Share

บทที่ 58 17 days left

last update Tanggal publikasi: 2026-10-14 23:48:34

เช้าวันนี้เซี่ยอวี่ถิงตื่นขึ้นมาจัดการแกะผ้าพันแผลออก แผลไม่อักเสบพวกรอยขีดข่วนเล็ก ๆ ก็เริ่มแห้ง เ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 66 อยู่กับฉันเธออ่อนแอได้

    “ฉันอิ่มแล้ว คุณทานของคุณเถอะ” เซี่ยอวี่ถิงกินข้าวต้มได้ครึ่งถ้วย ก็ต้องออกปากให้พอ เพราะคนป้อนช่างใจร้อนอยากให้เธอกินเร็วๆ เหลือเกิน ป้อนเข้าปากคำต่อคำไม่มีโอกาสได้เคี้ยวให้ละเอียดซ่งจื่อเซวียนมองข้าวต้มในถ้วยที่พร่องลงไปแค่ครึ่งเดียว สีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจ เซี่ยอวี่ถิงรีบดันถ้วยข้าวต้มออก แล้วลากจานข้าวของเขามาแทนที่“จุ้นจ้าน” ซ่งจื่อเซวียนบ่นอุบ “ถ้ายังไงฉันขอตัวก่อน” เซี่ยอวี่ถิงชิงลุกขึ้น ซ่งจื่อเซวียนเข้ามาอุ้มเธอขึ้น “คุณ!” เซี่ยอวี่ถิงอุทาน “ฉันเดินเองได้ ปล่อยฉันลงเถอะ” เซี่ยอวี่ถิงเห็นสายตาของทุกคนที่มองมาแล้วรู้สึกกระดากอาย ร่างสูงโปร่งไม่ตอบรับมีแต่สายตาดุส่งมาตำหนิเธอเท่านั้น ไม่กี่นาทีต่อมาร่างสูงโปร่งก็วางเธอลงที่เตียงในห้องของเธอเซี่ยอวี่ถิงถอยตัวมือกำผ้าปูที่นอนไว้แน่น จ้องมองร่างสูงโปร่งที่ยังคงยืนจ้องเธอนิ่งไม่มีทีท่าจะออกจากห้องง่าย ๆ“คุณไม่หิวเหรอ” เซี่ยอวี่ถิงหาเรื่องออกปากให้เขาออกจากห้อง ซ่งจื่อเซวียนจ้องหน้าเธอเหมือนคิดบางอย่างในใจ“ไม่เสียใจหรือไง” ร่างสูงโปร่งถามเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แววตาสงสัยที่ซ่อนเร้นความเป็นห่วงไว้ภายใน“เธอชอบทำเหมือนเก่ง

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 65 แรงหึง

    เซี่ยอวี่ถิงเห็นเลือดที่ไหลท่วมแขนซ้ายของเสิ่นสืออัน กลิ่นคาวเลือดทำเธออยากจะอาเจียน แต่เมื่อมองซ่งจื่อเซวียนเขาไม่มีทีท่าจะให้อภัยคนพวกนี้เลย เธอปล่อยมือจากแขนแกร่งและวิ่งเข้าไปเตะปืนที่พื้นออกไปก่อนเสิ่นสืออันจะหยิบมัน ในใจเซี่ยอวี่ถิงยอมรับว่าเสียใจและโกรธแค้นเสิ่นซวนเหอ แต่หากเธอปล่อยไปแบบนี้คงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต“ฉันว่าเท่านี้ก็สมควรแล้ว ซ่งจื่อเซวียนเรากลับกันเถอะ”ซ่งจื่อเซวียนเลิกคิ้วอย่างสงสัย นี่เธอกล้าเรียกชื่อเขาขึ้นมาในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้เนี่ยนะ จางฮุ่ยหมิงและจินเฉินมองหน้ากันเหมือนกำลังถามอีกฝ่ายว่าหูฝาดไปหรือเปล่าที่ได้ยินเซี่ยอวี่ถิงเรียกชื่อเจ้านายของพวกเขาตรง ๆ“เธอว่าอะไรนะ”“ฉันบอกว่าพอแล้ว ซ่ง…คุณชายซ่งเรากลับกันเถอะ”เซี่ยอวี่ถิงร้อนใจอยากช่วยคนจนไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่าเธอหลุดปากเรียกชื่อเขาตรง ๆ เมื่อโดนเขาทวนถามเธอก็รีบกลับคำทันทีซ่งจื่อเซวียนยักไหล่ไม่สบอารมณ์ เขาเดินล้วงกระเป๋าออกมาตรงหน้าเสิ่นสืออัน“รู้ใช่ไหมว่าแกควรจัดการยังไง”“ครับ ผมจะส่งเธอไปต่างประเทศไม่ให้เธอกลับมายุ่งกับคุณผู้หญิงอีก”เซี่ยอวี่ถิงอยากจะแก้ต่างความเข้าใจผิดนี้แต่ก็ไม่มีจ

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 64 บทลงโทษ

    “ฉันให้เธอตบสี่ครั้งถือว่าชดเชย สี่ปีที่เธอต้องทนแสดงละครเป็นเพื่อนแสนดีทั้งที่เธอรังเกียจฉันมากขนาดนั้น”เซี่ยอวี่ถิงสะบัดมือของเสิ่นซวนเหอออกเพียะ!เสิ่นซวนเหอล้มลงไปกองกับพื้นก่อนจะทันได้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง“ตบนี้สำหรับทั้งสี่ปีที่เธอหลอกลวงความเชื่อใจของฉัน”เหล่าผู้ชายในห้องต่างกลืนน้ำลายกับฝ่ามือที่รุนแรงของเซี่ยอวี่ถิง มีเพียงซ่งจื่อเซวียน เขายิ้มมุมปากแววตาเป็นประกายของนักล่าที่กำลังสนุกเมื่อเห็นด้านนี้ของเธอ“แก” เสิ่นซวนเหอกุมแก้มความเจ็บปวดทำให้ใบหน้านั้นเหยเก มุมปากมีเลือดไหลเซี่ยอวี่ถิงเข้าไปกระชากตัวเสิ่นซวนเหอขึ้นมาแล้วตบซ้ำเป็นครั้งที่สองเพียะ! เสียงฝ่ามือกระทบแก้มดังจนลั่น เสิ่นซวนเหอทรุดลงกองกับพื้น หายใจหอบ ความเจ็บปวดที่แก้มรุนแรงจนเธอแทบขยับปากไม่ได้“ตบนี้ที่แสแสร้งและใช้ความจริงใจของฉันเพื่อผลประโยชน์ของเธอ”ยังไม่ทันที่เสิ่นซวนเหอจะได้โต้เเย้งอะไร เซี่ยอวี่ถิงก็เอาคืนเธอเป็นครั้งที่สามเพียะ!“นี่สำหรับที่เธอก็หลอกลวงความจริงใจของอาเจ๋อด้วย”ซ่งจื่อเซวียนขมวดคิ้วไม่พอใจอยู่ด้านหลังที่ได้ยินเซี่ยอวี่ถิงเอ่ยถึงชื่อนั้นขึ้นมาเสิ่นซวนเหอ นั่งทรุดตัวหาย

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 63 คนบงการ

    “จัดการเรียบร้อย” หัวหน้าของกลุ่มชายฉกรรจ์รายงานผู้ว่าจ้าง“เดี๋ยวฉันจะโอนค่าจ้างส่วนที่เหลือไปให้ ก่อนอื่นฉันขอดูหน้ามันหน่อยยืนยันว่าพวกเเกไม่ได้จับผิดคน” ชายที่เป็นหัวหน้าพยักหน้าให้ลูกน้องที่อยู่ด้านหลัง ผู้ว่าจ้างหันหลังกลับไป ลูกน้องทั้งสองคนเข้ารวบตัวก่อนเอาผ้าคลุมหน้าผู้ว่าจ้างเอาไว้“พวกแกจะทำอะไรฉัน ปล่อยนะ”ผ้าคลุมหัวถูกเปิดออก คนที่ถูกจับมาหรี่ตาสู้แสงไฟสลัว สามชายฉกรรจ์ยืนอยู่ตรงหน้า“ใครสั่งให้พวกเเกทำแบบนี้บอกมา ไม่อย่างนั้นแกโดนจัดการแน่”ประตูห้องเปิดออกคนคนหนึ่งก้าวเข้ามา สีหน้าของผู้ที่ถูกมัดถอดสี ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ“ทำไมเป็นเธอ” คนที่ควรจะถูกชายสามคนนี้จับมัดเดินเข้ามาในห้องสีหน้าผู้มาเยือนถอดสีเช่นเดียวกัน เธอเเทบไม่อยากเชื่อว่าคนที่เห็นตรงหน้าคือคนที่สั่งให้คนมาทำร้ายเธอเซี่ยอวี่ถิงมองภาพชายสามคนกำลังเดินหน้าเข้ามาหาเธอ ก่อนจะตะโกนสุดเสียงเพื่อขอความช่วยเหลือ‘ช่วยด้วย’ผลัก ตุบ… จินเฉินซัดหนึ่งในสามคนนั้นล้มลง พวกมันที่เหลือมีทีท่าตกใจแต่ก็พุ่งตัวเข้าหาเขา เซี่ยอวี่ถิงเห็นฝีมือการต่อสู้ของจินเฉินเป็นครั้งแรก ไม่แปลกใจที่คนอย่างซ่งจื่อเซวียนจะจ้างเขามา

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 62 16 days left

    ซ่งจื่อเซวียนนึกประหลาดใจเมื่อเห็นเซี่ยอวี่ถิงเตรียมตัวออกไปมหาวิทยาลัยทั้งทีเมื่อวานเกิดเรื่องขึ้น “คุณเซี่ยจะไปมหาลัยเหรอคะ” คำพูดแฝงน้ำเสียงห่วงใยของหญิงชรา เซี่ยอวี่ถิงเข้าใจได้ว่าป้าหวังคงรู้เรื่องที่เกิดกับเธอเมื่อวานแล้ว “ยิ่งเกิดเรื่องยิ่งต้องไปสิคะ ถ้าไม่กล้าสู้หน้าเท่ากับเรายอมรับ” มือของหญิงชรายื่นมาจับมือเรียวเล็กและส่งต่อความอบอุ่นให้เธอ“คุณเซี่ยเข้มแข็งมากเลยถ้าพวกเราเจอเรื่องแบบนั้นไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง” ซือเหยาพูด มู่ซีพยักหน้ารับเซี่ยอวี่ถิงส่งยิ้มให้สองสาวก่อนลงมานั่งที่เก้าอี้ของตัวเอง ซ่งจื่อเซวียนนึกชื่นชมความเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยวของเธอ แต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่เผลอพูดจาไม่ดีกับเธอ เขาก็รู้สึกไม่ชอบใจตัวเองขึ้นมา“ไม่มีของว่างรองท้องเหรอ” เซี่ยอวี่ถิงหันมองต้นเสียง ซ่งจื่อเซวียนเคาะนิ้วเรียวยาวลงบนโต๊ะอาหาร มืออีกข้างคนกาแฟในแก้วไปมา สีหน้าขรึม ส่งเสียงกระแอมในลำคอ “ป้าหวังเตรียมของว่างให้คุณชายเพิ่มทีค่ะ” “แซนวิชของเธอเมื่อวานน่ะ” ซ่งจื่อเซวียนเน้นคำว่า ‘ของเธอ’ จงใจบอกใบ้ว่าเขาต้องการให้เซี่ยอวี่ถิงเป็นคนลงมือทำ “คุณอยากให้ฉันทำให้เหรอ ได้แต่มีข้อ

  • บันทึกสามสิบวัน เปลี่ยนเจ้าหนี้ให้เป็นที่รัก   บทที่ 61 กลบเกลื่อนความหวั่นไหว

    เซี่ยอวี่ถิงอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง ด้วยความโดดเด่นของเขาทำให้ทุกย่างก้าวที่เขาเดินผ่านได้รับการสนใจจากคนรอบข้าง “ปิดหน้าเอาไว้จะไม่มีใครทำอะไรเธอได้” ซ่งจื่อเซวียนพูด เสียงทุ้มต่ำนั้นทำให้เธอรู้สึกมั่นคง เซี่ยอวี่ถิงกระชับเสื้อสูทของเขาขึ้นมาคลุมหน้า เขาพาเธอเดินออกไปท่ามกลางสายตาของผู้คนที่มองมาและเริ่มซุบซิบนินทาเขาวางเธอที่เบาะรถอย่างเบามือ ก่อนขึ้นมานั่งข้างเธอ ระหว่างทางเซี่ยอวี่ถิงนั่งนิ่งไม่พูดจา ซ่งจื่อเซวียนมองคนข้างกาย ใจนึกอยากถามว่าเธอรู้สึกอย่างไร ปากของเขากลับไม่ขยับตามใจต้องการ เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบเขาก็ไม่ได้พูดอะไรปล่อยให้เธออยู่กับตัวเอง “กระทู้ในเว็บบอร์ดถูกลบไปหมดแล้วครับ” จางฮุ่ยหมิงรายงาน“อืม”“ทางอธิการได้ประกาศว่าคุณเซี่ยถูกใส่ร้าย และจะคาดโทษคนที่ไม่หยุดเผยแพร่เรื่องนี้” “ขอบคุณนะ” เซี่ยอวี่ถิงตัดสินใจพูดออกมาหลังที่นิ่งเงียบมานานก่อนหลับตาลงอย่างเหนื่อยล้าในมือยังกระชับเสื้อสูทที่คลุมตัวเอาไว้แน่น รถจอดที่หน้าประตูบ้าน เซี่ยอวี่ถิงลงจากรถ เธอมองหน้าซ่งจื่อเซวียนที่ยืนข้าง ๆ ก่อนถอดเสื้อสูทคืนให้เขา ซ่งจื่อเซวียนพยักหน้า จางฮุ่ยหมิงเดินเข้ามารับเสื้อสูทไป

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status