LOGINShare
ตอนที่ 2 คืนนี้ว่างไหม
publish date:
2025-09-20 09:50:45ให้ตัวเอง
“พี่เอามาฝาก” เขามองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ตรงนี้ จึงใช้สรรพนามที่เอาไว้เรียกเวลาอยู่ด้วยกันสองคน ทว่าหญิงสาวกลับรู้สึกตกใจจึงหันขวับมองไปรอบ ๆ ตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “แกล้งฝันอีกแล้ว” นี่แหละผู้หญิงที่พ่อเขาพูดถึงก่อนหน้านั้น เธอชื่อว่า 'ฝันดี' ฝันดีเป็นพนักงานในบริษัทที่เพื่อนเขาเป็นเจ้าของ และเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้เขารู้จักคำว่า ‘รัก’ เขาพยายามตามจีบเธอมาหลายปีแล้ว ทว่าหญิงสาวกลับไม่มีท่าทีว่าจะใจอ่อนยอมเปิดใจให้เข้าไปอยู่ตรงนั้นของเธอ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก “เป็นคนขี้ตกใจไปซะแล้ว” “ก็ดูพี่ทำสิ” “อะไร ก็แค่แทนตัวเองว่าพี่เอง” “ปกติพี่พูดที่ไหนล่ะ” เขาจะพูดเฉพาะเวลาอยู่ข้างนอกต่างหาก พอมาพูดในบริษัทเธอก็ต้องตกใจเป็นธรรมดา อย่าลืมว่าแผ่นดินเป็นใครมาจากไหน ไม่ใช่คนที่เธอจะมาพูดเล่นด้วยได้ เขาเป็นถึงเพื่อนสนิทของท่านประธานบริษัทที่เธอกำลังทำงานอยู่ หากล่วงเกินอีกฝ่ายเธอมีโอกาสถูกไล่ออกได้เลยนะ “คืนนี้ว่างไหม” “คืนนี้ฝันไม่ว่างค่ะ” หญิงสาวปฏิเสธทันควัน พลางยิ้มอ่อนส่งมาให้ “แล้วมีวันไหนที่ว่างบ้าง” เขาพูดด้วยความน้อยใจ กี่ครั้งที่ตั้งใจจะชวนเธอออกไปข้างนอก เธอก็เอาแต่ปฏิเสธทุกครั้งไป เขาแค่อยากมีเวลาพาเธอไปทานข้าวสักมื้อ ไปดูหนังด้วยกันสักครั้ง ถึงแม้ว่าสถานะของเราสองคนจะไม่ใช่แฟนกันก็ตาม แค่ไปในฐานะพี่น้องก็ไม่ได้เลยเหรอ ทำไมเธอถึงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ลองบ้างวะ นี่มันก็นานแล้วนะที่เขาตามตื๊อเธออยู่แบบนี้ หรือว่าเธอมีคนในใจอยู่แล้ว “ฝันขอโทษนะพี่” “ไม่เป็นไรหรอก พี่จะรอจนกว่าเราจะพร้อม” “ขอบคุณที่เข้าใจฝันนะคะ” เธอรู้มาตลอด รับรู้ถึงความรู้สึกดี ๆ ที่ผู้ชายคนนี้มีให้เธอ แต่เพราะตัวเธอเองที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา ฉะนั้นเธอก็ไม่ควรให้ความหวังเขาไปมากกว่านี้ หลายครั้งที่เธอพยายามทำตัวเย็นชา ราวกับไม่สนใจในสิ่งที่เขาพยายามเอ่ยชวนหรือหามาให้ เธอแค่อยากให้เขาหยุดทุกอย่างแล้วไปหาคนที่เพียบพร้อมมากกว่านี้ อนาคตเขายังมีโอกาสเจอผู้หญิงสวย ๆ อีกมากมาย เธอไม่อยากเข้าไปเป็นภาระของใครทั้งนั้น ขออยู่ในจุดที่ตัวเองอยู่แล้วสบายใจดีกว่า นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการมาตลอด.. “พี่ไปหาเพื่อนละ” “ค่ะ^^” หน้าห้องทำงาน แอ๊ด~ “ลืมมารยาทไว้ที่บ้านหรือไง” ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป เสียงทุ้มของเจ้าของห้องก็เอ่ยขึ้นทันที แม้จะเป็นประโยคคำด่าทว่าอีกคนกลับไม่สนใจ แผ่นดินปิดประตูแล้วก้าวตรงไปยังโซฟาก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งด้วยความหงุดหงิด “เฮ้อ..” “.....” เสียงถอนหายใจดัง ๆ ดึงสายตาเจ้าของห้องให้ละจากกองเอกสารเงยขึ้นมอง “เบื่อว่ะแม่ง” “ทำไม” “ไม่บอก” “งั้นก็เงียบปากไป” อย่าให้ได้ยินเสียงเชียว เวลาคนห่วงแล้วเสือกมากวนตีน “พรุ่งนี้กูต้องเข้าบริษัทไปฝึกงานให้หลานสาวสุดที่รักของพ่อกู แล้วแม่งคนทั้งบริษัทมีแค่กูคนเดียวหรือไงวะ” เขาล่ะไม่เข้าใจพ่อตัวเองจริง ๆ เลย กะอีแค่สอนงานมันจะอะไรนักหนา บริษัทมีพนักงานเป็นพันคนแต่หวยมาออกที่เขาคนเดียว แล้วเขาคือคนที่ไม่ค่อยได้เข้าบริษัทนั้นด้วยไงประเด็น จะอยู่อีกที่มากกว่า “ก็แค่ฝึกงานแล้วมึงจะบ่นทำไม” “ถ้าฝึกกับคนอื่นกูไม่มีปัญหา แต่เพราะเป็นเด็กนั่นไง” ทันทีที่สบตากับเพื่อน ฟินิกซ์ก็รับรู้ได้ทันทีว่าเพื่อนกำลังหมายถึงนั้นคือใคร “กลับมาแล้ว?” “อืม” “กี่ปีแล้ว เธออาจจะลืมไปแล้วก็ได้” “กูก็หวังให้มันเป็นแบบนั้น” “อย่าเพิ่งเครียดกับสิ่งที่มันยังไม่เกิด” “เบื่อว่ะ” “แล้วจะเข้าร้านไหม” “เข้าแหละ” ไม่อยากอยู่คนเดียว พออยู่คนเดียวแล้วแม่งปวดหัว คิดไม่ตกกับเรื่องพรุ่งนี้ นี่เขาต้องไปสอนงานให้เด็กนั่นจริง ๆ เหรอวะ หรือพ่อเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ร้อยวันพันปีไม่เคยมาบังคับเรื่องพวกนี้ อึดอัดชะมัด สุดท้ายก็ต้องเลิกคิดแล้วปล่อยให้มันเป็นเรื่องของวันพรุ่งนี้ไป อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด เขารู้จุดยืนตัวเองดี แล้วหวังว่าเธอเองก็น่าจะรู้จุดยืนของตัวเองเช่นเดียวกัน ถ้าอยากทำงานร่วมกันอย่างมีความสุข ก็อย่าล้ำเส้นกันมากเกินไป หวังว่าเธอจะเข้าใจก็แล้วกัน วันต่อมา “สวัสดีค่ะพี่ยี่หวา” ลูกพีชยกมือไหว้เลขาของคุณลุงด้วยท่าทีนอบน้อม ยี่หวายิ้มรับก่อนจะทักทายหญิงสาวกลับเช่นเดียวกัน “หวัดดีจ้าน้องลูกพีช คิดว่าไหวไหมเราวันนี้” “สู้ตายค่ะ” “พี่เชื่อว่าพีชทำได้แน่นอน” “ขอบคุณสำหรับกำลังใจในตอนเช้านะคะ” พอได้รู้จักนิสัยที่แท้จริงของหญิงสาว ก็ทำให้รู้ว่าเธอเป็นเด็กที่น่ารักและน่าทะนุถนอมมาก ลูกพีชถือว่าเป็นคนที่ร่าเริงเลยก็ว่าได้ แต่เธอมักจะไม่เอาความร่าเริงออกมาใช้กับคนแปลกหน้า เพราะทั้งสองทำความรู้จักและพูดคุยแลกเปลี่ยนอะไรกันอีกมากมายในเมื่อวาน ไม่แปลกหากพวกเธอจะสนิทกันมาก “พีชขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” “สู้ ๆ ค่ะ” ยี่หวาทำมือเพื่อเป็นกำลังใจส่งให้กับหญิงสาวรุ่นน้องที่กำลังจะเปิดประตูห้องทำงานของประธานเข้าไป เนื่องจากโต๊ะทำงานของเธออยู่ในห้อง นั่นหมายความว่าเธอต้องทำงานอยู่ในการควบคุมของท่านประธานเพียงคนเดียวเท่านั้น ก๊อก ก๊อก “เข้ามา” แอ๊ด~ “สวัสดีค่ะ..!!”
Latest chapter
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 30 ความจริง
หลังจากที่ลูกพีชเข้าห้องผ่าตัดไปหลายชั่วโมง เธอก็ถูกพาไปพักที่ห้องพักฟื้น ผลสรุปออกมาแล้วว่าหญิงสาว ‘ความจำเสื่อม’ เธออาจไม่ได้ลืมไปเสียหมดทุกเรื่อง ยังมีบางคน บางเรื่อง และบางเหตุการณ์ที่เธอจดจำได้ แต่จะมากน้อยแค่ไหนก็ต้องรอลุ้นตอนเธอฟื้นขึ้นมาด้านผืนป่าได้ทำใจไว้แล้วว่าเธออาจฟื้นขึ้นมาแล้วจำเขาไม่ได้ก็ได้ จะเป็นยังไงก็ต้องมาลุ้นไปด้วยกัน ผืนป่าเป็นคนเดินเรื่องจัดการเรื่องห้องพักฟื้นไว้รอระหว่างที่เธออยู่ในห้องผ่าตัด ค่าใช้จ่ายทั้งหมดพรเกียรติเป็นคนจัดการ ส่วนเรื่องครอบครัวของเธอ ตอนนี้พรเกียรติก็กำลังจัดการอยู่เช่นเดียวกันวันเวลาผ่านไปเกือบสองอาทิตย์ ลูกพีชตื่นขึ้นมาพร้อมคำทักทายจากผืนป่าว่า ‘คุณเป็นใคร’ ก็สรุปได้แล้วว่าเธอจำเขาไม่ได้ ในระหว่างที่รักษาตัวอยู่ที่นี่ ผืนป่าก็พยายามเอารูปภาพมาให้หญิงสาวดูว่าแต่ละคนเป็นใคร และแน่นอนว่ามีทั้งคนที่เธอจำได้และจำไม่ได้ เธอจำพ่อของเขาได้ จำแผ่นดินได้ จำทุกคนได้ ยกเว้นเขาคนเดียว และสิ่งที่เขาอยากให้เกิดขึ้นก็เกิดจนได้ ลูกพีชลืมเรื่องราวที่ผ่านมาไปหมดแล้ว ถึงแม้ว่าจะจำแผ่นดินได้ แต่บางเรื่องที่เกี่ยวกับพี่ชายของเขา หญิงสาวกลับลืมมันไปจนหมดสิ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 29 เพราะไม่อยากเป็นภาระ
ครามมองเจ้านายด้วยความสงสาร ตั้งแต่ขึ้นมาบนเครื่องบิน แผ่นดินก็เอาแต่เงียบ นั่งมองรูปหญิงสาวในมือถืออยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมงแล้ว โชคดีที่ครั้งนี้เขาตามเจ้านายมาด้วย แต่ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ แผ่นดินเป็นผู้ชายที่ดีมาก ๆ คนหนึ่ง คลั่งรักลูกพีชสุด ๆ ใส่ใจทุกอย่างที่เกี่ยวกับหญิงสาว ไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดอะไร แผ่นดินก็จำได้หมด ไม่เคยลืมวันสำคัญ จดจำทุกอย่างไว้เป็นอย่างดี"นายครับ""กูอยากอยู่คนเดียว""..ครับ" ครามกลับไปนั่งที่ของตัวเอง เครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบินส่วนตัวของครอบครัวแผ่นดิน เขาใช้มันเดินทางมาหาหญิงสาวทุก ๆ เดือน และไม่ได้มีแค่ลำนี้ลำเดียวหนึ่งอาทิตย์ต่อมา"เพราะอะไร""ไม่มีเหตุผล"พรเกียรติจ้องลูกชายตัวเองนิ่ง ไหนมันบอกว่าจะไปหาหนูลูกพีชยังไงล่ะ ทำไมถึงมานั่งพูดจาไร้สาระอยู่ตรงนี้ แผ่นดินมาหาพ่อในช่วงเช้าเพื่อขอให้ท่านถอนหมั้นระหว่างเขากับหญิงสาว เขาไม่ต้องการหมั้นกับเธอแล้ว ไม่มีความจำเป็นอะไรอีกต่อไปสำหรับผู้หญิงคนนี้ ทว่าท่านกลับไม่เห็นด้วย พรเกียรติยืนยันว่ายังไงก็จะไม่ถอนหมั้นให้ทั้งสอง อยากให้แผ่นดินกลับไปคิดดี ๆ ก่อน มองย้อนกลับไปในวันที่ตัวเองรักหญิง
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 28 ความสัมพันธ์ที่จบลง
“....” แผ่นดินกลับมาถึงห้องของคนตัวเล็ก เขาพาตัวเองไปนั่งบนโซฟากลางห้อง โดยที่ภายในห้องยังคงมืดสนิท และเขาก็หวังว่าสิ่งที่ได้ยินมาจะเป็นเพียงคำโกหก เธอคงเลือกกลับมาหาเขาที่กำลังรออยู่ใช่ไหมเข็มนาฬิกาเดินไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงเช้า สุดท้ายแล้วลูกพีชก็ทิ้งให้แผ่นดินรออยู่ในห้องนี้เพียงคนเดียว โดยที่เธอไปสนุกกับผู้ชายอีกคน เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเจ็บปวดกับความรักได้ขนาดนี้ ทั้งที่ทุ่มเทความรักทั้งหมดให้กับผู้หญิงคนหนึ่งมาโดยตลอด แต่สิ่งที่อีกฝ่ายตอบแทนกลับเป็นการหักหลัง มันคงไม่เจ็บเลยถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นคนไกลตัว ถ้าไม่รักกันแล้วก็ควรบอกกันตรง ๆ ไม่ควรทำแบบนี้กับเขาเลย แม้แต่โทรศัพท์เธอยังไม่โทรมาหาสักสาย การที่เราเห็นแฟนของตัวเองไปกับผู้ชายคนอื่น ไม่มีใครรับได้หรอกนะ รักเขาแทบตาย ห่วงเขาฉิบหาย กลัวว่าเขาจะอยู่ไม่ได้ กลัวว่าอาหารที่นี่จะไม่ถูกปาก กลัวว่าอากาศจะหนาวจนเกินไป แม่งกลัวไปทุกเรื่องที่เขาต้องเจอ แต่สุดท้ายเธอมาทำแบบนี้เหรอวะ นี่คือสิ่งตอบแทนของคนที่ซื่อสัตย์มาโดยตลอดใช่ไหม รักแทบตาย ห่วงแทบตาย สุดท้ายแม่งก็โดนหักหลัง เจ็บสุดตรงที่สองคนนั้นเป็นคนที่เรารักยังไงล่ะ“เธอโคตรใจร้าย
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 27 เจ็บชิบหาย
ย้อนกลับไปในอดีตณ สหรัฐอเมริกา“พี่แผ่นดิน” หญิงสาวใบหน้าจิ้มลิ้มตะโกนเรียกแฟนหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้ามหาวิทยาลัย แผ่นดินหันไปยิ้มให้แฟนสาวพร้อมกับเดินเข้าไปหา ทั้งสองโผกอดกันด้วยความคิดถึง เนื่องจากลูกพีชมาเรียนที่ต่างประเทศ และคนที่ต้องเดินทางมาหาอยู่บ่อย ๆ ก็คือแผ่นดิน แม้ว่าทั้งสองจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ความรักก็ไม่เคยจืดจางไปเลยสักครั้ง แผ่นดินไม่เคยน้อยใจแฟนสาวที่เรียนหนักจนไม่มีเวลาให้ เขากลับเข้าใจว่านี่คืออนาคตของเธอ จึงอยากสนับสนุนให้คนตัวเล็กทำมันออกมาให้ดีที่สุด และจะคอยเป็นกำลังใจให้อยู่ตรงนี้เสมอ“ไหนบอกจะไม่มาหาหนูไง” ใบหน้าสวยง้ำงอ แผ่นดินบอกกับเธอว่าเดือนนี้ไม่ได้มาหาเหมือนทุกครั้ง เพราะติดงานสำคัญ ต้องเลื่อนไปเป็นเดือนหน้าแทน“อยากเซอร์ไพรส์” แค่อยากแกล้งแฟนตัวเองไปเท่านั้นแหละ ใครจะปล่อยให้คอยล่ะ เขาต้องรีบเคลียร์ตัวเองให้ว่าง เพื่อจะได้มาอยู่กับเธอนานหน่อย เอาเวลาทั้งหมดยกให้เธอคนเดียวไปเลย“นิสัยไม่ดีเลยนะ”“เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหม”“ไม่เลยค่ะ คิดถึงพี่แผ่นดินมากกว่า^^”“ปากหวาน”“อย่างอื่นก็หวานนะ^^” คนขี้เล่นชอบพูดแหย่ให้แฟนหนุ่มหมดความอดทน แล้วมันก็จะไปจบที่เรื่องอ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 26 ความจำเสื่อม
ณ โรงพยาบาลหญิงวัยกลางคนเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน กำลังจะเข้าไปทำความสะอาดห้อง แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็พบหญิงสาวนอนหมดสติอยู่บนพื้น นาทีนั้นแม่บ้านตกใจจนทำอะไรไม่ถูก จึงโทรเรียกสามีที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ในคอนโดแห่งนี้ รวมถึงนิติบุคคลให้ขึ้นมาช่วย จากนั้นจึงหามเธอส่งโรงพยาบาลทันทีไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ แม่บ้านทำได้เพียงเก็บความสงสัยเอาไว้กับตัวเอง ระหว่างที่รอให้หมอตรวจเช็กอาการหญิงสาว ทางด้านนิติบุคคลได้ติดต่อหาญาติ และตอนนี้ก็รอแค่ญาติมาหาเท่านั้น ตอนที่ทุกคนพาลูกพีชมาส่งโรงพยาบาล ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงจัด ดวงตาทั้งสองข้างมีน้ำใส ๆ ไหลออกมาไม่หยุด ไม่รู้ว่าเธอป่วยเป็นอะไรกันแน่ ตอนนี้ทำได้แค่รอให้หมอออกมาแจ้งอาการตึก ตึกผ่านไปสักพักก็มีเสียงฝีเท้าวิ่งดังมาแต่ไกล ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะเข้ามาหยุดนิ่งข้างหญิงวัยกลางคนพร้อมกับเสียงหอบหายใจ แม่บ้านหันไปมอง แล้วก็พบกับร่างสูงที่มีใบหน้าเรียบนิ่ง ตามกรอบหน้าเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ตอนที่มีคนโทรไปแจ้งว่าลูกพีชเข้าโรงพยาบาล สมองเขาตอนนั้นไม่รับรู้อะไร คิดแค่ว่าตัวเองต้องรีบมาหาหญิงสาวให้เร็วที่สุด ทั้งที่แม่งไม่ต้องสนใจ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 25 แต่งพรุ่งนี้เลยแล้วกัน
นี่ทุกคนนอนบ้านใหญ่กันหมด ทั้งผืนป่าและแผ่นดิน รวมถึงลูกพีชก็ด้วย ที่เธอมานั่งอยู่ตรงนี้ก็เพราะว่านอนไม่หลับ เลยมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่คนเดียว ไม่คิดว่าแม่บ้านจะเข้ามาเจอ“ขะ ขอโทษนะคะ”“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแค่เข้ามาเช็กไฟเฉย ๆ” แม่บ้านยกมือห้ามตอนที่ลูกพีชลุกขึ้นยืน เธอแค่เข้ามาตรวจดูความเรียบร้อยเท่านั้น กลัวว่าแม่บ้านที่ทำหน้าที่จะลืม เธอมักเข้ามาสำรวจทุกวันเป็นปกติอยู่แล้ว ไม่คิดว่าจะมาเจอลูกพีชนั่งอยู่ตรงนี้เหมือนกัน“อ๋อ ค่ะ” ลูกพีชพยักหน้าเล็กน้อย เธอนั่งลงที่เดิม ไม่ได้สนใจแม่บ้านที่กำลังเดินสำรวจไฟอยู่“ฉันขอตัวไปนอนก่อนนะคะ” เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ไม่มีอะไรผิดปกติ แม่บ้านจึงขอตัวกลับไปพักผ่อน ด้านลูกพีชทำเพียงหันมาส่งยิ้มอ่อน ๆ ให้เท่านั้นหลังจากที่แม่บ้านแยกตัวออกไป หญิงสาวก็กลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง ท้องฟ้าวันนี้ช่างมืดมนเหลือเกิน ไม่มีแม้แต่แสงของดวงดาว ทุกอย่างมันดูมืดมนไปหมดเหมือนกับชีวิตเธอในตอนนี้ ในเมื่อพวกท่านขอให้เธอกลับมา ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงจนถึงวันนี้ พ่อกับแม่ก็ไม่เคยมานั่งทานข้าวร่วมโต๊ะ หรือแม้แต่มาหาเธอเลย เพราะอะไรกัน เธอไม่ใช่ลูกหรอกเหรอคิดถึงบ
ผิดที่รักคนใจร้าย ตอนที่ 1 น้องสาว
ณ คฤหาสน์ตระกูลปรีดิวัฒน์“พ่อเรียกผมมาทำไม” ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ ทันทีที่เดินมาถึงห้องนั่งเล่น ปากหยักได้รูปจึงเอ่ยถามผู้เป็นพ่อพลางหย่อนตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม“พรุ่งนี้น้องจะไปฝึกงานที่บริษัท ดูแลน้องให้ดี” ประมุขของบ้านเอ่ยกำชับลูกชายเพียงคนเดียวของตน เพราะลูกพีชเป็นหลานสาวเพี
ผิดที่รักคนใจร้าย INTRO
ตึก ตึก“รอด้วยค่ะ!” เสียงที่ดังมาจากข้างหลัง เรียกสายตาผู้คนในละแวกนั้นให้หันมองด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับร่างสูงที่ยืนอยู่ในลิฟต์ เขาจึงเอื้อมมือไปกดไม่ให้ประตูปิดลงเพื่อรอเธอ“ขอบคุณค่ะ แฮ่ก~” เมื่อเข้ามาอยู่ด้านในตัวลิฟต์ ใบหน้าเปื้อนหยาดเหงื่อจึงหันไปเอ่ยขอบคุณ“ชั้นไหนครับ”“37ค่ะ” เมื่อได้รับ
You May Also Like
เรื่องสั้นอีโรติก
C114.3K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้230.6K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI79.6K viewsพี่เขยเสน่ห์ร้าย
กาสะลอง93.5K viewsชายาข้ามภพ ปราบกฏด้วยการค้า
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์662 viewsพอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น246 viewsเธอคือรักครั้งสุดท้าย
เขียว_หวาน60 viewsคลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ
จินต์พิชา690 views
