로그인จะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
"ป๊ะป๋า... หนังจบแล้วเหรอคะ? อื้อ~~" ฉันบิดขี้เกียจตัวเป็นเกลียวรู้สึกตัวอีกทีรอบๆห้องก็เงียบสงัด แล้วเมื่อไม่มีคนตอบ จึงเปิดเปลือกตาหนักๆขึ้น และหันมองรอบๆห้องทันทีอ้าว คุณแทนไทไปไหน? ในห้องเปิดแค่โคมไฟหัวเตียงหนังก็ปิดไปแล้ว ฉันก้มมองเสื้อผ้าตัวเองสำรวจ เพราะรู้สึกเย็นๆทะแม่งซึ่งใช่แล้ว...กระดุ
"หนูไม่ได้บอกว่าจะไปสักหน่อย หนู... อุ๊บ!"'ตู้มมมมม'ฉันพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำ ริมฝีปากมาเฟียหนุ่มก็ฉกฉวยจูบทันที ก่อนที่เขาจะกอดฉันไว้แน่นแล้วกระโดดลงสระ ระหว่างที่เราดำดิ่งลงใต้น้ำริมฝีปากร้อนแบ่งลมหายใจให้ฉันไม่ลดละ เขาเป่าลมเข้ามา เข้ารัวลิ้น จากที่อุ้มฉันตอนนี้สวมกอดไว้แน่น ซึ่งฉันโฟกัสแค่ริมฝีปา
ใบเสร็จถูกเคลือบไว้อย่างดี รวมถึงกระดาษที่แม่ฉันจดเบอร์โทรศัพท์ให้ด้วย "แม่หนูเปลี่ยนเบอร์นานแล้ว""อืม... โทรไม่ติด""แต่คุณก็ยังเก็บไว้ แล้วลูกอมนั่นมันหมดอายุแล้วนะคะ ทำไมคุณไม่กินหรือไม่ทิ้งไปเลย" ฉันจำไม่ได้หรอกว่าวันนั้น และวันอื่นๆเราเป็นยังไง แต่สิ่งที่เขาให้ฉันดู มันเป็นสิ่งที่ฉันคิดไม่ถึง
จนสักพักใหญ่... เตียงนุ่มๆก็ยวบยาบ และมีเสียงประตูปิดลง ฉันถึงกล้าเปิดตาขึ้นและหันมองท่ามกลางความสงสัย ผู้ชายคนนี้มีอะไรแปลกๆ แต่ไม่ได้น่ากลัว แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าเขาคิดอะไรอยู่ในใจ ทำไมถึงพูดยากและทำตัวลึกลับแบบนี้ส่วนที่ตามหามายี่สิบปี... เรื่องนี้ฉันปะติดปะต่ออะไรไม่ได้เลย ทำไมต้องมารู้เรื่องร


![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




