ขย่มตอคุณพ่อของเพื่อน

ข-ย่-ม-ต-อ

พ่อและลุงของเพื่อน

ผู้​เขียน ข้าวหลาม

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

ข-ย่-ม-ต-อ

พ่อและลุงของเพื่อน

ตอนค่ำของวันศุกร์

ที่บ้านสองชั้นหลังใหญ่ ตั้งอยู่ใจกลางเมืองหลวง ‘อาร์ม’ ชายหนุ่มหน้าใสวัยยี่สิบห้า ทิ้งร่างลงนอนบนเตียงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ภายหลังจากเตี่ยเรียกไปคุยธุระสำคัญ… ถึงกับทำให้นอนไม่หลับ

‘เตี่ยกับเถ้าแก่หวังคุยกันแล้ว… ว่าหลังจากรับปริญญา… แกกับอาหมวยต้องแต่งงานกันให้เรียบร้อย’

ประโยคที่ได้ยิน…

ทำให้อาร์มรู้สีกราวกับว่าโดนฟ้าผ่าทั้งที่ไม่มีเค้าลางของลุงเมฆฝน

“อะไรนะเตี่ย… ”

อาร์มมองหน้าเสี่ยหมงผู้เป็นบิดา ถามย้ำด้วยความตกใจ

“ก็อย่างที่เคยบอก… เตี่ยกับเพื่อนของเตี่ยอยากให้ครอบครัวเราเกี่ยวดองเป็นทองแผ่นเดียวกัน”

เสี่ยหมงกล่าว บอกเหตุผลเพียงสั้นๆ ที่เคยตกลงกันว่าจะให้ลูกชายและลูกสาวของทั้งสองแต่งงานกันหลังจากเรียนจบ

อันที่จริงก็อาร์มเคยรับรู้เรื่องนี้มาบ้าง แต่ก็คิดว่าเตี่ยแค่พูดเล่น ไม่คิดว่าผู้ใหญ่หัวโบราณสองคนจะจริงจังกับคำสัญญาระหว่างเพื่อนเมื่อในอดีต

กระทั่งถึงวันนี้… วันที่ตัวเองเรียนจบ คำสัญญานั้นกำลังตามมาหลอกหลอน

เรื่องที่ได้รู้… ทำให้อาร์มถึงกับนอนไม่หลับ เอาแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เตี่ยบอก

‘ไม่… ’

อาร์มส่ายหน้า พยายามข่มความรู้สึก… เพียงแค่คิดก็ขมขื่น อาร์มนึกภาพของตัวเองไม่ออก… ในวันที่จะต้องเข้าพิธีแต่งงานตามที่เตี่ยบอก

กระทั่งรุ่งขึ้นของอีกวัน…

อาร์มตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าสองสามชุดลงกระเป๋าเดินทางสีดำใบย่อม

นึกอยากจะไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง ไปให้ไกลๆ… จากเรื่องราวและผู้คนที่ทำให้ใจเป็นทุกข์ รอให้สมองปลอดโปร่งค่อยกลับมาคิดต่อ… ว่าจะทำยังไงกับเรื่องที่โดนบังคับให้แต่งงาน?

อาร์มเขียนโน้ตฝากข้อความสั้นๆ แปะไว้ที่บานประตูตู้เย็นในห้องครัว

‘ไปบ้านเพื่อนสองสามวัน… ’

อาร์มเลือกที่จะเดินทางด้วยรถไฟ ปลายทางคือจังหวัดสมุทรสงครามอันเป็นจุดหมาย เพราะว่าบ้านของ ‘เพื่อน’ สนิทที่อาร์มคิดถึงมากจนต้องมาหา… อยู่ในอำเภออัมพวา

อาร์มชอบเซอร์ไพรส์ จึงไม่ได้นัดหมายหรือบอกกล่าวล่วงหน้าว่าจะมา หารู้ไม่ว่ามันทำให้แผนการที่วางไว้ผิดไปจากเดิม

แม้ว่าจะไม่เคยมาที่นี่ แต่รถมอเตอร์ไซค์ที่จ้างมาจากท่ารถในตลาด ก็พาอาร์มมาถึงจุดหมายจนได้ ในยุคที่มีกูเกิ้ลแมพช่วยบอกทาง ทำให้การค้นหาบ้านสักหลังเป็นเรื่องง่ายๆ สำหรับทุกวันนี้

อาร์มเดินเข้ามาเกาะรั้วไม้…

เหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่ง ดูจากอายุก็น่าจะเป็นพ่อของเจมส์

‘หล่อมาก… ’

อาร์มคิด สะดุดตากับใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลา เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้ามเพราะเขาเปลือยอก ช่วงล่างสวมไว้เพียงแค่กางเกงขาก๊วยสีน้ำตาลเก่าซีด… แต่กลับน่ามองอย่างเหลือเชื่อ

ซึ่งอาจเป็นเพราะสายเหงื่ออาบพราวไปทั่วกายกำยำ แพขนสีดำแผ่กระจายทั่วอกแน่นนูนไปด้วยมัดกล้าม ขนบางส่วนเลื้อยลามจากอกลงมาถึงสะดือแน่นไปด้วยลอนกล้ามน่าไล้ลูบ เป็นภาพที่เซ็กซี่เหลือเกินในสายตาของอาร์ม