ตอนที่ 5

คาร์ลอสค่อยๆ ขยับเอว ถอนแท่งเอ็นออกมาจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋

ริตาเองก็เสียวซ่านสุดจะทน เธอไม่รอรีที่จะทำตามเขาสั่ง รีบเปลี่ยนท่าคุกเข่า แอ่นก้นอวบขาวออกมาหาลำเอ็นดุ้นโตของคาร์ลอสที่ยืนอยู่ข้างหลัง

“ว้าว… กลีบสวยมากครับที่รัก”

คาร์ลอสเอามือรูดหัวเอ็นสีม่วงคล้ำจนน้ำเงี่ยนเยิ้มออกมาอาบชุ่มส่วนปลายบากบาน กดกระแทกเข้าใส่ถ้ำสวรรค์จนน้ำหอยแตกซ่านสวนลำเนื้อออกมา

“อ๊ายยยยยย… ”

ริตาสะท้านไปทั้งร่าง…

ก้นของเธอกระดกเชิด ต้นขาสั่นเกร็งแบะลงกับโต๊ะเหมือนจะรับความยาวใหญ่ไม่ไหว แต่ก็แอ่นสะโพก โขลกรูสวนลำเอ็น ขยับสู้จนกลีบก้นชนกับกล้ามท้องของคาร์ลอส

ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

เสียงเนื้อกับเนื้อกระแทกเข้าใส่กันราวจะหลอมรวมร่าง  

“โอ้วววว… ไม่ไหวแล้วบอสขา… งือออ… ”

มือสองข้างของริตาเกาะขอบโต๊ะแน่น แอ่นก้นสู้แรงรุกของคนข้างหลัง โยกเอวซอยเข้าใส่ช่องทางน้อยๆ ของเธอไม่ยั้ง ส่งความซ่านเสียวลำเลียงเข้ามาตามลำเนื้อ เสียดครูดดูดรัดกันถึงอกถึงใจ

“อ๊ายยยยย… งือออ… ไม่ไหวแล้ว… ”

ริตาสะบัดใบหน้าทรมานสุดจะทน แรงบีบรัดของกลีบสาวที่แรงขึ้นเกือบถึงขีดสุด ส่งสัญญาณให้คาร์ลอสรู้ว่าริตากำลังจะถึงสวรรค์ในเสี้ยวอึดใจ

         “อ่า... อูย ผมไม่ไหวแล้วครับที่รัก… ”

คาร์ลอสเอามือล็อกสะโพก โขลกเอ็นเข้าใส่รูสวาทในระลอกสุดท้ายของความอึดทน ก่อนที่ริตาจะร้องครางตัวสั่น รูสวรรค์บีบรัด ทุกสรรพางค์กายร้อนผ่าว

“กรี๊ดดดดด… ”

ริตากรีดร้องถึงสวรรค์ ก้นของเธอเกร็งสะท้าน แอ่นรับท่อนเอ็นของบอสกระตุกสั่น สาดน้ำกามสีขาวราวกะทิพวยพุ่งเข้าใส่เต็มรู

“โอ้วววว… อูยยยย... ”

ริตาพริ้มตา…

รู้สึกราวกับว่าร่างของเธอถูกโยนขึ้นที่สูงแล้วตกลงมาด้วยความเร็ว พร้อมๆ กับลำเอ็นมหึมาซอยรัวส่งความเสียวกระสันแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ช่วยปลดเปลื้องความอัดอั้นทรมานที่สาดเข้าใส่กันมาพักใหญ่ๆ พากันและกันไปถึงสวรรค์ในที่สุดจนแทบลืมไปว่าที่กำลังกันอยู่นี้เป็นห้องทำงาน

ย้อนมาเมื่อสองสัปดาห์ก่อนหน้า

ภายในห้องทำงานหรูตั้งอยู่บนชั้นสูงลิบลิ่วของตึกแห่งหนึ่งในเมืองหลวง ‘ริตา’ หญิงสาววัยยี่สิบห้าปีผู้มีใบหน้าสะสวย ทรวดทรงสะดุดตา วางเอกสารที่หอบแนบอกลงบนโต๊ะทำงานด้วยความรู้สึกหนักใจอย่างบอกไม่ถูก เมื่อจู่ๆ คุณหญิงราตรีที่จ้างเธอทำงานในตำแหน่งเลขาประจำตัวมาตลอดสามปีกว่า เรียกเข้ามาคุยธุระสำคัญ

ได้ความว่าตั้งแต่สัปดาห์หน้าเป็นต้นไป ลูกชายคนเดียวของคุณหญิงที่เกิดกับสามีต่างชาติชาวสเปนจะเข้ามาบริหารงานแทน

‘คาร์ลอส’ คือชื่อของเขา

ริตาครุ่นคิดด้วยความหนักใจ…

เรื่องนี้นับเป็นความเปลี่ยนแปลงรวดเร็วครั้งมโหฬารชนิดที่ว่าตั้งตัวรับไม่ทันกันเลยทีเดียว

เรือนร่างเซ็กซี่ทรุดลงนั่งบนเก้าอี้หนังสีครีม เอนหลังพิงพนัก ทอดถอนใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

งานน่ะไม่เท่าไร…

แต่ที่หนักใจก็คือ ‘เจ้านายคนใหม่’ ที่เธอไม่เคยรู้จักนิสัยใจคอมาก่อน

การปรับตัวครั้งนี้จึงเป็นงานหนักสำหรับริตา ที่ผ่านๆ มาเธอก็เลือกที่จะทำงานกับเจ้านายที่เป็นผู้หญิงมาตลอด แต่จากนี้จะได้เจอเจ้านายผู้ชาย

แต่เอาเถอะ… บางครั้งอะไรๆ อาจจะไม่เลวร้ายอย่างที่นึกกลัวก็ได้ อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้ ริตาปลอบใจตัวเอง

มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้นที่โทรศัพท์มือถือของเธอ

ริตากดรับพร้อมกับยกขึ้นแนบหู

“ริตา… ลูกชายฉันมาถึงเมืองไทยวันนี้ตอนห้าโมงเย็น ฝากเธอดูแลความเรียบร้อยด้วยนะ… ”

คุณหญิงราตรีผู้เป็นนาย โทรมาเตือน

“ค่ะนาย… ”

ริตารับคำ คุยกันต่อมาอีกครู่สั้นๆ ก็วางหู

ในเวลาต่อมา

ราวๆ ห้าโมงเย็น ริตานั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟใกล้กับประตูผู้โดยสารขาเข้าของสนามบิน

เธอไม่เคยเห็นหน้าลูกชายคุณหญิงราตรีมาก่อน ไม่มีแม้เบอร์โทรศัพท์ของเขาที่จะติดต่อกันได้ด้วยซ้ำ

‘ขอเบอร์โทรคุณคาร์ลอสได้ไหมคะ… จะได้ไม่คลาดกันค่ะ… ’

ริตานึกย้อนไปถึงตอนที่คุยกับคุณหญิงราตรี

‘ถึงแล้วคาร์ลบอกว่าจะโทรหาเองจ้ะ… อีตานี่มันหวงเบอร์โทร… ’

คุณหญิงสั่งเอาไว้เพียงเท่านั้น… ริตาเข้าใจว่า ‘คาร์ล’ นั้นคือชื่อสั้นๆ ของ ‘คาร์ลอส’ ที่เรียกกันเฉพาะคนสนิทในครอบครัวเท่านั้น

มือเรียวที่ปลายเล็บเคลือบสีชมพูอ่อน เลื่อนดูฟีดข่าวผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะสะดุ้งเมื่อมีเสียงเรียกเข้าดังขึ้น…

“สวัสดีค่ะ… ”

เบอร์โทรที่ไม่คุ้นเคย…