ฝึกงานกับพ่อเลี้ยง

วันนี้บนโต๊ะอาหารบ้านปรียากร เต็มไปด้วยอาหารเช้าหลากชนิดเช่นเคย เพราะเจ้าของบ้านต้องการเอาใจลูกเลี้ยงสาวคนสวยเป็นพิเศษ แต่คนที่เขาอยากเอาใจสงสัยจะนอนดึกป่านนี้ถึงยังไม่ลงมา 

"นกขึ้นไปดูคุณบัวให้หน่อยสิจ๊ะ ว่าตื่นหรือยัง ถ้ายังก็ไม่ต้องปลุกนะ สงสัยเมื่อวานคงป่วนคุณหนักเลยน่ะสิคะ" บอกสาวใช้เเล้วก็หันไปพูดกับสามีต่อ

"ไม่ป่วนหรอกครับ เเกก็สดใสสมวัยแก"

ตินหันไปตอบภรรยา ที่กำลังปรุงไข่ลวกให้เขาอย่างรู้ใจ

"มอนิ่งงง ค่ะ คุณแม่ คุณลุงติน" จากนั้นก็เข้ามาหอมแก้มแม่ของตัวเองซ้ายขวา ก่อนที่จะเดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่งหนึ่งส่วนคนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ก็ยิ้มอย่างเอ็นดู และแอบคิดว่าถ้าได้มอนิ่งคิสจากหญิงสาวบ้างก็คงจะดี

"โอโห เบรกฟาสต์ บ้านคุณลุงเนี่ยจัดเต็มตลอดเลยนะคะ ขืนกินแบบนี้ทุกวันบัวอ้วนตายเลยยย"

"อย่างหนูบัวยังทานได้อีกเยอะครับ พลังงานเหลือล้นขนาดนี้ไม่อ้วนหรอกก"

แคกก แคกกก บัวถึงกับสำลักน้ำส้มเมื่อได้ยินพ่อเลี้ยงพูดออกมาแบบนั้น

"กินระวังหน่อยสิจ๊ะ ดูสิเป็นสาวเป็นนางเลอะเทอะไปหมดเเล้วเรา นี่เมื่อวานเราคงไปแผงฤทธิ์ไว้เยอะล่ะสิ ฮึ "

"เปล่าสักหน่อยค่ะ" แล้วก็หันไปบอกให้เด็กรับใช้ช่วยตักข้าวต้มกุ้งให้

"วันนี้คุณแม่ว่างไหมคะ บัวอยากไปชอปปิ้ง"

"ไม่ว่างเลยจ้ะ มะรืนได้ไหม แม่ต้องไปดูงานที่กระบี่สองวัน นี่ทานเสร็จแม่ก็จะไปสนามบินเเล้ว ยังกลัวอยู่เลยว่าเราจะตื่นไม่ทันมาทานข้าวกับแม่"

"อะไรกันคะ บัวมาเมืองไทยทั้งทีคุณแม่เอาแต่ทำงาน"  หญิงสาวทำปากยื่นอย่างไม่พอใจ เรียกสายตาเอ็นดูจากผู้ใหญ่ทั้งสองคน

"โถววว น้อยใจเสียละ แม่ก็รีบเคลียงานอยู่นี่ไงจ๊ะ แล้วจะอยู่พาชอปปิ้งให้หนำใจเลยดีไหม อยากได้อะไร อยากไปไหน แพลนไว้ได้เลย"

ดูเหมือนว่าข้อเสนอของคนเป็นแม่ยังไม่ค่อยถูกใจเธอเท่าไหร่ เพราะตอนนี้นอกจากปากที่ยื่นแล้วแก้มเธอก็พองขึ้นอย่างเอ็นดู

คนเป็นพ่อเลี้ยงจึงเข้าไปช่วยคลี่คลายสถานการณ์ระหว่างแม่ลูก

"งั้นหนูบัวไปทำงานกับลุงไหม ฝึกงานเป็นเลขาลุงสนุกนะ ได้ไปนอกสถานที่บ่อยๆ แล้วอาทิตย์หน้าลุงมีไปพบลูกขาที่เขาใหญ่ด้วย ตอนนี้อากาศกำลังดีสนใจไหมครับ"

"สนค่ะ บัวตกลง" หญิงสาวได้ยินพ่อเลี้ยงพูดแบบนั้นก็ตอบตกลงทันที 

"ยายบัวจะไม่ไปกวนคุณเหรอคะ" บุษบงหันไปถามอย่างเกรงใจ

"ไม่หรอกครับ หนูบัวจะได้เรียนรู้งานไปด้วยเผื่อเธอเปลี่ยนใจมาอยู่เมืองไทยถาวร จะได้เข้ามาช่วยงานที่บริษัทด้วย"

"อย่าไปกวนคุณลุงล่ะ"บุษบงหันไปกำชับลูกสาวอีกครั้ง

"โถว่ คุณแม่ก็ บัวไม่ใช่เด็กเจ็ดขวบนะคะ" จะได้ไปกวน แต่ถ้าไปกอดไปก่ายเอานมไปเกยคุณลุงก็ไม่แน่ อิอิ 

ประโยคหลังหญิงสาวต่อในใจก่อนที่จะหันไปยิ้มประจบคนเป็นแม่

ทั้งสามคนนั่งทานข้าวเช้าและคุยสัพเพเหระไปด้วยกันจนอิ่มก่อนจะเเยกย้ายกันไปตามแพลนของตัวเอง 

ตินรีบไปบอกให้คนขับรถเอารถตู้ออก วันนี้เขาจะไม่พลาดขับเองอีก นั่งรถตู้ให้คนขับให้สบายกว่าเยอะ จะนั่งจะนอนจะยืนก็สะดวกทั้งนั้นนน