คลื่นสมุทร เหนือฟ้า | Sky Meets Sea

คลื่นสมุทร เหนือฟ้า | Sky Meets Sea

last update최신 업데이트 : 2026-08-25
작가:  Walrus House연재 중
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
40챕터
642조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เมื่อเหนือฟ้า... โดนคลื่นสมุทรกลืน! เมื่อผู้บริหารสุดเนี้ยบเผลอพลาดคืนหนึ่งกับหนุ่มเซิร์ฟสุดกวน แล้วต้องมาทำงานร่วมกันทุกวัน งานนี้คนที่ถูกคลื่นกลืน อาจไม่ใช่แค่หัวใจ

더 보기

1화

บทที่ 1 เมื่อเหนือฟ้า...โดนคลื่นสมุทรกลืน

TEMPORADA DE VERANO, Seattle, EE. UU.

Kylie Finch abrió la puerta de la cafetería y notó a la mujer sentada en la esquina.

Llevaba un vestido color lavanda y se veía hermosa a pesar de su rostro pálido. Se levantó de inmediato al ver a Kylie.

—Pensé que aún estabas enojada y no vendrías a verme —dijo la mujer.

Kylie se armó de valor, se sentó con calma y finalmente comenzó a hablar. —Claro que no estoy enojada contigo. ¿No ves que solo estoy jugando al gato y al ratón contigo?

La mujer se sorprendió y parecía a punto de llorar.

—Sé que me culpas. Pero cuando él dijo que quería ser mi novio, nunca habló de ti. Si hubiera sabido que aún estaban juntos, no habría aceptado.

¿Nunca habló de ella? Khloe sí que sabía cómo hacer que Kylie se sintiera peor.

Kylie Finch sonrió con frialdad y dejó su teléfono sobre la mesa.

¿Acaso fingía que estaba ciega? El fondo de pantalla del teléfono de Kylie era una foto ampliada de Aiden Parker. Ella debía haberla visto.

Kylie se acercó a su rostro y soltó una mueca burlona. —Pero te has acostado con él. ¿Qué puedo hacer yo?

La mujer empezó a llorar. —¡Todo es mi culpa! Pégame si eso te hace sentir mejor...

Luego quiso tomar los brazos de Kylie como provocación.

—¿Que te pegue? —Kylie apartó sus manos de un manotazo y le sonrió con desdén—. Ensuciaría mis manos.

La mujer bajó la mirada con culpa. —Si no lo haces tú, lo haré yo misma... —Entonces comenzó a abofetearse.

Kylie miró su propio puño cerrado. Por primera vez, se dio cuenta de que eran bastante parecidas. Ambas fingían ser alguien que no eran.

Esa mujer fingía ser pobre e inocente, y Kylie fingía ser fuerte.

Porque esa mujer sabía que la inocencia podía darle lo que quería, y Kylie sabía que solo podía proteger lo que merecía si era fuerte como un erizo.

Kylie no reaccionó ante las bofetadas de Khloe, y la mujer se sintió avergonzada después de su arrebato. Sus lágrimas seguían cayendo.

—Hermana, ya me he golpeado. Dime qué puedo hacer para que me perdones.

—No le ruegues —un hombre entró a la cafetería y envolvió rápido a Khloe entre sus brazos.

Kylie se quedó congelada y no pudo procesar lo que estaba pasando.

Anoche, Khloe la había llamado llorando y borracha, suplicándole que fuera a recogerla.

Pero Kylie los había visto teniendo sexo en su habitación. Y por lo visto, no era la primera vez.

Había confrontado a Khloe ese mismo día y quería saber cuáles eran sus intenciones. Pero para su sorpresa y molestia, Khloe había fingido inocencia frente a Aiden. Esa perra.

Al mirarlos, Kylie apretó la mandíbula y puso los ojos en blanco. —Aiden, ¿no recuerdas que soy tu novia?

—Pero amo a Khloe —Aiden la miró con frialdad—. Solo te usé como escudo.

Kylie soltó una risa amarga. Durante cinco años había alejado a todas las mujeres que intentaban acercarse a Aiden, incluso había considerado renunciar a su carrera por él.

Pero jamás imaginó que todo sería en vano por culpa de esa mujer.

—Entonces debería felicitarlos. Ustedes dos son perfectos el uno para el otro, par de idiotas —Kylie dio media vuelta y salió apresurada.

Si bajaba el paso, empezaría a llorar.

Después de subir a su auto, pisó el acelerador y el vehículo dio un tirón hacia adelante.

En ese momento, notó que Khloe la había seguido y corría hacia su auto como si quisiera matarse por sus pecados.

Kylie se asustó y giró el volante bruscamente sin notar el auto que venía atrás.

¡Boom!

Su viejo Alto quedó destrozado. Por suerte, el coche detrás no iba rápido, o estaría muerta.

Pero era un vehículo todoterreno blindado, un Knight XV.

Kylie venía de una familia rica, pero no tenía mucho dinero propio. Apenas podía pagar una llanta.

Esa perra.

Kylie reunió todas sus fuerzas para abrir la puerta y correr hacia Aiden y Khloe. Esa mujer apenas podía apretarle la mano, estaba en shock.

Maldita sea. Sin mirarlo, Kylie metió su mano con uñas rojas en el bolsillo del abrigo de él y empezó a buscar algo.

—¿Qué haces? —Aiden no esperaba que hiciera semejante espectáculo en plena calle. Estaba avergonzado y furioso, y comenzó a ponerse rojo.

Kylie lo miró con gusto; le encantaba molestarlo. Claro que no haría algo así si su auto no estuviera destruido.

Finalmente encontró la billetera de Aiden y sacó una tarjeta negra. La nueva querida de él había arruinado su auto, así que él debía pagar los daños.

—¡Estás loca, maldita sea! —Aiden Parker empezó a gritar cuando vio que ella había tomado su tarjeta con el límite más alto.

Kylie se paró junto al Knight XV; su cuerpo pequeño parecía un simple adorno al lado del vehículo enorme.

Le entregó la tarjeta al conductor, que lucía nervioso, y dijo: —Qué buen auto tiene, señor. Use esta tarjeta para pagar cualquier daño.

Kylie notó a otra persona sentada en el asiento trasero del Knight XV.

El pasajero llevaba una camisa blanca y un traje negro. Se veía altivo. Sus ojos eran muy oscuros.

Kylie sintió el aire frío que salía del auto. No podía dejar de frotarse las manos. ¿No notaban lo frío que estaba el clima?

Luego volvió la cabeza y miró su auto humeante. Kylie se sintió desesperada.

Pero lo hecho, hecho estaba.

Rodeó el Knight XV, abrió la puerta del copiloto y subió. —¿Puede llevarme a Garcia Entertainment, señor?

—Este no es un taxi… —respondió el conductor con frialdad.

Una voz baja y fría vino desde atrás: —Elliot, llévala.

Pero antes de que pudiera mirar al hombre en el asiento trasero, su puerta se abrió de golpe. Aiden intentaba sacarla del asiento.

—Tienes que disculparte con Khloe.

Kylie casi cayó al suelo.

Le dolía tanto. Había amado a ese hombre durante cinco años. Había renunciado a todo por él. Él le había vendido un sueño, pero ahora quería arrebatárselo.

Todo había sido una fantasía.

Ella sonrió con crueldad. —Ella me quitó a mi novio y tú quieres que me disculpe con ella. ¿Qué te pasa?

Aiden, furioso, agarró su brazo. —Cuando supo que eras mi novia, lloró toda la noche. Se preocupa tanto por ti y tú casi la atropellas.

—Aiden, si de verdad la amas, deberías encerrarla en tu casa. No la dejes andar por ahí metiéndose debajo de los autos.

Aiden explotó. Apretó y jaló su brazo con más fuerza. —Pide disculpas.

Kylie forcejeó. —¡Suéltame! Khloe, tu perro está loco. Llévatelo.

Aiden, lleno de rabia, levantó la mano para abofetearla. Pero su mano quedó detenida en el aire.

Ella no se había dado cuenta de que alguien se había acercado. Un hombre mucho más alto estaba junto a Aiden. Su mano, más fuerte, sujetaba la muñeca de él.

Ese hombre era tan alto que Kylie quiso alzar la vista para verlo. Pero era agosto, y cuando levantó la cabeza, el sol intenso la deslumbró. Aun con el calor, podía sentir el frío que emanaba de él.

La voz profunda y firme los puso nerviosos a ambos.

—Suéltala.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
40 챕터
บทที่ 1 เมื่อเหนือฟ้า...โดนคลื่นสมุทรกลืน
บางครั้ง... คนที่ยืนอยู่สูงที่สุด อาจเป็นคนที่โดดเดี่ยวที่สุดเช่นกันเหนือฟ้า ยืนกอดอกทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นผ่านกระจก ใสบานใหญ่ยักษ์ของห้องทำงานชั้นบนสุด เบื้องล่างของเขาคือรีสอร์ตหรูระดับห้าดาวแห่งใหม่ที่กำลัง เตรียมเปิดตัวอย่างเป็นทางการในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ภาพความวุ่นวายของพนักงานนับร้อยชีวิต ฝ่ายจัดสวนที่กำลังเร่งตกแต่งพื้นที่ริมชายหาด หรือฝ่ายจัดเลี้ยงที่กำลังซ้อมคิวงานต้อนรับอย่างเคร่งเครียด ทั้งหมดอยู่ในสายตาของเขาทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ... เพราะสำหรับคนอย่างเขาแล้ว ชีวิตไม่อนุญาตให้มีคำว่า "ผิดพลาด"กริ๊งงงงง!เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ดังขึ้น เหนือฟ้าปิดเปลือกตาลง ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะเอื้อมมือไปกดรับสาย"ครับ""คุณเหนือฟ้าคะ แขกกลุ่ม VIP ต้องการเปลี่ยนรูปแบบการตกแต่งภายในพูลวิลล่าทั้งหมดค่ะ""จัดการตามที่เขาต้องการ ให้เรียบร้อย" น้ำเสียงของเขาเรียบสนิท"แล้วเรื่องงวดงานของผู้รับเหมาก่อสร้างเฟสบี""ส่งรายละเอียดที่เหลือเข้าอีเมลผม""ค่ะคุณเหนือฟ้า"สายถูกตัดไป เหนือฟ้าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะราวกับมันหนักอึ้ง ตลอดยี่สิบแปดปีที่ผ่านมา ชีวิตของเขาถูกหล
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기
บทที่ 2 เงินปึกนั้น
แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวละมุน เสียงเกลียวคลื่นซัดสาดแว่วดังมาจากทางระเบียงด้านนอกเหนือฟ้า ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้าอาการปวดหนึบที่ขมับ จากฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืนส่งสัญญาณประท้วงทันทีที่ เขาขยับกาย"อื้อ..."เขาครางเบาๆในลำคอก่อนที่ร่างทั้งร่างจะแข็งทื่อไปใน วินาทีถัดมาเมื่อประสาทสัมผัสเริ่มรับรู้ถึงความผิดปกติ... ร่างกายของเขามันหนักอึ้งผิวกายยังสัมผัสได้ถึงความเย็น ของเครื่องปรับอากาศโดยไม่มีอะไรบดบังเขาสะดุ้งลืมตาตื่นเต็มตา สมองอันชาญฉลาดรีบประมวลผลภาพตรงหน้าอย่างรวดเร็ว เตียงนอนหลังใหญ่สีขาวสะอาด... ห้องพูลวิลล่าริมทะเล... เสื้อเชิ้ตของตัวเองที่ขาดระเบียบกองอยู่บนพื้น... และที่สำคัญที่สุดคือร่างสูงโปร่งของใครอีกคนที่กำลัง นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างกาย"...""...""...เชี่ย"เหนือฟ้าสบถคำหยาบคายออกมาเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เขาหลับตาลงแน่นหวังลึกๆว่านี่จะเป็นเพียงความฝัน จากอาการเมาค้างแต่ความรู้สึกรวดร้าวแล่นริ้วบริเวณเอว และต้นขากลับเป็นหลักฐานชั้นดีที่ช่วยยืนยันว่า... ทั้งหมดนี้คือเรื่องจริง จริงชนิดที่ปฏิเสธไม่ได้เลยสักนิด!เมื่อคืนนี้เขาออกไปดื่ม... คุยกับคลื่นสมุท
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기
บทที่ 3 หุ้นส่วนคนใหม่
ห้องประชุมใหญ่ของรีสอร์ตตกอยู่ในความเงียบกริบ เงียบเสียจนเหนือฟ้าได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศครางหึ่ง ๆ อยู่เหนือศีรษะอย่างน่ารำคาญ ซองเอกสารสีน้ำตาลเจ้าปัญหายังคงวางนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา ราวกับระเบิดเวลาที่พร้อมจะทำงานได้ทุกเมื่อ ทว่าคนที่เป็นต้นเหตุของความวุ่นวายและเกือบจะทำให้ อุณหภูมิในห้องติดลบ กลับทำเพียงแค่ยืนยิ้มเผล่ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เอ่อ... คุณคลื่นสมุทรครับ" ประธานบอร์ดบริหารอาวุโสคนหนึ่งเอ่ยทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงเกรงใจ "เชิญนั่งก่อนครับ""ได้ครับ ยินดีเลย" คลื่นสมุทรตอบรับอย่างอารมณ์ดีชายหนุ่มผิวแทนก้าวขาขยับไปลากเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม กับเหนือฟ้าออก แล้วหย่อนตัวลงนั่งสบตาพอดิบพอดี ท่าทางนั้นดูอย่างไรก็รู้ว่าตั้งใจ... ไม่สิ ต้องเรียกว่าจงใจกวนประสาทเขาโดยเฉพาะแน่นอนเหนือฟ้าพยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติ เบือนสายตาหนีไปมองไอแพดในมือ ทำเป็นไม่สนใจกระแสสายตาคมกริบที่ส่งตรงข้ามโต๊ะ มาจับจ้องเขาอยู่ตลอดเวลา"เอาล่ะครับ ในเมื่อมากันครบแล้ว" ท่านประธานบอร์ดกล่าวเปิดการสนทนาพลางคลี่ยิ้ม "ผมขอแนะนำอย่างเป็นทางการนะครับ ทุกท่าน... นี่คือ คุณคลื่นสมุทร วัฒนากร ตัวแทนจากกลุ่มกลุ่มผ
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기
บทที่ 4 บริการด้วยใจ
ก๊อก... ก๊อก...เสียงเคาะประตูดังขึ้น เหนือฟ้านั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เขาพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เป็นครั้งที่สิบของวันเพื่อเตรียมรับมือกับบุคคล ที่กำลังจะก้าวเข้ามา"เข้ามา"บานประตูเปิดออก และแน่นอน... เป็นคนที่เขาไม่อยากเจอหน้าที่สุดในเวลานี้ คลื่นสมุทรเดินทอดน่องเข้ามาพร้อมกับแก้วกาแฟเย็นสองแก้วในมือ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายระบายยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับไม่ได้เพิ่งส่งข้อความขู่ประจานผู้บริหารสูงสุดของโรงแรม เมื่อห้านาทีก่อน"สวัสดีครับคุณเหนือฟ้า""คุณต้องการอะไร คลื่นสมุทร" เหนือฟ้าถามเสียงเข้ม ส่งสายตาดุใส่"ผมเอากาแฟมาส่งครับ" คลื่นสมุทรวางแก้วพลาสติกทรงสูงลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้า ประธานหนุ่ม "อเมริกาโน่เย็น... ไม่ใส่น้ำตาล"เหนือฟ้าชะงักไปเล็กน้อย สายตามองของเหลวสีดำสนิทในแก้วก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนเอามาให้ "รู้ได้ยังไงว่าผมไม่กินหวาน?""เดาเอาครับ""โกหก""ครับ โกหก" คลื่นสมุทรยอมรับหน้าตาเฉยพลางหัวเราะหึในลำคอ "อันที่จริงผมเดินไปถามเลขานุการหน้าห้องคุณมาต่างหาก"เหนือฟ้าหมดคำจะพูดกับความลื่นไหลเป็นปลาไหลของอีกฝ่าย ชายหนุ่มผิวแทนเดินสำรวจไปรอบ ๆ ห้องทำงานอย่างสบายอกสบายใจราวกับเป็น
last update최신 업데이트 : 2026-07-24
더 보기
บทที่ 5 ทดลองเล่นเซิร์ฟ
"ผม-ไม่-เล่น"เหนือฟ้าเน้นย้ำเป็นครั้งที่สามของเช้าวันเสาร์ พลางกอดอกแน่นภายใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดีที่ดูขัด กับบรรยากาศริมชายหาด เบื้องหน้าของเขาคือท้องทะเลสีครามสดใส ที่สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ด้านหลังมีพนักงานและแขกกลุ่มใหญ่ที่กำลังตื่นเต้น กับกิจกรรม Surf Experience Day…ส่วนต้นเหตุของความวุ่นวาย... กำลังยืนเท้าสะเอวยิ้มกว้างอวดฟันขาวอยู่ตรงหน้าเขา ในชุดเว็ทสูทครึ่งตัวที่เผยให้เห็นแผ่นอกตึงแน่น"ทำไมล่ะครับคุณเหนือฟ้า?" คลื่นสมุทรเอ่ยถามอย่างใจเย็น"มันอันตราย""ผมอยู่ด้วยทั้งคน ไม่ปล่อยให้จมหรอก""ผมไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น""วันนี้วันหยุดครับ""แต่ผมยังมีงานค้าง...""ผมเช็กตารางงานคุณจากเลขาแล้ว วันนี้คุณว่างยาวจนถึงค่ำ" คลื่นสมุทรยักคิ้วอย่างเป็นต่อ "เลิกอ้าง แล้วไปเปลี่ยนชุดได้แล้วครับ"เหนือฟ้าเม้มปากแน่น เริ่มเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าทำไมในหนังฆาตกรรมบางเรื่อง หุ้นส่วนทางธุรกิจถึงอยากจะกำจัดกันและกันทิ้ง คลื่นสมุทรยื่นกระดานเซิร์ฟบอร์ดสีสดใสมาตรงหน้าเขา"แค่ชั่วโมงเดียวครับ""ไม่""ครึ่งชั่วโมงก็ได้""ไม่""งั้นสิบห้านาที... ขาดตัว"เหนือฟ้าถลึงตาใส่คนตรงหน้าที่พยายามทำหน้าอ้อนวอน แบบส
last update최신 업데이트 : 2026-08-01
더 보기
บทที่ 6 คนที่น่ารำคาญที่สุด
เหนือฟ้าเริ่มปักใจเชื่ออย่างไม่มีข้อกังขาแล้วว่า คลื่นสมุทร เกิดมาบนโลกใบนี้เพื่อตั้งตนเป็นศัตรูกับ ระบบระเบียบในชีวิตของเขาโดยเฉพาะ เพราะหลังจากวันทดลองเล่นเซิร์ฟครั้งนั้น หุ้นส่วนผิวแทนคนนี้ก็ยิ่งย้ายตัวเองเข้ามาวนเวียนอยู่ ในรัศมีสายตาของเขาถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับเงาตามตัวตอนเช้า... เจอกันที่ห้องอาหาร ตอนสาย... นั่งไขว่ห้างส่งยิ้มให้ตรงบาร์ล็อบบี้ ตอนบ่าย... ยืนคุมพนักงานอยู่ริมชายหาด ตอนเย็น... เดินสวนกันหน้าห้องประชุมใหญ่และจนกระทั่งตอนนี้... เวลาล่วงเลยมาถึงสองทุ่มครึ่งเหนือฟ้าที่เพิ่งเสร็จสิ้นจากการประชุมงบประมาณไตรมาส ถอนหายใจยาวพลางก้าวขาออกจากห้องประชุมชั้นสาม และภาพแรกที่ปรากฏตรงหน้าก็ยังคงเป็นร่างสูงใหญ่คุ้นตา ที่นั่งเหยียดขาอยู่บนโซฟารับรอง"คุณ... ยังไม่กลับอีกเหรอ" เหนือฟ้าหยุดเดินพลางเอ่ยถามคลื่นสมุทรที่กำลังก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นทันที แววตาประกายวาบระคนยินดีราวกับลูกหมาที่นั่งรอเจ้าของ มาทั้งวัน "รอคุณนั่นแหละครับ""...""กลับวิลล่าพร้อมกันไหม?""ไม่" เหนือฟ้าปฏิเสธเสียงเรียบพลางก้าวขาฉับไปที่ลิฟต์"โอเคครับ" คลื่นสมุทรรับคำง่าย ๆเหนือฟ้าเลิกคิ้วสูงด้วยค
last update최신 업데이트 : 2026-08-01
더 보기
บทที่ 7 รูปหลุดในมือถือ
"คุณเหนือฟ้าครับ..."เสียงของเลขานุการสาวส่วนตัวดังขัดจังหวะขึ้นตั้งแต่ เวลาแปดโมงเช้า ซึ่งตามปกติแล้วการรายงานตัวเวลานี้ไม่ใช่เรื่องแปลก ประหลาดอะไร ทว่าสีหน้าและท่าทางที่ดูตื่นตระหนกแกมกระอักกระอ่วนของ เธอในตอนนี้... กลับดูน่ากังวลใจอย่างถึงที่สุด"มีอะไรหรือเปล่า" เหนือฟ้าเอ่ยถาม น้ำเสียงนิ่งเรียบพลางเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารบริหาร "เอ่อ... คือว่า" หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ "ดิฉันคิดว่าคุณเหนือฟ้าควรจะต้องเห็นสิ่งนี้ด้วยตาตัวเองค่ะ"เธอยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองส่งมาให้ตรงหน้า เหนือฟ้ารับมาถือไว้ด้วยความฉงน ก่อนจะก้มลงไล่สายตามองภาพบนหน้าจอ... และนั่นทำให้ร่างทั้งร่างของเขาชะงักกึกไปในพริบตามันเป็นภาพแอบถ่ายจากงานเลี้ยงต้อนรับเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ภาพที่พนักงานคนหนึ่งในงานกดชัตเตอร์เก็บเอาไว้ ซึ่งมันจะไม่มีอะไรผิดปกติหรือน่าหนักใจเลยแม้แต่น้อย... ถ้าหากว่าในรูปภาพเหล่านั้น ตัวเขาไม่ได้กำลังยืนเบียดเสียดชิดใกล้กับ 'คลื่นสมุทร' มากจนเกินพอดี ใกล้ชิดชนิดที่ว่าต่อให้คนตาบอดมามอง ก็ดูออกว่าบรรยากาศรอบตัวมันห่างไกลจากคำว่าหุ้นส่วน ทางธุรกิจไปหลายปีแสง"รูปพวกนี้... หลุดมาจากไหน
last update최신 업데이트 : 2026-08-01
더 보기
บทที่ 8 ต้องอยู่ห้องเดียวกัน
"หมายความว่ายังไงที่บอกว่า... ไม่มีห้องว่าง?"เหนือฟ้าเอ่ยถามย้ำเสียงเข้มพยายามระงับอารมณ์ นึกว่าหูตัวเองอาจจะแว่วผิดไป ทว่าผู้จัดการฝ่ายสำรองห้องพักกลับพยักหน้ารับคำด้วยสีหน้าหนักใจและซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด"ครับคุณเหนือฟ้า... ห้องพักภายในรีสอร์ตของเราถูกจองเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์หมดเลยครับ" "แม้กระทั่งวิลล่าสำรองของฝ่ายบริหาร?" "เต็มหมดเลยครับผม"เหนือฟ้าหลับตาลงช้า ๆ พยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพราะสัปดาห์นี้เป็นช่วงสัปดาห์ทดลองเปิดตัวรีสอร์ตอย่างเป็นทางการ (Soft Opening) ทั้งคณะนักลงทุน สื่อมวลชนมวลใหญ่ อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดัง และแขกผู้ใหญ่ระดับ VIP ต่างพากันตบเท้าเข้าพักพร้อมกันจนยอดจองทะลุเกินกว่าที่ คาดการณ์เอาไว้ ซึ่งปกติมันจะไม่ใช่ปัญหาชวนปวดขมับเลย... ถ้าหากว่าเครื่องปรับอากาศในห้องพักส่วนตัวของเขา ไม่เกิดระเบิดพังเสียหายเมื่อคืนนี้ และตอนนี้ระบบช่างกำลังรื้อซ่อมแซมด่วนชนิดที่ว่าคืนนี้ หมดสิทธิ์กลับเข้าไปนอนแน่นอน"แล้วสรุปตอนนี้... มันเหลือห้องพักว่างตรงไหนในรีสอร์ตบ้าง" ผู้จัดการหนุ่มลอบกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบเสียงแผ่ว "เหลือแค่... วิลล่าโอเชียนฟรอนต์หลังใหญ่หลั
last update최신 업데이트 : 2026-08-01
더 보기
บทที่ 9 คืนพายุเข้า
เสียฟ้าร้องดังสะท้อนแว่วมาตั้งแต่ช่วงบ่ายแก่ ๆ เหนือฟ้าละสายตาจากเอกสารพลางเงยหน้ามองผ่าน กระจกใสบานใหญ่ของห้องประชุม กลุ่มเมฆหมอกสีเทาอึมครึมก้อนมหึมากำลังเคลื่อนตัวเข้า ปกคลุมฟ้าเหนือหาดอย่างรวดเร็ว กระแสลมภายนอกพัดกระโชกแรงขึ้นผิดปกติ จนเกลียวคลื่นทะเลเริ่มม้วนตัวซัดเข้าหาฝั่งรุนแรง กว่าเดิมหลายเท่าตัว"พายุฤดูร้อนครับ" คลื่นสมุทรที่ยืนกอดอกมองออกไปด้านนอกเอ่ยขึ้น น้ำเสียงแฝงความจริงจัง "คืนนี้น่าจะหนักพอสมควรเลย"เหนือฟ้าพยักหน้ารับคำอย่างเห็นด้วย ก่อนจะหันไปสั่งการผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยน้ำเสียง เฉียบขาดทันที"แจ้งทุกแผนกให้ทราบด่วน เก็บกวาดและยกเลิกกิจกรรมกลางแจ้งทั้งหมด ตรวจเช็กระบบไฟสำรองของรีสอร์ตให้พร้อม และส่งเจ้าหน้าที่แจ้งแขกทุกคนให้งดกิจกรรมทางทะเลทุกชนิดเด็ดขาด"ทุกคนรับคำสั่งอย่างรวดเร็วและแยกย้ายไปทำหน้าที่ ในสถานการณ์วิกฤตที่ฟ้าฝนไม่เป็นใจแบบนี้ เหนือฟ้ากลับกลายมาเป็นคนที่นิ่งสงบและมีสติ สมกับตำแหน่งผู้บริหารสูงสุด และสมกับเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรที่ทุกคนพร้อมจะพึ่งพาช่วงค่ำ... พายุฤดูร้อนพัดเข้าถล่มชายฝั่งตามคาด กระแสลมกรรโชกแรงจัดจนต้นมะพร้าวริมหาดเอนไล้ลู่ไปตามแรงลม หย
last update최신 업데이트 : 2026-08-01
더 보기
บทที่ 10 เหตุผลที่ไม่ยิ้ม
เหนือฟ้าลืมตาขึ้นมาพร้อมกับกลิ่นอายความหอมละมุนอ่อน ๆ ของกาแฟคั่วบดที่ลอยอบอวลไปทั่วทั้งห้อง แสงแดดอุ่นจัดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวพลิ้วไหว มรสุมพายุฤดูร้อนเมื่อคืนที่ผ่านมาหายไปอย่างไร้ร่องรอย ท้องฟ้าเบื้องนอกแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นสีฟ้าครามสดใสราวกับไม่เคยมีเรื่องราวร้ายแรงใด ๆ เกิดขึ้นมาก่อนมันช่างผิดแผกแตกต่างจากสิ่งที่คิดอยู่ในใจเวลานี้... ที่ยังคงสับสนวุ่นวาย ไม่ต่างจากมรสุมที่ผ่านมาเลยสักนิดเหนือฟ้าขยับกายลุกขึ้นนั่งเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าบนลาดไหล่บางมีผ้าห่มผืนหนาจัดแจงคลุม ให้อย่างเรียบร้อย และบนโต๊ะกระจกตัวกลางมีแก้วน้ำอุ่นตั้งวางสแตนบายเอาไว้ เคียงข้างกันนั้นมีแผ่นกระดาษโน้ตเล็ก ๆ แผ่นหนึ่งเขียนข้อความด้วยลายมือหวัดว่า"ประชุมเช้าเวลา 09.00 น. นะครับคุณประธาน อย่าลืมทานมื้อเช้าด้วยล่ะ — จากคลื่นสมุทร บริการด้วยใจ"เหนือฟ้าจ้องมองตัวอักษรบนแผ่นกระดาษนิ่งนาน ก่อนที่เรียวปากอิ่มจะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว"แหม... แอบยืนยิ้มหวานอะไรอยู่คนเดียวงั้นเหรอครับ"เสียงทุ้มต่ำอันแสนคุ้นเคยดังขัดจังหวะขึ้นมาจากทางด้านหลัง ส่งผลให้เหนือฟ้าสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ ชายหนุ่มรีบตลบพับแผ่นกระดาษโ
last update최신 업데이트 : 2026-08-01
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status