Se connecterหากจะมีใครสักคน ที่ไม่ใช่ญาติพี่น้องกัน ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด จะรักและจริงใจกับเธอ ก็คงไม่พ้น เจ๊เบียร์ ชายหนุ่มรูปร่างบอบบาง ผิวกายขาวผ่อง จริตหญิงเต็มตัว แต่แต่งตัวเป็นผู้ชายหล่อเนี้ยบ หากไม่เอ่ยปากพูดออกมา เจ๊เบียร์จะเป็นชายหนุ่มที่สาวๆ ครึ่งคณะ เฝ้าถวิลหา ในความหล่อ แต่หากว่า เอ่ยปากออกมาเมื่อใด ก็รู้ได้ทันที ว่า เป็นพวกเดียวกัน คือ เจ๊เบียร์ หรือ คุณแม่เบียร์ ในอีกความหมาย
รุ่นพี่ปี4 ที่มองน้องปี1 ที่นั่งยิ้มอายๆ ในวันรับน้อง ทำให้คนที่มองโลก อย่างเข้าใจ เดินตรงดิ่งเข้ามาหา ป้ายคล้องคอ สีขาว ที่เขียนชื่อ ใบมิ้นต์ ถูกเปลี่ยน เป็นป้ายวีไอพี สีชมพู สะท้อนแสง พร้อมลายมือตัวเท่าหม้อแกงว่า
" คุณหนู"
ดังนั้น ในรุ่นบัญชี จึงไม่มีใครเรียกเธอว่า ใบมิ้นต์ แต่เรียกตามป้ายชื่อ ตามคำสั่งของเจ๊เบียร์ พี่ใหญ่สุดในชั้นปี ที่แสดงออกว่า ยัยคนนี้ เจ๊จอง
"คุณหนู ไปกินข้าว"
เจ๊ยืนหน้าบูดรอน้องสาวอยู่หน้าห้อง รอไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน เป็นภาพคุ้นชิน ไม่มีใครรู้ว่า ทำไม เจ๊เบียร์ ถูกชะตากับใบมิ้นต์ตั้งแต่แรกเห็น จนกระทั่ง คนที่อยากรู้ อดใจไม่ไหว เอ่ยถามออกมา
"เจ๊ ทำไมถึงรักหนูขนาดนี้" ใบมิ้นต์ถามออกมาตามตรง แล้วทำตาปริบๆใส่รุ่นพี่ หน้าหม้อจิ้มจุ่ม หน้ามหาวิทยาลัย ช่วงค่ำ
คนที่จุ่มเนื้อหมูลงไปในหม้อดินเผา ลวกอยู่สักพัก แล้ววางลงในชามรุ่นน้อง ก่อนจะพยักหน้าให้กิน
"เจ๊มี น้องสาว หน้าตาน่ารักเหมือนคุณหนูนี่แหละ เรียบร้อย เป็นเด็กดีของที่บ้าน ไม่มีปากไม่มีเสียง ป๊าให้ทำอะไรก็ทำ ม๊าบอกให้เรียนอะไรก็เรียน จนจบมอหก ก็ตั้งท้อง ท้องแบบที่คนแบบเจ๊ไม่รู้ด้วยนะ เพราะมาเรียนในกรุงเทพ ไม่ได้กลับบ้าน สุดท้ายแล้ว น้องสาวเจ๊ ก็ไปเอาลูกออก แล้วก็ไม่ได้กลับมาที่บ้านอีกเลย"
คนพูดเล่าไปเรื่อยแต่น้ำตาคลอหน่วยที่ดวงตา ใบมิ้นต์ น้ำตาไหลออกมาเป็นทาง แล้วจับมือรุ่นพี่เอาไว้ คล้ายกับจะบอกเจ๊ว่า หนูจะไม่เป็นแบบนั้น แน่นอน
"คุณหนู คือ คุณหนูนั่นแหละ รูปลักษณ์ของเรา มันดูอ่อนแอ อ่อนต่อโลก แบบที่ใครเห็น ก็มองออกเลย ว่า เราไร้เดียงสา แต่พอเจ๊ มารู้จัก มาสัมผัส ถึงได้รู้ ว่าใบมิ้นต์ เก่งกว่าน้องสาวเจ๊มาก ใบมิ้นต์เอาตัวรอด แต่เพราะห่วงไปแล้ว รักไปแล้ว ก็นั่นแหละ"
เจ๊เบียร์บอกยิ้มๆ แล้วตักหมูใส่ชามคนตรงหน้าให้อีก
"เจ๊ยังยืนยันคำเดิม คุณหนูบอกเจ๊ได้ทุกเรื่อง เรื่องอะไร ที่อยากเล่า อยากบอก บอกมา เจ๊จะฟังคุณหนูเอง"
มินิคันสวยยูเทิร์นกลับรถไปอีกทาง ในเมื่อเจ๊ต้องการหนู แล้วหนู จะไม่ไปหาเจ๊ได้ยังไง
บีเอ็มสีขาวของเจ๊เบียร์จอดอยู่ด้านหน้าประตู คนที่ขับรถวนหาที่จอด ค่อยๆขับไปตามคำบอกของพนักงานรับรถ อย่างระมัดระวัง ลานจอดรถด้านหลัง มีรถจอดอยู่แล้วหลายสิบคัน ส่วนใหญ่เป็นรถหรูอีกด้วย หญิงสาวที่อยู่ในชุดเดรสสีชมพู เปิดกระจกดูหน้าตาของตัวเอง แล้วหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็ก เดินลงมา ก่อนจะมองหาทางเข้า แล้วกดโทรศัพท์มือถือ ส่งข้อความไปหาคนที่รออยู่
ชายหนุ่มที่เป็นโฮสต์ลงจากรถสปอร์ตของตัวเอง แล้วเดินเข้าไปข้างใน ท่ามกลางสายตาคนที่มองตาม กลิ่นน้ำหอม ที่ฉีดมา หอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ
หญิงสาวเดินเข้าไปข้างในอย่างเก้ๆกังๆ ก่อนจะเห็นว่า รุ่นพี่ นั่งอยู่ตรงกลางร้าน กำลังยืนเต้น โบกไม้โบกมืออยู่
"น่ารักแบบนี้ วันจันทร์เลี้ยงส้มตำ"
เจ๊เบียร์เป็นผู้จัดการแผนกประชาสัมพันธ์ของร้านเสื้อผ้า ที่เธอทำบัญชีอยู่ รุ่นพี่ดันรุ่นน้องเต็มตัว ถึงขนาดเอาตัวเองการันตี ว่า มนทิรา หรือ มายมิ้นต์ ทำงานดีเลิศ ผลการเรียนในมหาวิทยาลัยรัฐบาล เป็นส่วนประกอบสำคัญอีกอย่าง ที่ทำให้เธอได้เข้าทำงานในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดังข้ามชาติ
"หนุ่มเพียบเลยเห็นไหม"
รุ่นพี่ชี้ให้เห็นหนุ่มๆ บนเวที วันนี้วันเสาร์ จองโต๊ะยากมาก ที่ได้มา ก็เพราะเพื่อนเที่ยว ต้องไปธุระต่างจังหวัดกระทันหัน เจ้าตัวจึงได้โต๊ะกลางร้านมา
หนุ่มหล่อนับสิบคน สวมเสื้อยืดสีขาวติดป้ายชื่อ เดินวนไปวนมา อยู่หน้าเวที สายตาของสาวแท้สาวเทียม มองคนบนนั้น ด้วยความตื่นเต้น
"หล่อมาก หล่อที่สุด"
เจ๊เบียร์บอกเสียงเหมือนเพ้อ แล้วสั่งม็อกเทล สีชมพูหวานให้รุ่นน้อง กับของกินเล่นอีก2อย่าง แล้วกระซิบกระซาบข้างหู ให้ได้ยินกันสองคน
"คุณหนู เจ๊เห็นแบบนี้ อยากเสียตัวเลย" คนฟังหัวเราะหน้าแดงก่ำด้วยความเขิน เจ๊เบียร์ของเธอน่ารักแบบนี้ ใครก็อยากจีบทั้งนั้น
"เจ๊ เรียกได้ป่ะ หนูโอเคไหม" เจ๊ถามรุ่นน้อง เหมือนขออนุญาตว่า ถ้าเรียกเด็กมานั่งด้วย จะได้หรือเปล่า
"ได้ค่ะ ตามสบาย เจ๊อย่าเมานะ หนูเห็นรถเจ๊นะ" ใบมิ้นต์บอกด้วยความเป็นห่วง แล้วก็วางใจ ที่รุ่นพี่ สั่งเบียร์ขวดเล็กเท่านั้น
"เบอร์สิบ หล่อไหมหนู"
เบอร์สิบบนเวที เป็นชายหนุ่มผิวเข้ม หน้าไทย แบบที่เจ๊เบียร์ชื่นชอบ คนที่ชอบผู้ชายคนละแบบ พยักหน้าให้ทันที
ชายหนุ่มเบอร์สิบ เดินลงมาที่โต๊ะ หลังจากได้ค่าดริ้งก์ไปแล้วเกือบสองหมื่นบาท จากเจ๊เบียร์ คนที่นั่งด้วย ตาโตทันที
"สองหมื่นนี่ยังน้อย พวกนี้ ค่าตัวคืนเป็นแสน ยังมีมากกว่านั้นอีกจ้า" เจ๊เปิดโลก ให้ฟัง แล้วขยับตัว ให้คนที่เพิ่งเดินมา นั่งลงข้างตัวเอง
"สวัสดีครับ" ชายหนุ่มยกมือไหว้ แล้วนั่งลง มองชายหนุ่มผิวขาวจัดตรงหน้า ด้วยความพอใจ
"สวัสดีค่ะ พี่ชื่อ เบียร์ คนนี้น้องสาว ชื่อไวน์" น้องสาวยิ้มกว้าง กับคำแนะนำตัวของรุ่นพี่ แล้วพยักหน้า ให้กับเค้า ก่อนจะมองหาห้องน้ำ
"เจ๊ หนูอยากเข้าห้องน้ำ"
ชายหนุ่มชี้ไปที่ลูกศรสีเหลือง แล้วมองคนข้างๆที่นั่งอยู่ด้วย ด้วยความสนใจ นาฬิการาคาแพง กับกำไลราคาหลักแสนบาท ทำให้รู้ว่า เค้ามีเงินพอตัว และ คืนนี้ เจ้าตัวก็อยากได้เงินพิเศษอีกสักสามหมื่น ไปจ่ายค่าพนันบอลที่เสียไป
ห้องน้ำในคลับ สวยสะอาด เหมือนดังในโรงแรมพื้นหินอ่อนเงาวับ พร้อมกลิ่นน้ำหอมที่เป็นกลิ่นธรรมชาติ ทำให้สบายใจเหลือเกิน มือบางดูเวลาในโทรศัพท์มือถือ แล้วก็เก็บลงกระเป๋าสะพาย เดินออกมา จากห้องน้ำ ก่อนจะชนกับใครบางคน ที่ตรงมุมทางเลี้ยว
คนที่เพิ่งเลิกงานกลับมาเวลาห้าทุ่มกว่าๆ จอดรถมอเตอร์ไซค์ที่หน้าตึก แล้วยิ้มกว้าง เมื่อเห็น คุณหนู ลงมาจากข้างบน ด้วยชุดวอร์มสีชมพูหวาน"นอนหลับไปกี่ตื่นแล้ว""พี่บอส แซว"คนโดนแซวบ่นออกมา มองคนหน้ามัน แล้วย่นจมูก"เพิ่งเลิกงานเหรอคะ""เหม็นควันเหรอ" คนที่รู้สึกตัว ขยับตัวหนี ทันที"ป่าวค่ะ แต่พี่บอสดูเหนื่อย""ก็เหนื่อยจริงๆ บ่ายสามถึงห้าทุ่ม แต่ตอนนี้หายล่ะ"เจ้าตัวบอกยอมรับสภาพ ความเป็นจริง แล้วยื่นถุงน้ำเต้าหู้ ส่งให้"ดื่มอุ่นๆ ก่อนนอนครับ" น้ำเต้าหู้ราคาไม่กี่บาท แต่มันมีความหมายเหลือเกิน คนที่ได้ของยกมือไหว้"ขอบคุณนะคะ"พี่ที่นั่งบนรถ ชะงักไปทันที แล้วส่ายหน้า"อะไรคะ ส่ายหน้าทำไม""ขอเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม""อะไรคะ พี่บอสจะขออะไรจากเนย""ขอแค่ พรุ่งนี้ตื่นก็โทรหา พี่จะมา
นักศึกษาสาว ที่กำลังถูกกอด ย่นจมูกทันที แล้วยื่นโทรศัพท์มือถือส่งให้ เจ้าของ ที่ยังไม่รู้ตัว ว่ามีคนมาปั่นประสาท อยู่ตอนนี้ ข้อความที่ส่งมาดูเหมือนว่า ไม่มีอะไร แต่มันมีอะไรอยู่ในนั้น"มีคนอยากสร้างความร้าวฉาน" คนที่อ่านก่อน นั่งลงบนตักเค้า แล้วกอดคอ เค้าเอาไว้"ตบมือข้างเดียวไม่ดังนะคะ ถ้าเฮียไม่ยุ่งหนูก็สบายใจ"คนตรงไปตรงมา บอกชัดเจน"ใช่สิ ไม่ยุ่งอยู่แล้ว ใครหน้าไหน เฮียก็ไม่ยุ่งทั้งนั้น" อาจารย์หนุ่ม กดบล้อกทันที แล้วโยนโทรศัพท์ลง ที่โซฟา"เจนิส หนูรู้ไหม ว่าเฮีย จะไม่แลก หนู กับใครทั้งนั้น กว่าเฮียจะมีวันนี้กับหนู ไม่ง่ายเลยนะครับ แล้วทำไม เฮียต้องให้คนอื่น เข้ามา มีผล กับเราสองคนด้วย"คนตรงไปตรงมา เช่นกัน บอกกับเธอ เค้ารักเจนิสคนเดียว และ ไม่มีวันจะทำให้เธอเสียใจ"เฮียของหนู น่ารักที่สุดเลยค่ะ รักเฮีย"คนถูกอ้อน ยิ้มกว้าง แล้วซุกหน้าอกอวบอิ่ม อย่างมีความ
อาจารย์หนุ่มลงจากรถเก๋งแล้วหอบสัมภาระลงมาด้วย ถุงอาหารกลางวันที่คนที่บ้านเตรียมมาให้ เมื่อเช้า ก่อนจะออกมาจากห้อง ทำให้หัวใจพองโต ยิ่งนานวันเข้า ก็ต้องยอมรับกับตัวเอง ว่า แพ้ เจนิส ทุกทาง แบบไม่มีทางจะสู้เลยถุงเก็บอุณหภูมิสีเหลืองรูปหมีพูห์ เข้ากันดี กับแก้วสแตนเลส เก็บความร้อน ที่ภายใน เป็นกาแฟ ที่แฟนชงมาให้ดื่มระหว่างวัน"สวัสดีค่ะ อาจารย์" นักศึกษาปี 1 ยกมือไหว้ อาจารย์หนุ่มหล่อ ที่ตอนนี้ เป็นอาจารย์ที่นี่ มาเกือบสามปีแล้ว"สวัสดีครับ มาแต่เช้าเลย""วันนี้มีคลาส อาจารย์แต่เช้าค่ะ ก็เลยมาแต่เช้า" คนที่ได้ชื่อว่า ตรงเวลา พยักหน้า รับรู้"แล้วเจอกันในคลาสนะ ขอตัวก่อน"เจ้าตัวบอกแล้วเดินเข้าลิฟต์ ขึ้นไปบนห้องทำงาน นักศึกษาปี1 มองตามด้วยความสนใจ"อาหารตา มองได้ แต่สัมผัสไม่ได้"ใครบางคนเอ่ยขึ้นมา"ทำไมเหรอ มีเมียแล้วเหรอ""เป็นคู่หมั้นนะ สวยมาก สวีทมาก แกดูสิ ลงรูปในไอจี ลงสตอรี่ หวานสุด"คนที่ติดตามไอจี ของอาจารย์ บอกยิ้มๆ เพราะชอบความสวีท ที่อาจาร์ตะว
คนที่ใจเต้นแรง เพราะคำพูดและสายตาอ่อนโยนหยิบหนังสือขึ้นมา ตั้งปิดหน้าตัวเอง เข้าใจแล้ว ว่า เวลา ถูกจีบ มันเป็นยังไง มือหนาเอื้อมมือมา ดันหนังสือที่ตั้งอยู่ให้เอนลงราบกับพื้น แล้วยิ้มให้ "เขิน"เค้าถามออกมา "ไม่ค่ะ ไม่ได้เขิน"คนไม่เขิน หน้าแดงไปหมดแล้ว "อ่านหนังสือสิ จะมามองพี่ทำไม" เค้าบอกกับเธอ "ก็พี่บอส มองหน้าเนยทำไม" เธอย้อนถามเค้ากลับบ้าง "ก็เนยน่ารัก พี่ก็เลยอยากมอง" เค้าบอกไปแล้ว ก็หยิบหนังสือมาปิดหน้าตัวเอง ไอ้บ้าบอส พูดไปได้ไง ไม่เขินหรอวะ เจ้าตัวก่นด่าตัวเองในใจ แล้วมองหนังสือ แต่อ่านไม่เข้าหัวเลย แม้แต่น้อย ช่วงบ่าย คนข้างในห้องสมุด ทยอยกัน ออกไปพักทานอาหารแล้ว บรรยากาศเงียบสงบ ทำให้คนที่ทำงาน จนดึก และตื่นแต่เช้า ฟุบลงกับโต๊ะ แล้ว หลับตานอน ด้วยความอ่อนเพลีย
กะเพราหมูสับไข่ดาว ราดข้าวจานใหญ่ วางตรงหน้าลูกค้าขาประจำ ส่วนอีกคนที่นั่งตรงข้าม เป็นหมูทอดกระเทียมสีน้ำตาลอ่อน หอมกรุ่น"ลองครับ" เจ้าถิ่นพยักหน้า แล้วมองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะตักข้าวเข้าปากตัวเอง เมื่อเห็นว่า เธอตักข้าวแล้ว"อร่อยค่ะ" รุ่นน้องปี1บอกกับลุงรหัสที่ลุ้นตัวโก่ง ว่าอาหารจะถูกปากไหม เพราะคนที่เห็นรูปพรรณสัณฐาน ว่า คุณหนู แปะหน้าผาก อยู่ คงกินยากแน่นอน"กินเยอะๆนะ จะได้โตเร็วๆ""ไม่โตแล้วค่ะ แต่จะอ้วน"ร่างบอบบางสูง160 เซนติเมตร หนัก สี่สิบกว่าโล เป็นสาวไซส์มินิ ที่แท้จริง"อ้วนได้อีกหลายกิโล เชื่อพี่สิ อยู่ที่นี่5ปี เนยจะอ้วนขึ้นหลายกิโล"คนที่ตั้งใจจะตะเวณพาไปกิน ยักคิ้วให้ แล้วตักข้าวคำโต ใส่ปาก ไม่สนใจ ว่าใครจะไป ใครจะมา และ มอง รุ่นพี่รุ่นน้อง ที่ใช้เวลาด้วยกัน ในเช้าวันเสาร์ ด้วยความแปลกใจมื้อเช้ามื้อแรกวันนี้ จ่ายไปไม่ถึงร้อย และเจ้ามื้อ ก็เป็นรุ่นพี่ ที่พามา"พี่บอส เนยเกรงใจ"เธอบอกเสียงเบา เมื่อเดินออกมาที่หน้าร้าน มองหน้าเค้า แล้วทำหน้างอ เพราะตั้งใจจะเลี้ยงข้าว ตอบแทน"เกรงใจทำไม เรื่องเล็ก"เจ้าตัวบอกยิ้มๆ แล้วส่งกุญแจรถให้เธอ ก่อนจะพาเธอวนรอบ
@บิ้กบอส@ พี่ไม่ได้ใจดีกับคนอื่นหลานรหัส อ่านข้อความตอบกลับ แล้วอยากจะคิดเข้าข้างตัวเอง แต่เพราะตำแหน่งหลานรหัส มันค้ำคอ ทำให้ต้องยอมรับว่า เธอเป็นหลานรหัส ของเค้า เค้าก็ต้องใจดี เป็นเรื่องธรรมดาคนที่อยากได้มอเตอร์ไซด์มองเพื่อนที่ขี่รถกันเข้ามาหน้าตึก ตาปริบๆ ส่วนมาก ใช้รถแบบเกียร์กันทั้งนั้น แต่เธออยากได้ ออโตเมติก สีชมพูพาสเทลพี่รหัสที่ขี่รถรุ่นเดียวกับที่ตัวเองอยากได้ เข้ามาจอด ทำให้คนที่อยากลอง วิ่งถลาเข้าไปหาทันที"พี่ปุย" เสียงเรียกรุ่นพี่ ดังกว่าปกติ พร้อมกับ ใบหน้ายิ้มแย้ม ออกหน้าออกตา"ว่าไงน้องพี่" รุ่นพี่ปีสองดับเครื่องรถ แล้วก้าวลงจากรถ เตรียมตัวไปเรียน แต่รุ่นน้องกลับรั้งตัวไว้"วันเสาร์ว่างไหมคะ สอนขี่มอเตอร์ไซด์หน่อย"ใบหน้างอนิดๆ พร้อมกับริมฝีปากยื่น ออกมา ทำให้รู้ว่า การอ้อนวอนไม่เป็นผล คนที่ไม่ได้มีธุระอะไร วันเสาร์ จะไปเที่ยวกับเพื่อน"วันนี้ตอ





![พี่รหัสจอมซึนอ้อนรักหวานใจยัยซูเปอร์โมเดล [ nc 20+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

