เล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)

เล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)

last updateLast Updated : 2026-11-10
By:  MOONY MAYUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
6Chapters
15views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จากน้องที่พี่ไม่รัก จับพลัดจับผลู ... กลายมาเป็นเด็กเลี้ยงให้พี่คลั่งรัก !

View More

Chapter 1

เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 1 เจ้ากรรมนายเวรที่ชื่อ หัสดิน

"And don't think we're playing favorites," Mom said, in the patient, reasonable voice she saved for me. "You lived out in the country for all those years. The Sterlings are so far above us. It wouldn't suit you."

Then she registered what I'd just said.

Her eyes widened.

"Wait. You agreed to marry him?"

I nodded obediently.

Dad looked just as stunned.

"You're not going to fight Ava for the Sterling engagement?"

I answered like the sensible daughter they'd always wanted.

"No. I'm the older sister and she's the younger one. I shouldn't have been fighting her for anything in the first place."

The two of them let out a long breath.

They'd clearly braced for me to tear the house down the way I always had.

Ever since I'd been found and brought home, we'd fought constantly. Little arguments every few days, screaming matches every week, and every one of them was me measuring myself against Ava.

If my allowance wasn't enough, I fought about it.

If my room was bad, I fought about it.

If there was nothing I liked on the dinner table, I fought about that too.

Mom and Dad told me to be the bigger person, over and over, until they finally just sighed and said I thought too highly of myself.

What nobody let themselves remember was that Ava's allowance was five thousand dollars a month.

Mine was fifty.

Ava had the master suite with the best light in the house. I had the empty housekeeper's room on the first floor.

The table was buried in seafood every night because Ava loved it, and I have a severe seafood allergy.

Every fight, every scene, all I'd ever wanted was for them to be a little fair. I'd never once wanted to take something of Ava's.

But now I'd changed my mind.

The floating comments called me the villain. They said I grabbed at everything.

Fine. This time I'd grab something worth having, and let them all watch.

The comments were still scrolling like mad.

[She said yes! The villain actually said yes! Has she lost it? She's coming for our hero now?]

[It's fine, it's fine. He doesn't love her. She'll marry him and rot in that house alone. The second he finds out the truth he'll drop her.]

[Everybody watch. The hero's about to walk in, and he'll know right away that our girl is the one he's meant to have.]

I followed the comments' cue and looked toward the door.

Sure enough, the butler was showing a young man in.

His shirt had been washed so many times it had gone white. The cuffs were frayed. His trousers ran a little short, showing his ankles.

But his face was almost unfair.

Deep-set features, a high brow, a back held perfectly straight. There was a quiet, well-bred elegance in him that the clothes couldn't explain.

"Mr. and Mrs. Lancaster. My name's Luke Hayes. I'm Sophie's boyfriend."

The comments boiled over.

[Oh my God, he's gorgeous! He and our girl were made for each other!]

[This is killing me. His real name is Sebastian Sterling. He only changed it to hide who he is. Don't actually believe he's a scholarship kid!]

[Tell him! Tell him you're the one he was talking to, not Sophie!]

However frantic they got, Ava couldn't see a word of it.

Mom moved Ava behind her and pointed at me, a little nervous now.

"Luke, right? Sophie's over there."

When Luke turned to look at me, the comments started wailing.

[It's over. He recognized the face from the photos. He has no idea the girl he was talking to is standing right here!]

[Have faith in him. He's brilliant, he'll figure it out. Our girl is so good, he'll see the villain isn't the one he loves!]

[Right. He's not shallow enough to fall for a face. He only loves our girl.]

But I was looking at the red creeping up Luke's ears, and I raised an eyebrow.

The comments were doing an extraordinary amount of wishful thinking.

Because from where I stood, this so-called hero looked a great deal like a man who was in love with my face.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
6 Chapters
เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 1 เจ้ากรรมนายเวรที่ชื่อ หัสดิน
เสียงตั้งปลุกจากสมาร์ตโฟนที่ดังก้องแหวกความเงียบของเช้ามืด ทำให้สองร่างที่นอนสนิทแนบชิดต่างขยับตัว ร่างบางของคนตัวเล็กกว่ายื่นมือเรียวไขว่คว้าไปยังโต๊ะข้างเตียงตามความเคยชิน ทว่าก็ยังไม่เจอต้นตอของเสียงน่าหนวกหูนั่น การเคลื่อนไหวนั้นทำให้อีกร่างที่มีความหนากว่าซึ่งนอนขนาบหลังแนบชิดอยู่พลันขยับตามไปด้วย คิ้วเข้มขมวดมุ่น รำคาญเสียงนั้น แต่ยังไม่ปล่อยคนในอ้อมกอดให้เป็นอิสระ ธารธาราขยับตัวยุกยิกเพื่อให้หลุดจากอ้อมแขนหนาแน่นแสนอึดอัด “คุณดินปล่อยก่อน เช้านี้หนูมีเรียน”“ก็ไปสิ” เสียงอู้อี้ตอบ“คุณไม่ปล่อย จะให้หนูไปยังไง”“ไปเรียนนะ ไม่ใช่ไปอ่อยผู้ชาย” ชายหนุ่มไม่วายประชด ยอมคลายแรงกอดจนร่างบางหลุดเป็นอิสระ ธารธารามองค้อนคนตัวสูงที่พลิกตัวลงนอนคว่ำโชว์แผ่นหลังกว้างแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อที่มีร่องรอยขีดข่วนจากเล็บของเธอ จากนั้นก็กวาดสายตามองหาต้นตอของเสียงปลุก นึกได้ว่าเมื่อคืนคนบนเตียงแย่งมันไปจากมือเธอ และขว้างส่ง ๆ ไปที่ไหนสักแห่งในพื้นที่คอนโดเล็ก ๆ แห่งนี้ สาเหตุมาจากชายหนุ่มไม่พอใจที่เห็นเพื่อนผู้ชายมาส่งเธอที่คอนโดหญิงสาวลงจากเตียงอย่างทุลักทุเลเพราะตัวเปลือยเปล่า แต่เมื่อเห็นว่าคนบนเต
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 2 สนใจมาเป็นเด็กฉันไหม ?
นึกย้อนเรื่องราวนับจากวันที่เธอพลาดท่าเสียทีให้เขา ชายหนุ่มก็เข้ามาบงการชีวิตของเธอ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นเกลียดขี้หน้าเธอยังกับอะไร แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าเธอไปอ่อย ทั้งที่ตัวเองเป็นคนปลุกปล้ำเธอก่อน เหตุมาจากคืนวันงานเลี้ยงของไร่ภูวนา ฤทธิ์ของเหล้าต้มที่คนงานในไร่คะยั้นคะยอให้ทั้งนายใหญ่และนายน้อยดื่มเพื่อร่วมสนุกสังสรรค์ไปด้วยกันอย่างเป็นกันเอง แต่ก็ทำให้คนคอแข็งอย่างหัสดินเมาพับได้ชายหนุ่มหลับกลางวง ส่วนภูริชยังพอมีสติเดินกลับเข้าบ้านใหญ่ได้ เพราะชายหนุ่มดื่มไม่มาก แต่คนที่ไม่ประมาณตนเช่นหัสดินกลับหมดสภาพ ไม่ใช่แค่หัสดิน แต่ทุกคนที่ร่วมวงเมากันไปคนละทิศละทาง ส่วนเธอน้องสาวแสนดีที่พี่ไม่รัก เลยต้องกึ่งลากกึ่งถูร่างหนาหนักของหัสดินไปส่งที่บ้านพักของเขาเมื่อสมาชิกในวงเหล้าค่อย ๆ หายไปทีละคนสองคนในตอนที่เธอปลุกเขานั้น ชายหนุ่มพอมีสติ สามารถพยุงตัวเองได้โดยมีเธอคอยประคองแบบทุลักทุเล นั่นเพราะขนาดร่างกายที่แตกต่างกัน หัสดินสูงใหญ่ ทว่าคนประคองกลับตัวเล็กบอบบาง ระหว่างนั้นปลายจมูกโด่งก็วนเวียนอยู่บนศีรษะเธอ“หอมจัง นุ่มด้วย”“คุณดิน ตั้งใจเดินดี ๆ อีกนิดจะถึงแล้ว” ทั้งที่อยากจะเบี่ยงหน้าหนีป
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 3 ไม่จ่ายก็ไม่ต้องเอา
เส้นทางคดเคี้ยวระหว่างทางไปไร่ภูวนา ไม่เป็นปัญหาสำหรับหัสดิน นอกจากไม่มีปัญหาแล้ว ระหว่างขับรถกลับไร่ เขายังสามารถทำอย่างอื่นได้อีกด้วย ทว่าสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังทำอยู่กลับเป็นปัญหาของธารธารา เมื่อมือแข็งแรงข้างซ้ายละข้างจากพวงมาลัยรถมาเลื้อยลูบอยู่บนต้นขาอ่อนของเธอที่นั่งโดยสารอยู่ด้านข้างพอธารธาราปัดออกจากต้นขา มันก็ย้ายขึ้นมาตรงอกอวบภายใต้เสื้อนักศึกษาที่คนจับรู้ดีกว่ามันกลมกลึงงดงามแค่ไหนหลังจากจบคลาส ธารธาราโทรหาชายหนุ่มตามคำสั่งเขา รอไม่นานรถ SUV คันใหญ่ก็เข้ามาจอดรับเธอ แต่วันนี้ไม่ได้ตรงกลับคอนโดเหมือนทุกวัน“ย่าให้รับเธอกลับไร่ด้วย” เขาบอกทันทีที่เธอขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อยเมื่อวันก่อนเธอคุยโทรศัพท์กับคุณย่า เขาคงได้ยินเธอบอกคนเป็นย่าว่าจะกลับไปที่ไร่ช่วงวันหยุดยาวที่มีถึงห้าวันปกติแล้วหากธารธาราจะกลับไร่ คุณย่าจะส่งลุงมิ่งสามีป้าน้อมคนสนิทของคุณย่าให้มารับ แต่ครั้งนี้คุณย่ากลับให้เธอกลับพร้อมหัสดิน“คุณดิน ขับรถอยู่นะคะ” ธารธาราเตือนเสียงสั่นหวิวเมื่อมือหนายังคงบีบเคล้นหน้าอกอวบใหญ่ของเธอ“จะให้จอดก่อนไหม?” หัสดินละสายตาจากถนนมาถาม สายตาเปิดเปลือยความปรารถนา จนธารธาราพลอยหน้
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 4 พิรุธ
กว่าหัสดินจะพารถมาจอดหน้าเรือนใหญ่ ก็เกือบห้าทุ่ม ไฟในบ้านมีเพียงแสงสลัวที่เปิดไว้ไม่กี่ดวง คุณย่าเพ็ญแขคงเข้านอนแล้ว หญิงสาวรีบลงจากรถ ไม่มองหน้าคนขับที่สูบเรี่ยวแรงจนเธอขาอ่อน แม้จะโล่งใจที่ไม่เจอใคร แต่มันก็ยังน่าสงสัยหากคุณย่าถามในตอนเช้า หญิงสาวจึงสั่งทิ้งท้าย“ถ้าคุณย่าถามว่าออกจากคอนโดหนูกี่โมง เราต้องตอบตรงกันนะคะ จากที่นั่นมาก็เกือบสองชั่วโมง หนูจะบอกคุณย่าว่าออกมาประมาณสามทุ่มนะคะ”“อืม ไปเถอะ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก เรื่องโกหกฉันถนัด”“ค่ะ”“อ้อ คืนนี้ฉันไม่ไปหานะ ยกไปคืนพรุ่งนี้เลยแล้วกัน”“ถึงมาก็ไม่ให้ทำแล้ว”“ปกติคืนละสามสี่รอบ กลัวเธอหิวโหย”“คนบ้า หนูไม่ได้หื่นอย่างคุณ ไม่อยากเถียงแล้ว ไปละนะ” ธารธาราเปิดประตูรถก้าวลงพร้อมกระเป๋าสัมภาระ แค่เท้าสัมผัสพื้นก็เหมือนจะทรุดลงไปกองกับเพื่อน เธอหมดเรี่ยวแรงเพราะคนบ้าบนรถนั่นหญิงสาวแข็งใจเดินเข้าบ้านด้วยความเงียบเชียบ เพราะกลัวว่าคุณย่าหรือคนอื่นจะมาเห็น หารู้ไม่ว่ามีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองตั้งแต่ที่รถแล่นเข้ามาจอดหน้าเรือนใหญ่ ร่างสูงใหญ่ของเจ้าของดวงตาที่จับจ้องจากมุมหนึ่งถอยออกจากจุดที่ยืนอยู่ เมื่อรถของหัสดินแล่นออกไปยังบ้านพักส่ว
last updateLast Updated : 2026-11-08
Read more
เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 5 ขออีกรอบ
“อย่าร้องดัง” เสียงห้าวกระซิบพร่าข้างหูบอบบาง ธารธารากัดเม้มริมฝีปากจนเจ็บไปหมด เพื่อไม่ให้เสียงตนเล็ดลอดออกมาตามคำสั่งของคนที่ขยับโยกอยู่เหนือร่างบาง คนบ้านี่ แอบเข้ามาหาเธออย่างที่บอก โดยไม่เกรงว่าใครจะมาเห็น หลังจากที่หายไปทั้งวัน หัสดินก็เข้ามาหาเธอที่ห้องนอนตามที่บอกไว้จริง ๆชายหนุ่มไม่ได้ปีนหน้าต่าง หรือเข้าผิดวิธีอย่างที่เธอจินตนาการ แต่เล่นเดินโต้ง ๆ เข้ามาในเรือนใหญ่ของคุณย่า เขาแค่โทรมาบอกเธอว่าอย่าล็อกประตู ไม่นานร่างสูงก็เข้ามาในห้องและจัดการเธอโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงทั้งหัสดินและภูริศมีบ้านพักส่วนตัวแยกกันอยู่คนละใหญ่ โดยมีเรือนหลังใหญ่ของคุณย่าเป็นบ้านหลัก มีเธอกับย่าพักอยู่ที่เรือนนี้เพียงสองคนเท่านั้น โดยมีป้าน้อมแม่บ้านและคนสนิทของคุณย่าแวะเวียนมาทำงานบ้าน ทำกับข้าว และอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าในช่วงกลางวัน ส่วนกลางคืนจะกลับบ้านพักที่เรือนคนงานในไร่ซึ่งแยกออกไปอีกด้านหัสดินและภูริชจะเข้ามาทานอาหารเช้าและเย็นกับคุณย่า แต่หากทั้งคู่มีงานก็จะไม่เข้ามา ภูริศเป็นคนที่มากินข้าวกับย่าเป็นประจำ ส่วนหัสดินนั้นไม่เคยตื่นทันอาหารเช้า กลางวันไปกินโรงอาหารที่ไร่ ส่วนมื้อเย็นส่วนมากหายเข
last updateLast Updated : 2026-11-09
Read more
เล่ห์หัสดิน ตอนที่ 6 ค่าความเสี่ยง สามแสน
"นี่ เธอน่ะ มาหาฉันหน่อย” ขณะที่ธารธารากำลังกลืนไม่ได้คายไม่ออกกับหัวหน้าคนงานอยู่นั้น เสียงห้วนคุ้นหูก็ลอยมา โดยมีร่างหนาตีหน้ายักษ์ยืนพิงมอเตอร์ไซค์จ้องเขม็งมาที่เธอและอาคมชาญ“สวัสดีครับคุณดิน มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ” หัวหน้าคนงานรีบไปรับหน้านายน้อยของไร่ ขณะที่ธารธารายังเก็บผลส้มอย่างไม่สนใจคำสั่งก่อนหน้านั้น แต่คนหน้ายักษ์ยังเล็งมาที่เธอ“ไม่มีกับอาชาญ แต่มีกับยัยนั่น”“หนูธารน่ะเหรอครับ”“ครับ ยัยหนูธารของอาชาญนั่นเหรอ เธอตามฉันมานี่” ประโยคแรกตอบหัวหน้าคนงาน ประโยคต่อมาคือคำสั่งบังคับเธอ“คุณดินอยากให้ทำอะไร ใช้ผมทำแทนได้นะครับ คุณหนูธารคงทำงานหนักไม่ไหวหรอกครับ”“งานเบา ๆ ครับ ไม่หนัก รับรองว่าคุณหนูธารทำได้สบายมาก เร็วสิเธอ ตามฉันมาขึ้นรถเร็ว ๆ”“แต่หนูยังเก็บส้มไม่เสร็จเลยนะคะ”“ไม่ต้องเก็บแล้ว อย่าให้ต้องพูดซ้ำอีก ฉันไม่มีเวลามากขนาดนั้น” หัสดินสั่งทิ้งท้าย ร่างสูงขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์สตาร์ทเครื่องรอ ดวงตาดุมองมาอย่างรอคอย จนธารธาราต้องทิ้งกรรไกรตัดกิ่งในมือ“เดี๋ยวธารไปทำงานให้คุณดินก่อนนะคะ เสร็จแล้วจะรีบกลับมาเก็บส้มต่อ ถ้าพี่ภูถามหา อาชาญอย่าฟ้องว่าธารอู้งานนะคะ”
last updateLast Updated : 2026-11-10
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status