MasukEP12
ฉันพยายามใช้แรงที่มีอยู่ของตนเองผลักร่างหนาออกจนเขายอมปล่อย ใบหน้าหันกลับไปมองผู้หญิงคนนั้นที่ยืนมองเรา แล้วเธอก็รีบก้มหน้าเดินหนี "อย่าทำแบบนี้กับน้องดาอีกนะคะ" พอเขาหันกลับมาก็พ่นคำพูดใส่ทันทีพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดปากตนเองออก "…" เขาเงียบแล้วก้มมองฉันที่เก็บเศษดอกไม้ขึ้น บทสนทนาของเราจบเพียงเท่านั้นแล้วฉันก็รีบเดินหนี ไม่รู้ว่าเดินหนีออกมาได้ไกลมากเท่าไหร่แล้ว รู้ตัวอีกทีฉันก็นั่งพิงเสาอยู่มุมลับสายตาคน ในใจมันก็คิดอยากจะหนีไปตายเอาดาบหน้า แล้วตามหาคุณพ่อกับคุณแม่ แต่มันก็คงได้แค่คิดนั่นแหละ … @สัปดาห์ต่อมา หลังจากเหตุการณ์วันนั้นฉันก็ไม่ได้เจอเขาอีกแล้ว แม้กระทั่งอยู่มอหรืออยู่คอนโด แล้วนัดของหยางอี๋ฉันก็ไม่ได้ไปด้วย เพราะมัวแต่คิดมากเรื่องของคุณพ่อกับคุณแม่เลยไม่มีกระจิดกระใจทำอะไร แล้วตอนนี้เองฉันก็ยืนอยู่คฤหาสน์ใหญ่ของตระกูล วันนี้ไม่มีเรียนฉันจึงมาที่นี้ ความหวังคือเจอพี่คินแล้วถามเรื่องคุณพ่อกับคุณแม่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ "มาหาใครหรอคะ" ฉันยืนอยู่หน้าประตูรั้วได้ไม่นานก็มีหญิงชราคนหนึ่งเดินมาถาม "คนที่ชื่อภาคินค่ะ หนูมีธุระจำคุยกับเขา ช่วยบอกเขาให้หน่อยได้มั้ยคะ" "คุณคินอยู่คฤหาสน์เล็กค่ะ ตามมาทางนี้นะคะ" พูดจบเธอก็เปิดประตูให้แล้วเดินนำฉันไปยังคฤหาสน์เล็กที่น่าจะเป็นที่พักอาศัยของพี่คิน ฉันเดินตามมาเรื่อยๆ ก็มาหยุดที่หน้าคฤหาสน์เล็ก "เดี๋ยวกดกริ่งเรียกคุณคินก็ออกมาแล้วค่ะ" "ขอบคุณนะคะ" พอหญิงชราคนนั้นเดินไป ฉันก็กดกริ่งเรียกแล้วยืนรอ ไม่นานร่างของเขาก็เดินออกมา "น้องดา…" "น้องดามีเรื่องจะคุยกับพี่คินค่ะ" "เข้ามาข้างในก่อนสิ" แล้วฉันก็เดินตามพี่คินเข้าไปข้างในพร้อมกับหย่อนตัวนั่งลงบนโซฟา เขาเองก็หย่อนตัวนั่งลงตรงกันข้าม "พี่คินอยู่บ้านหลังนี้คนเดียวหรอคะ" "บางทีแฟนพี่ก็มาค้างด้วย" "น้องดาอยากรู้เรื่องของคุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ ตอนที่น้องดาไม่อยู่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมคุณพ่อกับคุณแม่ถึงโดนไล่ออกจากตระกูล" "ท่านหักหลังคุณย่า แล้วก็โกงเรื่องธุรกิจ" เพราะแบบนี้เองสินะ คุณพ่อกับคุณแม่ถึงโดนไล่ออกจากตระกูล แต่ฉันก็ไม่อยากให้พวกท่านทิ้งฉันเอาไว้คนเดียวบนโลกที่แสนโหดร้ายแบบนี้ "แล้วทำไม พี่คินถึงให้น้องดาไปอยู่กับเขาหรอคะ" ฉันพูดออกไปด้วยสีหน้าน้อยใจ แต่ก็ต้องเก็บซ่อนความรู้สึกนี้เอาไว้ให้ดี "อยู่กับเอ็มเจจะปลอดภัยต่อตัวน้องดามากที่สุดนะ" "พี่คินเอาอะไรมามั่นใจ" "ถึงมันจะทำเรื่องเหี้ยๆ กับน้องดา แต่มันจะคอยปกป้องอันตรายทุกอย่างให้น้องดาได้ อดทนจนกว่าทุกอย่างมันจะลงตัว ถ้าน้องดาอยากเจอคุณพ่อกับคุณแม่น้องดาต้องมีชีวิตอยู่ต่อ" อดทนจนกว่าทุกอย่างมันจะลงตัวแบบนั้นหรอ แล้วมันตอนไหน แล้วฉันจะได้เจอคุณพ่อกับคุณแม่ตอนไหน "แปลว่ายังไงแล้ว น้องดาก็ต้องอยู่กับเขาใช่ไหมคะ" "ใช่" "ค่ะ" ฉันจำใจตอบออกไปเสียงสั่นเครือ มันไม่มีทางเลือก และไม่มีทางหนี ทางเดียวคือต้องอยู่กับเขาและสืบเรื่องของคุณพ่อกับคุณแม่ … ตกเย็นในวันเดียวกันตอนนี้ชีลีนได้เดินทางมาถึงประเทศไทยแล้ว เธอมาพร้อมกับชะชาคนดูแลส่วนตัวของเธอ รถตู้คันหรูที่เอ็มเจส่งไปรับเธอเคลื่อนมาจอดคฤหาสน์หลังใหญ่ที่คาซัสซื้อเอาไว้สำหรับการต้อนรับเธอ ทันทีที่รถเข้ามาจอดบอดี้การ์ดก็มาเปิดประตูให้เธอ หญิงสาวในชุดสีขาวคลุมข้อเท้า ใบหน้ามีผ้าคลุมเห็นแค่ดวงตาคมสวยของเธอ ดวงตาหยิ่งผยองและเฉียบคม "ยินดีต้อนรับครับคุณชีลีน" เทสล่าเป็นคนเอ่ยต้อนรับเธอด้วยภาษาอังกฤษและคอยคุ้มกันหญิงสาวตลอดการเดินเข้าคฤหาสน์ "…" ชีลีนปรายตามองเล็กน้อย มือทั้งสองข้างของเธอสอดประสานกันอยู่ข้างหน้า แล้วเดินด้วยท่าทางสง่าเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ พอเดินเข้ามาข้างในเธอก็เจอกับเอ็มเจที่ยืนยิ้มรอตนเองอยู่ ชีลีนเดินเข้าไปใกล้เขาแล้วโค้งคำนับตัวหนึ่งครั้ง "ได้อยู่ด้วยกันสักทีนะครับชีลีน" "ไม่เจอกันนานเลยนะคะ" "ราวสามปีได้" "ฉันดีใจนะคะ ที่ได้มาอยู่ที่นี้" "ผมก็ดีใจ" "นี้ชะชาค่ะ คนดูแลของฉัน" ชีลีนแนะนำหญิงวัยกลางคนที่ถูกคลุมด้วยผ้า พร้อมกับรอยแผลเป็นตรงหน้าให้เอ็มเจรู้จัก รอยแผลเป็นบนหน้าเธอใหญ่จนไม่สามารถมองใบหน้าอย่างชัดเจนได้ "ครับ" "ที่นี้คือบ้านของเราใช่ไหมคะ" นํ้าเสียงที่พูดภาษาไทยชัดเจนพูดออกมาอีกครั้ง "บ้านหลังนี้แด๊ดพึ่งซื้อให้ผม ชีลีนขึ้นไปดูห้องก่อนมั้ย" "ได้ค่ะ" เธอตอบแล้วเดินตามร่างของเอ็มเจไปยังชั้นสอง ทั้งสองขึ้นไปดูห้องด้วยกันสองคน "ผมอาจจะได้กลับมานอนที่นี้แค่บางวัน เพราะผมต้องจัดการเรื่องเรียนและงานหลายอย่าง ชีลีนไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ" ดวงตาคมกริบกวาดมองบริเวณห้องขนาดใหญ่ เธอเช็คความสะดวกสบายแล้วก็พึงพอใจไม่น้อย "ไม่ว่าหรอกค่ะ" "งานอดิเรกที่คฤหาสน์หลังนี้มีหลากหลายอย่าง ชีลีนอยากทำอะไรก็ทำได้ตามสบายเลยนะ หรืออยากไปไหนก็บอกผม ผมจะได้สละเวลาทุกอย่างแล้วพาชีลีนไป" "ค่ะ" เธอตอบแล้วจ้องมองใบหน้าของเอ็มเจ ก่อนที่มือเรียวสวยจะเริ่มถอดผ้าคลุมออกอย่างเชื่องช้า เพราะตอนนี้อยู่กันสองต่อสอง ชีลีนสามารถเปิดหน้าได้ พอผ้าคลุมถูกถอดก็เผยให้เห็นใบหน้าสวยคมของหญิงสาวตรงหน้า ริมฝีปากบางสวยเคลือบด้วยลิปสติกสีแดง จมูกคมสันเรียวสวย ดวงตาคมเข้มกลมโต แพขนตาหนายาว ทรงตากลมใหญ่ เธอสวยราวกับรูปปั้น "ชีลีนยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ ไม่ได้เจอนานยิ่งสวย" "คุณก็หล่อหมดจดน่ามองเหมือนเดิมเลยค่ะ" รอยยิ้มคลี่บนใบหน้าสวย ปลายนิ้วเรียวแตะลงอกแกร่งแล้วไล่ขึ้นไปที่ริมฝีปากหยัก ชีลีนหยุดมองอยู่ตรงนั้น "ไม่กลัวชะชาขึ้นมาเห็นหรอ" "ชะชาจะไม่ขึ้นมาตอนนี้ค่ะ เขารู้ดีว่าเวลาไหนฉันทำอะไรอยู่" "แบบนั้นก็ดี" เอ็มเจตอบแล้วจับมือชีลีนเอาไว้ ทั้งสองสบสายตากัน "ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณไม่ได้มีใครแทนฉันหรอกใช่ไหม" "จะไม่มีใครแทนที่ชีลีนได้ครับ…" *****EP65ฉันมองตามร่างพี่เจที่เขาเดินไปกับกลุ่มเพื่อนของตนเองแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไปได้แต่นั่งอยู่ที่เดิมจนพี่โยกับพี่ขวัญเดินเข้ามาหาทั้งสองคนยืนอยู่ตรงหน้าฉัน"มุกดามานั่งทำไรตรงนี้ไปกับพวกพี่ไหม""ไปไหนหรอคะ?""ไปหาอะไรกินกันไงหรือไม่ก็ทำอะไรตามประสาสาวๆ อย่างเรา""โอเคค่ะ" ใบหน้าพยักตอบร่างกายก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินตามสองสาวไป ไม่รู้เหมือนกันว่าพี่โยกับพี่ขวัญจะพาไปทำอะไร"ได้ยินว่าตอนสามทุ่มเขาจะเปิดให้เต้นรำกันด้วยนิ น้องดาสนใจไหม" พี่โยเป็นคนถามแล้วยื่นแขนมาโอบไหล่พาเดินไปที่โซนของกินส่วนพี่ขวัญเขาก็ยังคงเงียบฟังบทสนทนาของเราสองคนอยู่"น้องดาเคยเต้นรำล่าสุดเมื่องานโรงเรียนก่อนเองค่ะ""วันนี้ต้องโชว์ฝีมือแล้วนะ พี่กับขวัญก็ว่าจะเต้นรำกันเหมือนกัน""ลองหน่อยไม่เสียหายนะ คู่เต้นรำของเราก็มี""ได้ค่ะ" ฉันตอบแล้วคลียิ้มให้คนทั้งสองก่อนที่เราสามคนจะเดินมาหยุดที่โซนอาหารซึ่งมันตั้งอยู่โซนด้านหลังของงาน อาหารเป็นอาหารฝั่งยุโรปและอาหารจากเมนูฮิตหลายอย่าง มีทั้งของหวานและของคาวรวมถึงเครื่องดื่มไวน์"น้องดาหิวรึเปล่า เราจะกินอะไรก่อนดี""ของคาวก่อนค่อยของหวานดีมั้ย หรือเราจะถ่ายรูปอัพไอจี
EP64วันต่อมา...วันนี้เป็นวันงานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่สถานที่ถูกจัดอยู่ที่โดมขนาดใหญ่ภายใต้การดูแลของตระกูลปรเวทที่เป็นคนอาสาเป็นเจ้าภาพจัดงานให้ในเรื่องของระบบการดูแลความปลอดภัยและเรื่องอาหารการกิน ส่วนเรื่องสถานที่จัดงานเป็นคนของเอ็มเจที่จัดงานนี้ขึ้นมาเองเวลาเริ่มดำเนินไปเรื่อยๆ ช่วงสองทุ่มแขกก็เริ่มมาก่อนเดินเข้างานจะมีการตรวจบัตรเชิญเสียก่อน ซึ่งแขกที่มาแต่ละคนเป็นแขกระดับสูงขององค์กรหรือระดับกลางการแบ่งระดับของแต่ละคนจะขึ้นอยู่กับความสามารถและผลงานที่ทำมารุ่นต่อรุ่นการเดินเข้างานมีพรหมแดงลากเป็นทางเดินยาวและดอกไม้ประดับบริเวณสองข้างขนาบกัน แสงกะพริบจากกล้องของหลายสำนักข่าวรัวสนั่นเพื่อเก็บภาพบรรยากาศของงานบ้างนักข่าวก็บินลัดฟ้ามาต่างประเทศเพื่อมาทำข่าวนี้และแขกที่มาร่วมงานเองบางคนก็มาจากต่างประเทศเหมือนกัน"งานเปิดตัวผู้นำองค์กรคนใหม่เหมือนงานเปิดตัวอย่างอื่นทั่วไปไหมคะ" มุกดาเอ่ยถามในขณะที่สายตาของเธอจับจ้องมองตนเองผ่านกระจกบานยาวหลังจากที่แต่งตัวเสร็จ"ไม่ครับ จะมีความเป็นพิธีและจริงจังมากกว่านั้น" เทสล่าเป็นคนเอ่ยตอบ ชายหนุ่มยืนอยู่ข้างหลังมุกดาเพื่อที่จะรอเวลาพาเธอเดินไ
EP63หลังจากที่ฉันซ้อมยิงปืนเสร็จพี่เจก็พาฉันเดินมาอีกโซนของที่นี้มันเป็นชั้นใต้ดินที่คนค่อนข้างเยอะพอสมควรฉันไม่รู้ว่าพวกเขามาทำอะไรกันแต่พอมองไปยังข้างหน้าก็พอจะรู้คำตอบเพราะมันเป็นสนามมวยและมีกรรมการเป็นกลุ่มคนที่นั่งอยู่ทั้งสองฝั่งของสนาม พี่เจพาฉันเดินมานั่งข้างคุณพ่อของเขาและมือขวาของพี่เจ"ที่นี้คือสนามมวยหรอคะ" ฉันถามออกไปพลางหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ค่อนข้างเก่าคล้ายกับว่าเราเป็นกรรมการของฝั่งนี้"ใช่ นี้คือมวยใต้ดินไม่มีกฎและกติกา""หมายถึงทำยังไงก็ได้ให้ตนเองชนะใช่ไหมคะ""แบบนั้นแหละเพราะเงินเดิมพันมันค่อนข้างสูง คนที่แพ้จะไม่ได้อะไรเลยนอกจากความเจ็บตัว" พี่เจอธิบายแล้วสายตาของเขาก็จ้องมองขึ้นไปบนสนาม ซึ่งแต่ละฝั่งก็พร้อมที่จะขึ้นชกแล้ว ก่อนที่การชกจะเริ่มขึ้นก็มีเสียงโห่ร้องจากคนที่เข้ามาชมดังสนั่นต่อจากนั้นไม่นานเสียงให้สัญญาณเพื่อเร่ิมชกก็ดังขึ้นในขณะที่การชกเริ่มขึ้นฉันก็ใจจดใจจ่อมองเพราะเป็นครั้งแรกที่เคยมาดูมวยใต้ดินสดๆ แบบนี้ มันเถื่อนกว่ามวยปกติที่มีกติกาและกฎเกณฑ์แต่ที่นี้มันมีแค่การต่อสู้เพื่อเดิมพันเท่านั้นการชกเริ่มขึ้นมันค่อนข้างรุนแรงจนไม่อยากจะมองมีเลือดกระเ
EP62“สัญญาค่ะว่าน้องดาจะดูแลตัวเองให้ดีที่สุด”“งั้นก็เริ่มเลย” พี่เจยื่นมือมาลูบหัวแล้วเขาก็จูงมือฉันเดินออกมาจากห้องเขาพาฉันมาที่ลิฟต์แล้วกดไปยังชั้นล่าง ก่อนจะพาขึ้นรถแล้วขับไปด้านหลังของบริษัทซึ่งอยู่ไม่ไกลนักพอมาถึงเราสองคนก็เดินลงมาและเข้าไปยังข้างใน มันเป็นสนามยิงปืนขนาดใหญ่ที่มีผู้ชายมากมายกำลังซ้อมยิงปืนกันอยู่ฉันน่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในสนามยิงปืนแห่งนี้ มองไปไม่ไกลนักที่ตรงนั้นยังไม่มีใครเข้าไปซ้อมยิงเพราะมีร่างของพี่เจนั่งอยู่ข้างกายของเขาคือคุณอาโปและมือขวาของพี่เจ เราเดินเข้าไปใกล้แล้วทุกสายตาบนโต๊ะก็หันมามอง“มากันแล้วหรอ”“แด๊ดจะให้มุกดาซ้อมยิงปืนหรอครับ” พี่เจถามในขณะที่มือยังจับเอาไว้ก่อนที่เขาจะพาไปหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ตัวว่างสองตัว“มาสนามยิงปืนก็ต้องซ้อมยิงปืนสิ หนูไหวใช่ไหม” ท่านหันมาถามแล้วยกบุหรี่ขึ้นสูบ ตอนนี้ตรงซ้อมยิงมีครูคอยฝึกสอนอยู่น่าจะเป็นครูที่คุณพ่อพี่เจหามาไว้ให้“คงต้องไหวค่ะ ยังไงก็คงต้องซ้อม”“นี้แค่ระดับแรก ระดับการฝึกต่อไปจะยากมากขึ้นเรื่อยๆ สะใภ้ของตระกูลมาเฟียต้องแข็งแกร่ง” ท่านพูดแล้วปรายตามองมาที่ฉัน มือยังคงคีบมวลบุหรี่สูบอยู่ ฉ
EP61-มุกดา-หลังจากที่พี่เจโอ๋เสร็จเวลาก็ผ่านมาได้นานพอสมควรเขาก็พาฉันไปอาบนํ้า ทำกับข้าวให้กิน ดูแลเป็นอย่างดีแล้วก็ออกไปดูงานที่บริษัทต่อเพราะช่วงนี้พี่เจค่อนข้างยุ่งกับงานเปิดตัวในฐานะผู้นำองค์กรคนใหม่ ใสขณะที่ฉันนอนกลิ้งเล่นอยู่บนโซฟาภายในบ้านก็มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเป็นพี่คินที่โทรมา“ว่าไงคะพี่คิน”(คุณลุงกับคุณป้าออกจากโรงพยาบาลแล้วใช่ไหม) พี่คินกรอกเสียงถามปลายสายว่าแต่เขาถามเรื่องของคุณพ่อคุณแม่ทำไม“ออกแล้วค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ”(คุณย่าอยากพบ) พอได้ยินคำนั้นฉันก็เงียบไปสักครู่ คุณย่าอยากพบแบบนั้นหรอท่านจะอยากพบทำไมในเมื่อท่านไล่เราออกจากตระกูลแล้ว“อยากพบคุณพ่อกับคุณแม่ทำไมหรอคะ”(พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน น้องดาพอติดต่อท่านแล้วบอกเรื่องนี้ได้ไหม)“น้องดาจะบอกให้นะคะ แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าคุณพ่อคุณแม่จะยอมไปเจอไหม”(แค่แจ้งเรื่องนี้กับพวกท่านก็พอแล้ว)“โอเคค่ะ”(ถ้าท่านยอมมา น้องดาก็มาด้วยนะ ทุกคนอยากเจอ) พอฉันจะกดวางสายพี่คินก็พูดขึ้นมาอีก“ค่ะ” ฉันตอบออกไปแล้วกดตัดสายก่อนจะขึ้นไปจัดการตนเองให้อยู่ในชุดที่เรียบร้อย ก่อนจะออกไปก็ไม่ลืมพิมพ์ข้อความบอกพี่เจแล้วเขาก็สั่งให้คน
EP60“อื้อ… จะ เจ็บจังเลยค่ะ” ฉันผละใบหน้าออกจากแก่นกายแล้วครางออกมาด้วยความเจ็บพอมองดูของเล่นชิ้นใหม่มันก็เป็นปลอกเหล็กสวมที่ข้อเท้าสีดำและเพิ่มระดับความรัดแน่นได้ด้วย“หนูจะเจ็บมากกว่านี้ถ้าทำไม่ถูกใจพี่”“ต้องทำให้ถูกใจใช่ไหมคะ”“ใช่” พอพี่เจตอบออกมาแค่นั้นฉันก็ก้มหน้าทำหน้าที่ของตนเองต่อตามที่เขาสั่ง ตอนนี้ระดับที่ข้อเท้ายังไม่ถูกเพิ่มเพราะงั้นต้องทำให้ดีมากที่สุด ปากใช้ดูดตามลำท่อนขึ้นลงลิ้นก็ทำหน้าที่เลียไปด้วย พอทำเสร็จก็มาวนที่หัวหยักจนร่างหนาสั่นกระเส้าแล้วยื่นมือขึ้นมากดหัวเอาไว้“อึก…” ฉันครางงึมงำในลำคอเมื่อถูกกดหัวแล้วความยาวถลำลึกลงที่ลำคอจนแทบจะสำลักออกมา แต่ถึงอาการจะเป็นแบบนั้นพี่เจก็ไม่ยอมหยุดกดหัวเขายังคงใช้มือดันศีรษะของฉันขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจฉันถูกกระทำแบบนั้นก็พยายามหอบหายใจเข้าปอดเพราะรู้สึกอัดแน่นและหายใจลำบาก พอจะถอนริมฝีปากออกเพื่อกอบโกยลมหายใจเข้าปอดแรงที่ข้อเท้าก็ถูกรัดแรงมากขึ้นจนใบหน้าเบ้ด้วยความเจ็บ“พี่ยังไม่สั่งให้เอาออก” นํ้าเสียงดุพูดขึ้นเมื่อฉันดื้อดึงจะเอาปากออกจากแก่นกายของเขา สายตาพี่เจมองด้วยความไม่พอใจ“ขอน้องดาหายใจสักแป๊บได้ไหมคะ”“หนูต้องทนห



![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
![[Engineering] รุ่นพี่เย็นชากับรุ่นน้องหน้าใส](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


