EP05 ปากดี

มิเชลลืมตาช้าๆ ทอดสายมองลอดผ้าม่านสีขาวกรองแสง มีแดดส่องเข้ามาเล็กน้อย เธอมองนาฬิกาที่ติดฝาผนัง เวลาในตอนนี้สิบเอ็ดโมงสี่สิบ เธอไม่เคยหลับนานขนาดนี้มาก่อน ถ้าสายสุดไม่เกินสิบโมง นี่ถือว่าเป็นการทุบสถิตในการนอนของเธอเลยทีเดียว

เมื่อมองในห้องกว้างที่มีเตียงนอนสีดำทำจากหนัง ภายในห้องนี้มีแต่สีดำและสีแดงบุด้วยกำมะหยี่ เช่นเดียวกับเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่ที่ทำจากกำมะหยี่ แต่เธอไม่ได้นั่งธรรมดา แต่เธอถูกมัดโดยมือเรียวสองข้างติดหลังเก้าอี้

ทันใดนั้นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพประทาน สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีดำติดกระดุมด้านล่างเพียงสามเม็ดทำให้เห็นซิกแพคที่หนาอยู่ด้านใน เขาสวมกางเกงสแล็กสีดำเช่นกัน เข็มขัดหนังแท้ หัวเข็มขัดสีเทาเกลี้ยงเกลา และรองเท้าหนังขัดมันเงา เขาก้าวเดินเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย เธอมองเขาด้วยสีหน้าโกรธจัด

“ไอ้เหี้ย มึงจับกูมาทำเหี้ยอะไร ไอ้เหี้ย ปล่อยกูนะ” มิเชลก่นด่าเป็นภาษาไทยเขาอย่างไม่เกรงกลัว

“ปากดีนะ” เขาพูดภาษาไทยสำเนียงอังกฤษ ทำให้เธอยิ่งหงุดหงิดมากกว่าเดิม

“มึงปล่อยกูเดี๋ยวนี้เลยนะ ถ้ากูหลุดออกไปได้กูจะแจ้งตำรวจ” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน

“เก็บปากไว้อมควยดีกว่ามั้ง” เขาบอกด้วยน้ำเสียงหื่นกระหาย และยิ้มที่มุมปาก เธอยกเท้าขึ้นข้างหนึ่ง

“ส้นตีน” เธอบอกด้วยน้ำเสียงโกรธอย่างมากที่เขาจับเธอมาที่นี่ โดยที่เธอเองก็ไม่รู้จักเขามาก่อน

“ปากดีให้ตลอดนะ” เขาบอกด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี แสยะยิ้มที่มุมปาก

เขาก้าวเดินไปที่ด้านหลังเธอช้าๆ ใช้มือลูบไล้อกอวบอิ่มบนร่มผ้าช้าๆ ทำให้เขารู้ว่าอกของเธอนั้นเธอไม่ได้ทำนมมาแต่อย่างใดและใหญ่โตฟูฟ้องแค่ไหน เขายังใช้มือบีบและขยำ แต่เธอกลับดิ้นรนให้เขาปล่อยมือ มีหรือที่เขาจะปล่อยมืออกอย่างง่ายดาย เขายิ่งขยำราวกับของเล่น

“เจ็บนะ! เอามือสกปรกของมึงออกไปเลย” เธอบอกด้วยน้ำเสียงโกรธจัดแทบอยากจะฉีกเนื้อเขาเป็นชิ้นๆ เขาก้มลงจูบที่กกหูหนักๆ เธอสะบัดใบหน้าหนีทันที เขาใช้มือช้อนใบหน้าของเธอเชิดขึ้น เธอนั้นมองไปทางอื่น

“นุ่มนิ่มจัง” เขาบอกด้วยน้ำเสียงกวนประสาท ใช้มือเลื่อนเกาะอกของเธอลงมาที่เอวกิ่ว ทอดสายตามองอกอวบอิ่มที่ใหญ่เกินคลาด อีกทั้งปลายยอดที่บวมเป่งเป็นไตสีชมพู เขามองอวบอิ่มอย่างพึงพอใจ เธอไม่อาจหลุดพันธนาการได้ เธอยิ่งก่นด่าสาปแช่งเขามากขึ้น บางคำก็ฟังเข้าใจบ้าง บางคำเขาก็ฟังไม่รู้เรื่อง

“ด่าไปเลย ยิ่งต่อต้านฉันยิ่งชอบ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงยียวนกวนบาทา เขาไม่รอช้าใช้มือขยำอกอวบอิ่มของเธอหนักๆ ทำให้เธอรู้สึกเจ็บมากขึ้น เพราะเขาขยี้และขยำจนแดงไปหมด

“ปล่อยสิวะ ไอ้บ้า” เธอร้องเสียงดังกว่าเดิม เขาเผยรอยยิ้ม และเดินมายังตรงหน้าของเธอ

“ไอ้สาระเลวเอ๊ย” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเกลียดชัง เขายิ้มที่มุมปาก แล้วปลดเข็มขัดและกางเกงยีนราคาแพงลงมาเล็กน้อย เขาจับดุ้นที่แข็งเป็นไตออกมา