เด็กไม่ดีของเฮียหยิน

ตึกๆๆๆๆ!!!“นี่!! หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะคะน้องๆ!!!”กึก!ทันทีที่เสียงหวานของหญิงสาวเฟรชชี่ปีหนึ่งได้ตะโกนดังขึ้น บรรดาเด็กมอปลายก็ได้หันขวับมามองทางเจ้าตัวอย่างรวดเร็ว ซึ่งตอนนี้เพียงพายกำลังยืนกำหมัดต่อหน้าต่อตาเด็กพวกนั้น แถมยังมีโมอาที่วิ่งหน้าตั้งมาด้านหลังอย่างไม่คิดชีวิต“ยัยเพียงพายยยยยย แกทำบ้าอะไรเนี่ย อยากโดนลูกหลงหรือไง!”“ชู่วววว หยุดบ่นเถอะยัยโมอา เดี๋ยวฉันจัดการเอง”เพียงพายรีบหันไปปรามเพื่อนรักที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างกาย ซึ่งในตอนนี้เธอกำลังเกาะแขนเพื่อนสาวใจเด็ดด้วยความหวาดกลัว“เดี๋ยวนะครับพี่คนสวย นี่พี่มาเกี่ยวอะไรด้วยครับเนี่ย สั่งให้พวกผมหยุดทำไม?”“เออ นั่นดิ นี่ป้ารู้จักไอ้แว่นนี่ด้วยเหรอ”“ป้าบ้านเตี่ยพวกน้องสิคะ!! พี่ชื่อเพียงพายค่ะ ไม่ใช่ป้านะคะ! อีกอย่างพี่ก็เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปีหนึ่งเอง ยังไม่ใช่ป้าสักหน่อย เฮ้อ.. ไอ้เด็กพวกนี้หนิ ปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม”สาวไฮโซสุดสวยบ่นพึมพำก่อนจะยกมือขึ้นมาขยี้หัวตัวเองหลายๆที เพราะตอนนี้สายตาทุกคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยความสงสัย แถมไอ้ประโยคคำว่า ‘ป้า’ ยังกระแทกใจจนทำให้เธอเจ็บปวดอีกสงสัยว่าคงจะเป็นเพราะแต่งหน้าจัดล่ะมั้ง สวยขนาดน

คฤหาสน์จิระนุกูลLINE!LINE!ภายในห้องนอนอันกว้างใหญ่และหรูหราราวกับเทพนิยาย ผนังโดยรอบตกแต่งเป็นแนวพระราชวังโซนยุโรป ของทุกอย่างราคาแพง แถมยังดูโมเดิร์นไปทุกส่วน ซึ่งคฤหาสน์หลังนี้ใหญ่เกือบเทียบเท่าคฤหาสน์เทวาอนันต์ทางเพียงพายที่เป็นลูกสาวคนเดียวของ คุณแพรขวัญ และ คุณอคิรา เธอไม่ได้ใช้นามสกุลเทวาอนันต์ของพ่อ เพราะบรรดาลูกพี่ลูกน้องอย่างพวกตุลย์ได้ใช้ไปแล้วทั้งห้าคน เธอก็เลยจำเป็นจะต้องดำรงนามสกุล ‘จิระนุกูล’ ของแม่เอาไว้พี่ชายทั้งสี่และน้องชายของเธอมีหน้าที่การงานแตกต่างกันออกไป ส่วนใหญ่พวกเขาก็จะอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์เทวาอนันต์ คงมีแต่เธอที่อยู่ในคฤหาสน์จิระนุกูลคนเดียว“เฮ้อ.. พวกพี่ฝุ่นคุยกันอีกแล้ว นี่ไม่ทำงานกันหรือไงเนี่ย”เพียงพายบ่นพึมพำด้วยสีหน้าขบขัน เธอทิ้งตัวลงบนเตียงนอนใหญ่และวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ ก่อนที่จะเอาผ้าขนหนูเช็ดผมยาวสลวยของตัวเองไปด้วยพี่ชายคนโตที่แสนอบอุ่นและใจดีของเธอชื่อว่า ตุลย์ เขาเป็นเจ้าของบริษัทเทวาอนันต์ ส่วนคนรองก็คือ ไต้ฝุ่น คนนี้เป็นนักมวยอาชีพที่เลือดร้อนยิ่งกว่าอะไรดีถัดมาก็คือ เตมินทร์.. คนนี้อารมณ์ร้อนไม่แพ้ไต้ฝุ่น เขาเป็นเจ้าของคาสิโนสาขาสีลม เร

มหาวิทยาลัยนอร์ทเอเชียคณะนิเทศศาสตร์ เอกการแสดง(ซึ่งมหาวิทยาลัยนอร์ทเอเชียจะอยู่ห่างกับโรงเรียนนานาชาตินอร์ทเอเชียไม่ไกลนัก เพราะเป็นเครือเดียวกัน)“ห๊ะ!!!”“นี่น้องยอร์ชเขาตัดสินใจจะช่วยจับคู่แกกับพี่หยิน.. เฮ้ย.. มันได้จริงๆเหรอเนี่ย!! น้องแว่นคนนั้นจะยอมสละพี่ชายสุดหล่อของตัวเองให้แกเนี่ยนะ ไม่อยากจะเชื่อ!”โมอาที่นั่งข้างกายสาวสวยอย่างข้าวปั้นเอ่ยด้วยสีหน้าแตกตื่น หลังจากได้ฟังคำอธิบายที่ดูเหมือนเป็นเรื่องโกหก เพื่อนรักทั้งสองก็มีสีหน้าไม่ต่างกันเท่าไหร่“ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อจ้ะ น้องยอร์ชเขาพูดแบบนั้นออกมาจากปากตัวเองจริงๆ เฮ้อ.. ฉันบอกแล้วไงว่าให้พวกแกไปบ้านพี่หยินด้วยกันพวกแกก็ไม่ว่าง เห็นไหมว่าอดเจอเรื่องเด็ดแบบนี้เลย”เพียงพายเอ่ยพลางยื่นมือไปหยิบแก้วสตาร์บัคส์มาดูดอย่างเอร็ดอร่อย“ก็ฉันกับยัยปั้นไม่ว่างนี่”“ใช่! แล้วใครก็จะไปคิดว่าเหตุการณ์เมื่อวานมันจะเป็นเรื่องราวใหญ่โตขนาดนี้ อย่าลืมนะว่าตอนนี้สายตาของคนนอกยังเข้าใจว่าแกไม่โสดอะ เล่นไปโกหกแบบนั้นได้ยังไง”“โธ่.. โมอา..”“ฉันรู้นะว่าแกกับเติร์ดเลิกกันแล้ว แต่ยังไงสังคมข้างนอกหรือว่าครอบครัวของแกก็ยังรับรู้ว่าแกกับไอ้เ