LOGINEP13
เวลาล่วงเลยผ่านไปจนตกดึกในวันเดียวกัน ชีลีนตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนเธอก็ไม่เห็นเอ็มเจอยู่บนเตียงแล้ว หญิงสาวกวาดสายตามองหาทั่วบริเวณห้องแต่ก็ไม่พบร่างของเขา "คุณเอ็มเจออกไปข้างนอกค่ะ" ชะชาที่เปิดประตูเข้ามาเอ่ยบอก "ไปตั้งแต่ตอนไหน" "หนึ่งชั่วโมงที่แล้วค่ะ" ทั้งสองคุยกันเป็นภาษาไทย เพราะชะชาเธอเป็นคนไทยแต่ย้ายไปอยู่ที่ซาอุดีอาระเบีย "แล้ววันนี้เขาจะกลับมารึเปล่า" "คุณเอ็มเจแจ้งไว้ว่าน่าจะได้กลับอีกสองวันข้างหน้าค่ะ แล้วพรุ่งนี้คุณก็ต้องเรียนทำอาหารไทยด้วยนะคะ" "ฉันทราบแล้ว เธอออกไปได้แล้ว" "ค่ะ" ชะชาขานรับแล้วย่อตัวก่อนจะเดินออกไปจากห้องนอนของชีลีนไป ชีลีนที่นั่งอยู่ในห้องก็นั่งครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ในหัว ก่อนที่เธอจะลุกจากเตียงเพื่อจะจัดการธุระส่วนตัวของตนเองให้เสร็จ … @ร้านอาหาร "ขอโทษนะ ที่วันนั้นฉันไม่ได้ไปตามนัดของนาย วันนี้ฉันขอเลี้ยงนายเพื่อเป็นการไถ่โทษแล้วกัน" ฉันเอ่ยบอกหยางอี๋ไป ส่วนเขาก็เอาแต่ยิ้มตอบเหมือนไม่ได้โกรธอะไรฉันกับเรื่องวันนั้น "แต่เธอก็พี่งแอดไลน์ฉันมา" "ฉันพี่งไอดีไลน์ของนายข้างหลังกระดาษตอนกลับมาห้อง แล้วก็ยุ่งๆ ด้วย" "แล้วชอบมั้ย ดอกไม้ที่ส่งไปให้" "ก็สวยดี" พอฉันตอบออกไปป้าเจ้าของร้านอาหารก็เดินถือเมนูมาให้เลือก เราอยู่ร้านอาหารเล็กๆ ในซอย เท่าที่ฉันรู้มาหยางอี๋เป็นแค่นักศึกษาธรรมดาและฐานะครอบครัวของเขาก็ไม่ได้รวย ที่มาเรียนที่นี้เพราะได้ทุนจากโรงเรียนมัธยมปลาย "นายจะกินอะไร" "เอาเหมือนเธอแล้วกัน" "งั้นเอาเป็นกะเพราไข่ดาว เอ่อ ไม่เผ็ดมากนะคะ สองที่ค่ะ" "รอสักครู่" แล้วป้าเจ้าของร้านก็เดินกลับเข้าไปในครัว ร้านนี้ไม่ค่อยมีนักศึกษาเท่าไหร่ ส่วนมากเป็นคนแก่หรือวัยทำงานแล้ว "แล้วที่เธอบอกยุ่งๆ มีเรื่องอะไรหรอ มีอะไรให้ฉันช่วยมั้ย" "…" พอได้ยินคำถามของหยางฉันก็ช่างใจคิด พี่คินไม่สามารถช่วยอะไรฉันเรื่องคุณพ่อคุณแม่ได้แล้ว ฉันต้องทำเรื่องนี้คนเดียว ต้องตามหาคุณพ่อคุณแม่ให้เจอ และบางทีการมีเพื่อนร่วมช่วยก็ดีกว่าการลงมือคนเดียว "ว่าไง" "ฉันกำลังตามหาคุณพ่อกับคุณแม่ ท่านหายตัวไปหลายเดือนแล้ว" ฉันตัดสินใจบอกหยางอี๋ไป และเปิดรูปของท่านทั้งสองในโทรศัพท์มือถือให้คนตรงน่าดู "นี้คือคุณพ่อกับคุณแม่ของเธอใช่ไหม" "ใช่" "เดี๋ยวยังไงฉันจะลองให้พี่ชายของฉันช่วยอีกแรง เขาทำงานอยู่หน่วยปกครองบียูซี" "มันคือหน่วยงานของอะไรหรอ" "หลายๆ อย่าง องค์กรรักษาความปลอดภัย สายสืบ สายลับ" "ขอบใจนะ" "ยังไงพรุ่งนี้หลังเรียนจบ เธอมาที่บ้านของฉันจะได้มั้ย" "ไปบ้านของนายเลยหรอ" "ถ้าไม่ใช่งานที่มาจากคำสั่งขององค์กร มันต้องทำแบบไม่ให้ใครจับได้ แล้วบ้านของฉันเป็นที่ที่จะไม่ผิดสังเกต" "อื้อ" "อาหารมาแล้ว กะเพราไข่ดาวสองที่ไม่เผ็ด" ในขณะที่เรากำลังคุยกันอยู่นั้นป้าเจ้าของร้านก็นำอาหารมาเสิร์ฟ เธอวางไว้บนโต๊ะอาหาร แล้วเราก็จัดการกับเมนูตรงหน้า อย่างน้อยๆ การตามหาคุณพ่อคุณแม่ก็ไม่ได้ลงมือคนเดียวแล้ว หลังจากที่เราสองคนทานข้าวกันเสร็จหยางก็ขึ้นรถเมล์มาส่งฉัน ก่อนที่รถเมล์จะจอดเขาก็โบกมือให้ "พรุ่งนี้เรียนเสร็จอย่าลืมนะ" "นายก็เดินทางกลับดีๆ ด้วย" "โอเคค" ฉันยืนมองจนรถเมล์เคลื่อนออกจากป้าย หลังจากนั้นก็เดินตามริมฟุตบาทเข้ามาอีกหน่อยก็เป็นคอนโด ฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องก็เห็นเงาร่างของผู้ชายนั่งอยู่ มันเป็นเงาที่สะท้อนกับกระจกตรงระเบียง "ตกใจอะไรขนาดนั้น" แต่พอได้ยินเสียง ฉันก็โล่งอกขึ้นมาทันที อย่างน้อยๆ ก็เป็นคุณเอ็มเจไม่ใช่โจร "เข้ามาในห้องน้องดาได้ยังไงคะ" ฉันวางกระเป๋าสะพายเอาไว้แล้วเปิดโคมไฟให้มีแสงสลัว เพราะชอบอยู่แบบนี้มากกว่า "กุญแจสำรอง" "แต่คอนโดก็ไม่น่าจะให้กุญแจสำรองกับคนแปลกหน้า ไม่เห็นจะมีระบบความปลอดภัยเลยสักนิด" "ก็แค่บอกว่าฉันเป็นใคร มันก็ไม่ยากที่จะเข้ามาในห้องเธอได้แล้ว" "คุณดื่มหรอคะ" ฉันหลุบตามองเครื่องดื่มไวน์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะแล้วถามเขาออกไป และเหมือนว่าเขาจะดื่มมันแทบจะหมดขวดแล้ว "ใช่" "แล้วจะกลับตอนไหน น้องดาอยากพักผ่อน" ฉันไม่ได้ไล่หรือแสดงท่าทีอะไรใส่ เพราะก็เริ่มทำใจที่จะต้องอยู่กับเขาแล้ว ขอแค่ไม่ยุ่มย่ามหรือทำอะไรล่วงเกินเหมือนเดิม "ฉันจะค้างที่นี้" "แต่นี้ไม่ใช่ห้องของคุณนะคะ" "แล้วมันทำไม?" ใบหน้าคมเข้มจ้องมองที่ฉัน ก่อนที่คิ้วหนาจะขมวดมองคล้ายกับกำลังไม่พอใจ "ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจเถอะค่ะ" ฉันตอบปัดๆ ออกไปแล้วเดินหายเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียง ปล่อยให้เขาดื่มไวน์ของเขาไป ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปเท่าไหร่จนฉันเผลอหลับไป … พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีก็รู้สึกเหมือนอะไรมาวุ่นวายกำลังกาย ฉันเปิดเปลือกตาขึ้นก็เห็นร่างของเขาที่อยู่บนตัว คุณเอ็มเจกำลังใช้ปากดูดเลียหัวนมของฉันอยู่ จนมันรู้สึกเสียวกระสันไปทั่วร่างกาย "ยะ ยังไม่กลับอีกหรอคะ" ฉันพยายามใช้มือดันบ่าแกร่งออกแต่นิ้วกับถูกมือหนากดลงบนเตียงแล้วสอดเข้าไปประสานกันแล้วยกขึ้นเหนือหัว "ก็บอกแล้วว่าจะค้างที่นี้" กลิ่นแอลกอฮอล์ลอยคละคลุ้ง ทำให้ฉันรู้สึกได้ว่าเขากำลังเมา "คุณกำลังเมา ปล่อยน้องดาก่อนค่ะ" "ปล่อยยังไม่ได้ ฉันกำลังมีอารมณ์" "อย่าทำแบบนี้กับน้องดาเลยนะคะ" ฉันเอ่ยขอร้องออกไป เพราะอยากให้เรื่องระหว่างเราไม่มีความสัมพันธ์ทางกายเข้ามาเกี่ยวข้อง "ทำไม" ใบหน้าแดงระเรื่อเงยขึ้นแล้วถามออกมา แววตาของเขาสื่อถึงความปรารถนาอย่างชัดเจน "น้องดาไม่อยากให้เรามีความสัมพันธ์ทางกายเกี่ยวข้องกันค่ะ เพราะพี่คินก็เอาเงินคืนคุณไปแล้ว" "แต่ฉันเคยได้เธอแล้ว ทำไมถึงเอาอีกไม่ได้" "น้องดาบอกคุณไปแล้วเมื่อกี้ อยากให้คุณเข้าใจนะคะ" "ไม่ เธอเป็นของฉันแล้ว ก็ต้องเป็นของฉันไปตลอด" "อ๊ะ!" คนบนร่างฉันดื้อรั้น เขาก้มหน้าดูดนมฉันต่อ แล้วมืออีกครั้งก็ใช้ปลายนิ้วเขี่ยหัวนมไปด้วยทำให้ฉันเองก็แทบจะควบคุมตนเองไม่อยู่ ****EP65ฉันมองตามร่างพี่เจที่เขาเดินไปกับกลุ่มเพื่อนของตนเองแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไปได้แต่นั่งอยู่ที่เดิมจนพี่โยกับพี่ขวัญเดินเข้ามาหาทั้งสองคนยืนอยู่ตรงหน้าฉัน"มุกดามานั่งทำไรตรงนี้ไปกับพวกพี่ไหม""ไปไหนหรอคะ?""ไปหาอะไรกินกันไงหรือไม่ก็ทำอะไรตามประสาสาวๆ อย่างเรา""โอเคค่ะ" ใบหน้าพยักตอบร่างกายก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตามสองสาวไป ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่โยกับพี่ขวัญจะพาไปทำอะไร"ได้ยินว่าตอนสามทุ่มเขาจะเปิดให้เต้นรำกันด้วยนิ น้องดาสนใจไหม" พี่โยเป็นคนถามแล้วยื่นแขนมาโอบไหล่พาเดินไปที่โซนของกินส่วนพี่ขวัญเขาก็ยังคงเงียบฟังบทสนทนาของเราสองคนอยู่"น้องดาเคยเต้นรำล่าสุดเมื่องานโรงเรียนก่อนเองค่ะ""วันนี้ต้องโชว์ฝีมือแล้วนะ พี่กับขวัญก็ว่าจะเต้นรำกันเหมือนกัน""ลองหน่อยไม่เสียหายนะ คู่เต้นรำของเราก็มี""ได้ค่ะ" ฉันตอบแล้วคลียิ้มให้คนทั้งสองก่อนที่เราสามคนจะเดินมาหยุดที่โซนอาหารซึ่งมันตั้งอยู่โซนด้านหลังของงาน อาหารเป็นอาหารฝั่งยุโรปและอาหารจากเมนูฮิตหลายอย่าง มีทั้งของหวานและของคาวรวมถึงเครื่องดื่มไวน์"น้องดาหิวรึเปล่า เราจะกินอะไรก่อนดี""ของคาวก่อนค่อยของหวานดีมั้ย หรือเราจะถ่ายรูปอัพไอจี
EP64วันต่อมา...วันนี้เป็นวันงานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่สถานที่ถูกจัดอยู่ที่โดมขนาดใหญ่ภายใต้การดูแลของตระกูลปรเวทที่เป็นคนอาสาเป็นเจ้าภาพจัดงานให้ในเรื่องของระบบการดูแลความปลอดภัยและเรื่องอาหารการกิน ส่วนเรื่องสถานที่จัดงานเป็นคนของเอ็มเจที่จัดงานนี้ขึ้นมาเองเวลาเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ ช่วงสองทุ่มแขกก็เริ่มมาก่อนเดินเข้างานจะมีการตรวจบัตรเชิญเสียก่อน ซึ่งแขกที่มาแต่ละคนเป็นแขกระดับสูงขององค์กรหรือระดับกลางการแบ่งระดับของแต่ละคนจะขึ้นอยู่กับความสามารถและผลงานที่ทำมารุ่นต่อรุ่นการเดินเข้างานมีพรหมแดงลากเป็นทางเดินยาวและดอกไม้ประดับบริเวณสองข้างขนาบกัน แสงกะพริบจากกล้องของหลายสำนักข่าวรัวสนั่นเพื่อเก็บภาพบรรยากาศของงานบ้างนักข่าวก็บินลัดฟ้ามาต่างประเทศเพื่อมาทำข่าวนี้และแขกที่มาร่วมงานเองบางคนก็มาจากต่างประเทศเหมือนกัน"งานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่เหมือนงานเปิดตัวอย่างอื่นทั่วไปไหมคะ" มุกดาเอ่ยถามในขณะที่สายตาของเธอจับจ้องมองตนเองผ่านกระจกบานยาวหลังจากที่แต่งตัวเสร็จ"ไม่ครับ จะมีความเป็นพิธีและจริงจังมากกว่านั้น" เทสล่าเป็นคนเอ่ยตอบ ชายหนุ่มยืนอยู่ข้างหลังมุกดาเพื่อที่จะรอเวลาพาเธอเดินไ
EP63หลังจากที่ฉันซ้อมยิงปืนเสร็จพี่เจก็พาฉันเดินมาอีกโซนของที่นี้มันเป็นชั้นใต้ดินที่คนค่อนข้างเยอะพอสมควรฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาทำอะไรกันแต่พอมองไปยังข้างหน้าก็พอจะรู้คำตอบเพราะมันเป็นสนามมวยและมีกรรมการเป็นกลุ่มคนที่นั่งอยู่ทั้งสองฝั่งของสนาม พี่เจพาฉันเดินมานั่งข้างคุณพ่อของเขาและมือขวาของพี่เจ"ที่นี้คือสนามมวยหรอคะ" ฉันถามออกไปพลางหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ค่อนข้างเก่าคล้ายกับว่าเราเป็นกรรมการของฝั่งนี้"ใช่ นี้คือมวยใต้ดินไม่มีกฎและกติกา""หมายถึงทำยังไงก็ได้ให้ตนเองชนะใช่ไหมคะ""แบบนั้นแหละเพราะเงินเดิมพันมันค่อนข้างสูง คนที่แพ้จะไม่ได้อะไรเลยนอกจากความเจ็บตัว" พี่เจอธิบายแล้วสายตาของเขาก็จ้องมองขึ้นไปบนสนาม ซึ่งแต่ละฝั่งก็พร้อมที่จะขึ้นชกแล้ว ก่อนที่การชกจะเริ่มขึ้นก็มีเสียงโห่ร้องจากคนที่เข้ามาชมดังสนั่นต่อจากนั้นไม่นานเสียงให้สัญญาณเพื่อเร่ิมชกก็ดังขึ้นในขณะที่การชกเริ่มขึ้นฉันก็ใจจดใจจ่อมองเพราะเป็นครั้งแรกที่เคยมาดูมวยใต้ดินสดๆ แบบนี้ มันเถื่อนกว่ามวยปกติที่มีกติกาและกฎเกณฑ์แต่ที่นี้มันมีแค่การต่อสู้เพื่อเดิมพันเท่านั้นการชกเริ่มขึ้นมันค่อนข้างรุนแรงจนไม่อยากจะมองมีเลือดกระเ
EP62“สัญญาค่ะว่าน้องดาจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด”“งั้นก็เริ่มเลย” พี่เจยื่นมือมาลูบหัวแล้วเขาก็จูงมือฉันเดินออกมาจากห้องเขาพาฉันมาที่ลิฟต์แล้วกดไปยังชั้นล่าง ก่อนจะพาขึ้นรถแล้วขับไปด้านหลังของบริษัทซึ่งอยู่ไม่ไกลนักพอมาถึงเราสองคนก็เดินลงมาและเข้าไปยังข้างใน มันเป็นสนามยิงปืนขนาดใหญ่ที่มีผู้ชายมากมายกำลังซ้อมยิงปืนกันอยู่ฉันน่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในสนามยิงปืนแห่งนี้ มองไปไม่ไกลนักที่ตรงนั้นยังไม่มีใครเข้าไปซ้อมยิงเพราะมีร่างของพี่เจนั่งอยู่ข้างกายของเขาคือคุณอาโปและมือขวาของพี่เจ เราเดินเข้าไปใกล้แล้วทุกสายตาบนโต๊ะก็หันมามอง“มากันแล้วหรอ”“แด๊ดจะให้มุกดาซ้อมยิงปืนหรอครับ” พี่เจถามในขณะที่มือยังจับเอาไว้ก่อนที่เขาจะพาไปหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ตัวว่างสองตัว“มาสนามยิงปืนก็ต้องซ้อมยิงปืนสิ หนูไหวใช่ไหม” ท่านหันมาถามแล้วยกบุหรี่ขึ้นสูบ ตอนนี้ตรงซ้อมยิงมีครูคอยฝึกสอนอยู่น่าจะเป็นครูที่คุณพ่อพี่เจหามาไว้ให้“คงต้องไหวค่ะ ยังไงก็คงต้องซ้อม”“นี้แค่ระดับแรก ระดับการฝึกต่อไปจะยากมากขึ้นเรื่อยๆ สะใภ้ของตระกูลมาเฟียต้องแข็งแกร่ง” ท่านพูดแล้วปรายตามองมาที่ฉัน มือยังคงคีบมวลบุหรี่สูบอยู่ ฉ
EP61-มุกดา-หลังจากที่พี่เจโอ๋เสร็จเวลาก็ผ่านมาได้นานพอสมควรเขาก็พาฉันไปอาบนํ้า ทำกับข้าวให้กิน ดูแลเป็นอย่างดีแล้วก็ออกไปดูงานที่บริษัทต่อเพราะช่วงนี้พี่เจค่อนข้างยุ่งกับงานเปิดตัวในฐานะผู้นำองค์กรคนใหม่ ใสขณะที่ฉันนอนกลิ้งเล่นอยู่บนโซฟาภายในบ้านก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเป็นพี่คินที่โทรมา“ว่าไงคะพี่คิน”(คุณลุงกับคุณป้าออกจากโรงพยาบาลแล้วใช่ไหม) พี่คินกรอกเสียงถามปลายสายว่าแต่เขาถามเรื่องของคุณพ่อคุณแม่ทำไม“ออกแล้วค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ”(คุณย่าอยากพบ) พอได้ยินคำนั้นฉันก็เงียบไปสักครู่ คุณย่าอยากพบแบบนั้นหรอท่านจะอยากพบทำไมในเมื่อท่านไล่เราออกจากตระกูลแล้ว“อยากพบคุณพ่อกับคุณแม่ทำไมหรอคะ”(พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน น้องดาพอติดต่อท่านแล้วบอกเรื่องนี้ได้ไหม)“น้องดาจะบอกให้นะคะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณพ่อคุณแม่จะยอมไปเจอไหม”(แค่แจ้งเรื่องนี้กับพวกท่านก็พอแล้ว)“โอเคค่ะ”(ถ้าท่านยอมมา น้องดาก็มาด้วยนะ ทุกคนอยากเจอ) พอฉันจะกดวางสายพี่คินก็พูดขึ้นมาอีก“ค่ะ” ฉันตอบออกไปแล้วกดตัดสายก่อนจะขึ้นไปจัดการตนเองให้อยู่ในชุดที่เรียบร้อย ก่อนจะออกไปก็ไม่ลืมพิมพ์ข้อความบอกพี่เจแล้วเขาก็สั่งให้คน
EP60“อื้อ… จะ เจ็บจังเลยค่ะ” ฉันผละใบหน้าออกจากแก่นกายแล้วครางออกมาด้วยความเจ็บพอมองดูของเล่นชิ้นใหม่มันก็เป็นปลอกเหล็กสวมที่ข้อเท้าสีดำและเพิ่มระดับความรัดแน่นได้ด้วย“หนูจะเจ็บมากกว่านี้ถ้าทำไม่ถูกใจพี่”“ต้องทำให้ถูกใจใช่ไหมคะ”“ใช่” พอพี่เจตอบออกมาแค่นั้นฉันก็ก้มหน้าทำหน้าที่ของตนเองต่อตามที่เขาสั่ง ตอนนี้ระดับที่ข้อเท้ายังไม่ถูกเพิ่มเพราะงั้นต้องทำให้ดีมากที่สุด ปากใช้ดูดตามลำท่อนขึ้นลงลิ้นก็ทำหน้าที่เลียไปด้วย พอทำเสร็จก็มาวนที่หัวหยักจนร่างหนาสั่นกระเส้าแล้วยื่นมือขึ้นมากดหัวเอาไว้“อึก…” ฉันครางงึมงำในลำคอเมื่อถูกกดหัวแล้วความยาวถลำลึกลงที่ลำคอจนแทบจะสำลักออกมา แต่ถึงอาการจะเป็นแบบนั้นพี่เจก็ไม่ยอมหยุดกดหัวเขายังคงใช้มือดันศีรษะของฉันขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจฉันถูกกระทำแบบนั้นก็พยายามหอบหายใจเข้าปอดเพราะรู้สึกอัดแน่นและหายใจลำบาก พอจะถอนริมฝีปากออกเพื่อกอบโกยลมหายใจเข้าปอดแรงที่ข้อเท้าก็ถูกรัดแรงมากขึ้นจนใบหน้าเบ้ด้วยความเจ็บ“พี่ยังไม่สั่งให้เอาออก” นํ้าเสียงดุพูดขึ้นเมื่อฉันดื้อดึงจะเอาปากออกจากแก่นกายของเขา สายตาพี่เจมองด้วยความไม่พอใจ“ขอน้องดาหายใจสักแป๊บได้ไหมคะ”“หนูต้องทนห







