3

"คุณเอ่อ คุณครับ"

เสียงเรียก พร้อมกับกลิ่นสมุนไพรอันแสนคุ้นของยาดมหงส์ไทย สูดเข้าไปเต็มที่ ทำให้คนที่หลับตาพริ้มยอมให้เขาอุ้มมาวางที่โซฟา ค่อยๆ ปรือตาขึ้น

ตาต่อตาสบกัน

น้ำหวานอยากจะเป็นลมซ้ำเป็นลมซาก กับความหล่อละมุนออร่าบาดตาของคนที่กำลังคุกเข่าอยู่ข้างเธอ

เธอหน้าแดงซ่าน เมินหน้าหลบตาเขาเพราะเขิน ร้อนวูบวาบไปหมดทั้งกาย สิงโตมองคนที่นอนอยู่บนโซฟาของเขาอย่างเป็นห่วง เขายังคงนั่งขัดสมาธิข้างกายเธอ อารามตกใจทำให้เขาไม่ได้หาเสื้อแสงอะไรมาใส่ ยังคงอวดล่ำอวดแน่นเป็นอาหารตาสาวอย่างไม่ได้ตั้งใจ แล้วกางเกงนอนบอลของเขานั้น ไม่ได้มีกางเกงในใส่ไว้เสียด้วยสิ

"เป็นอะไรมากไหม เวียนหัวหรือเปล่า เลือดกำเดาหยุดไหลแล้ว"

เขารายงานอาการของเธอ น้ำหวานยิ้มแหยส่งให้กับชายในดวงใจที่หมายจะเคลม

"ยังมึนๆ นิดหน่อยค่ะ แหะๆ"

"ผมตกใจหมดเลย ไม่เป็นอะไรก็ดีครับ" คิ้วของเขายังคงขมวด มองเธออย่างสงสัย

"ไหนครับอาหารที่มาส่ง?"

พอพ้นว่าเธอไม่เป็นอะไร เขาก็ทวงสิ่งที่เขานึกว่าเธอเอามาให้เขาทันที 

"เอ๋"

"คุณเป็นพนักงานมาส่งอาหารไม่ใช่หรือครับ"

"ไม่ใช่ค่ะ ฉันเป็น..."

ก่อนจะทันบอกทันพูด เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น สิงโตหยิบมากดรับสาย ทางนั้นบอกว่าเป็นบริการเดลิเวอร์รีให้เขากรุณาลงมารับ เขาเลยมองหน้าของคนที่อยู่บนโซฟาอย่างงงหนักมากไปอีก

"อ้าว น้องไม่ใช่คนมาส่งอาหารหรือครับ"

"ไม่ใช่ค่ะ คือว่า เป็นน้องสาวพี่อ๋องน่ะค่ะ น้องสาวห่างๆ เอ่อ...พี่อ๋องสั่งให้มาดูแลพี่สิงโตค่ะ"

เธอว่าแล้วทรงตัวลุกขึ้น พร้อมกับดมยาอีกเฮือก ก่อนจะยิ้มหวานส่งให้กับเขา

"เดี๋ยวน้ำไปเอามาให้เองนะคะ เริ่มหน้าที่ดูแลพี่ชายเลยค่ะ"

"เดี๋ยวครับ เดี๋ยวๆ"

ไม่ทันจะได้ห้ามอะไร น้องก็เดินดุ่มๆ ออกประตูไปแล้ว เหมือนจะพึ่งรู้ว่าตัวเองอยู่ในสภาพไหน สิงโตเลยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยมากขึ้น สวมเสื้อแสงให้เสร็จ แล้วส่งข้อความไปถามเพื่อน ก็กันไว้ก่อน เผื่อหล่อนจะเป็นมิจฉาชีพ สมัยนี้ไว้ใจคนยาก

น้องเค้าเป็นน้องสาวกู กูฝากดูแลมึง มีอะไรให้น้องมันช่วยได้เลยนะไอ้สิงโต

โอเค

ตอบข้อความเพื่อนไป ก็โล่งใจ สักพักก็มีเสียงเคาะห้องพร้อมกับกล่องอาหาร เธอยิ้มตาหยีส่งให้กับเขา สิงโตมองแล้วก็แอบใจสั่นนิดๆ เพราะเขาเองก็ห่างจากการใกล้ชิดกับเพศตรงข้ามมานาน แถมน้องยังดูน่ารักขาวใสอีก อืม...ยิ่งมองก็ยิ่งน่ารักแหะ

"มาแล้วค่ะ เดี๋ยวน้ำไปจัดการให้นะคะ เอ่อ...น้ำถือวิสาสะซื้อขนมมาให้พี่ แล้วก็ผลไม้ด้วยค่ะ"

"อ้อ ขอบคุณมากครับ เอ่อจริงสิเท่าไหร่ครับค่าอาหาร"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ น้ำเลี้ยงพี่เอง น้ำเป็นเอฟซีพี่สิงโตนะคะ ตามเชียร์ทุกสนามเลย"

ประกาศความเปย์แบบแม่ยกเข้าให้ สิงโตก็ได้แต่ทำตาปริบๆ เขานั่งรอไม่นาน น้องก็ทยอยนำอาหารมาเสิร์ฟเขา เขาเลยชวนให้กินด้วย ซึ่งมันก็เข้าทางน้ำหวานในทันที

ลงทุนมากนะเนี่ยหนนี้

น้ำหวานคิดขณะที่มองหนุ่มนักปั่น...ที่สุดแสนจะโดนใจ และเธอก็อยากจะโดนเขาสักที

งื้อ...

งานนี้รุกก่อนไม่น่าเกลียดหรอก ขืนไม่รุกก็อดนะสิ!