로그인บทที่ 30ตลอดกาล(ตอนจบ)เวลาผ่านไป การเป็นคุณแม่ลูกสองมันง่ายแต่การเป็นแม่ที่ดีและใจเย็นมันยากมากกกก ลูกคนที่สองของฉันชื่อสมายด์ เธอเอ๊ย! ดื้อสะบัดเลย "สมายด์คะ คุณพ่อตื่นแล้วนะเดี๋ยววันนี้พวกเราจะไปทำบุญที่วัดกัน สมายไปอาบน้ำแต่งตัวสวยๆ ก่อนนะคะ" "ไม่ไปค่ะ!" เด็กน้อยวัยเกือบสองขวบตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังไม่ค่อยชัด แต่เธอก็พยายามพูดออกมาให้คนอื่นเข้าใจ "พี่อัยย์แต่งตัวเสร็จแล้วนะคะลูก" ลูกสาวคนโตสวมใส่ชุดไทยประยุกต์น่ารัก สมกับเป็นคุณหนูแห่งสวนอัศวะเดชา ส่วนคนเล็กนั้น... น่ารักเหมือนกันนั่นแหละแต่นิสัยต่างกันฟ้ากับเหว"พี่แต่งตัวเสร็จแล้วนะสมายด์" "แง แงงง ไม่เอาไม่ไปวัดมังย้อนน" "ไม่ร้อน ที่วัดเย็นสบายจะตาย คุณทวดบอกว่าทำบุญแล้วจะได้บุญ ชาติหน้าเกิดมาจะได้สวยๆ" "ไม่เอา มะ ไม่เอา!" "พี่ส้มคะรบกวนฝากด้วยค่ะ เดี๋ยวฉันขอไปดูในครัวก่อน" "ได้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่จัดการคุณหนูสมายด์เอง" พี่ส้มจัดการอุ้มลูกสาวคนเล็กของฉันไปด้านหลัง เพื่ออาบน้ำแต่งตัว ส่วนหนูอัยย์นั่งรอเงียบๆ คุณพ่อ คุณตา คุณยายเดินลงมาจากชั้นสองกันหมดแล้ว พอเห็นหนูอัยย์ต่างก็พากันยิ้มหวานในความน่ารักเรียบร้อย "หลานยายสวยจั
บทที่ 29ความสุข2 ปีผ่านไปเสียงอ้อแอ้ของลูกสาวคนแรกของฉันกับพี่องศาดังมาจากด้านนอก คุณพ่อของฉันท่านพาหนูอัยย์ไปอาบแดด ตอนนี้กำลังพากันเดินเข้ามาในบ้านแล้ว"ไงจ๊ะหลานสาวยาย วันนี้คุณพ่อกลับบ้านใช่ไหม ตื่นแต่เช้าแต่งตัวสวยเชียว""ฮะ ๆ""หลานตานี่สดใสดีจริงๆ หนุบหนับไปหมด"ฉันมองคุณพ่อกับคุณแม่เลี้ยงหลานแล้วรู้สึกดีใจจนพูดไม่ออก พวกท่านรักและดูแลฉันกับลูกยิ่งกว่าไข่ในหินพี่สกายลงมาจากบ้านก็รีบมาช่วยคุณพ่อเลี้ยงหนูอัยย์ รายนี้อยู่ดูแลฉันมาตลอด ส่วนพี่องศาขึ้นแท่นเป็นผู้บริหารแล้ว ช่วงนี้อาจจะงานยุ่ง แต่หลังจากครึ่งปีนี้งานก็จะเริ่มเบาลง พี่องศาจึงขอมาดูแลโรงพยาบาลสาขาที่จันทบุรีส่วนที่กรุงเทพฯ จะเข้าไปดูความเรียบร้อยและเซ็นเอกสารสัปดาห์ละ 1 ครั้ง ซึ่งหลังจากนี้ฉันก็จะตามไปดูแลทุกครั้งที่พี่องศาไปกรุงเทพฯ"หนูอัยย์อยู่กับคุณพ่อสกายก่อนนะคะ เดี๋ยวแม่ไปช่วยงานในครัวก่อน คุณพ่อคะ ศรัณย์กลับมาหรือเปล่าคะ หนูโทรหาไม่รับสายเลย""ช่วงนี้น้องเรียนหนักมากเลย ไม่รู้จะได้กลับหรือเปล่า แต่เมื่อคืนพ่อโทรหาเหมือนจะงานยุ่งมาก""เอาไว้วันหยุดเราค่อยไปหาน้องที่กรุงเทพฯ ก็ได้ค่ะ""พ่อก็คิดอยู่เหมือนกัน
บทที่ 28หมดเคราะห์หมดโศก"กรี๊ดดดด ครัวซองต์!" คุณแม่กอหญ้ารีบวิ่งขึ้นมาหาลูกสาว เช่นเดียวกับคุณพ่อของเธอ สามีที่เพิ่งผ่านพิธีแต่งงานสติแทบหลุดออกมาจากร่าง"ครัวซองต์อย่าหลับ มองหน้าพี่!" องศาดึงผ้าชายกระโปรงของครัวซองต์กดห้ามเลือดที่บาดแผลบริเวณช่องท้องไว้"พี่..." เมื่อดวงตาคู่สวยดับวูบ คุณหมอธเนศจึงรีบให้องศาอุ้มลูกสาวขึ้นรถพยาบาลที่ขับเข้ามา โชคดีที่บรรดาคุณหมอเตรียมความพร้อมเรื่องพวกนี้ไว้ จึงพาครัวซองต์ออกมาจากงานได้อย่างรวดเร็วห้องผ่าตัด ไฟหน้าห้องผ่าตัดสว่างวาบ หมอธเนศและหมอองศา สองศัลยแพทย์มือหนึ่งที่เพิ่งผ่านพิธีมงคลสมรสมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ตอนนี้อยู่ในชุดสครับสีเขียวเข้มทับด้วยผ้ากันเปื้อนพลาสติกที่เปื้อนเลือดมือของหมอธเนศที่เคยนิ่งสงบยามกรีดมีด ตอนนี้กลับสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อคนไข้บนเตียงคือแก้วตาดวงใจของตัวเอง"องศา ตั้งสติ" หมอธเนศเอ่ยเสียงเข้มเพื่อเตือนทั้งลูกศิษย์และเตือนตัวเอง "ตอนนี้เราสองคนไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่สามีของคนไข้ แต่เราคือหมอที่จะช่วยชีวิตคนไข้เข้าใจไหม""ครับอาจารย์" องศาสูดหายใจเข้าลึก แววตาแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น "ชีพจรต่ำลงเรื่อยๆ ครับ สัญญาณชีพไม่
บทที่ 27เจ้าสาวของสองหมอ'แต่งงานกับพวกพี่นะครับ' ฉันมือสั่นไม่ใช่เพราะแพนิค แต่ที่สั่นก็เพราะกลั้นความดีใจเอาไว้ไม่อยู่ ฉันร้องไห้สะอื้นจนถูกสวมกอดจากด้านหลัง พี่สกายเข้ามากอดฉัน ตามด้วยพี่องศา ฉันดีใจที่ในที่สุดก็มีวันนี้ "พวกพี่เซอร์ไพรส์ฉันอีกแล้วนะ ฮืออ" "โอ๋เอ๋นะครับ" สกายรีบเช็ดน้ำตาให้แฟนสาว ฉันหันไปสวมกอดทั้งสองคน พร้อมหอมแก้ม จูบปากเป็นรางวัล ในที่สุดฉันก็จะได้เป็นเจ้าสาวสมใจแล้ว "พรุ่งนี้ครอบครัวพวกเรามีนัดทานข้าวกัน พวกพี่ปรึกษาผู้ใหญ่แล้ว การแต่งงานน่าจะจัดขึ้นที่สวนอัศวะเดชา พี่อยากให้คนในไร่มาร่วมสนุกด้วยกัน""ดะ ดีเลยค่ะพี่องศา ฮืออ หยุดร้องไห้ไม่ได้เลย ฮึก!" ทั้งสองช่วยกันโอ๋จนฉันหยุดร้องไห้ พวกเราสามคนพากันมานั่งทานข้าวที่ฉันซื้อมาให้ บริเวณส่วนสุขภาพอากาศปลอดโปร่ง การ์ดและช่อดอกไม้ถูกฉันถ่ายรูปไอจี ฉันปล่อยทิ้งเอาไว้แบบนั้นจนกลางดึก หลังจากภารกิจ ฉันลุกมาเข้าห้องน้ำ ไม่ลืมหยิบโทรศัพท์ติดมือมาเปิดดูคอมเมนต์จากเพื่อนและครอบครัว จนกระทั่งฉันไปสะดุดตากับคอมเมนต์หนึ่ง For_me : สกปรก! อีนี่คือใครกัน ฉันกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของอีนางนี่ด้วยความโมโห แต่เลื่อนดูรูปแล้วเห
บทที่ 26เติบโตด้วยความรักหลายปีผ่านไป ช่วงเวลาที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ฉันได้เติบโตได้เรียนรู้ทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่ไม่ดี อะไรที่ดีฉันก็เก็บเอาไว้ ส่วนอะไรที่มันแย่ฉันก็แค่ตัดมันทิ้งไปอย่างเช่นอดีตเพื่อนรัก ตอนนี้ฉันเรียนปีสุดท้ายยื่นโปรเจกต์สุดท้ายจบแล้วด้วย ที่เหลือคือรอรับปริญญาและเริ่มต้นชีวิตที่สวยหรู ศรัณย์เรียนจบมปลายก็ย้ายมาอยู่ที่คอนโดเดียวกับฉัน แต่ฉันอยู่ที่นี่อีกไม่นานยังไงก็ต้องกลับบ้านเกิด เพื่อไปบริหารงานแทนคุณพ่อคุณพ่อท่านอยากลุยงานที่โรงพยาบาลให้เต็มที่ ก่อนที่จะวางมือและกลับมารอเลี้ยงหลานอยู่ที่บ้าน แต่คงไม่ใช่เร็ว ๆ นี้แน่นอน เพราะฉันยังแฮปปี้กับชีวิตตอนนี้อยู่ วันหยุดไปเที่ยวพักผ่อนตามประสาคนรัก ถ้ามีลูกตอนนี้ทั้งชีวิตฉันคงต้องอุทิศให้ลูกหมดเลยระหว่างที่รอน้องชายตัวดีกลับมาที่ห้อง ฉันก็มองไปยังครีมทาผิวรวมทั้งเครื่องสำอางผู้หญิง ที่มันร่วงอยู่ใต้โซฟา มันไม่ใช่ของฉันแน่นอน เพราะฉันไม่ได้ใช้แบรนด์เด็กน้อยแบบนี้ "กลับมาแล้วครับ" ศรัณย์ตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ วันนี้เขาเรียนทั้งวันแถมยังเรียนหนักจนแทบอ้วก"ศรัณย์มีของใช้ผู้หญิงอยู่ที่ห้องนั่งเล่น แกพาแฟนมาที่นี่ห
บทที่ 25จุดจบของเธองานหมั้นถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูในตัวเมือง บรรยากาศหรูหราตกแต่งด้วยดอกลิลลี่สีขาว ฉันเดินเข้ามาในงานด้วยชุดเดรสสีชมพูอ่อน มีเพื่อนร่วมรุ่นหลายคนที่มางานนี้เหมือนกัน พี่องศากับพี่สกายแต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว สวมสูทสีน้ำตาลอ่อนทับอีกที ไอซ์ก็แต่งตัวสบาย ๆ มาพร้อมกับครอบครัว "ฉันนึกว่างานแต่ง" "เออคิดเหมือนกัน พวกไอ้เจนก็งง ฟ้าใสเล่นแจกการ์ด จนทุกคนคิดว่าจะแต่งงาน" "ไอซ์แกว่าฟ้าใสมันจะมาไม้ไหน ฉันว่ามันตั้งใจจะปั่นประสาทฉันมากกว่า""ไม่ต้องถามแล้ว ฟ้าใสมาโน่นแล้ว" ฉันหันไปมองที่ประตู ตอนนี้ฟ้าใสเดินเข้ามาในงานด้วยชุดไทย อีกด้านคือเสี่ยชัชที่อายุมากกว่าคุณพ่อของฉันอีก "ยินดีด้วยนะฟ้าใส" เสียงเพื่อนร่วมรุ่นเอ่ยทัก ฟ้าใสหันไปยกยิ้มมุมปากให้เท่านั้น เมื่อฟ้าใสขึ้นมานั่งบนเวที พิธีกรจึงเริ่มกล่าวพิธีการต่าง ๆ จนงานหมั้นดำเนินมาถึงช่วงสวมแหวน "แหวนเพชรยี่สิบกะรัตเลยนะ" เสียงแขกในงานซุบซิบกัน "ดูท่าเสี่ยชัชจะหลงเมียเด็กคนนี้นะ เห็นว่าเรียนไม่จบด้วย ไม่รู้ลูกชายเสี่ยชัชยอมได้ยังไง""เรื่องนี้ไม่เท่าไหร่ เรื่องคลิปหลุดสิน่ากลัวกว่า เคยถูกรุมโทรมด้วยนะ"พวกฉันเริ่มหั







