วิวาห์ลวงของท่านประธาน

วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 2 : คืนแรกในบ้านสามีลลินปิดประตูห้องนอนลงอย่างแรง ก่อนจะยืนพิงบานประตูด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะคำพูดของอคินยังคงดังก้องอยู่ในหัว‘การแต่งงานของเราไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความบังเอิญ ผมเป็นคนเลือกคุณเอง’ทำไมเขาถึงเลือกเธอ?ถ้าเป็นเพราะเงิน เขามีผู้หญิงมากมายที่พร้อมจะแต่งงานกับเขาโดยไม่ต้องถามอะไรสักคำ แต่ทำไมต้องเป็นเธอ ลูกสาวของผู้ชายที่เสียชีวิตไปแล้วถึงแปดปี?ลลินเดินไปนั่งบนเตียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วค้นหารูปถ่ายเก่าของพ่อ เธอพยายามนึกถึงเรื่องราวในอดีต แต่ความทรงจำที่เหลืออยู่กลับมีเพียงรอยยิ้มอบอุ่นและคำสอนของชายผู้เป็นที่รักพ่อเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์นั่นคือสิ่งที่ทุกคนบอกเธอมาโดยตลอดตำรวจสรุปว่าเป็นอุบัติเหตุ รถของพ่อเสียหลักในคืนที่ฝนตกหนัก ไม่มีพยานเห็นเหตุการณ์ และไม่มีหลักฐานใดบ่งชี้ว่ามีคนอื่นเกี่ยวข้องแต่ถ้าอคินรู้จักพ่อจริง ๆ ทำไมเขาถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้?หญิงสาวกำโทรศัพท์แน่น“คุณกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่ อคิน”เธอตัดสินใจว่าจะไม่ปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปง่าย ๆ อีกแล้วอย่างน้อยในช่วงหนึ่งปีที่ต้องอยู่บ้านหลังนี้ เธอจะหาความ

วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 4 : ความลับในซองเอกสารรถยนต์แล่นกลับเข้าสู่คฤหาสน์ในเวลาเกือบตีสองตลอดทาง ลลินไม่ได้พูดอะไรอีก เธอกอดซองเอกสารไว้แนบอก ขณะที่อคินขับรถด้วยสีหน้าเคร่งเครียดคำเตือนของพ่อยังคงก้องอยู่ในหัว‘อย่าไว้ใจคนที่มีนามสกุลวรเมธา’ถ้าเธอเชื่อข้อความนั้น อคินก็คือคนที่เธอไม่ควรไว้ใจมากที่สุดแต่ถ้าเขาเป็นคนร้ายจริง ทำไมเขาถึงเสี่ยงชีวิตตามไปช่วยเธอ?“คุณกำลังคิดอะไรอยู่?”เสียงของอคินทำลายความเงียบ“คิดว่าคุณกำลังโกหกฉันอีกกี่เรื่อง”เขาเหลือบมองเธอ“ผมไม่ได้โกหกทุกเรื่อง”“แต่คุณก็ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด”“ใช่”คำตอบตรงไปตรงมาทำให้ลลินหันมามอง“คุณยอมรับง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอคะ?”“เพราะผมรู้ว่าคุณไม่มีวันเชื่อผมอยู่ดี”ลลินเม้มปากเธอเกลียดที่เขาพูดถูกเมื่อรถจอดหน้าคฤหาสน์ อคินลงมาเปิดประตูให้เธอ แต่หญิงสาวกลับลงจากรถด้วยตัวเอง แม้ข้อเท้าจะยังเจ็บอยู่“ส่งซองเอกสารมาให้ผมเก็บไว้ก่อน”“ไม่มีทางค่ะ”“ลลิน คนที่ตามคุณเมื่อคืนรู้แล้วว่าคุณมีมันอยู่”“แล้วคุณจะให้ฉันฝากของสำคัญที่สุดที่พ่อทิ้งไว้กับคุณอย่างนั้นเหรอ?”อคินนิ่งไป“ผมจะให้คนตรวจสอบเอกสาร และหาทางปกป้องคุณ

วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 6 : คำสารภาพของสามี“สิ่งที่ผมกำลังจะบอกคุณ อาจทำให้คุณเกลียดผมมากกว่าเดิม”คำพูดของอคินทำให้ลลินยืนนิ่งอยู่กลางห้องเอกสารเธอมองชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ถ้าคุณรู้ว่าฉันจะเกลียดคุณ แล้วทำไมถึงยังไม่ยอมพูดความจริงตั้งแต่แรกคะ?”อคินไม่ตอบทันที เขาหันไปสั่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้ออกจากห้อง ก่อนปิดประตูด้วยตัวเอง“เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพ่อของผม และพ่อของคุณ”“ฉันฟังอยู่ค่ะ”“เมื่อแปดปีก่อน พ่อของคุณทำงานเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีให้กับบริษัทในเครือของครอบครัวผม เขาพบความผิดปกติในการโอนเงินจำนวนมหาศาล และนำหลักฐานมาให้ผมดู”ลลินขมวดคิ้ว“คุณอายุเท่าไหร่ตอนนั้น?”“ยี่สิบสอง”“แล้วทำไมเขาถึงเอาหลักฐานมาให้คุณ?”อคินหลุบตาลง“เพราะตอนนั้นผมเป็นคนเดียวในครอบครัวที่เขาคิดว่าจะเชื่อใจได้”หัวใจของลลินเต้นแรง“แล้วคุณทำอะไรกับหลักฐาน?”“ผมเอาไปให้พ่อของผม”คำตอบนั้นทำให้เธอหน้าซีด“คุณส่งหลักฐานให้คนที่อาจเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดอย่างนั้นเหรอคะ?”“ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าพ่อมีส่วนเกี่ยวข้อง ผมคิดว่าท่านจะจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง”“แล้วหลังจากนั

วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 8 : คืนที่หัวใจเริ่มหวั่นไหวฝนเริ่มตกหนักในช่วงเย็น ลลินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองหยดน้ำที่ไหลลงมาตามกระจกอย่างเหม่อลอยตั้งแต่แต่งงานกับอคิน ชีวิตของเธอก็ไม่เคยสงบอีกเลยทุกวันมีคำถามใหม่ ทุกคืนมีความลับใหม่ และทุกครั้งที่เธอคิดว่าตัวเองเข้าใกล้ความจริง ก็จะมีบางอย่างดึงเธอกลับไปยังจุดเริ่มต้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นหมายเลขที่เธอไม่รู้จัก“สวัสดีค่ะ”“คุณลลินใช่ไหมคะ?”เสียงผู้หญิงสูงวัยดังมาจากปลายสาย“ฉันชื่ออรทัย เป็นเพื่อนเก่าของพ่อคุณ เราต้องพบกัน”ลลินลุกขึ้นยืนทันที“คุณรู้เรื่องพ่อของฉันใช่ไหมคะ?”“รู้ค่ะ แต่ฉันไม่สามารถคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์ได้ พรุ่งนี้บ่ายสามโมง มาพบฉันที่ร้านกาแฟริมสวนสาธารณะ อย่าพาใครมาด้วย”สายถูกตัดไปลลินยืนมองโทรศัพท์ หัวใจเต้นแรงด้วยความหวังในที่สุด เธอก็อาจได้พบคนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อแต่เมื่อหันกลับมา เธอกลับพบอคินยืนอยู่หน้าประตูห้อง“คุณคุยกับใคร?”ลลินรีบเก็บโทรศัพท์“เพื่อนค่ะ”“เพื่อนคนไหน?”“คุณไม่มีสิทธิ์ตรวจสอบทุกเรื่องในชีวิตฉันนะคะ”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้ามาใกล้“ผมไม่ได้ต้องการควบคุมคุณ แ

วิวาห์ลวงของท่านประธานตอนที่ 10 : เจ้าสาวคนก่อน“คุณเคยแต่งงานมาก่อนหรือเปล่าคะ?”คำถามของลลินทำให้อคินยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องเขามองโทรศัพท์ในมือเธอ ก่อนถามเสียงต่ำ“ใครส่งข้อความมา?”“ตอบคำถามฉันก่อนค่ะ”“ลลิน เรื่องนั้นมันผ่านมาแล้ว”“แปลว่าคุณเคยแต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม?”อคินหลับตาลงชั่วครู่“ผมเคยหมั้นกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เราไม่เคยจดทะเบียนสมรส”ลลินรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหนักอึ้งอยู่ในอก“แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน?”“เพราะมันไม่เกี่ยวกับสัญญาของเรา”“แต่ฉันเป็นภรรยาของคุณนะคะ อย่างน้อยฉันก็ควรรู้ว่าคุณเคยมีใครมาก่อน”อคินนิ่งเงียบ“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?”เขาใช้เวลานานกว่าจะตอบ“ชื่อรินลดา”ลลินไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”“ผมไม่รู้”“คุณโกหก”“ผมไม่ได้โกหก เราไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว”ลลินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ“ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ถ้าคุณไม่อยากบอก ก็ไม่ต้องบอก”“ลลิน…”“ฉันขออยู่คนเดียว”อคินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินออกจากห้องอย่างเงียบ ๆทันทีที่ประตูปิด ลลินก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตอบข้อความ‘รินลดาคือใคร?’ข้อความตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว‘ผู้หญิงที่เกือบได้เป็นภรรย