INICIAR SESIÓNโลแกนตอบไม่อ้อม เขาเพิ่งเห็นผลงานถ่ายแบบแฟชั่นให้กับกางเกงว่ายน้ำแบรนด์ดังยี่ห้อหนึ่ง
“อะไรนะ… เอ่อ… ”
สิ่งที่ได้ยินทำให้คิมหันต์หรี่ตามองโลแกนด้วยความสงสัยในบางอย่าง จากนั้นก็ถามออกมาว่า
“ที่ว่านายชอบภาพชุดว่ายน้ำ… นายหมายความว่ายังไง นายเห็นว่าฉันหล่อหรือฉันสวย?”
คิมหันต์ถามเหมือนลองใจ
“สวยครับ… ”
โลแกนตอบ สิ่งที่ได้ยินทำเอาซุปตาร์สะดุ้ง ตกใจ… ยังไง? จนต้องชำเลืองมองใบหน้าหล่อเข้มนั้นแวบหนึ่ง
“นายว่าฉันสวย… ตรงไหนที่ว่าสวย”
เอาสิ ถ้าโลแกนกล้าพูด คิมหันต์ก็กล้าถาม
“ตูดงอนสวยมากครับ”
โลแกนตอบ คิมหันต์ตกใจมาก เผลอยกมือขึ้นทาบอกด้วยความลืมตัว ก่อนจะถามต่อ
“แล้วนายชอบฉันมั้ย... ”
“ใครบ้างล่ะครับที่ไม่ชอบคุณคิมหันต์”
โลแกนตอบ ขณะสายตายังมองตรงไปยังเส้นทางเบื้องหน้า คิมหันต์รู้สึกเขิน จึงรีบเปลี่ยนเรื่องคุย
“ฉันง่วงแล้ว”
คิมหันต์กล่าวพลางยกมือขึ้นปิดปากหาว
“ง่วงก็หลับเถอะครับ... ผมรับรองความปลอดภัย”
โลแกนบอกเมื่อสังเกตเห็นว่าคิมหันต์ทำท่าคล้ายง่วงนอน เพราะว่าตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเขามีงานเข้ามาตลอด นอกจากถ่ายหนังถ่ายละครก็มีงานอีเว้นท์ติดต่อเข้ามาไม่ขาด ในแต่ละวันต้องเดินสายรับงานเป็นว่าเล่น
รถแลมโบกินี่สีทองอร่าม แล่นต่อมาอีกพักใหญ่ๆ ตอนนี้คิมหันต์หลับปุ๋ยไปแล้ว
โลแกนแอบชำเลืองมองร่างสะโอดสะอง ทรวงอกที่สะท้อนขึ้นลงเป็นจังหวะยืนยันว่าหลับจริง
โลแกนนึกชื่นชมว่าคนน่ารัก… แม้ตอนหลับก็ยังน่ารัก เขาเพิ่งได้เห็นว่าตัวจริงของซุปตาร์หนุ่มหน้าสวยนามว่า ‘คิมหันต์’ คนนี้ สวยกว่าที่เขาเคยเห็นในจอทีวีหลายเท่านัก
ในเวลาต่อมา
เมื่อเดินทางมาถึงจังหวัดตราด หลังจากพักผ่อนครู่สั้นๆ จนหายเหนื่อย คิมหันต์ก็เริ่มงานทันที เพราะว่ากองถ่ายละครพร้อมทีมงานเกือบร้อยชีวิตกำลังรออยู่
ระหว่างที่ทีมงานกำลังถ่ายทำภาพยนตร์ โลแกนคอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ
การที่มีบอดี้การ์ดติดตามมาดูแลความปลอดภัยให้กับคิมหันต์อย่างใกล้ชิด ได้กลายเป็นภาพชินตาของทีมงานไปแล้ว
ด้วยทุกคนตระหนักดีว่านอกจากสถานะซุปตาร์ชื่อดังก้องฟ้า คิมหันต์ยังเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของนายก้องภพ นักธุรกิจหมื่นล้านและอดีตนักการเมืองผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งของประเทศ
“คุณคิมม์คะ... บอดี้การ์ดคนใหม่ของคุณคิมม์หล่อมากๆ อ่ะ หูย… หล่อล่ำกล้ามแน่น น่ากินสุดๆ”
ช่างแต่งหน้าฝีมือดีขั้นเทพ แถมยังพ่วงตำแหน่งผู้จัดการกองถ่ายที่ทุกคนพากันเรียกหล่อนว่า ‘เจ๊ไก่’ เดินมากระซิบกระซาบกับซุปตาร์หนุ่มพลางชำเลืองมองไปทาง
โลแกนบ่อยๆ“แล้วเจ๊อยากกินมั้ยล่ะ… ”
คิมหันต์แซวอย่างนึกสนุกด้วยน้ำเสียงสนิทสนม เพราะว่าคุ้นเคยกับเจ๊ไก่มานาน เคยร่วมงานกันมาแล้วหลายครั้ง
เจ๊ไก่เป็นสาวประเภทสองที่มีชื่อเสียงโด่งดังในวงการแฟชั่น ด้วยฝีมือการแต่งหน้าของหล่อนนั้นเป็นที่เลื่องลือระบือไกลระดับโลก
“อยากสิ… เห็นแล้วน้ำลายไหลคร่า... หล่อเข้มสุดๆ อ่ะ ผิวเข้มๆ หน้าคมๆ กล้ามแน่นๆ แบบนี้แหละ ซี้ด… สเปคเจ๊เลยนะจะบอกให้... อยากกินอ่ะ”
เจ๊ไก่แลบลิ้นเลียริมฝีปาก ทำราวกับว่าโลแกนเป็นขนมหวานน่ารับประทาน
“เดี๋ยวคิมม์บอกให้นะครับ… ว่าเจ๊ไก่สนใจ... ดีม๊ะ แล้วคืนนี้เจ๊ค่อยหาโอกาสจับกิน”
“ว้าย... เอาจริงอ่ะ”
เจ๊ไก่ยกมือขึ้นจีบอก ทำท่าตกใจ จริตจะก้านของหล่อนดูเกินหญิง ดวงตาวาวประกายขึ้นอย่างมีความหวังในตัวบอดี้การ์ดมาดเข้มคนนี้
“คืนนี้มีงานเลี้ยงนี่ครับ... ถ้าอยากกินเจ๊คงต้องหาโอกาสเอาเองนะครับ... ”
คำพูดของคิมหันต์ทำให้ดวงตาของเจ๊ไก่วาวโตขึ้นมาอย่างมีความหวัง สายตาของหล่อนแทบไม่ละจากร่างสูงใหญ่ของโลแกนที่ยืนอยู่ไม่ไกล
เจ๊ไก่นึกในใจว่าหนุ่มลูกครึ่งผิวเข้มคนนี้ช่างหล่อเหลาทำเอาหล่อนหัวใจกระตุกวูบตอนเดินเฉียดเข้าไปใกล้... เสน่ห์เหลือร้ายนะ… นายบอดี้การ์ดคนนี้
ในเวลาต่อมา
ตอนกลางคืน งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในรีสอร์ตหรู บรรดานักแสดงและทีมงานกำลังร่วมงานกันอย่างสนุกสนานครื้นเครง
“คุณคิมหันต์เชิญถ่ายรูปคู่กับลีน่าหน่อยครับ”
ผู้จัดการกองถ่ายเดินมาบอกชายหนุ่มให้ขึ้นไปบนเวทีเพื่อถ่ายภาพไปลงข่าวบันเทิง ‘ลีน่า’ คือนางเอกสาวลูกครึ่งอังกฤษที่แสดงภาพยนตร์ร่วมกับคิมหันต์ ตอนนี้หล่อนกำลังมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่จับตาของวงการบันเทิง
“ครับ... ”
ซุปตาร์หนุ่มวางแก้วน้ำที่ถืออยู่ในมือ เดินขึ้นไปยืนคู่กับนางเอกสาวคู่จิ้น
ผมพยายามจะผลักหัวไหล่แน่นนูนไปด้วยมัดกล้ามของเขาให้พ้นออกไปจากตัวผมแต่ให้ตายเถอะ… เรี่ยวแรงกลับไม่ให้ความร่วมมือเอาเสียเลย มันอ่อนเปลี้ยไปหมด พอหัวนมโดนดูดเลียแรงๆ สลับไปมาทั้งสองข้าง ฝ่ามือของผมที่ทำท่าว่าจะผลักในตอนแรก กลับขยุ้มศีรษะของเขาแล้วกดใบหน้าคมคร้ามลงมาแนบกับทรวงอกด้วยความสับสนในความต้องการของตัวเอง“อย่ากลัวครับ… ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ”ไมค์ช่างปะเหลาะประโลม ผมใส่จริตเต็มที่ ผลักบ้างรั้งบ้างยิ่งทำให้ไมค์คลั่งไคล้อยากเอา เขาฟอนฟัด จบไซ้ทรวงอก ดูดนมผมอย่างหิวกระหายผมได้แต่หลุบตาลงมองหัวนมของตัวเอง ผลุบเข้าผลุบออกอยู่ในอุ้งปากซึ่งปรกไปด้วยแพหนวดสีดำดกหนาของไมค์“คุณเร่าร้อนเหลือเกิน… ผมคลั่งไคล้คุณเหลือเกิน”อุ๊ย… นึกว่าตัวเองหูฝาด ไมค์ไม่ได้พูดเล่น เขาบีบเคล้นเต้านมทั้งสองข้างจนหนั่นเนื้อสีน้ำผึ้งปูดปลิ้นแล้วจูบฟัดแรงๆ เลียกินเสียงดังซ่วดๆ เหมือนอดอยากผมเสียวมาก เสียวกว่าตอนที่โดนพี่เดชดูดนม ทว่าความสับสนใจที่วาบแล่นเข้ามาในสมอง สติยั้งคิด… ทำให้ผมทำท่าว่าจะผลักไส ด้วยรู้ว่าถ้าใครสักคนหยุดเสียแต่ตอนนี้ก็ยังไม่สายเกินไป ไมค์ทำเอาผมเสียวซ่านจนแทบละลาย แต่ความรู้สึกผิดที่รบกว
“อื๊อ… ”ผมพยายามทำเสียงครางให้ฟังดูไร้เดียงสา กลัวเขาจะว่าแรด จูบของไมค์ทำเอาผมขนลุกซู่ชูชัน แต่ก็ยอมให้เขากวาดเลียปลายลิ้น ดูดดุนแล้วกระหวัดเข้าไปพลิกพลิ้วอยู่ในอุ้งปากของเขา“นิลครับ… คุณจูบเก่งมาก”เขาชม ตัวผมสั่นเกร็งไปหมด แอบปลื้มกับคำชม สองมือขยำอยู่ที่ชายเสื้อของตัวเองจุมพิตเริ่มที่ริมฝีปากก็จริง หากแต่ความเสียวซ่านกลับลามไหลรุนแรง แผ่ซ่านลงไปทั้งร่าง ผมโดนจูบไซ้จนอ่อนระทวย มือสองข้างตกลู่ลงข้างลำตัว ปลายเท้าผมเบาหวิวเหมือนจะยืนไม่อยู่ขณะแผ่นหลังที่เบียดแนบอยู่กับผนังห้องกำลังจะทรุดฮวบลงกองกับพื้น มือใหญ่ของไมค์ก็รวบร่างผมไว้ในอ้อมแขนกอดเอาไว้ได้ทันท่วงที โดยไม่ทันได้ตั้งตัว จากนั้นปลายเท้าน้อยๆ ของผมก็ละลิ่วลอยขึ้นจากพื้น“อุ๊ย… ”ผมใจหายวาบ ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก เขาอุ้มผมเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลงบนเตียงนอน คว้าหมอนมารองหลัง จัดท่าทางให้เอนหลังกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงพนักหัวเตียง“ผิวคุณเนียนดีจัง… ผมอยากเชยชมเหลือเกิน อยากเลียคุณทั้งตัว”มือซุกซนของไมค์ค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อของผมทีละเม็ดอย่างใจเย็น แล้วแหวกออกจากกันด้วยความโหยหาผมตัวแข็งทื่อ ตอนที่เขาเปลื้องเสื้อผมอ
ตอนแรกคิดว่าจะส่งเขาแค่หน้าประตูห้องแล้วจะกลับ ทว่าไม่ทันจะเบี่ยงตัวออกมา วงแขนกำยำของเขาก็โอบเอวผมไว้ มารู้ตัวอีกที… ไมค์ก็ดึงร่างน้อยๆ ของผมเข้ามาในห้องเสียแล้วเบื้องหลังประตูที่ปิดสนิท ผมใจหายวาบ นึกในใจว่าจะได้กินฝรั่ง… หรือโดนฝรั่งกินก็คราวนี้แหละวะไอ้นิล“คุณน่าเอาจัง… ตูดคุณงอนสวยเหลือเกิน… ผิวก็สวย หน้าตาน่ารัก… ผมชอบคุณ”คำพูดของเขาทำเอาผมอ่อนระทวย ไม่รู้สิ ไมค์ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นทันที หัวใจผมพองโตกับความรู้สึกที่แอบโหยหาการยอมรับอยู่ลึกๆ อยากให้ใครสักคนมองเห็นคุณค่าและความสำคัญของผม“ผมจูบคุณได้ไหม”ไมค์หวานมาก เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดอยู่กับใบหน้าของผมขณะที่ผมเผยอริมฝีปากจะปฏิเสธ ไม่แน่ใจว่าจะปฏิเสธหรือตอบรับ ไมค์ก็ปิดปากผมเสียสนิทด้วยจุมพิตแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวริมฝีปากปรกไปด้วยแผงหนวดสีดำหนา บดนาบลงมาอย่างเร่าร้อนเหมือนมีแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น “อื้อ… อ๊อย… ” ผมร้องได้ดัดจริตมาก แต่เปล่งเสียงออกมาได้เพียงสั้นๆ ประโยคทัดทานก็ถูกดูดกลืนเข้าไปในร่องปากของเขา ปลายลิ้นร้อนๆ ของไมค์พลิกพลิ้วเข้ามาเกี่ยวกระหวัด รัดเลียเอาเรียวลิ
ผมดื่มไปเยอะ เขาคุยสนุก… มารู้ตัวอีกทีเบียร์ก็พร่องจนเกือบหมดเหยือกที่สอง“ไม่ไหวแล้วครับ”ผมรีบห้าม เมื่อเขาทำท่าว่าจะสั่งมาอีกเหยือก“คุณน่ารักจัง”เขาชมไม่อ้อม“อะ.. อะไรนะครับ”ผมชะงักไปชั่วครู่ เอ๊ะ… ยังไง? ใจกระตุกวูบเลย กับสายตาที่มองมาอย่างมีความหมาย เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เอ่ยชมว่าผมน่ารัก“ผมชอบคุณ… ”คราวนี้เขาเน้น ช้า ชัด ทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบเป็นครั้งที่สอง เขินจนต้องงุดหน้าอาย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไมค์กำลังจีบผม ดูเหมือนว่าคำพูดของใครต่อใครที่พากันว่าลงความเห็นว่ารูปร่างหน้าตาและผิวพรรณอย่างผมตรงสเปคฝรั่ง เห็นจะจริงก็คราวนี้ผมยังคงนิ่งอึ้ง ฝรั่งเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่เขารุกเสียจนผมตั้งรับไม่ทัน“เมาหรือเปล่าครับ… ที่ว่าผมน่ารัก แล้วที่บอกว่าชอบผม”ความตกใจทำให้ผมถามออกไปอย่างนั้น บางทีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อาจทำให้สายตาของเขาพร่ามัวไปจากความจริง“น่ารักจริงๆ ครับ… สเปคผมเลย”เขาชมจริงจัง สายตาแทบไม่คลาดไปจากใบหน้าคมขำของผมบอกตรงๆ ว่าผมไม่ชอบวิธีการมองของเขา มันทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบวาบยังไงพิกล อาจจะเรียกได้ว่าเขาคือผู้ชายคนแรกในชีวิตที่เริ่มเปิดฉากจู่โจมด้วยการจีบผ
“ผมสัญญาว่าจะใช้คืนให้เร็วที่สุด”เขามองหน้าผมแล้วยิ้มแห้งๆ อาจจะรู้สึกเกรงใจเป็นธรรมดาที่ต้องรบกวนผมซึ่งเป็นคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกัน“ไม่เป็นไรครับ”ผมยิ้มให้กำลังใจ ด้วยเข้าใจความรู้สึกของเขา นึกในใจว่าถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับผม… ก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน โดยเฉพาะในตอนที่ต้องพลัดหลงไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองไมค์ยังไม่มีที่พัก ดูเหมือนว่าผมคงต้องทำหน้าที่ไกด์จำเป็นไปพลางๆ เขาเป็นคนคุยเก่ง แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้ ถามโน่นถามนี่ตลอดเวลาเราเดินลึกเข้าไปในตรอกข้าวสาร กระทั่งเจอเกสต์เฮาส์ราคาถูก เป็นเรือนไม้สองชั้น สภาพพอใช้ได้ ซึ่งไมค์ก็ตกลงเลือกที่นั่นโดยไม่เรื่องมาก เหมือนรู้ว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน ท่าทางเขาเกรงใจที่รู้ว่าจะต้องรบกวนให้ผมจ่ายเงินไปก่อนไมค์ทิ้งข้าวของเอาไว้ในเกสต์เฮาส์แล้วเดินออกมาพร้อมกับผม เขาตรงเข้าไปในร้านอินเทอร์เนตคาเฟ่ ใช้เวลาครู่ใหญ่ๆ เพื่อส่งข่าวให้ทางบ้านรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เสร็จธุระเสียที ผมลอบถอนหายใจเบาๆ พลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้วสินะ ถ้าดึกกว่านี้มีหวังโดนแม่ด่าจนหูชาไปหลายวัน“ผมคงต้องกลับแล้วครับ”ผมเอ่ยเสียงหวาน จนแทบจำไม
น่าแปลกที่ไมค์พูดภาษาไทยได้ชัดเจน แม้จะติดขัดเล็กๆ น้อยๆ แต่ที่สะดุดตาก็คือผิวสีดำของเขาที่ไม่ดำปี๋ แต่เป็นสีดำเหลือบน้ำตาลเข้ม เมื่อสะท้อนเข้ากับแสงไฟก็มองดูคล้ายสีทองแดง ผิวเขาเข้มกว่าผิวของผม“เกิดอะไรขึ้นครับ”ผมยิ้มหวานให้เขา พยายามทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี ทั้งที่ตอนแรกอยากจะเดินหนีเสียให้รู้แล้วรู้รอดเหมือนเช่นทุกครั้งที่มีฝรั่งเข้ามาถามเส้นทาง ผมมักจะเดินหนีด้วยรู้ว่าภาษาอังกฤษของตัวเองง่อยมาก โชคดีที่เขาพูดภาษาไทยได้ “ผมเพิ่งโดนวิ่งราวกระเป๋าครับ… ทุกอย่างอยู่ในนั้นหมดเลย”เขาหงายฝ่ามือขึ้นทั้งสองข้าง พร้อมกับส่ายหน้า ทำหน้าเซ็ง ท่าทางดูน่าเห็นใจ“ตายจริง! คุณต้องรีบไปแจ้งความที่สถานีตำรวจนะครับ”ผมนึกขึ้นได้ว่ามีสถานีตำรวจอยู่ไม่ไกล แนะนำทั้งที่รู้ว่าโอกาสที่จะได้ทรัพย์สินคืนมานั้นแทบเป็นศูนย์จากนั้นนังผมก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี เป็นธุระพาเขาไปแจ้งความจนเสร็จเรื่องหลังจากเราคุยกัน ก็ได้ความว่าเขาเป็นลูกครึ่งละตินอเมริกัน ชื่อ ‘ไมค์’ เพิ่งเดินทางมาเมืองไทยเป็นครั้งแรก แต่เรียนภาษาไทยมาหลายปี จึงพูดได้อย่างที่เห็นเมื่อตอนค่ำไมค์เพิ่งนั่งแท็กซี่มาจากสนามบินสุวรรณภูมิ ขณะกำลังเ
ร่างสะโอดสะองของคิมหันต์เดินมาทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่ม อึดใจต่อมาก็เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วโทรหาบอดี้การ์ดที่อยู่อีกห้องข้างๆ “โลแกน” เสียงหวานกรอกไปตามสาย “ครับคุณหนู” เสียงห้าวกังวานตอบกลับมา ตอนนั้นโลแกนกำลังจะอาบน้ำ “มีเรื่องให้นายช่วย
จากนั้นแสงแฟลชก็วูบวาบขึ้นทันที จากกล้องของบรรดาช่างภาพนิตยสารบันเทิงหลายเล่ม รวมทั้งนักข่าวสายบันเทิงหลายช่องที่กำลังรอทำข่าวการปิดกล้องภาพยนตร์ซึ่งใช้ระยะเวลาในการถ่ายทำยาวนานหลายเดือนระหว่างที่คิมหันต์ขึ้นไปยืนอยู่บนเวที โลแกนเห็นเข้าก็รีบเดินเข้ามาดูแลความปลอดภัยอย่างรู้จังหวะโลแกนรู้จักเว้นร
“ครับ... ต้องค้างคืนสิครับคุณพ่อ ยังเหลืออีกตั้งหลายฉากหลายคิว กว่าจะเสร็จงานก็คงเหนื่อย ขับรถกลับไม่ไหวหรอกครับ” “เรื่องความปลอดภัยของที่พัก… ไว้ใจได้ใช่ไหม” ก้องภพถาม “ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณพ่อ... คนเยอะแยะ ยกกันไปทั้งกองถ่าย รีสอร์ตที่พักปลอดภัยครับ”
BodyguardของคุณหนูYaoi(นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น)ผู้เขียน : ข้าวหลามสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้นBodyguardของคุณหนูคฤหาสน์หลังใหญ่ของนาย ‘ก้







