีอาร์ม: "อย่าพูดกับนักศึกษาของผมแบบนั้นอีก"แพร: "ทำไมคะ? คุณหวงเด็กนั่นเหรอ?"อาร์มจ้องหน้าเธออาร์ม: "ผมไม่จำเป็นต้องตอบคำถามนี้"ณ ร้านอาหารริมทะเล เวลา 19.00 น.ฟ้านั่งกินข้าวกับต้นตามปกติ แต่วันนี้เธอกลับดูเงียบผิดปกติต้น: "เป็นอะไรอีกล่ะเรา?"ฟ้า: "เปล่า"ต้น: "อย่ามาโกหก ฉันรู้จักแกมาตั้งนาน"ฟ้าถอนหายใจ นึกถึงอาจารย์ที่เอาตัวเองมาถวายพานให้เธอจนใจเธอเริ่มหวั่นไหว ก็ดันมีคู่ที่กำลังจะแต่งงาน แล้วรู้สึกปวดใจขึ้นมาฟ้า: "ต้น... ถ้าคนที่เรากำลังรู้สึกดีด้วย เขามีเจ้าของแล้ว เราควรทำยังไง?"ต้นหยุดกินทันทีต้น: "แกกำลังพูดถึงใคร?"ฟ้า: "ไม่มีใครสักหน่อย!"ต้นยิ้มมุมปากต้น: "อาจารย์อาร์มใช่ไหม?"ฟ้าสำลักน้ำฟ้า: "บ้า! ใครจะไปชอบคนดุแบบนั้น"ต้น: "ถ้าไม่ชอบ ทำไมหน้าแดง?"ฟ้า: "ต้น!"ทั้งคู่หัวเราะกันแต่ม
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
พ่อกลับมา..แต่ความจริงกลับน่ากลัวกว่าเดิม
ฟ้า: "ขอบคุณนะคะอาจารย์"อาร์ม: "แล้วก็อีกเรื่อง"ฟ้า: "อะไรคะ?"อาร์ม: "วันนี้ผมจะให้ฝ่ายไอทีตรวจสอบต้นทางของคลิป และจะดำเนินการตามขั้นตอนของมหาวิทยาลัย"ฟ้ายิ้มบาง ๆฟ้า: "อาจารย์นี่ดีกว่าที่ฟ้าคิดอีกนะคะ"อาร์มยกคิ้วอาร์ม: "แล้วก่อนหน้านี้คิดว่าผมเป็นอะไร?"ฟ้า: "คิดว่าเป็นยักษ์ค่ะ"อาร์ม: "ฟ้า!"ฟ้าหัวเราะออกมาเป็นครั้งแรกของวันแต่เสียงหัวเราะนั้นกลับต้องหยุดลง เมื่อโทรศัพท์ของอาร์มดังขึ้นเขากดรับสายเสียงเลขาดังขึ้นอย่างเร่งรีบ"อาจารย์คะ มีคนมาขอพบค่ะ เขาบอกว่าเป็นพ่อของนักศึกษาฟ้า"อาร์มหันไปมองฟ้าทันทีฟ้า: "พ่อเหรอคะ?"อาร์ม: "ให้เขาขึ้นมาพบผม"ไม่ถึงห้านาที ประตูห้องก็เปิดออกชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามา ใบหน้าของเขาทำให้อาร์มถึงกับยืนนิ่งเพราะผู้ชายคนนี้คือคนที่เขาคิดว่าเสียชีวิตไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน!ชายคนนั้นมองอาร์ม ก่อนพูดประโยคที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง"ฉันกลับมาแล้ว... และฉันจะบอกความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อสิบปีก่อน"ฟ้าหันไปมองชายคนนั้น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวฟ้า: "พ่อ...!"ณ ห้องพักอาจารย์ เวลา 10.45 น.บรรยากาศภายในห้องเงียบสนิทฟ้ายืนมองชายวัยกลางคนตรงหน
last updateLast Updated : 2026-11-15
Read more
ความลับ
ณ ห้องพักอาจารย์ เวลา 13.30 น.แพรเดินเข้ามาพร้อมกาแฟสองแก้วแพร: "อาร์มคะ ดื่มกาแฟหน่อยไหม?"อาร์มยังคงอ่านเอกสารโดยไม่เงยหน้าอาร์ม: "วางไว้เลย"แพรนั่งลงตรงข้าม ก่อนเริ่มบทสนทนาแพร: "ได้ข่าวว่าพ่อของนักศึกษาคนนั้นกลับมาแล้วเหรอคะ?"อาร์มเงยหน้าขึ้นทันทีอาร์ม: "คุณรู้ได้ยังไง?"แพรหัวเราะเบา ๆแพร: "เรื่องใหญ่ขนาดนั้น ใคร ๆ ก็รู้ค่ะ"อาร์ม: "ผมไม่อยากให้คุณยุ่งเรื่องนี้"แพร: "อาร์มคะ ฉันเป็นห่วงคุณนะ"อาร์ม: "ถ้าห่วงผมจริง ก็อย่าทำให้ผมต้องปวดหัว"แพรยิ้มจาง ๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแพร: "งั้นฉันถามตรง ๆ เลยนะคะ คุณยังคิดจะแต่งงานกับฉันอยู่ไหม?"อาร์มเงียบไปแพร: "หรือเพราะนักศึกษาคนนั้น?"อาร์ม: "อย่าเอาฟ้ามาเกี่ยว"แพรลุกขึ้นยืน สีหน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชาแพร: "ได้ค่ะ ถ้าคุณไม่อยากให้ฉันยุ่ง ฉันก็จะไม่ยุ่ง"เธอเดินออกจากห้องไป แต่ก่อนปิดประตู เธอส่งข้อความหาใครบางคน"จัดการเรื่องเด็กคนนั้นให้เรียบร้อย ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก"ใบหน้าแพร บูดบึง คับแค้นใจเหมือนโดนแย่งของรักเธอเป็นสาวสวย จมูกโด่ง ตาสีน้ำตาล ผมดำ ผิวขาว หุ่นดี ได้เชื้อลูกครึ่งไทยอเมริกันจากผู้เป็นพ่อมาเต็มๆเธอเป็นที
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
เธอมันนางมารร้าย
อาร์ม: “ว่ามา” ต้น: “วันนี้มีคนแปลกหน้ามาถามผมเรื่องฟ้า เขารู้ทั้งบ้าน ที่อยู่ และเวลาที่เธอเลิกงาน” อาร์มลุกขึ้นทันที อาร์ม: “แกเห็นหน้ามันไหม?” ต้น: “เห็นครับ แล้วผมก็ถ่ายรูปทะเบียนรถไว้ด้วย” อาร์ม: “ส่งมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!” ต้น: “อาจารย์ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” อาร์ม: “อะไร?” ต้น: “อาจารย์คิดยังไงกับฟ้ากันแน่?” อาร์มเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงหนักแน่น อาร์ม: “ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่อยากเห็นเธอร้องไห้อีก” ต้น: “งั้นอาจารย์ก็รีบปกป้องเธอเถอะครับ เพราะผมเองก็เป็นห่วงเธอเหมือนกัน” อาร์มกำโทรศัพท์แน่น อาร์ม: “ขอบใจที่เตือน” หลังวางสาย อาร์มหยิบกุญแจรถขึ้นมาทันที เขากดโทรหาฟ้า แต่ไม่มีคนรับ ครั้งที่สองก็ยังไม่มีคนรับ ครั้งที่สาม… เสียงปลายสายดังขึ้น แต่กลับไม่ใช่เสียงของฟ้า “สวัสดีครับ… คุณอาร์มใช่ไหม?” อาร์มชะงัก อาร์ม: “คุณเป็นใคร?” ชายปริศนา: “ถ้าอยากเจอนักศึกษาของคุณอีกครั้ง มาคนเดียวที่โกดังเก่าริมคลองคืนนี้” อาร์ม: “แกแตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้ว ฉันฆ่าแกแน่!” ชายปริศนาหัวเราะ “รีบมานะครับ… เพราะผู้หญิงของคุณกำลังรออยู่” ส
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
ภาคินคือใคร
อาร์มชะงักคำถามนั้นเหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบกลางอกภาพความทรงจำเมื่อสิบปีก่อนย้อนกลับมาอีกครั้ง วันที่เขาได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าพ่อประสบอุบัติเหตุร้ายแรง วันที่เขาวิ่งไปโรงพยาบาลแต่กลับถูกห้ามไม่ให้เข้าไปดูร่างผู้เสียชีวิตตอนนั้นทุกคนบอกเขาว่าพ่อเสียชีวิตแล้วและเขาก็เชื่อมาตลอดสิบปีอาร์ม: "แกโกหก!"ภาคิน: "ถ้าไม่เชื่อก็เปิดดูสิ"อาร์มก้มลงหยิบเอกสารขึ้นมา มือของเขาสั่นเล็กน้อยภายในซองมีสำเนาใบมรณบัตร เอกสารการรับศพ และรูปถ่ายจากโรงพยาบาลแต่สิ่งที่ทำให้เขาหยุดหายใจคือเอกสารแผ่นสุดท้ายเป็นใบรายงานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล โดยมีชื่อของพ่อเขาปรากฏอยู่วันที่ในเอกสารตรงกับวันที่ทุกคนแจ้งว่าพ่อเสียชีวิตอาร์ม: "นี่มันอะไรกัน..."ภาคิน: "พ่อแกยังมีชีวิตอยู่ อาร์ม และคนที่ช่วยพาเขาออกไปก็คือ..."เขาหันไปมองฟ้าภาคิน: "แม่ของเธอ"ฟ้าเบิกตากว้างฟ้า: "ไม่จริง! แม่หนูไม่เคยทำอะไรแบบนั้น!"แพรหัวเราะเบา ๆแพร: "ดูเหมือนครอบครัวเธอจะมีความลับเยอะกว่าที่คิดนะ"ฟ้า: "หุบปากค่ะ!"แพรชะงัก ไม่คิดว่าฟ้าจะกล้าขึ้นเสียงใส่ฟ้า: "อาจารย์แพรจะทำร้ายหนูก็ทำไป แต่ไม่ควรเอาแม่หนูมาเกี่ยวข้องกับเ
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
กุญแจสำคัญ
บ้านของฟ้า เวลา 23.15 น. แม่ของฟ้านั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี โทรศัพท์ในมือสั่นไม่หยุด เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เธอก็กดรับทันที แม่: "คุณอาร์ม!" เสียงปลายสายเป็นเสียงอาร์มที่กำลังหอบหายใจ อาร์ม: "คุณแม่ครับ ผมขอถามอะไรบางอย่าง" แม่: "เรื่องอะไรคะ?" อาร์ม: "พ่อผมยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ ใช่ไหมครับ?" ปลายสายเงียบไปนาน ก่อนแม่ของฟ้าจะหลับตาลงช้า ๆ แม่: "ค่ะ..." อาร์มกำโทรศัพท์แน่น อาร์ม: "แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกผม?" แม่: "เพราะแม่สัญญากับพ่อของคุณไว้ค่ะ" อาร์ม: "สัญญาอะไรครับ?" แม่สูดหายใจลึก ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสั่น แม่: "เพราะเมื่อสิบปีก่อน คนที่พยายามฆ่าพ่อของคุณ... ไม่ใช่ภาคินคนเดียว" อาร์มชะงัก อาร์ม: "หมายความว่ายังไงครับ?" แม่: "คนที่สั่งการทั้งหมดเป็นคนในครอบครัวของคุณเอง" อาร์มหน้าซีด อาร์ม: "ใครครับ?" แม่ยังไม่ทันตอบ เสียงประตูบ้านก็ดังขึ้น ปัง! ปัง! ปัง! ฟ้าที่อยู่ปลายสายของแม่ไม่ได้ยิน เพราะเธอยังคงถูกขังอยู่ในโกดัง แม่: "มีคนมาที่บ้าน!" อาร์ม: "คุณแม่ครับ อย่าเพิ่งเปิดประตูนะครับ!" แต่เสียงโทรศัพท์กลับขาดหายไป อาร์ม: "คุณแม่! ฮัลโหล!" สายถูกตัด
last updateLast Updated : 2026-11-16
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status