Share

บทที่ 87

Penulis: ปลาคาร์ปตัวน้อย
เธอเพียงแค่ชะโงกหน้าเข้ามา แล้วก็รีบหดศีรษะกลับไป

"ผมออกไปดูหน่อยนะ" เวินถิงเยี่ยนบอกเธอพลางลุกเดิน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
S R
เมื่อไหร่พระเอกจะฉลาด รำคาญความบื้อนางมากเลย
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 732

    ความโกรธในใจของเจี่ยนจือปะทุขึ้นมา เมื่อได้ฟังคำพูดที่แม้เปลือกนอกจะฟังดูเหมือนเป็นห่วงเธอ แต่แท้จริงแล้วกลับแฝงไปด้วยการข่มขู่และเข้าข้างอีกฝ่าย“รองผู้อำนวยการคะ” เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงติดสั่น เนื่องจากกำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ “เพราะงั้นที่รองผู้อำนวยการบอกว่าจะ ‘จัดการอย่างเหมาะสม’ ก็คือเอา‘ชื่อเสียง’กับ‘อนาคต’ของฉันมาเป็นข้อแลกเปลี่ยน เพื่อให้ฉันยอมเงียบและปล่อยคนที่เป็นฝ่ายก่อเรื่องจริง ๆ ไปใช่ไหมคะ?”“เธอ……เธอพูดแบบนี้ได้ยังไง!” เมื่อความคิดของรองผู้อำนวยการถูกเปิดโปง เขาก็แสร้งทำหน้าขรึมอีกครั้ง “ครูทำเพื่อเธอต่างหาก!”“ทำเพื่อหนู?” เจี่ยนจือก้าวขึ้นมาข้างหน้าพลางพูดเสียงดัง “ถ้าทำเพื่อหนูจริง สิ่งแรกที่รองผู้อำนวยการควรทำหลังเห็นคลิปฉบับเต็ม ก็คือลงโทษคนที่ปล่อยข่าวเท็จ ใส่ร้าย และละเมิดความเป็นส่วนตัวของหนูอย่างเด็ดขาด!ไม่ใช่ร้อนรนมาข่มขู่ผู้เสียหาย แล้วใช้อคติทางเพศของตัวเองมาบีบบังคับกัน!การที่หนูถูกแอบถ่ายไม่ใช่ความอับอายของหนู แต่เป็นความผิดของคนที่แอบถ่าย!การเอาความเจ็บปวดของผู้เสียหายมาตอกย้ำ แล้วใช้มันเป็นข้ออ้างให้ผู้กระทำผิดพ้นผิด นี่คือสิ่งที่คนในแวดวงการศึกษา

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 731

    “นักเรียนเจี่ยนจือ” สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความรำคาญ “คลิปที่เผยแพร่อยู่ในอินเทอร์เน็ตสร้างผลกระทบที่ร้ายแรงมาก ทางโรงเรียนของเราให้ความสำคัญกับความสามัคคีและรักใคร่มาตลอด และไม่สนับสนุนความรุนแรงในโรงเรียน เดิมทีเธอควรเป็นแบบอย่างให้คนอื่น แต่ตอนนี้กลับมีพฤติกรรมแบบนี้ ช่างน่าผิดหวังจริง ๆ!”เจี่ยนจือยืนตัวตรงอยู่กลางห้องทำงาน “รองผู้อำนวยการคะ คลิปนั้นถูกตัดต่อโดยเจตนาร้ายของใครบางคน ไม่ใช่เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น วันนั้นในห้องน้ำ……”“ตัดต่อ?” รองผู้อำนวยการขัดขึ้นทันที สีหน้าแสดงความไม่เห็นด้วยเล็กน้อย “คนที่กระชากผมของโจวเยว่ซานคือเธอไม่ใช่หรือไง?จะบอกว่าที่นักเรียนโจวเยว่ซานตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวไม่ใช่ความจริง?หลักฐานมันชัดเจนอยู่แล้ว!เธออย่าเล่นตุกติกนะ!ตอนนี้เรื่องกำลังเป็นกระแสร้อนแรงในโลกออนไลน์ สร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงของโรงเรียนอย่างร้ายแรง!เธอรู้ไหมว่าปัญหานี้ร้ายแรงแค่ไหน?!”“เพราะมันเป็นเรื่องร้ายแรง ถึงยิ่งต้องตรวจสอบความจริงทั้งหมดให้ชัดเจนค่ะ” เจี่ยนจือสบตาอีกฝ่ายตรง ๆ “คลิปเต็มสามารถพิสูจน์ได้ว่าโจวเยว่ซานถูกยุยงและร่วมมือกับคนอื่นมารุกรานหนูก่อน ตอนนั้น

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 730

    “นายยังมีหน้ากินไข่ที่ฉันปอกอีกเหรอ?”“นายเองก็กินซุปถั่วแดงที่ฉันซื้อมาเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?”“ก็ยังอยู่นี่ เอาคืนไป”“เหอะ นายกลัวเจี่ยนจือรังเกียจของที่นายกินไปแล้ว แต่ไม่กลัวฉันรังเกียจเลยหรือไง?”“เหอะ เมื่อก่อนตอนเล่นบาส นายไม่เคยดื่มน้ำที่ฉันยกขวดดื่มไปแล้วต่อหรือไง?”เจี่ยนจือเดินไปแล้วก็ได้ยินสองคนนั้นเถียงกันอยู่ด้านหลัง ก็ส่ายหน้าอยู่ในใจ: งั้นพวกนายสองคนก็คบกันเองไปเลยเถอะ“เจี่ยนจือ!” หร่านเฉินวิ่งมาจากด้านหน้าอย่างรีบร้อน “เกิดเรื่องแล้ว”“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมรีบขนาดนี้?” เจี่ยนจือคว้าตัวหร่านเฉินที่กำลังหอบหายใจเอาไว้“เธอดูนี่!” หร่านเฉินยื่นหน้าจอโทรศัพท์มาตรงหน้าเจี่ยนจือทันทีด้วยความโกรธที่กดเอาไว้ไม่อยู่ บนหน้าจอเป็นโพสต์หนึ่งในเว็บท้องถิ่นที่กำลังติดกระแสร้อนแรง พาดหัวสะดุดตาจนน่าตกใจ: 《ช็อก! ธาตุแท้ของใครบางคนถูกเปิดโปงอีกครั้ง คลิปเหตุการณ์บูลลี่ในโรงเรียนแบบเต็ม ๆ!》ด้านล่างแนบคลิปวิดีโอความยาวหลายสิบวินาทีเอาไว้ เห็นได้ชัดว่าคลิปถูกตัดต่ออย่างมีเจตนาร้าย เลือกเฉพาะภาพวันนั้นในห้องอาบน้ำ หลังจากเจี่ยนจือใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินออกมา และลงมือจัดการโ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 729

    โรงอาหารเวินถิงเยี่ยนกับเจี่ยนจือนั่งอยู่ตรงมุมหนึ่งรอยแดงบนใบหน้าของเขายังจางหายไปไม่หมด ตั้งแต่โคนหูไปจนถึงลำคอยังแดงระเรื่ออยู่“ฉันปอกไข่ให้เธอนะ” เขาหยิบไข่ใบนั้นขึ้นมาโดยที่ใบหน้ายังแดงอยู่ เปลือกไข่แค่ใบเดียวกลับปอกอยู่ตั้งห้านาที…พอปอกเสร็จก็วางลงในจานเปล่าตรงหน้าเจี่ยนจือจากนั้นก็เริ่มปอกใบที่สองปอกไข่เสร็จก็เริ่มปอกส้ม…แล้วก็ตามด้วยส้มลูกที่สอง…เจี่ยนจือมองเวินถิงเยี่ยนที่กำลังต่อสู้กับเปลือกไข่และเปลือกส้ม แล้วก็อดทอดถอนใจอีกครั้งไม่ได้ เธอไม่เคยเห็นเวินถิงเยี่ยนเป็นแบบนี้มาก่อนเลย…ทำไมอยู่ ๆ ถึงรู้สึกขำขึ้นมานะ?เวินถิงเยี่ยนสัมผัสได้ถึงสายตาของเธอ ใบหน้าจึงยิ่งแดงกว่าเดิม แม้แต่ท่าทางตอนปอกส้มก็ช้าลงในที่สุด ภายใต้สายตาที่จ้องมองมาอย่างต่อเนื่องและไร้เสียงของเธอ เขาก็เงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน จ้องกลับด้วยสีหน้าดุและจริงจัง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงข่มขู่ “ฉันบอกแล้ว…ว่าอย่าบังคับให้ฉันทำเรื่องที่พวกเราไม่ควรทำ”คำพูดข่มขู่ที่ฟังดูดุร้ายนี้ พอมาพูดในเวลาแบบนี้พร้อมกับใบหน้าแดงจัดและสายตาที่คอยหลบไปหลบมา กลับยิ่งดูน่าขำเข้าไปใหญ่เจี่ยนจืออดหัวเราะออกมาไม่ได

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 728

    วันนี้เวินถิงเยี่ยนเหมือนจะเอาเป็นเอาตายกับสมุดบันทึกเล่มนั้นของเธอจริง ๆ เขายกสมุดขึ้นมาให้เธอดูชัด ๆ “มองประโยคนี้ แล้วอ่านออกมาให้ฉันฟัง!”เจี่ยนจือ: …“เจี่ยนจือ ฉันบอกเธอเลยนะว่ามันสายไปแล้ว”“เกมนี้เธอเป็นคนเริ่ม แต่จะจบเมื่อไหร่ ไม่ใช่สิ่งที่เธอคนเดียวจะตัดสินได้”“อ่าน!”เอาเถอะ วันนี้หมอนี่บ้าไปแล้วจริง ๆ…“เอ่อ…” เจี่ยนจืออ้ำ ๆ อึ้ง ๆ พูดติด ๆ ขัด ๆ น้ำเสียงดูไม่มั่นใจ “ยะ…อย่าชอบเวินถิงเยี่ยน…เด็ดขาด…”พอเวินถิงเยี่ยนได้ยินเธออ่านออกมาจากปากตัวเองก็โมโห “ฉันไม่สนว่าสมองเธอตอนเขียนประโยคนี้มันเพี้ยนอะไรอยู่ ตอนนี้ฉันจะบอกเธอให้ชัด เธอเป็นฝ่ายมายั่วฉันก่อน หลังจากที่ฉันยอมแพ้ไปแล้ว เธอก็ยังกลับมายั่วฉันอีก ห้ามฉันทำนั่น ห้ามฉันทำนี่ พอยั่วเสร็จแล้วก็คิดจะหนีอีก ไม่มีทางหรอก”เขาฉีกหน้ากระดาษหน้านั้นออกมา แล้วค่อย ๆ ฉีกจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย“ไม่ใช่ เวินถิงเยี่ยน…” เจี่ยนจือรู้สึกว่าจำเป็นต้องอธิบายกับเขาให้ชัด “นายฟังฉันก่อน ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นจริง ๆ ฉันแค่รู้ว่าลั่วอวี่เฉิงเป็นคนแบบไหน ในฐานะที่เราเคยเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ฉันไม่อยากให้นายถูกเธอหลอก เพราะงั้น…”

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 727

    “ไม่สำคัญบ้าอะไร!” เขาถึงขั้นสบถคำหยาบออกมา “เรื่องระหว่างฉันกับลั่วอวี่เฉิง สำหรับเธอมันไม่สำคัญใช่ไหม?”เจี่ยนจือ: …ทำไมหัวข้อถึงออกทะเลมาเป็นเรื่องนี้ได้?“ถ้าไม่สำคัญ แล้วเธอวิ่งมาร้องไห้อยู่ตรงหน้าฉันทำไม? ถ้าไม่สำคัญ แล้วเธอบอกฉันทำไมว่าไม่ชอบให้ฉันอยู่กับลั่วอวี่เฉิง? ถ้าไม่สำคัญ แล้วเธอไปแย่งโควตาแข่งสุนทรพจน์ทำไม? ถ้าไม่สำคัญ แล้วทำไมต้องยืนกรานจะไล่ลั่วอวี่เฉิงออกจากร้านฉัน? ถ้าไม่สำคัญ แล้วเธอมาบีบต้นขาฉันเหมือนยัยหื่นตัวน้อยทำไม…”“เดี๋ยวก่อน!” เขาร่าย “ความผิด” ของเธอออกมายาวเหยียดขนาดนี้ เจี่ยนจือจำเป็นต้องขัดแล้ว “ใครเป็นยัยหื่นตัวน้อยกัน? ที่ฉันทำแบบนั้นก็เพราะ…”เพราะอะไร เธอกลับพูดไม่ออกความรู้สึกแบบนี้มันน่าอึดอัดชะมัด…ทุกข้อที่เขาพูดมา เธอก็เป็นคนทำจริง ๆ แต่จุดประสงค์ของเธอไม่ได้เป็นแบบที่เขาคิดจริง ๆ นะ…“เพราะอะไรล่ะ พูดมาสิ!” ดวงตาของเขาสว่างจนน่ากลัว และยิ่งทำให้เขาในตอนนี้ดูบีบคั้นเป็นพิเศษเจี่ยนจือยกมือปิดหน้า จะให้พูดตรง ๆ ว่าเพราะฉันกลัวขาตัวเองจะพิการ แล้วก็กลัวว่านายจะมีจุดจบที่ไม่ดีหรือไง? ช่างเถอะ ทำเป็นเต่าหดหัวไปก็แล้วกัน…“ยังไงก็ไม่ใช่แบ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status