Masukพวกเราเป็นเพื่อนกัน สนิทกันมาก รู้ไส้รู้พุงกันหมด แต่สุดท้ายก็ดันมารักกัน คามิล ไคโทเคริน อายุ 24 ปี ลูกครึ่งญี่ปุ่น-อเมริกัน ( แต่เกิดและโตที่ไทย ) นิสัย เจ้าชู้ รักสนุก แต่รักเพื่อนมาก ขุนเขา เตโชเศรษฐาบดินทร์ อายุ 24 ปี นิสัย รักสนุก ชอบการสังสรรค์ และรักพวกพ้องมาก ริฮานน่า หรือ ฮาน่า อายุ 24 ปี นิสัยดี เปรี้ยวนิดๆ หวานน้อยหน่อย ดูเหมือนคนนิสัยไม่ดี แต่จริงๆ แล้วรักเพื่อนๆ มาก แนะนำตัวละครเพิ่มเติม คามิล คาริน่า = แม่ของคามิล เลียม = พ่อของคามิล ขุนเขา คุณขจี = แม่ของขุนเขา ท่านพีระ = พ่อของขุนเขา ฮาน่า คุณหญิงเกวลิน = แม่ของฮาน่า ประธานเกริกวิทย์ = พ่อของฮาน่า ********************** การมีคนรักหลายคน (Polyamory) เป็นรูปแบบหนึ่งของความสัมพันธ์ที่คนคนหนึ่งจะรักคนอื่นได้อีกหลายคน ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องเซ็กซ์ แต่หมายถึงไลฟ์สไตล์ที่ทุกฝ่ายยังรักกันดี และพอใจจะให้ทุกคนในความสัมพันธ์ไปรักคนอื่นๆ ได้
Lihat lebih banyakどうしてこんなことになったのだろう。
自分の本当の気持ちから逃げたからだろうか。
それでも、付き合い、結婚をしていたこの数年、私は彼を愛していたし、大切にしていた。
でも……。
「離婚して」
その言葉を自分から言う日が来るなんて。
地位や名誉を手に入れると同時に、優しさを失うのは仕方がないのだろうか。
そんな私の言葉を、隣にいる女性が心の中で喜んでいたとしても、私はもうどうでもいい。
私は幸せになる権利などないのだから。
忘れたいのに、心に居続けるあなたを思う私の罰なのだから……。
◇ ◇ ◇
「食事は?」
「いらない。食べてきた」
ちらりと壁に掛けられた高級なアンティーク時計に視線を向けると、針はすでに23時を回っていた。
広々としたリビングは、落ち着いた間接照明に照らされ、天井の高い大きな一軒家ならではの静けさが漂っている。フローリングの床には毛足の長い高級なカーペットが敷かれ、ソファは柔らかそうなレザー張りで、上質さを感じさせる。
「会食だったの?」
私は、部屋着のまま尋ねる。夫は、つい先ほど帰宅したばかりで、スーツ姿のままネクタイも外さず、少し疲れた様子だ。
彼は最近IT企業を立ち上げ、軌道に乗り始めたところで、会食の機会が非常に多い。私は視線をそらしつつ問いかけた。
「ああ」
リビングの奥には豪華なダイニングテーブルがあり、私たちはいつもそこに並んで食事をしていた。だが、最近は夫から夕食がいるかどうかの連絡すら来なくなってしまった。
作っていた食事を冷蔵庫にしまうために、キッチンへと向かう。
どれくらい経っただろうか。このすれ違いが始まってから。
「今日の仕事はうまくいった?」
少しでもこの関係を修復したくて、明るい声で私は尋ねた。
「お前なんかに話をして、わかるのか?」
しかし、夫はバカにしたように鼻で笑い、冷たい声音で返してくる。その一言が胸に刺さり、私は無意識にキュッと唇を噛みしめた。
結婚してわずか一年半で、こうも夫婦の関係が変わってしまうものなのだろうか。
私、神田沙織と、夫である佐橋芳也は大学の時から付き合い、卒業後一年で結婚をした。
だから、今私は佐橋沙織になっている。
派手な二人ではなかった私たち。穏やかで、ひだまりのようなお付き合いをしていたはずだった。
しかし芳也の成功が続くにつれて、彼の態度が少しずつ変わってきた。お金とステータスを手に入れることで、彼は変わっていってしまったのだと思う。
四年前――
大学のキャンパスは新緑がまぶしく、私は今日も芳也を待っていた。服装はいつもシンプルで、無駄な装飾は一切なし。肩にかかる黒髪も、特に手入れはしていないが、芳也はそれがいいと言ってくれていた。
『ごめん、待たせた?』
笑顔で走って来る芳也。身長175センチで爽やかな彼は、大学では外見が目立つ存在だが、性格はシャイで、とてもかわいい。
そのことに気づいて、芳也から告白をされ、私は徐々に彼に心を開いていった。
「ううん、大丈夫だよ。それより、昨日バイトで来られなかった講義のノート」
奨学金を使って通っている芳也は、生活費も全部自分で稼いでいるため、どうしてもバイトを優先する日がある。
「沙織、本当に頼りになるよ。お前がいなかったら、俺、とっくに大学辞めてる」
「でしょ? 持つべきものは、かわいい彼女?」
少しふざけて言った私を、芳也はギュッと抱きしめた。
「ねえ、ここ外、外!!」
「じゃあ、早く家に帰ろう」
そう言いながら、小さな1Rのアパートへと急ぐ。玄関から見渡せる全ての空間は、決して広くはない。窓際には小さな観葉植物が並び、それもまた二人で一緒に育てている大切なものだった。
「これ、ちょっと塩が多かったかも」
私は夕食を準備しながら、キッチンとテーブルの間を忙しく行き来する。芳也はそんな私を笑顔で見守りながら、勉強をしていた。
「沙織の料理はいつもうまいし、大丈夫だよ」と笑ってくれる。
彼が起業したいという夢を叶えるために、あの頃の私はできる限りのサポートをしてきた。
「これうまい。本当に沙織は料理もできるし、最高の奥さんになるよ」
遅くまで勉強をする芳也の背中を見つめながら、小さなシングルベッドで目を閉じる。そんな日々が幸せだった。
燃えるような恋かと聞かれたら、それは違ったが、いつか家族愛になり、生きていける。そう思っていた。
そんな昔をつい思い出してしまっていた私は、小さく息を吐いた。
หลังจากที่กลับมาจากฝรั่งเศสจนถึงตอนนี้ก็ร่วมหลายเดือนได้แล้ว ชีวิตของฮาน่าก็ไม่ได้มีอะไรมากมายนอกจากทำงานและกลับมาอยู่กับสามีทั้งสองคนของเธอจากคนที่ไม่อยากมีลูก ไม่อยากเลี้ยงเด็ก ตอนนี้ความคิดของเธอมันเปลี่ยนไปหมดแล้ว เธออยากมีลูก อยากมีเด็กสักคนสองคนเข้ามาทำให้ชีวิตครอบครัวของเธอและทั้งสองมีชีวิตชีวามากกว่านี้ถึงตอนนี้จะมีความสุขดี แต่ยังไงครอบครัวก็ต้องมีลูกไม่ใช่เหรอหลายครั้งที่เธอต้องผิดหวังเพราะทุกครั้งที่คิดว่ามีอาการและคิดว่าตัวเองท้องหรือเปล่า ผลตรวจมันก็ไม่ได้เป็นดั่งใจหวังเลยสักนิดเดียวร่างกายของเธอนั้นแข็งแรงดี พร้อมที่จะมีลูกได้ แต่เพราะฮอร์โมนที่ไม่คงที่ จึงทำให้ประจำเดือนคาดเคลื่อนและก็ไม่มีลูกสักที...............บริษัทเกริกวิทย์“กาแฟค่ะคุณฮาน่า”“หือ...เอากลับไปได้มั้ยคะ ฉันไม่อยากกินเลย รู้สึกเบื่อไปหมด” เธอนั่งเท้าคางมองดูแก้วกาแฟดำที่เลขาเอามาให้อย่างเช่นทุกวัน แต่วันนี้เธอกลับรู้สึกเบื่อชนิดที่ว่าไม่อยากจะกินอะไรเลยสักอย่าง“คุณฮาน่าเหม็นเหรอคะ?”“ไม่เหม็นหรอกค่ะ แค่ไม่อยากกิน”“คุณฮาน่ามีน้องหรือเปล่าคะ?”“เฮ้อ....” พอได้ยินอย่างนั้นแล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาอย่
หลายเดือนต่อมาฮาน่าขับรถไปที่บริษัทของสองหนุ่มเพื่อที่จะบอกข่าวดี โดยที่ไม่ได้บอกทั้งสองคนนั้นก่อนว่าจะไปหาเมื่อขาเรียวก้าวเข้าไปในบริษัท ทุกช่วงจังหวะการสับเท้าเดินเธอถูกคนในบริษัทของคามิลนั้นจ้องมองไม่วางตา และก็ยังมีบางคนที่ยังไม่รู้ว่าเธอคือใคร“อย่างสวยเลย นั่นใครอ่ะ พนักงานใหม่เหรอ?” เสียงหนึ่งพึมพำออกมาท่ามกลางพนักงานคนอื่นไปที่กำลังมองไปที่หญิงสาว“ไอ้บ้า นั่นเมียประธานอยากโดนไล่ออกไง!”“หะ-ห๊ะ!”“คุณฮาน่า ภรรยาของประธานขุนเขาและประธานคามิล” เพราะทุกคนต่างก็รู้ถึงความสัมพันธ์นี้ของทั้งสาม และคนที่รู้แล้วจึงไม่ได้แปลกใจอะไรเลย จะมีก็แต่คนที่ยังไม่เคยรู้จักหรือพนักงานใหม่ๆ เท่านั้น“สวัสดีค่ะคุณฮาน่า”“สวัสดีค่ะ” เธอทักทายกลับด้วยรอยยิ้มที่สดใส“มาหาท่านประธานทั้งสองเหรอคะ?”“ใช่ค่ะ อยู่ใช่ไหมคะ เพราะเห็นรถจอดอยู่”“ค่ะอยู่ ให้แจ้งขึ้นไปไหมคะว่าคุณฮาน่ามา”“ไม่เป็นอะไรค่ะ พวกเขาไม่ได้ประชุมกันใช่ไหมคะ?”“ไม่มีค่ะ”“ขอบคุณมากค่ะ”ฮาน่าเข้าไปในลิฟท์และกดขึ้นไปยังชั้นบนสุดของตึก เพราะส่วนใหญ่ห้องทำงานของเจ้าของ หรือประธานบริษัทจะอยู่ด้านบน รวมถึงบริษัทของเธอด้วยเมื่อกี้เธอแอบเขิ
คนตัวเล็กยกสะโพกตัวเองขึ้นเล็กน้อยก่อนจะจับแก่นกายใหญ่ของคนใต้ร่างนั้นจ่อเข้าไปที่ปากทางร่องรักของตนเอง ขณะที่หน้าอกอวบอิ่มนั้นกำลังถูกโลมเลียอยู่จากฝีมือของขุนเขาสวบ!ร่างบางกดตัวเองให้นั่งทับท่อนเนื้อใหญ่ลงมาอย่างไม่ทันได้ระวัง และลืมตัวไปว่ามันอาจจะทำให้เธอเจ็บได้“อ๊ะ...อ๊า...จะ จุก!!” เธอร้องครางเสียงหลง เพราะความจุกมันแล่นเข้ามาภายในชั่วพริบตา ก่อนที่มือเล็กรีบดันหน้าอกแกร่งตรงหน้าไว้พร้อมกับลมภายใจพะงาบๆ “อะ...อึก แฮ่ก แฮ่ก!”“ทำไมนั่งลงมาแบบนั้นล่ะ เจ็บไหม?” ขุนเขาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นสีหน้าของภรรยาตอนนี้แล้ว“จะ จุกนะ มันเข้ามา...” คำพูดขาดหายไป เพราะเธออธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลย ของใหญ่นั้นมันคับแน่นอยู่ในท้องน้อยของเธอจนอึดอัดไปหมด“อยู่เฉยๆ ก่อนนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น” คามิลพูดเสียงแผ่ว มือของเขานั้นก็ยังจับเอวเล็กของเธอไว้แน่นเหมือนกันขุนเขาเริ่มโลมเลียหน้าอกของเธอต่อ ลิ้นร้อนตวัดเลียยอดถันที่แข็งตึงขึ้นมาอย่างเอร็ดอร่อย ปล่อยให้เธอนั้นค่อยๆ โยกสะโพกขึ้นลงอย่างเชื่องช้าเมื่ออาการจุกเสียดมันเริ่มจะบรรเทาลงเอวบางก็เริ่มโยกขยับขึ้นลงช้าๆ เนิบนาบ“อึกอ๊ะ...อื้ม...
“คะ คุณภรรยา!”“ฮะ ฮาน่า...”สองหนุ่มร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อเห็นภรรยาสาวเดินเข้ามาที่ห้องนอนใหญ่ชุดนอนลูกไม้สีดำ มันตัดกับสีผิวที่ขาวสะอาดของเธอ ทำให้เธอนั้นดูสวยเปล่งปลั่งขึ้นมาไม่น้อยเลยและก็ไม่ได้สวยเพียงอย่างเดียว เธอนั้นทั้งเซ็กซี่ จนน่าจับลงมารังแกเสียให้เข็ด“สวยไหมคะคุณสามีทั้งสอง” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวน พร้อมกับก้าวเดินเข้าไปหาสามีทั้งสองที่เตียงอย่างช้าๆ เพราะความสวยเซ็กซี่ทำเอาทั้งสองถึงกับกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่ท่อนเนื้อส่วนล่างก็เริ่มรู้สึกปวดหนึบขึ้นมาทันทีร่างบางคลานขึ้นเตียงอย่างเชื่องช้า ก้นงอนสวยกำลังบิดส่ายไปมาเมื่อก้าวเข่าคลานเข้าหาคนตรงหน้ามือเล็กค่อยๆ วางลงจับเป้าตุงพร้อมกับลูบสัมผัสไปมาจนกระทั่งเสียงร้องซี๊ดดังออกมาจากปากของชายหนุ่ม“เสียวเหรอคะ คุณสามี...” เสียงหวานเอ่ยถามอีกครั้งอย่างยั่วยวน ก่อนที่เธอจะยิ้มมุมปากเล็กน้อย“อะ-อะไรวะเนี่ย!” เพราะไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับภรรยา คามิลได้แต่ร้องอุทานออกมาเพราะความเสียวที่ได้รับจากเธอมันแปลกตั้งแต่ที่เธอเป็นฝ่ายร้องขอให้มีเซ็กซ์ด้วยกันแล้ว“ฮาน่า...ธะ เธอ..”พรึ่บ!~“อึก!” ขุนเขาที่กระเถิบเข้า





![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)