INICIAR SESIÓNCompartir
ตอนที่ 2 พาฝัน
Fecha de publicación:
2026-07-31 22:32:07“พาฝันจะได้ไปอยู่กับฟลินต์ที่มาเก๊าแล้วนะ” ริมฝีปากบางระบายยิ้มกับแผ่นกระดาษที่วางอยู่บนเบาะนั่งข้างคนขับ เอกสารจากทางมหาวิทยาลัยที่บ่งบอกว่านางสาวพรนับพันเรียนจบปริญญาตรี ได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และเหรียญทอง ตามที่ได้ทำข้อตกลงไว้กับผู้พ่อ หากเธอเรียนได้เกียรตินิยมจะยอมให้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่มาเก๊า เสียงหวานใสแฝงไว้ด้วยความดีใจ ใบหน้าหล่อเหลาของคนที่อยู่ทางไกลแจ่มชัดในมโนภาพ การรอคอยอันยาวนานกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว…
เอี๊ยดดดดดด!!
“เห้ย!! …ชนไหมเนี่ย” พาฝันอุทานออกมาเสียงดังด้วยความตกใจเมื่อละสายตาจากเอกสารบนเบาะ แต่จู่ๆ ก็มีผู้หญิงมายืนขวางหน้ารถ ทั้งที่อีกไม่กี่สิบเมตรก็จะถึงคฤหาสน์หรู เท้าเรียวเหยียบเบรครถอย่างกะทันหัน เสียงเบรครถลากยาว จนศีรษะของคนขับโยกไปด้านหน้า และสะบัดกลับด้านหลังตามแรงโน้มถ่วง เมื่อตั้งสติได้จึงรีบชะโงกไปด้านหน้ารถทันที ดวงตาคู่งามเบิกกว้างเมื่อผู้หญิงคนนั้นนอนฟุบอยู่บนพื้นถนน ห่างจากหน้ารถเพียงคืบ จึงรีบเปิดประตูรถออกไปดู
“คุณเป็นยังไงบ้าง” พาฝันประคองร่างของหญิงวัยกลางคนขึ้นมาอย่างไร้ซึ่งความรังเกียจ แม้อีกฝ่ายจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อ อีกทั้งอายุอานามก็น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกันกับพ่อแม่ของเธอ
“พาฝัน” เสียงแหบแห้งแผ่วเบา พร้อมมือหยาบกระด้างที่ยกขึ้นมาสัมผัสผิวแก้มเนียน ความระวังตัวทำให้พาฝันผงะหน้าหนี
“รู้จักพาฝันด้วยเหรอคะ” พาฝันถามกลับไปด้วยความฉงนสงสัย เธอแน่ใจว่าไม่เคยเจอผู้หญิงคนนี้มาก่อน
“พาฝัน…พาฝันลูกแม่” ดวงตาของหญิงวัยกลางคนไหวระริก น้ำตารื้นขอบตา พยายามจะสัมผัสใบหน้าของพาฝัน
“คุณคงจำคนผิดแล้วละค่ะ เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ”
“ไม่ แม่ไม่เจ็บ” ผู้หญิงคนนี้ยังแทนตัวเองว่าแม่ พาฝันไม่ได้นึกถือสา คิดไปว่าอาจจะคิดถึงลูกมากจนสติฟั่นเฟือน
“ถ้างั้นลุกไหวไหมคะ” มือเล็กประคองร่างขะมุกขะมอมขึ้นยืน เป็นจังหวะที่รถตู้ MPV สุดหรูหราขับเคลื่อนมาหยุดต่อท้ายรถสปอร์ตของพาฝัน ร่างสูงภูมิฐานก้าวลงมาจากรถ
“พาฝันลูก” พาฝันหันไปมองตามเสียงเรียกที่คุ้นเคย
“คุณพ่อ อะ…อ้าว” ในจังหวะที่พาฝันหันไปหาคนเป็นพ่อ หญิงวัยกลางคนก็ผละออกจากร่างเพรียว แล้ววิ่งหายเข้าไปในซอยใกล้ๆ
“เกิดอะไรขึ้น” ปุณณ์สาวเท้าเข้าไปหาลูกสาวด้วยความเป็นห่วง
“พาฝันเกือบขับรถชนผู้หญิงคนเมื่อกี้ค่ะ ทำไมต้องหนีด้วยนะ”
“แล้วพาฝันเป็นอะไรหรือเปล่าลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
“พาฝันไม่เป็นอะไรค่ะ แต่น่าแปลกมากเลย ผู้หญิงคนนั้นเขารู้ชื่อพาฝันด้วย แล้วยังแทนตัวเองว่าแม่อีก” ปุณณ์มีสีหน้าตระหนกตกใจ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติในพลัน แล้วส่งสัญญาณผ่านทางสายตาให้บอดี้การ์ดตามผู้หญิงคนนั้นไป
“คงสติไม่ดี พาฝันอย่าไปสนใจเลยลูก เข้าบ้านกันดีกว่า พ่อขับให้” ปุณณ์รั้งลูกสาวเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดด้วยความรู้สึกรักและหวงแหน สายตาจับจ้องไปยังซอยที่อยู่เบื้องหน้าด้วยแววตาแข็งกร้าว ก่อนจะเดินไปยังรถของพาฝัน และทำหน้าที่คนขับ
“คุณแม่” เสียงหวานใสร้องเรียกผู้เป็นแม่ที่ออกมายืนรอรับ วิ่งเข้าไปสวมกอดด้วยความคิดถึงทั้งที่ห่างกันไปไม่กี่ชั่วโมง
“ทำไมกลับมาพร้อมกันได้ แล้วทำไมคุณพ่อทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ” นาวสังเกตเห็นสีหน้าที่เคร่งขรึมของสามี
“เมื่อกี้พาฝันเกือบขับรถชนคนค่ะ”
“แล้วพาฝันเป็นอะไรหรือเปล่าลูก”
“พาฝันไม่ได้เป็นอะไรเลยค่ะ แค่ตกใจ”
“แล้วคนที่พาฝันเกือบขับรถชนล่ะ”
“น่าจะไม่เป็นอะไรค่ะ พอคุณพ่อมาก็วิ่งหนีไป ทำเหมือนกลัวคุณพ่อเลย”
“ปุณณ์…” นาวรับรู้ได้ว่าคนเป็นสามีกำลังเป็นกังวล แต่ในความกังวลนั้นก็แฝงความกลัวอยู่ด้วย
“เราเข้าไปคุยกันต่อในบ้านดีกว่า” ปุณณ์เดินเข้ามาหอมแก้มคนเป็นภรรยาอย่างที่ทำเป็นประจำทุกวันเมื่อกลับจากทำงาน แววตาของเขายังคงเป็นกังวลจนนาวก็รู้สึกเป็นกังวลไปด้วย
“คุณทวด คุณปู่ คุณย่า” พาฝันเข้าไปหอมแก้มทวดแทน ทวดพาย ปู่อาชิ และย่าชะเอม ที่นั่งเอกเขนกพักผ่อนอยู่ในห้องนั่งเล่น
“คนเก่งของทวด” แทนไทหอมแก้มของเหลนสาวคนแรกด้วยความรักใคร่ เช่นเดียวกับพรพระพาย
“หน้าระรื่นกลับมาแบบนี้แสดงว่า…” ชะเอมรู้ทันหลานสาว
“พาฝันได้เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และเหรียญทองค่ะ”
“เก่งที่สุดเลยลูก” พรพระพายชื่นชมยินดีไปกับเหลนสาว
“หลานสาวปู่เก่งมากครับ” อาชิยื่นมือไปลูบศีรษะหลานสาวคนโตอย่างเอ็นดู
“คุณพ่อเสียท่าลูกสาวแล้ว” นาวเอ่ยกระเซ้าคนเป็นสามีที่ไปตบปากรับคำลูกสาวอย่างเสียมิได้
“ไปเรียนที่มาเก๊าก็ดีเหมือนกัน” ทุกคนต่างพากันประหลาดใจที่จู่ๆ ปุณณ์ก็มีท่าทีเปลี่ยนไป จากที่เคยคัดค้านไม่อยากให้พาฝันไปเรียนต่อที่มาเก๊า
“คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย พาฝันรักคุณพ่อที่สุด รักที่สุดเลยค่ะ” พาฝันดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ กระโดดขึ้นไปนั่งตักผู้เป็นพ่อ หอมแก้มซ้ายขวาซ้ำไปซ้ำมาอย่างเอาใจ
“พ่อรักพาฝันมากนะลูก”
“พาฝันรู้ค่ะ ทุกคนรักพาฝัน พาฝันก็รักทุกคน”
“รักทุกคนแต่อยากไปอยู่กับอาฟลินต์” ชะเอมว่า
“ก็พาฝันคิดถึงฟลินต์นี่ค่ะ คุณปู่อยากให้ฟลินต์ไปอยู่ไกลพาฝันเองนี่น่า”
“ปู่ผิดสินะที่ส่งฟลินต์ไปดูแลกาสิโนที่มาเก๊า”
“ไม่ผิดค่ะ แต่คุณปู่ให้ฟลินต์ทำงานเยอะเกิน เยอะจนฟลินต์ไม่มีเวลามาหาพาฝัน”
“เรียกฟลินต์จนติดปาก บอกให้เรียกอาฟลินต์ตั้งแต่เล็กจนนี่เรียนจบก็ไม่เคยจำ”
“คุณแม่ก็บอกพาฝันตั้งแต่พาฝันเป็นเด็กน้อยจนโตเป็นสาวสวยอย่างทุกวันนี้ คุณแม่ไม่เหนื่อยบ้างเหรอคะ”
“ยอกย้อนเก่งนักนะลูกคนนี้” นาวแกล้งหยิกแขนลูกสาวให้พอเจ็บๆ คันๆ แต่พาฝันกลับร้องโอดโอยราวกับเจ็บปวดมากมาย
“โอ๊ยยยยย!! คุณแม่อย่าใจร้ายกับพาฝันสิคะ” พาฝันสวมกอดผู้เป็นแม่อย่างออดอ้อน
“เจ้าเล่ห์จริงลูกคนนี้” นาวหอมแก้มลูกสาวด้วยรักและเอ็นดู
“ย่าได้ยินแว่วๆ ใครขับรถชนใครลูก”
“อ๋อ…” พาฝันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ทุกคนฟัง และต่างมีสีหน้าตื่นตระหนก โดยเฉพาะนาวที่ความกลัวเข้ามาเกาะกินหัวใจ
“พาฝันเป็นลูกของแม่ จะไปเป็นลูกของคนอื่นได้ยังไง” นาวโอบกอดพาฝันไว้ด้วยความรู้สึกรักและหวงแหน
“จริงที่สุดค่ะ พาฝันสวยเหมือนคุณแม่ จะเป็นลูกคนอื่นได้ยังไง คงสติไม่ดีอย่างที่คุณพ่อว่าแหละค่ะ” พาฝันไม่เชื่อคำพูดที่เลื่อนลอยของผู้หญิงคนนั้น ไม่แม้แต่จะเก็บมาใส่ใจ
Último capítulo
พรนับพัน | IMPOSSIBLE LOVE ตอนที่ 4 ความลับ…ตลอดไป
‘พบศพสาวใหญ่ภายในโรงแรมม่านรูดแถบชานเมือง คาดว่าเสียชีวิตมาแล้วไม่ต่ำกว่าสามวัน สภาพศพท่อนล่างเปลือยเปล่า มีคราบอสุจิที่อวัยวะเพศแต่ไม่ได้ฉีกขาด ถูกกระหน่ำแทงอย่างโหดเหี้ยมจนพรุนทั่วร่าง ชาวบ้านได้ยินเสียงคล้ายสัตว์ร้ายคำรามช่วงที่สาวใหญ่ถูกฆ่า’“น่ากลัวอ่ะพี่พาฝัน” ญาณิน ลูกสาววัยสิบสี่ปีของปุณณ์กับนาว ยกมือขึ้นปิดหน้าเมื่อเห็นภาพสยดสยองจากข่าว แต่นิ้วมือส่วนที่ตรงกับดวงตากลับแยกออก“น่ากลัวแล้วพี่ญาณินจะดูทำไม” คามิน เด็กชายวัยสิบสองปีกอดอกส่ายหน้าไปมา ปากบอกว่ากลัว แต่ตาก็ยังเอาแต่จ้องภาพข่าวนั้น“ใช่ๆ น่ากลัวพี่ญาณินจะดูทำไม เดี๋ยวก็บอกติดตาอีก” ภาคินก็เห็นด้วยกับพี่ชายฝาแฝด เวลาที่ญาณินเห็นภาพคนถูกฆาตกรรม หรือแม้แต่ภาพคนตายจากอุบัติเหตุ มักจะจำจนติดตา กว่าจะลืมภาพพวกนั้นได้ก็ใช้เวลาหลายวัน“ก็พี่อยากดูนี่น่า”“พี่ว่าญาณินอย่าดูเลย เดี๋ยวฝันร้าย” มาวิน หนุ่มน้อยวัยสิบเจ็บปี บุตรคนที่สองของปุณณ์กับนาวเอ่ยขึ้นด้วยกลัวว่าน้องสาวจะติดตากับภาพศพแล้วเก็บเอาไปฝัน“พาฝันพร้อมหรือยังลูก เด็กๆ เตรียมตัวไปส่งพี่พาฝันที่สนามบินกันค่ะ มัวดูอะไรกันอยู่คะ” นาวเดินมาตามลูกๆ ทั้งห้าคนหลังจากกระเป๋
พรนับพัน | IMPOSSIBLE LOVE ตอนที่ 3 ไล่ล่า
ปัง! ปัง!เสียงปืนสองนัดดังติดกันมาจากภายในบ้านเช่าโกโรโกโสแห่งหนึ่ง ชายชุดดำนับสิบคนต่างหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปในนั้นอย่างรวดเร็ว พบกลุ่มนักเลงหัวไม้จ่อปืนไปยังชายหญิงที่อยู่ในวัยชราช่วงอายุหกสิบปลายๆ ในสภาพโชกเลือด แต่ยังคงมีลมหายใจ การปะทะระหว่างคนสองกลุ่มจึงเกิดขึ้น ด้วยชั้นเชิงการต่อสู้ที่เหนือกว่า อีกทั้งจำนวนคนก็มากกว่าสองเท่าตัว ไม่นานพวกนักเลงหัวไม้ก็พ่ายแพ้อย่างหมดท่า สะบักสะบอมไปตามๆ กัน“พวกมึงเป็นใครว่ะ ถึงมาช่วยไอ้อีพวกนี้” หนึ่งในพวกนักเลงเอ่ยถามด้วยความข้องใจ แม้จะรู้สึกหวาดหวั่นเพราะปลายกระบอกปืนแนบอยู่ที่ท้ายทอย“พวกกูไม่ได้มาช่วย แต่มาล่า” หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดที่ปฏิบัติการตามคำสั่งของผู้เป็นนายเอ่ยบอกเสียงยะเยือก“อ้าว อย่าบอกนะว่าพวกมันไปกู้เงินพวกมึงมา”“ก็ไม่ใช่อีกนั่นละ ผู้หญิงอีกคนอยู่ที่ไหน”“ถ้าหมายถึงนังนุ่น พวกกูก็กำลังหามันอยู่เหมือนกัน อีนังแพศยา หลอกเงินกูไปเป็นล้าน มิหนำซ้ำยังเป็นสายให้ตำรวจอีก อย่าให้เจอตัวนะ กูไม่เอามันไว้แน่” เสียงแข็งกร้าวแสดงความเครียดแค้นในสิ่งที่ถูกหญิงร้ายกระทำไว้อย่างเจ็บแสบ“ลูกสาวของมึงสองคนอยู่ที่ไหน” บอดี
พรนับพัน | IMPOSSIBLE LOVE ตอนที่ 2 พาฝัน
“พาฝันจะได้ไปอยู่กับฟลินต์ที่มาเก๊าแล้วนะ” ริมฝีปากบางระบายยิ้มกับแผ่นกระดาษที่วางอยู่บนเบาะนั่งข้างคนขับ เอกสารจากทางมหาวิทยาลัยที่บ่งบอกว่านางสาวพรนับพันเรียนจบปริญญาตรี ได้รับเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และเหรียญทอง ตามที่ได้ทำข้อตกลงไว้กับผู้พ่อ หากเธอเรียนได้เกียรตินิยมจะยอมให้ไปเรียนต่อปริญญาโทที่มาเก๊า เสียงหวานใสแฝงไว้ด้วยความดีใจ ใบหน้าหล่อเหลาของคนที่อยู่ทางไกลแจ่มชัดในมโนภาพ การรอคอยอันยาวนานกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว…เอี๊ยดดดดดด!!“เห้ย!! …ชนไหมเนี่ย” พาฝันอุทานออกมาเสียงดังด้วยความตกใจเมื่อละสายตาจากเอกสารบนเบาะ แต่จู่ๆ ก็มีผู้หญิงมายืนขวางหน้ารถ ทั้งที่อีกไม่กี่สิบเมตรก็จะถึงคฤหาสน์หรู เท้าเรียวเหยียบเบรครถอย่างกะทันหัน เสียงเบรครถลากยาว จนศีรษะของคนขับโยกไปด้านหน้า และสะบัดกลับด้านหลังตามแรงโน้มถ่วง เมื่อตั้งสติได้จึงรีบชะโงกไปด้านหน้ารถทันที ดวงตาคู่งามเบิกกว้างเมื่อผู้หญิงคนนั้นนอนฟุบอยู่บนพื้นถนน ห่างจากหน้ารถเพียงคืบ จึงรีบเปิดประตูรถออกไปดู“คุณเป็นยังไงบ้าง” พาฝันประคองร่างของหญิงวัยกลางคนขึ้นมาอย่างไร้ซึ่งความรังเกียจ แม้อีกฝ่ายจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเก่าซอมซ่อ อีกทั้งอายุอา
พรนับพัน | IMPOSSIBLE LOVE ตอนที่ 1 ฟลินต์
“พาฝันไม่ให้ฟลินต์มีแฟน ถ้าฟลินต์มีแฟนพาฝันจะไม่พูดกับฟลินต์ จะไม่มองหน้า จะโป้ง โป้งเหมือนตอนนี้ โป้งๆๆๆๆๆๆ” “พาฝันอยากถ่ายพรีเวดดิ้งกับฟลินต์”“ถ้าพาฝันโตเท่าคุณแม่ พาฝันจะถ่ายพรีเวดดิ้งกับฟลินต์”“ถ้าฟลินต์ผมขาวเหมือนคุณทวด พาฝันก็ยังจะแต่งงานกับฟลินต์ พาฝันจะดูแลฟลินต์เอง”“ฟลินต์ต้องสัญญากับพาฝันก่อนว่าจะรอพาฝันโตเท่าคุณแม่ ฟลินต์ห้ามแต่งงานกับคนอื่น ถ้าฟลินต์แต่งงานกับคนอื่นพาฝันจะโป้ง โป้งเยอะๆ ด้วย” ภาพของเด็กหญิงตัวน้อยแก้มป่องในช่วงวัยสี่ขวบเข้ามาในห้วงความคิดของผู้ดูแลกาสิโน กาสิโนที่ทันสมัย และครบวงจรที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ณ มาเก๊า ธุรกิจที่สร้างเม็ดเงินมหาศาลในเครือแทนไท คอร์ปอเรชั่น ฟลินต์ คือผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากครอบครัวแทนไท ให้อิสระในการบริหารจัดการได้อย่างเต็มที่ และเขาก็ทำมันได้ดีเสมอมา จนตอนนี้ก็ผ่านมาสิบเจ็ดปีแล้วฟลินต์ยังคงรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับพาฝัน แม้อายุของเขาจะล่วงเลยเข้าเลขสี่แล้ว ไม่ใช่ว่าเขาจะรอเด็กน้อยเติบโตแล้วมาเป็นเจ้าสาวของเขา แต่เขาทำตามสัญญาเพื่อความสบายใจของเจ้านายตัวน้อยที่เขารักและภักดี บัดนี้คุณหนูของเขาเป็นสาวสวยสะพรั่ง เรียนจบปริญญา
También te puede gustar
เงารักมาเฟียอคิราห์ (เซต Bad Mafia)
Mali_81024.4K vistasคลั่งรักเฮียวาคิม
นามปากกา อายดอลลี่12.4K vistasพลาดรักมาเฟีย
โนเนจัง15.8K vistasสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar27.2K vistasเด็กไม่ดีของเฮียหยิน
ผีเสื้อกลืนหาง122 vistasหลอกหมอมาเป็นเมีย
คิมฮานึล317 vistasDangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า
Tiwa119 vistasว่าไงคะคุณคู่หมั้น
จูนเน็กซ์3.6K vistas
