LOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot )

LOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot )

last update최신 업데이트 : 2026-11-04
작가:  พริ้มพราว최근 업데이트
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
67챕터
38조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

“เราได้พี่แล้วก็ทิ้ง....คิดว่าทำแบบนั้นทุกอย่างมันจะจบลงง่ายๆหรือยังไง?” “เราเป็นเมียพี่! พี่เป็นผัวเรา! ถ้ายังไม่เข้าใจเห็นทีพี่คงต้องโชว์ให้เราเห็น!”

더 보기

1화

บทนำ: สาวในฝัน

บทนำ : สาวในฝัน

”ขอเชิญเจ้าบ่าว สวมแหวนให้เจ้าสาวครับ“ เสียงพิธีกรดังขึ้น ผมจึงค่อยๆหยิบแหวนขึ้นไปสวมให้’แคลร์‘

หญิงสาวที่เป็นรักแรกของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข และเธอก็ยิ้มให้ผมเหมือนกัน

เจ้าของใบหน้ารูปไข่ ผมสีทองสละสลวยอยู่ในชุดแต่งงาน มันทำให้เธอดูสวยกว่าผู้หญิงคนไหนๆที่ผมเคยเห็น อะแฮ่ม ก่อนอื่น....ผมต้องขอแนะนำตัวเองให้ทุกคนรู้จักก่อน ผมชื่อลูคัส ตอนนี้อายุยี่สิบสองและกำลังจะได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองแอบชอบมาตั้งแต่ตอนที่เกิดมาได้แค่ไม่กี่ขวบ

“อะแฮ่ม มึงแน่ใจนะว่าจะดูแลน้องกูได้ดี”เสียงของไอ้เคย์เดนดังขึ้น ทำให้ผมหันไปมอง

ก่อนจะเจอมันและไอ้ครูซ(ฝาแฝดของเคย์เดน) ยืนจ้องหน้าผมอยู่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พวกมันคงไม่ได้จะมาสกัดกั้นงานแต่งของผมหรอกใช่ไหม เพราะไอ้สองคนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของแคลร์ หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นพี่ชายที่เธอคลานตามออกมานั่นแหละ

“เออ กูสัญญา กูจะดูแลแคลร์ให้ดีที่สุด” ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อย่างที่คิดจริงๆ

“ได้เวลาเข้าหอแล้วจ้า” เสียงแม่ของผมดังขึ้น ก่อนที่ทุกอย่างจะมาหยุดอยู่บริเวณประตูทางเข้าห้องหอที่ถูกตระเตรียมเอาไว้อย่างสวยงาม

แต่ผมกลับมองเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ.....ไอ้ครูซกับไอ้เคย์เดน กำลังเดินมาทางนี้

“พี่ว่าไม่ต้องแต่งหรอกแคลร์“ เสียงของไอ้ครูซจอมเย็นชาเอ่ยขึ้น ก่อนที่หัวใจของผมจะหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม

”พวกมึง.....“ ผมกำลังจะอ้าปากพูดต่อ แต่ไอ้เคย์เดนกลับสวนขึ้นมาเสียก่อน

”ใช่! พี่รู้ว่ามันไม่ได้รักเราจริงๆหรอก ก่อนที่เราจะบินมาประเทศไทย มันก็แอบไปฟันสาวหลายคนอยู่นะ“ เสียงไอ้เคย์เดนพูดตามออกมา ทำให้ผมเริ่มรู้สึกกลัวว่าแคลร์จะไม่ยอมแต่งงานกับผม

”ไอ้!“

”ไปแคลร์ อย่าไปแต่งกับคนแบบมัน ถ้ามันรักเราจริงมันจะรอเราได้“ ครูซขยับแขนมาจับแคลร์ให้เดินออกไปกับมัน ซึ่งแน่นอนว่าผมไม่ยอม เอื้อมมือไปจับแขนของเธอเอาไว้อย่าวรวดเร็ว

”อย่าไปนะแคลร์! พี่ขอโทษ! พี่รักแคลร์แค่คนเดียว“

”ปล่อยมือน้องกูไอ้สัส มึงมันคนขี้โกหก!“

ติ๊ด~ ติ๊ด~ ติ๊ด~

เสียงนาฬิกาปลุกทำให้ลูคัสตื่นขึ้นมาจากฝันร้าย มือแกร่งเอื้อมไปปิดมันด้วยสีหน้าที่ยังคงงัวเงียไม่หาย ก่อนที่ใบหน้าหล่อของเขาจะค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับสมองที่ยังวนคิดถึงเรื่องราวในฝันไม่หยุด

แคลร์.....

นานมากแล้วนะ ที่เขาไม่ได้ฝันถึงเธอ เด็กผู้หญิงชาวอังกฤษที่เป็นญาติกับลูกพี่ลูกน้องของเขา เราเคยเจอกันตอนเด็กๆ และความรู้สึกไร้เดียงสาที่ลูคัสมีให้แคลร์ในตอนนั้น มันก็ไม่เคยหายไป หนำซ้ำมันยังทำให้เขาแอบเฝ้าฝันถึงเธออยู่บ่อยๆ ลูคัสได้แต่หวังว่าสักวัน.....เขาจะมีโอกาสได้เจอกับเธออีกครั้ง

คิดได้แบบนั้น ร่างสูงก็พลิกตัวไปหยิบโทรศัพท์มาไว้ในมือ ก่อนจะกดเข้าแอพสีชมพูเพื่อไปส่องเธอ อย่างเช่นทุกครั้งที่เคยทำบ่อยๆเวลาว่าง

“ไม่โพสต์อะไรเหมือนเดิมเลยแหะ” ปากหนาบ่นพึมพัมออกมา

เขาไม่เคยเห็นหญิงสาวโพสต์หรืออัพเดตอะไรในโซเชียลมิเดียเลย เช่นเดียวกันกับเขาที่สมัครโซเชียลเอาไว้ส่องเธอนานๆทีเท่านั้น

ครืด~ ครืด~

เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น ก่อนจะเห็นว่าใครเป็นคนโทรเข้ามา ทำเอาใบหน้าหล่อชะงักสายตาไปเล็กน้อย เพราะคนที่โทรเข้ามาหาเขา คือคนที่เขาเพิ่งฝันถึงมันไปหมาดๆเมื่อกี้

ไอ้เคย์เดน~

มือหนากดรับทันที อย่างไม่รอช้า

“ฮัลโหล”

( กูนึกว่ามึงจะไม่ว่างรับสายกูซะละ )

น้ำเสียงยียวนกวนประสาทอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้น

“มีอะไร”

( อะไรวะ คุยกับเพื่อนใช้เสียงเย็นชาเชียวนะ )

( ใช่ซี้ กูไม่ใช่อายตานิ มึงจะได้ทำเสียงหวานใส่ หึ )

“......” ลูคัสถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อโดนเอ่ยแซว

เขาบอกมันไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว ว่าความสัมพันธ์ของเขากับอายตามันไม่มีอะไรมากกว่านั้น ก็แค่คนที่ตกลงเป็นเพื่อนนอนกันบางครั้งบางคราว เพราะเขาไม่อยากมีความสัมพันธ์จริงจัง แต่ดูเหมือนไอ้เคย์เดนมันจะไม่เข้าใจ

เพราะมันไม่รู้....ว่าเขามีใครที่อยู่ในใจอยู่แล้ว ซึ่งคนนั้นก็คือญาติของมันเองนั่นแหละ

“มีอะไรว่ามาเลย อย่ามากวนประสาท“

( ฮ่าๆๆ เออๆ กูล้อเล่นเฉยๆ )

( อาทิตย์หน้าว่างป่าวว่ะ กูชวนพวกไอ้นาวินไปทะเล เลยโทรมาชวนมึงก่อน กูจะพาเมียไปเปิดตัวด้วย )

“เมีย?” ใบหน้าหล่อขมวดคิ้วงุนงงเป็นอย่างมาก

นั่นเป็นคำที่เขาไม่คาดคิดที่สุดว่าคนอย่างเคย์เดนที่เจ้าชู้มากที่สุดในกลุ่มจะมีเมีย....

( เออสิวะ ไม่ต้องตกใจไปไอ้น้อง เสือกำลังจะสิ้นลายแล้ว )

( แล้วตกลงนี่มึงจะไปปะ ? )

“มีใครไปบ้าง” เขาถามอย่างอยากรู้

( ก็มีกลุ่มเรา ยกเว้นไอ้ครูซ มีนาวา แล้วก็’แคลร์‘ )

“ใครนะ?” เสียงทุ้มถามกลับอย่างว่องไว

เขานึกว่าตัวเองหูฝาดไป....เมื่อกี้เคย์เดนพูดว่าเเคลร์งั้นเหรอ!? แคลร์ที่อาศัยอยู่ประเทศอังกฤษนั่นน่ะนะ? คนที่เขาเฝ้าฝันถึงมาโดยตลอด

( มึงจะตกใจทำไม จำลูกพี่ลูกน้องกูไม่ได้หรือไงแคลร์อะ แคลร์ คนสวยๆ หัวทองๆ )

ลูคัสผุดลุกขึ้นยืนจากเตียงนอนด้วยความดีใจสุดขีด! เขาเกือบจะกรีดร้องออกไปแล้ว แต่จำเป็นต้องเก็บทรง เพราะไม่อยากทำให้เคย์เดนสงสัย! ในที่สุดวันที่เขารอคอยก็มาถึง! แคลร์อยู่ที่ประเทศไทย!

”จำได้“

”ว่าแต่....ทำไมจู่ๆแคลร์ถึงมาไทยล่ะ” เขาถามอย่างสงสัย

( มาเรียนแลกเปลี่ยนไง ไอ้นี่ถามเยอะ สรุปมึงจะไปไหม ตอบมาเร็วๆเมียกูรอ! )

“อืม ไป!”

( ก็แค่นั้น )

ติ๊ด!

มือหนากดวางสายไป ก่อนจะยกมือขึ้นมาชักเข้าออกด้วยความดีใจอย่างที่สุดในชีวิต! ฝันนั่น....ต้องเป็นลางบอกเหตุแน่ๆ เขาฝันถึงเธอและหลังจากนั้นก็ได้ข่าวว่าตอนนี้แคลร์อยู่ที่ไทย!

“Shit! ขอบคุณพระเจ้า!”

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
67 챕터
บทนำ: สาวในฝัน
บทนำ : สาวในฝัน ”ขอเชิญเจ้าบ่าว สวมแหวนให้เจ้าสาวครับ“ เสียงพิธีกรดังขึ้น ผมจึงค่อยๆหยิบแหวนขึ้นไปสวมให้’แคลร์‘ หญิงสาวที่เป็นรักแรกของตัวเองด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข และเธอก็ยิ้มให้ผมเหมือนกัน เจ้าของใบหน้ารูปไข่ ผมสีทองสละสลวยอยู่ในชุดแต่งงาน มันทำให้เธอดูสวยกว่าผู้หญิงคนไหนๆที่ผมเคยเห็น อะแฮ่ม ก่อนอื่น....ผมต้องขอแนะนำตัวเองให้ทุกคนรู้จักก่อน ผมชื่อลูคัส ตอนนี้อายุยี่สิบสองและกำลังจะได้แต่งงานกับคนที่ตัวเองแอบชอบมาตั้งแต่ตอนที่เกิดมาได้แค่ไม่กี่ขวบ “อะแฮ่ม มึงแน่ใจนะว่าจะดูแลน้องกูได้ดี”เสียงของไอ้เคย์เดนดังขึ้น ทำให้ผมหันไปมอง ก่อนจะเจอมันและไอ้ครูซ(ฝาแฝดของเคย์เดน) ยืนจ้องหน้าผมอยู่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พวกมันคงไม่ได้จะมาสกัดกั้นงานแต่งของผมหรอกใช่ไหม เพราะไอ้สองคนนี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของแคลร์ หรือเรียกง่ายๆว่าเป็นพี่ชายที่เธอคลานตามออกมานั่นแหละ“เออ กูสัญญา กูจะดูแลแคลร์ให้ดีที่สุด” ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น อย่างที่คิดจริงๆ“ได้เวลาเข้าหอแล้วจ้า” เสียงแม่ของผมดังขึ้น ก่อนที่ทุกอย่างจะมาหยุดอยู่บริเวณประตูทางเข้าห้องหอที่ถูกตระเตรียมเอาไว้อย่างสวยงาม แต่ผมกล
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter01. ธุระที่ต้องจัดการ NC++
Chapter 01. ธุระที่ต้องจัดการ NC+ วันต่อมา@มหาวิทยาลัยริชบูม "เลิกเรียนแล้วมึงไปไหนต่อวะ ไปร้านไอ้นาวินกันปะ“ เสียงของธีโอดังขึ้น ทำให้ลูคัสที่กำลังพิมพ์แชทตอบในโทรศัพท์ละสายตาหันไปมอง ”วันนี้คงไม่ มีธุระต้องไปทำ“ เขาตอบแบบนั้น เพราะมีเรื่องที่ต้องไปจัดการจริงๆ ทำให้ธีโอที่อยากออกไปดื่มด่ำบรรยากาศสนุกสนานเริ่มหน้าหงิก ก่อนจะหันไปมองมอแกนที่ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันคงกำลังจะกลับไปหาซ่าร่า....แฟนสาวของมันอีกตามเคย “มองอะไร มึงก็รู้ว่าเมียกูโหด” มอแกนตอบกลับอย่างไม่ได้รู้สึกทุกข์ร้อนอะไรนัก เพราะเขารักซ่าร่ามากพอที่จะยอมเลิกเที่ยวเพื่อเธอ“โธ่ ไอ้คนกลัวเมีย!” ธีโออดไม่ได้ที่จะบ่นใส่ แต่มีหรือมอแกนจะสนใจ เขาทำเพียงหยักไหล่ตอบกลับมาเท่านั้น“หึ ไปก่อนนะเว้ย! พรุ่งนี้เจอกัน!” ลับหลังของมอแกนไปแล้ว ธีโอก็หันมามองลูคัสที่ดูเหมือนจะพิมพ์ข้อความส่งหาใครสักคน ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ทำให้ความสงสัยของเขาเริ่มทำงาน “มึงมีนัดกับใครวะไอ้คัส อย่าบอกกูนะว่ามึงก็จะหนีกูไปมีเมียอีกคน“ ธีโอเอ่ยถามอย่างจับผิด”เปล่า กูไม่ได้....“ ”ลูคัส ไปกันเถอะ^^“ ไม่ทันที่ปากหนาจะได้ตอบ เสียงของเพื่อนสาวนามว่าอายตาก็
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter02. ถึงเวลาต้องจบ
Chapter 02. ถึงเวลาต้องจบ ( NC+ เล็กน้อย )“อ๊อก~”“อ่าส์ แบบนั้นแหละ” เสียงทุ้มครางออกมาอย่างแผ่วเบา ความรู้สึกเสียวกระสันแผ่กระจายไปทั่วกายแกร่ง ส่งผลให้ตอนนี้ลูคัสตื่นตัวพร้อมเต็มที่ต่อการจัดการขั้นต่อไป “ใหญ่มาก....” พิมพ์บ่นพึมพัมออกมา สองมือจับแท่งร้อนขนาดไซซ์ห้าสิบหกที่มือของเธอแทบจะกำเอาไม่มิดเอาไว้อย่างแผ่วเบา หัวใจเต้นแรงไปกับความตื่นเต้นทุกครั้งยามที่ได้เห็นแก่นกายของเขา เพราะในชีวิตของเธอ...ไม่เคยเจอของใครที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อน และหญิงสาวก็รู้ดีว่ามันสามารถสร้างความสุขให้เธอได้มากแค่ไหน“เดี๋ยวเราจัดการต่อเอง“ มือหนาเอื้อมไปดึงร่างเล็กขึ้นมา ก่อนจะทำการลูบมือแกร่งลงไปใต้กระโปรงของเธอ เขาเกี่ยวเอาแพนตี้ตัวจิ๋วออกมา มันบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าหญิงสาวเฉอะแฉะแค่ไหน เธอคงมีอารมณ์มากแล้วสินะ”อะอื้อลูคัส เราเสียว” เสียงหวานร้องออกมา เมื่อมือหนาเลื่อนไปสัมผัสร่องสวยอย่างแผ่วเบา ลูคัสได้ยินแบบนั้นก็ไม่รอช้าที่จะส่งนิ้วเข้าไปด้านในเพื่อเปิดทางให้เธอก่อน เพราะไม่อย่างนั้นความใหญ่โตของเขาคงจะทำให้เพื่อนสาวร่วมห้องเรียนเจ็บมากแน่ๆฟึ่บๆๆๆ“อะอ๊า ลูคัส~” หลายนาทีต่อมา ปึก! ปึก! ปึก
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter03. จำมันได้ไหม
Chapter 03. จำมันได้ไหม หลายนาทีต่อมา ”เคย์เดน....ทางนี้!“ มือเล็กโบกไปมาเพื่อส่งสัญญาณให้เคย์เดนลูกพี่ลูกน้องของเธอ วันนี้เคย์เดนบอกว่าจะมารับลูกพี่ลูกน้องสาวที่ห้างสรรพสินค้า หลังจากที่ผิดนัดจากการไปรับเธอที่สนามบินในวันแรกที่แคลร์มาถึง “ไง~ ไม่ได้เจอกันนาน สวยขึ้นเป็นกองเลยนะ หึ” เคย์เดนแสยะยิ้ม กล่าวทักทายน้องสาวออกไป ก่อนจะสวมกอดร่างเล็กเบาๆ“จริงเหรอ เชื่อถูได้ไหมเนี่ย” หญิงสาวตอบกลับพร้อมทำสีหน้าสงสัย ก่อยคำพูดของเธอจะทำให้อีกฝ่ายหัวเราะลั่นออกมาในสิ่งที่ได้ยิน “ฮะฮ่าๆๆ เชื่อถือยัยบ๊อง ไม่ใช่เชื่อถู เฮ้อ....เรียนภาษาไทยได้เรื่องอะไรบ้างเนี่ย” ร่างสูงทำหน้าเหนื่อยใจก่อนที่แคลร์จะทำหน้ายู่ใส่ลูกพี่ลูกน้องของตัวเองที่กลัวแซวเธอแบบนั้น “อย่าแซวสิ แคลร์เขินนะ” หญิงสาวเอ่ยบอกก่อนจะขอให้เคย์เดนพาเธอแวะไปซื้อหนังสือที่ร้านหนังสือที่ตัวเองกำลังจะเดินผ่าน แคลร์คิดว่าคงจะดีหากเธอซื้อหนังสือภาษาไทยเพิ่มเติมเอาไว้เรียนรู้ จะได้มีคำศัพท์มากขึ้นในหัวของเธอ แต่จังหวะที่เดินเข้าไปในร้าน เคย์เดนบังเอิญไปเจอใครบางคนที่เขารู้จักเข้า ทำให้แคลร์ต้องรีบหันไปมองด้วยความสนใจ “น้ำหอม?” เจ้าของ
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter04. ทริปทะเล
Chapter 04. ทริปทะเล ตึก ตึกปึก! เสียงกระเป๋าสะพายใบใหญ่ถูกวางไปไว้บนโต๊ะ แคลร์เบี่ยงตัวนั่งลงบนเตียงนอนของตัวเอง มือเล็กจับสร้อยบนคอเอาไว้อย่างยังคงขบคิดไม่หาย ถ้าเคย์เดนไม่ใช่คนที่ให้สร้อยคอเส้นนี้กับเธอ แล้วใครกันที่เป็นคนให้ ถึงจะไม่อยากใส่ใจ แต่แคลร์ก็แอบอยากรู้ เพราะสร้อยเส้นนี้เธอรักมันมาก และคนที่มอบมันให้เธอก็ควรจะมีความหมายกับเธอมากไม่ต่างกัน “เฮ้อ I can't remember anything" ( ฉันจำอะไรไม่ได้เลย )บ่นกับตัวเองเสร็จ หญิงสาวก็ตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อจัดกระเป๋าสำหรับการไปออกทริปกับเพื่อนๆของเคย์เดน คิดถึงเรื่องนั้นแคลร์ก็มีความสุขมาก เธอชอบท่องเที่ยว โดยเฉพาะถ้าสถานที่นั้นคือทะเล หนึ่งอาทิตย์ต่อมา @บ้านพักตากอากาศริมทะเล “ว้าว~ สวยมากๆ” เสียงหวานเอ่ยออกมาทันทีที่เดินทางมาถึงบ้านพักต่างอากาศหรู ดวงตาของแคลร์วาววับเป็นประกาย จอนน้้เธอรู้สึกดีใจมากจริงๆที่ได้ย้ายมาอยู่เมืองไทย แม้บิดาจะยังไม่อนุมัติให้มาอยู่ถาวรจริงๆก็เถอะ “กรี๊ด~ สวยมากเลยอ่า” “แคลร์อย่ามัวแต่ยืนอึ้งสิ! เราขึ้นไปเลือกห้องกันก่อนดีกว่า ก่อนที่คนอื่นจะมาถึง!” จู่ๆเสียงร้องกรี๊ดของนาวาก็ดังขึ้น นาวิน นาวาและแ
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter05. รอยยิ้มที่อบอุ่น
Chapter 05. รอยยิ้มอบอุ่น “เชี้ย ทำไมพวกมึงดูไม่ตื่นเต้นกันเลยวะ?” ธีโอถามออกมาอย่างสงสัย เพราะเพื่อนของพวกเขาไม่มีใครตื่นเต้นกับแฟนสาวของเคย์เดนเลยสักคน “ทำไมต้องตื่นเต้น กูรู้อยู่แล้ว” นาวินตอบกลับมาพร้อมกับหัวเราะให้กับความบ้าบอของธีโอ เขารู้อยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ตอนแรกๆที่เคย์เดนตามจีบยู่ยี่เลย “เออ ก็มึงเรียนห้องเดียวกันกับมันนี่หว่า แถมน้องคนนั้นก็เป็นเพื่อนน้องมึงอีก แล้วมึงละไอ้เหี้ยแกน ทำไมมึงดูไม่ตกใจเลยว่ะ” ธีโอไม่รอที่จะหันไปถามมอแกนที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่อย่างสบายใจ “คือ….จะบอกยังไงดี กูไม่ได้ขี้เสือกเหมือนมึงไง” มอแกนหันมาทำหน้ากวนๆใส่ธีโอ ได้ยินแบบนั้นคนช่างรู้ก็ยิ่งรู้สึกโมโหที่โดนหลอกด่า แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เขาเชื่อว่าต้องมีสักคนที่สงสัยเหมือนเขา “ไอ้เวร!!” “แล้วมึงล่ะไอ้คอป มึงรู้ไหมว่าไอ้เคย์คบกับเพื่อนนาวา” ธีโอหันไปเท้าแขนถามเจ้าของบ้านพักตากอากาศที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาใหม่ “……” เจคอปได้ยินแบบนั้นก็นิ่งไป อย่างไม่รู้ว่าจะตอบยังไง เขารู้เพราะนาวา แต่ถึงแบบนั้น สายตาสงสัยที่นาวินมองเขาอยู่ มันทำให้เขาไม่กล้าที่จะพูดออกไป เพราะนาวินยังไม่รู้ที่เขามีความสัมพันธ์ลึกซึ
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter06. รู้สึกประหม่า
Chapter 06. รู้สึกประหม่า หลายนาทีต่อมา @บริเวณชายหาด ”เหอะ ไอ้พวกมีแฟนเอ้ย เห็นแล้วหมั่นไว้ว่ะ“ เสียงของธีโอที่ดังขึ้นมาทำให้ลูคัสหันไปมอง พวกเขามองเห็นเหล่าเพื่อนๆกำลังพากันไปยืนดูแฟนสาวที่กำลังโพสต์รูปถ่ายบิกินี่กันอยู่อย่างมีความสุข แม้น้ำเสียงของธีโอที่ดังขึ้นมาแซะเคย์เดน มอแกนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ตาม แต่สายตาของลูคัสกลับกำลังมองไปอีกฝั่ง แคลร์....เขาเห็นซ่าร่ากำลังถ่ายรูปให้เธอเล็กน้อย ก่อนที่มอแกนจะเดินเข้าไป แคลร์จึงสลับมาถ่ายรูปคู่ให้สองคนนั้น ก่อนที่หญิงสาวจะเลือกเดินออกไปไกลยังชายหาดข้างๆ เพราะอยากปล่อยให้ซาร่ากับมอแกนยืนสวีทกันสองคน โดยไม่มีตัวเองเป็นก้างขวางคอ “อ้าว เฮ้ย ไอ้คัส มึงจะไปไหนวะ” เสียงของธีโอดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าลูคัสกำลังจะก้าวไปข้างหน้า “เดินเล่น” ปากหนาตอบกลับสั้นๆ เขาไม่ได้หันไปมองหน้าธีโอด้วยซ้ำ แววตามัวแต่จับจ้องไปยังร่างเล็กที่เริ่มเดินออกไปไกลเรื่อยๆ“อะไรของมึงวะ เออ! กูไปหาไอ้วินก็ได้!“ เมื่อเห็นว่าตอนนี้ไม่มีใครสนใจมาที่ตัวเอง ธีโอจึงตัดสินใจเดินกลับเข้าไปในบ้านพักตากอากาศที่มีนาวินกำลังนั่งทำงานอยู่ในนั้น อีกด้าน “สะสวยจัง” ปากเล็ก
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter07. สายตามันหลอกกันไม่ได้
Chapter 07. สายตามันหลอกกันไม่ได้ “สร้อยคอเรา สวยดีนะ ซื้อมาจากไหนเหรอ“ ลูคัสไม่รู้เลย ว่าทำไมปากเขาถึงเอ่ยถามแบบนั้นออกไป อาจเพราะลึกๆเขาอยากรู้ว่าแคลร์นั้นจะยังสามารถจำอะไรเกี่ยวกับเขาได้อยู่หรือเปล่า เพราะดูจากสายตาที่เธอมองเขามาในตอนนี้ ลูคัสก็พอจะเข้าใจได้ว่าเธอคงจำเขาไม่ได้.....คนโดนถาม ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปอีกครั้ง ดวงตากลมโตเหลือบไปมองสร้อยคอที่ตัวเองสวมใส่อยู่เล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปลูบมันเบาๆ แวบแรกแคลร์แอบคิดว่าอาจจะเป็นลูคัสก็ได้ที่เป็นคนมอบสร้อยนี้ให้กับเธอ แต่พอได้ยินเขาถามมาแบบนั้น หญิงสาวจึงมั่นใจว่าไม่ใช่เขา“ไม่ได้ซื้อค่ะ มีคนให้มา“ หญิงสาวตอบเสียงเบา ลูคัสได้ยินแบบนั้นก็เริ่มมีหวัง หรือความจริงแล้วเธออาจจะจำเขาได้? แต่ทำไม“แต่แคลร์จำไม่ได้ว่าใครเป็นคนให้มาค่ะ ตอนนั้นมันนานมากๆ” เธอพูดต่อ ทำให้ลูคัสเข้าใจแจ่มแจ้งทุกอย่างแคลร์จำเรื่องในตอนเด็กไม่ได้เลยสินะ”แต่พี่.....“”ไอ้คัส!“ ”อยู่นี่นี่เอง ปล่อยให้กูเดินตามหาตั้งนาน มึงมาทำอะไรอยู่ตรงนี้วะ“”อะอ้าว น้องแคลร์“ “ขอโทษทีครับ พอดีเมื่อกี้พี่มองไม่เห็น”ธีโอที่พอเห็นว่าลูคัสไม่ได้อยู่คนเดียวก็รีบกล่าวขอโทษ ห
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter08. รอเวลานี้มานาน
Chapter 08. รอเวลานี้มานานแล้ว เสียงแคลร์พูดกับครอบครัวเป็นภาษาอังกฤษ "แด๊ด~ คิดถึงสิคะ“ เสียงหวานลอยไปตามลม ทำให้ลูคัสที่เดินตามหลังมาหยุดชะงักเล็กน้อย หลังจากได้ยินว่าเธอกำลังพูดกับใครอยู่ แคลร์กำลังโทรศัพท์คุยกับพ่อของเธอสินะ ได้ยินเช่นนั้น ร่างสูงจึงตัดสินใจยืนรออยู่ข้างหลังอย่างเงียบๆ “ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ แคลร์ดูแลตัวเองดีมากๆ”“พี่เคย์เดนกับพี่ครูซก็ช่วยกันดูแลแคลร์ค่ะ“ ”ตอนนี้แคลร์มาเที่ยวทะเลกับเพื่อนๆของพี่เคย์เดนค่ะแม่ แต่ห้ามบอกแด๊ดนะคะ“”แคลร์ไม่อยากให้แด๊ดเป็นห่วงมากเกินไป“ ร่างสูงยืนรออยู่หลายนาที กว่าหญิงสาวจะคุยกับครอบครัวเสร็จ เขาไม่ได้มีเจตนาจะยืนแอบฟัง แต่ด้วยความที่เป็นห่วงเธอถึงได้ตามมาเฝ้าแบบนี้ บริเวณนี้มันทั้งมืด ทั้งดูอันตราย จะให้เขาสบายใจได้ยังไง ไม่กี่นาทีหลังจากนั้น หญิงสาวก็วางสาย ในขณะที่เธอกำลังเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าอยู่นั้น ลูคัสก็ไม่รอช้าที่จะตัดสินใจเดินเข้าไปหาเธอใกล้ๆ“มายืนทำอะไรตรงนี้คนเดียว” “อ๊ะ....พี่ลูคัส?” แคลร์ตกใจ หันมามองตามเสียง เมื่อเห็นว่าเป็นใคร เธอจึงผ่อนอาการหัวใจสั่นไหวลงไป “ขอโทษนะ พี่ทำให้ตกใจเหรอ” “เอ่อ นะนิดหน่อยค่ะ แ
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
Chapter09. เทคแคร์
Chapter09. เทคแคร์ “ไปสิ....เดือนหน้าพี่ก็จะบินฝึกงานที่นั่นแล้ว ถ้าเราอยากไป บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ” ลูคัสคลี่ยิ้มตอบกลับ ทำเอาหญิงสาวตาโตมากขึ้นกว่าเดิม เธอเพิ่งนึกได้ว่าลูคัสเป็นลูกชายของเจ้าของเกาะอันดารา อามาร์ตินของเคย์เดน มือเล็กเอื้อมมาปิดปากเอาไว้เบาๆด้วยความตกใจ ถ้าลูคัสไปฝึกงานที่นั่น งั้นก็แปลว่าเธอเองก็มีโอกาสได้ไปฝึกงานที่นั่นเหมือนกันน่ะสิ “จะจริงเหรอ....พี่จะไปฝึกงานที่นั่น“ ”โอ้มากก้อด แคลร์อยากไปบ้างจัง“ ”ถ้าปีหน้าแคลร์ต้องการไป ต้องทำยังไงบ้างคะ“ ใบหน้าหล่ออมยิ้มอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นว่าทุกอย่างมันดูจะเข้าแผนของเขาไปเสียหมด แคลร์ดูชอบเกาะอันดารามากจนเขาแปลกใจ แต่นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เพราะเขาจะได้มีเรื่องบังหน้าเอาไว้พูดคุยกับเธอ”ได้สิ ถ้าเราอยากไป เดี๋ยวพี่ช่วย“ ทั้งสองตัดสินใจไปหาที่นั่งคุยกันอยู่พักใหญ่ แคลร์เอ่ยถามหลายอย่างกับลูคัส โดยเฉพาะเรื่องเรียน การฝึกงาน ตั้งแต่มาถึงเมืองไทย ลูคัสถือเป็นคนแรกที่แคลร์ยอมคุยด้วยเยอะขนาดนี้ ครูซกับเคย์เดนตัดไปได้เลย สองคนนั้นมัวแต่สนใจแฟน ไม่มีใครหันมาสนใจเธอหรอก อีกไม่กี่สัปดาห์มหาลัยก็จะเปิดเรียนแล้ว สำหรับแคลร์.
last update최신 업데이트 : 2026-11-04
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status