Se connecterPartager
บทที่5 ผีปอบกับผู้ชายปากแดง
Date de publication:
2025-12-04 23:50:03บทที่5
ผีปอบกับผู้ชายปากแดง
วันต่อมา
พะแพงมานั่งประชุมที่บ้านผู้ใหญ่แต่เธอลากณภัทรมาด้วยเขากล้ำกลืนฝืนทนนั่งรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างมายังลานประชุมที่มีชาวบ้านทั้งหมู่บ้านกำลังนั่งล้อมวงกันอยู่
"มาๆ วันนี้พวกเราจะมาประชุมเรื่องงานประจำปีที่จะจัดขึ้นในอาทิตย์หน้านี้ ทางวัดจะมีเลี้ยงขนมจีนน้ำยาใครว่างๆก็ไปช่วยงานที่วัดหน่อยนะ" ผู้ใหญ่บ้านประกาศเสียงดัง
"ผะ ผู้ใหญ่!! แย่แล้วผู้ใหญ่!!" เสียงชาวบ้านวิ่งหน้าตาตื่นมายังลานประชุม
"เกิดอะไรขึ้นวะไอ้ศร!"
"เมื่อตอนตีห้าฉันลงไปเก็บเบ็ดที่สระหลังบ้านไอ้เบิ้ม ฉันเห็นอีบัวกำลังกินไก่ดิบ ตอนที่มันเห็นฉันมันทำท่าจะวิ่งมาหาฉันด้วยแต่ฉันหนีไปบ้านไอ้ก้านอีบัวมันเลยไม่ตามมา"
"เฮ้ย!" ชาวบ้านลุกฮือกันจนแทบทั้งหมู่บ้าน
"รู้ได้ไงน้าศร บางทีอีบัวมันอาจจะลื่นล้มปากแตกก็ได้นะ" พะแพงแย้งแต่หนุ่มกรุงเทพอย่างณภัทรกลับมองว่าเป็นเรื่องตลกผีสางอะไรกัน
"เออใช่ๆ" เสียงชาวบ้านแตกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายนึงเชื่อไอ้ศรอีกฝ่ายเชื่อพะแพง
"อีแพงกูพูดจริงๆ อีบัวมันเป็นปอบ!!"
"ไอ้ศรมันพูดถูกผู้ใหญ่จำเรื่องเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนได้ไหม ก่อนวันงานก็มีคนเห็นแม่ใหญ่ใบกินซากสัตว์ พระอาจารย์เคยบอกว่าถ้าบ้านแม่ใหญ่บัวมีทายาทผู้หญิงเมื่อไหร่ปอบมันจะกลับมาแล้วมันก็มาตรงช่วงจังหวะงานบุญใหญ่ของหมูบ้านเราด้วย"
"เออถูกของมึงไอ้ไม้อีบัวมันเป็นหลานแม่ใหญ่ใบเป็นไปได้ที่มันจะเป็นทายาทปอบ"
ชาวบ้านส่วนใหญ่เริ่มปักใจเชื่อผู้ใหญ่บ้านจึงสั่งให้ทุกคนเงียบแล้วช่วยกันเป็นหูเป็นตา
"ผู้ใหญ่!! ผู้ใหญ่!!!"
"เออ อะไรอีกวะ!!"
"ไอ้เผือกมันนอนตายอยู่ที่ท้ายหมู่บ้าน ผู้ใหญ่ไปดูมันหน่อยเร็ว!!"
เมื่อมีคนตายทุกคนก็ลุกฮือรีบขับรถมอเตอร์ไซค์คว้ามีดคว้าไม้ไปดูแต่ณภัทรไม่ไปเขาเลือกที่จะนั่งรออยู่ที่นี่จนชาวบ้านกลับมารวมตัวประชุมกันอีกครั้ง
"ไม่ปอบกินก็ผีแม่ม่าย!"
เอาล่ะวะงานนี้สนุกแน่พะแพงขับรถมาที่บ้านก็รีบไปนั่งคุยกับยายศรมีถึงเรื่องผีปอบผีแม่ม่าย ยายสีเล่าว่าเมื่อครั้งที่ยายใบยังอยู่แกชอบไหว้เจ้าไหว้ทรงจนวันหนึ่งยายใบไปทำผิดครูของจึงย้อนเข้าหาตัว หากมีทายาทเป็นผู้หญิงก็ต้องสืบทอด ปอบ ต่อไป
"แล้วมีทางแก้ไหมยาย"
"ปอบมันจะเลือกแต่ผู้ชายคราวที่แล้วมันเอาชีวิตผู้ชายในหมู่บ้านเราไปสิบกว่าคนพระอาจารย์เลยให้ผู้ชายในหมู่บ้านทาปากแดงจนยายใบตายนั่นแหละ"
"ฮ่าาา ทาปากแดงเนี่ยนะไร้สาระฉิบหาย" ณภัทรเดินหนีเข้ามาในบ้านเขารู้สึกตลกขบขันกับความคิดของชาวบ้านที่นี่เหลือเกิน ณภัทรเดินเข้ามาเปิดตู้เย็นสายตาเขาก็เหลือบมองไปยังห้องนอนของน้าเสกชายร่างท้วมหันมามองเขาช้าๆ
ฟู่!!!
น้ำในปากพุ่งออกมาแถมณภัทรยังสำลักน้ำหัวเราะจนท้องแข็ง น้าเสกก็เอากับเขาด้วยเล่นทาปากแดงอย่างกับโดนพวกตบปากมาเลย
"นี่น้าก็เอากับเขาด้วยเหรอจะบ้ากันไปใหญ่แล้วฮ่าๆๆๆ"
"ปากดีไปเถอะไอ้หน้าหล่อระวังคืนนี้อีบัวมันจะมาจกไส้หรือไม่ก็เอามึงไปทำผัว"
"มาเลยผมจะตบให้คว่ำกร๊ากกกก"
ตะวันตกดินชาวบ้านต่างปิดบ้านกันเงียบไม่มีใครปล่อยลูกหลานออกมาเลยแม้แต่หมาแมวก็ถูกล่ามโซ่เอาไว้ ณภัทรเดินเอากับข้าวไปให้บ้านยายศรีแล้วนึกขำคนแก่ที่เคยนอนดึกปิดบ้านตั้งแต่หกโมงเย็น เขาไม่เคยเชื่อเรื่องผีสางนางไม้และไอ้วิธีแก้บ้าๆนั่นเขาก็ไม่มีวันเชื่อ
"ผีกลัวลิปสติกสีแดงก็ปาใส่หน้าแม่งเลยดิ ฮ่าๆๆ คนแถวนี้คิดอะไรที่มันซับซ้อนจริง"
(ประกาศๆ ชาวบ้านโหนกสวยหมู่ที่แปด ขณะนี้มีคนพบศพลูกยายเอี้ยงแถวบ่อปลาบ้านไอ้เบิ้มใครว่างมารวมตัวกันที่บ้านผู้ใหญ่เวลานี้เลย ประกาศๆ)
กลับเข้าบ้านมาทั้งน้าเสกทั้งพะแพงต่างก็ทาปากแดงกันทั้งคู่อาหารมื้อนี้พาให้เขาอิ่มหนำสำราญใจเหมือนได้ดูละครลิงปะทะชะนีน้อย ตกดึกคนที่ต้องใช้ความสงบในการทำงานก็ขอตัวขึ้นไปด้านบนปล่อยให้น้าหลานนั่งดูละครหลังข่าวกันไป เขาดูยอดค่าใช้จ่ายและโอนเงินให้กับช่างตรวจเช็กบิลที่ผู้จัดการผับแต่ละสาขาส่งมา รายได้มหาศาลขนาดนี้เขาไม่ต้องไปนั่งให้ไข่เปื่อยก็มีเงินเข้าบัญชีทุกวัน
ณภัทรเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้พะแพงขึ้นมาก็รีบอาบน้ำอาบท่าทาแป้งเย็นหอมๆ เธอนอนเล่นเกมในโทรศัพท์รุ่นเก่าจนเสียงหมาหอนดังไล่มาจากแถบบ้านยายศรีจนมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านเธอ ด้วยความกลัวเธอเลยหยิบลิปสติกสีแดงแล้วย่องมาเปิดมุ้งของณภัทรเพื่อจัดการทาปากให้เขา อย่างน้อยเธอจะได้สบายใจ
"แค่นี้ปอบก็ไม่กล้ามาจกพุงแล้วล่ะ"
วันต่อมา
ณภัทรตื่นสายเพราะเมื่อคืนเขาทำงานดึกจยเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ คนตัวสูงเดินงัวเงียเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองด้านล่างเสียงพะแพงกำลังลงมือทำอาหารกว่าเขาจะอาบน้ำเสร็จพะแพงก็คงทำอาหารเสร็จพอดี เขาเปิดน้ำฝักบัวทิ้งไว้เพื่อปรับอุณหภูมิให้คงที่แต่พอมองไปที่กระจกตรงอ่างล้างมือเท่านั้นเขาก็ตกใจตัวเองยิ่งกว่าเห็นผีเสียอีก
"อะไรวะเนี่ย!!! ใคร ใครมันทำกับกูแบบนี้!!!"
------------------------------
น้องหวังดีอีพี่อย่าวีนสิ ผู้ชายปากแดงฮะๆๆ
Dernier chapitre
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่28 ความสุขล้นๆ ตอนจบ
บทที่28ความสุขล้นๆ ตอนจบ4ปีผ่านไปคุณพ่อลูกแฝดแทบจะคลานลงจากบ้านเมื่อคืนลูกชายกับลูกสาวเล่นเอาซะหง่อมเลยพระนายกับพระพายเป็นเด็กฝาแฝดที่ชอบแข่งกันร้องทุกคืน เมื่อคืนเขาก็ไม่ได้นอนเลยวันนี้ต้องเข้าประชุมที่โรงแรมของกัปตันเขาเองก็ถือหุ้นอยู่ในนั้นเหมือนกัน เมื่อคืนเจ้าแฝดก็เล่นงานจนพะแพงต้องให้เขามานอนห้องรับรองตอนตีสี่"ไงคุณพ่อลูกแฝดวันนี้ปิดดีลให้ได้นะ" ผู้เป็นพ่อยกยิ้มให้ลูกชายที่ดินแถวเขาใหญ่ราคาสูงมากหากกัปตันอยากได้ถึงจะเป็นเพื่อนลูกชายเรื่องราคาซื้อขายก็ต้องแข่งขันกับเจ้าอื่นอยู่ดี "ไม่ต้องห่วงครับพ่อ ไอ้กัปตันมันบอกสู้จนถึงที่สุดเหมือนกัน""แล้วพระนายกับพระพายตื่นหรือยังเมื่อคืนก็ร้องทั้งคืนเลย""ยังครับ ถ้าผมไม่ต้องไปประชุมก็คงไม่ตื่นเหมือนกัน" คุณพ่อลูกสองรีบซัดกาแฟแล้วขับรถมาโรงแรมเดอะรูมเพื่อคุยเรื่องซื้อขายที่ดินย่านเขาใหญ่ราคาหลายร้อยล้านแต่กัปตันก็สู้สุดตัวจนได้ที่ดินผืนนั้นไป ณภัทรกลับมาบ้านพร้อมบอกข่าวดีให้พ่อของเขาทราบพรุ่งนี้เงินก้อนโตกัปตันจะหอบหิ้วมาให้ เขารีบกลับขึ้นห้องเพื่อไปหอมลูกแฝดที่กำลังหัดกระดึ๊บ พะแพงกับแม่ของณภัทรช่วยกันเลี้ยงแถมป้าสวยก็ดูแลเด็กๆ ไม่
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่27 ขวัญใจรถแห่
บทที่27ขวัญใจรถแห่วันเตรียมงานป้าสวยรีบไปช่วยทำพริกแกงตามสูตรพอได้กลับมาบ้านเกิดป้าสวยมีความสุขมากเพื่อนๆ ญาติพี่น้องก็แวะเวียนมาหา ณภัทรนั่งรถโดยมีคนขับรถมาผับในเมืองระยะทางกว่าสามสิบโล น้าเสกอธิบายงานในจุดที่มีปัญหาและควรได้รับความซ่อมแซมและอยากขยายพื้นที่ด้านข้างเพื่อรอต้อนรับลูกค้าที่มาจากต่างพื้นที่ เรื่องระบบการตรวจอาวุธณภัทรมีเครื่องมือค่อนข้างมีมาตรฐานอยู่แล้ว"โดยรวมแล้วไม่มีอะไรมากเรื่องขยายด้านข้างน้าเสกให้ช่างมาดูได้เลยได้โต๊ะอีก10ชุดก็ได้ลูกค้าเพิ่มหลานคนอยู่""ได้เดี๋ยวน้าจัดการให้"กลับมาถึงบ้านพะแพงก็ทำกับข้าวเสร็จหมดแล้ววันนี้ยายศรีก็มาทานข้าวด้วยแถมยังเอาผักริมรั้วมาให้เป็นตะกร้า ณภัทรกลับมาก็ได้ทานข้าวพอดีทุกคนนั่งคุยกันทานข้าวกันณภัทรเป็นเขยใหม่เลยได้รับพรจากป้าศรีและผูกแขนตามประเพณีของภาคอีสาน วันต่อมาพะแพงตื่นมาวอร์มร่างกายแต่เช้าเธอหยิบชุดเก่งออกมาจากตู้เสื้อผ้าแต่งหน้าทำผมฉีดน้ำหอมด้วยกลิ่นใหม่ที่ณภัทรซื้อให้ รถฟีโน่พ่วงข้างคู่ใจถูกเธอขับออกมาที่ลานกว้าง จิมมี่ ใบปอเดินขนาบข้างมาด้วยกัน ด้านหลังเป็นแก๊งกะเทยหัวโปกที่เริ่มแตกเนื้อสาว อีกด้านเป็นแก๊งวัยรุ่นภู
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่26 กลับไปงานประจำปี
บทที่26กลับไปงานประจำปีกลับมากรุงเทพฯ ณภัทรก็ทำตามสัญญาเขาซื้อรถให้พะแพงแม้รถที่บ้านจะมีหลายสิบคันแต่เขาอยากให้เธอด้วยใจจริงแถมยังสอนขับรถจนได้ใบขับขี่มาครอบครอง พะแพงขับมาเรียนในวันที่ณภัทรต้องไปดูงานสาขาต่างจังหวัดถึงตัวจะห่างกันแต่ก็โทรคุยกันตลอด เสือณภัทรได้ตายจากเขาไปแล้วตอนนี้มีเพียงณภัทรคนรักเมียหลงเมียเท่านั้นวันนี้ใบปอ จิมมี่ แกงส้มแวะมาหาพะแพงที่บ้านเพื่อทำอะไรทานด้วยกันถึงจิมมี่และใบปอจะอยู่คนละคณะแต่ก็ไม่เคยขาดหายหรือห่างเหินกันเลยทุกคนยังคุยกันตลอด เปิดเทอมหน้าก็ขึ้นปีสองชีวิตมหาวิทยาลัยถึงจะเหนื่อยแต่ก็สนุก ผลการเรียนของพะแพงก็ดีขึ้นเพราะพี่รหัสช่วยติวเข้มให้เวลาเธอต้องรอณภัทรมารับ"มึงป๊าไปไหนไม่มาจกตำบักหุ่งด้วยกันเหรอ" จิมมี่ถามขณะสับมะละกออย่างเอาเป็นเอาตาย "คุยกับคุณลุงอยู่เดี๋ยวก็ลงมา หูยยย ไก่ย่างสูตรยายกูหอมไปแปดบ้านเลย" พะแพงย่างไก่หมักสูตรเด็ดหนังสีเหลืองสวยเนื้อนุ่มเพราะหมักเข้าเนื้อที่สำคัญพะแพงเลาะกระดูกออกจนหมดทำให้ทานง่ายขึ้น "ข้าวเหนียวสุกแล้ว กูเด็ดใบเตยใส่น้ำไปด้วยหอมมาก" ใบปอยกกระติกข้าวเหนียวออกมานั่งบนเสื่อหลังบ้าน "อันนี้ผักแกล้มฉันล้างจนสะอาด
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่25 อ้อนป๊าณภัทรNC
บทที่25อ้อนป๊าณภัทรNCเวลาผ่านไปจนถึงช่วงปิดเทอมใหญ่ของพะแพงณภัทรเลยพาเธอมาเที่ยวที่พัทยาพะแพงอยู่กับป่าและภูเขามาตั้งแต่เกิดณภัทรเลยพาชะนีเด็กของเขามาเที่ยวพัทยาโดยเลือกพักโรงแรมของกัปตัน ที่นี่ขึ้นชื่อเรื่องการบริการและอาหารกัปตันเพื่อนรักของเขาบริหารงานได้ดีมากไม่แปลกใจที่พี่ชายนิสัยห้าวๆ จะได้ดูแลสถานศึกษา "ว้าวทะเล" "ชอบไหม" ณภัทรมองคนข้างๆ ที่ทำตาลุกวาวเห็นเธอบ่นว่าเคยเห็นทะเลแค่ตอนไปทัศนศึกษาเขาเลยเลือกพาเธอมาที่นี่"ชอบมากค่ะ^^" ทั้งสองพากันเดินเข้ามาเช็กอินด้านในพอได้รับคีย์การ์ดห้องสวีตณภัทรก็รีบตรงดิ่งขึ้นมาเลย เขาพาพะแพงมาเล่นสระน้ำส่วนตัวที่ยื่นออกมาด้านนอก มองออกไปก็เป็นวิวทะเลสวยงามบรรยากาศเหมาะกับคู่รักที่สุด ณภัทรว่ายน้ำมาหาพะแพงก่อนจะดึงเธอลงมาแล้วอุ้มเธอในน้ำเสียงหัวเราะของทั้งสองดังจนฝรั่งแถวนั้นหันมามองแล้วยิ้มให้ ใครเห็นก็คงคิดว่าคงคู่รักมาฮันนีมูน ไวน์ในแก้วถูกป้อนด้วยปากซ้ำแล้วซ้ำเหล้าไม่รู้ทั้งสองหน้าแดงเพราะอะไรกันแน่ระหว่างไวน์ที่ดื่มหรือความสุขที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้กัน ขนาดพระอาทิตย์กำลังตกดินแล้วทั้งสองก็ยังคงจูบกันอย่างเอาเป็นเอาตายณภัทรอุ้มพะแพงขึ้
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่24 ง้อเมียเด็ก
บทที่24ง้อเมียเด็กแค่ขอโทษคงยังไม่พอ.... ณภัทรขยับเข้ามากอดเอวคนตัวเล็กเขาเครียดมากกลัวว่าเธอจะไม่ให้อภัยเขาพยายามอ้อนวอนพะแพงเท่าไหร่เธอก็ทำเย็นชาใส่ คนกลัวเมียเด็กทิ้งเริ่มใจคอไม่ดีขนาดอยู่ในห้องยังรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นอากาศที่พะแพงไม่ต้องการ เธอยิ้มให้ทุกคนคุยกับทุกคนยกเว้นเขาเพียงคนเดียว"ลูกจำไว้เลยนะว่าอย่าลงโทษแบบนี้อีก แทนที่จะคุยกันดีๆเกิดพะแพงเป็นไข้เลือดออกชนิดรุนแรงขึ้นมาจะทำยังไง" "ใจเย็นๆคุณแค่นี้เจ้าตัวดีมันก็เครียดพอแล้วเรากลับกันเถอะหนูพะแพงจะได้พักผ่อน" เมื่อพ่อแม่ของณภัทรกลับไปเขาก็รีบขยับเข้ามาหาพะแพงแถมยังพยายามปอกผลไม้ให้เธอได้ทานถึงแม้จะเบี้ยวๆ บูดๆ แต่ก็เป็นความตั้งใจของเขาที่ทำให้เธอ"แอปเปิลหวานๆ ครับคนเก่ง" "ไม่หิวค่ะ""งั้นเอาส้มไหมหวานเจี๊ยบเลยนะ""หนูไม่หิวค่ะ-_-" "งั้นนอนกอดกันไหม เมื่อคืนฉันหลับๆ ตื่นๆ ตอนนี้รู้สึกง่วงนอนมาก" "ออกไปไกลๆ หนูเลยหนูจะนอน -_-" "พะแพงฉันรู้ว่าเธอโกรธฉันแต่ที่ฉันทำแบบนั้นเพราะฉันน้อยใจและโกรธที่เธออยู่กับผู้ชาย เดินผลักหัวกันแบบนั้นฉันเลยหึงจนหน้ามืด ขอโทษจากใจที่ไม่ถามหรือมีเหตุผลให้มากกว่านี้แต่ที่ฉันเป็นคนแบบนี
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่23 ทำโทษเกินกว่าเหตุ
บทที่23ทำโทษเกินกว่าเหตุหนึ่งเดือนที่ฉันได้อยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยมันทั้งสนุกและมีความสุขมาก จากที่เพื่อนน้อยก็เริ่มมีคนเข้าหา ไม่รู้เพราะตัวฉันเองหรือเพราะคุณณภัทรหอมฉันตอนเดินมาส่งที่หอประชุมใหญ่ วันนี้ฉันต้องอยู่ช่วยงานรุ่นพี่ที่คณะต้องช่วยกันจัดบอร์ดและตัดโฟมทาสี การทำงานกับคนหมู่มากจะมางอแงไม่ได้ฉันเต็มใจที่กับงานเสมอ "น้องพะแพงมาพี่ช่วย" นิคเป็นพี่รหัสของพะแพงเอง เขาเป็นลูกชายร้านอาหารใกล้ๆ มหาวิทยาลัยนิสัยดีเป็นกันเองมีแต่คนรัก"ไม่เป็นไรค่ะพี่นิค อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว" "งั้นพี่เก็บแปรงทาสีไปล้างก่อนก็แล้วกัน" กว่างานจะเสร็จสมบูรณ์ก็เกือบสามทุ่มเธอโทรหาณภัทรให้เขามารับแต่ณภัทรจอดรถรออยู่ที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่สองทุ่มแล้ว เขาไม่ได้บอกเพื่อที่เธอจะได้สนุกกับเพื่อนๆ พะแพงไม่ทันสังเกตว่ารถของณภัทรจอดอยู่เธอเดินคุยกับพี่รหัสจนเสียงหัวเราะดังมาถึงรถ ณภัทรเห็นนักศึกษาหนุ่มผลักหัวเธอเหมือนคนกำลังหยอกล้อกันก็เกิดไม่พอใจบรื้นน!! เสียงรถแลมโบกินี่สตาร์ทเครื่องทำให้ทั้งสองคนตกใจ พะแพงหันไปโบกมือลาพี่รหัสก่อนจะวิ่งข้ามมาขึ้นรถที่จอดอยู่ เพียงแค่ขึ้นไปนั่งณภัทรก็เหยียบคันเร่งจนพะแพงหลั
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่3 ชะนีเด็ก
บทที่3ชะนีเด็กกว่าจะมาถึงหมู่บ้านลำยาว(ใหญ่)ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับหมู่บ้านลำยาว(เล็ก) ณภัทรนั่งพ่วงข้างจนเมื่อยตูดในหัวสมองของเขาตอนนี้คือต้องสั่งเครื่องบดกาแฟและเครื่องชงกาแฟมาใช้เพราะรถเขาต้องรอเพื่อนรักอย่างนนท์ส่งรถสไลด์เอาคันใหม่มาเปลี่ยน"เซเว่น อีเลฟเว่นสวัสดีค่ะ""ดีจ้าาา" พะแพงตอบพนักงานน
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่2 บ้านนอกคอกนา
บทที่2บ้านนอกคอกนาบรื้นนน!!แลมโบกินี่สีแดงคันงามขับมาดูการก่อสร้างผับแห่งแรกในจังหวัดทางภาคอีสาน ผับNNเป็นที่รู้จักมากในโลกออนไลน์ไม่ว่าจะไปเปิดที่ไหนภาคไหนก็มีแต่คนแห่แหนมาสนใจกดไลค์กดแชร์เป็นจำนวนมาก ชายหนุ่มร่างกายสูงโปร่งสวมใส่แว่นกันแดดสีดำยืนมองการก่อสร้างด้วยความภาคภูมิใจ "คุณณภัทรจะเข้า
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย บทที่1 สาวฟีโน่แดง
บทที่1สาวฟีโน่แดงในพื้นที่ทุรกันดารถนนเข้าหมู่บ้านยังเป็นดินแดง ฝนฟ้าไม่ตกต้องตามฤดูกาลนาข้าวแห้งแล้งชิดที่มองไปทางไหนก็เจอแต่ซังข้าวแต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอคนนี้ทุกข์ร้อนแต่อย่างใด พะแพง ผู้หญิงที่สวยที่สุดในหมู่บ้านโหนกสวย เธอขับรถฟีโน่สีแดงพ่วงข้างไว้สำหรับไปรับน้าชายขี้เมาอย่างน้าเสกเซอร์ๆ ยายของเ
ปะป๋าขาหนูไม่สก๊อย เกริ่น 18+
ในคืนที่ณภัทรปวดหัวจากงานข้างนอกเขาต้องมาเจอสภาพคนเมาในบ้านมองหาชะนีเด็กที่เขาต้องรับผิดชอบดูแลตามคำสั่งของคุณแม่และแม่นมแต่ก็ไร้วี่แวว โทรหาก็ไม่รับสาย เห็นครั้งสุดท้ายตอนกระโดดเด้าท้องฟ้ากลิ้งไปเด้าต้นมะละกอ"น้าเสกครับพะแพงไปไหนครับ""เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอนสิบสี่~ ตอนที่ฉันมีแฟนคนแรก~" "น้
Vous vous intéresseriez aussi à
SO BAD เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
Phat_sara26.3K Vuesพลาดรักคนเถื่อน
อโดนิส407.1K VuesMyDear วิศวะตัวร้าย NC18+
เรนเดียร์ B-5211.1K Vuesเสือร้ายขังรัก (จบเรื่อง)
วารินทร์ทิพย์14.5K VuesSecret คุณอาที่แปลว่ารัก
Tiwa166 VuesOhno! โทษทีฉันไม่กินเด็ก
ไรท์โส370 Vuesไหนว่าจะ (ไม่) รัก (น่านน้ำxกะทิ)
ช่อเอื้องสีเหลือง205 Vuesติวเตอร์หนุ่มสุดป๊อบกับสาวฮอตสุดเฮี้ยว
ศรีปุรัม มณีปุรัม140 Vues
