LOGINมินตราทอดสายตามองทะเลกว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา ทอดสายตามองลูกๆ ของเธอและสามีสองคนนั้นคือน่านฟ้าและทิวเขา พวกเขานั้นกำลังเล่นวอลเล่ย์บอลชายหาดตรงริมทะเลหน้าหาดส่วนตัว เธอนั้นให้กำเนิดลูกชายสามคน ลูกสาวอีกสองคนรวมกันแล้วเป็นห้าคน โดยลูกชายและลูกสาวคู่แรกเป็นชายหญิงที่เกิดโดยธรรมชาติลูกของเธอ กับภูผ
“อยู่ตรงนั้นไง” เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น เธอหันไปมองชายคนนั้นที่เอ่ยเสียงดัง พร้อมด้วยชายอีกสองคนที่ถือปืนวิ่งมาหาเธอ เธอจึงรีบวิ่งหนีเพราะในมือเธอไม่มีอาวุธใดๆ เลย และไม่รู้ว่าพวกเขาจะไล่ล่าเธอทำไม แต่ของวิ่งสุดชีวิตก่อน “หยุดนะ” ชายหนึ่งในสามคนเอ่ยเรียกเธอด้วยน้ำเสียงดังขึ้น เธอวิ่งหนีไม่คิดชีว
“อื้อ...อึก...อือ...” เธอร้องครางกระเส่าแผ่วเบาหลังจากที่เธอสติหลุดไปหลายรอบ หลังจากที่ขึ้นมางานฉลองสมรสของเธอและพวกเขาทั้งสามคน เพราะสามแฝดไม่ยอมให้เธอพัก เธอเองพึ่งจะนอนได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงภูผาก็จับเธอตอกอีกครั้ง ตอนนี้เธอแทบลืมตาไม่ขึ้นเสียด้วยซ้ำ อีกทั้งตลอดหนึ่งอาทิตย์ต้องคอยหลบนักข่าวและปาป
“ไปหาประวัติผู้หญิงคนนั้นมาว่าเธอชื่ออะไร บ้านอยู่ที่ไหน ทำงานหรือเรียนอยู่ในตอนนี้ ฉันขอแบบละเอียดเลยนะ” ภูผาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบ แล้วเขาก็ค่อยๆ เผยรอยยิ้มที่ดูมีความสุขและดูจริงใจที่จะยิ้มออกมาอย่างสบายใจ ทำให้โยธินและบอดี้การ์ดที่อยู่ตรงนั้นที่มองใบหน้าของนายใหญ่ด้วยความแปลกใจ ตั้งแต่โดนลักพา
ภูผาก้าวเดินเข้าไปในโบสถ์เพื่อทำให้จิตใจสงบ หลังจากที่เขาถูกไล่ล่าจากบริษัททางการค้าของเซี่ยงไฮ้และยังมีเครือบริษัทอยู่ในประเทศไทย ทำให้บริษัททั้งสองแย่งชิงลูกค้ากันมาโดยตลอดแบบใครดีใครได้ เหมือนกับเสือและสิงโตแข่งกันไล่ล่าเหยื่อ เพื่อจะนำเหยื่อมาเป็นของตน พอเสือตัวนั้นไม่ได้เหยื่อนั้นคือความแค้นที่
“อึก...อื้อ...” เธอร้องครางในลำคอเบาๆ เขาจึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกเธอมองใบหน้าหล่อเหลาผิวขาวอมชมพู ผมหยิกหยักศกสีดำสนิทเซ็ตผมไว้เป็นอย่างดี คิวของเขาดูหนาได้รูป นัยน์ตาเหมือนกับเม็ดถั่วอัลมอนด์สีน้ำตาลไม้ จมูกโด่งเป็นสัน และริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ ถึงใบหน้าทั้งสามคนจะเหมือนกัน แต่เธอก็จำได้ว่าใครเป็นใคร







