เข้าสู่ระบบวาเจน วาริ นักแสดงสาวตกอับ...ชีวิตพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังเท้าภายในชั่วข้ามคืนจากข่าวลือที่ว่าเธอเป็นมือที่สาม เธอจึงจำใจต้องหมั้นกับลูกชายของเพื่อนพ่อเพื่อสยบข่าวลือ
ดูเพิ่มเติมบทที่ 1
ข่าวลือ
ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มืดสนิท มีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟบนหัวเตียงส่องเล็ดลอดผ่านเข้ามาภายในผ้าห่มผืนหนาเพียงเท่านั้น หญิงสาวนอนคุดคู้คลุมโปง พลางไล่นิ้วเรียวเลื่อนอ่านคอมเมนต์ในโลกโซเชียลอยู่หลายต่อหลายแพลตฟอร์ม
แฮชแท็กที่กำลังขึ้นเทรนด์เป็นอันดับหนึ่งในขณะนี้คือ #มือที่สามชื่อย่อวจ
มิหนำซ้ำมันยังติดเทรนด์มามากกว่าสองวันแล้ว โดยไม่มีท่าทีว่าจะหายไปจากหน้าฟีดเร็ว ๆ นี้
ใช่แล้ว ‘วจ’ คือชื่อย่อของเธอ ‘วาเจน วาริ เทวา’ นักแสดงสาวหน้าใหม่ เธอเพิ่งเข้าวงการมาได้เพียงไม่นานนั่นเอง
คิด แต่ไม่ถึง : นางหน้าตาก็ดี ทำไมไปเป็นน้อยเขา ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
อุบะ ๆ ๆ : วาเจนนางคือใครอ้ะ ดังเหรอ? ไม่เห็นจะรู้จักเลย
ใส่สีตีไก่ : นักข่าวแม่งชอบพาดหัวข่าวให้คนสนใจไง ดาราดัง ดังกี่โมง?
เอฟซีน้องวาเจนคนสวยขา : ขอโทษนะ ถ้าไม่รู้จักก็เสิร์ชกูเกิลจ้า อย่ามาโชว์โง่แถวนี้เนอะ!!
The know : สงสัยไม่มีปัญญาหาเอง พวกนี้ชอบแย่งผัวชาวบ้าน
Wajanne Fc Thailand : รอน้องออกมาแถลงข่าวก่อนดีไหมคะ ไม่ใช่เอาแต่ฟังความข้างเดียวแล้วมาด่าน้องเสีย ๆ หาย ๆ
ให้โลกใบนี้โอบกอดเทอว์ : ข่าวตั้งหลายวันละนางไมาเห็นออกมาพูดอะไรเลย สงสัยจะจริงล่ะมั้ง เหอๆ
Love น้องวาเจน : ระวังคำพูดด้วยจ้า ระวังโดนฟ้องเด้อออ น้องยังไม่ออกมาชี้แจงอย่าเพิ่งรีบตัดสินจ้า
อีวาเจนแย่งผัวคนอื่น : โอ้ยยยย หลักฐานก็มี รูปถ่ายชัดไม่พอหรือไง ถ้าไม่ใช่ชู้แล้วจะอะไรค้าาา ไปดินเนอร์ร้านหรูขนาดนั้นแถมมีรูปหลุดหอมแก้มกันไปอี๊กกก อุเว่ออ
A : แล้วถามหน่อยเหอะมีเรื่องแบบนี้ทีไรทำไมผญ. ถึงได้โดนด่าฝ่ายเดียววะ ผช.ไม่เห็นจะโดนด่าเลย กูล่ะงง
A : ถ้าเป็นเรื่องจริงผช. ก็นอกใจด้วยไหมอะ
มัมหมีต้าววาย : วายก็โดนมันหลอกไง อีวาเจนแรดซะขนาดนั้น ไม่ชอบนางมานานละ
วายหล่อที่สุด เลิฟวาย~ : วายไม่มีทางทำแบบนั้นแน่นอน นอกจากจะโดนผญ.หลอก #แบนวาเจน
Sir F : หัดใช้สมองบ้างเนอะ ถ้าผช.ไม่เล่นด้วย ผญ.จะเป็นชู้ได้ไงเอ่ยยย
นักเลงคีย์บอร์ด : ไม่มีมูลหมาไม่ขี้หรอกจร้า เรื่องจริงชัวร์
นึกแล้ว ว่าต้องอ่าน : ไอ้พวกngoooo
biller dxxz : ถ้าเรื่องจริงก็ผิดทั้งคู่ไหมอะ ก็ด่าสองฝ่ายไปดิ
Ester bii : ห้ะ นึกว่าวายเลิกกับคนที่ชื่อลิลี่แล้วซะอีกนะเนี่ย
ใต้เตียงใคร : Ester bii ไม่จ้าาาา ยังไม่เลิกเนอะ เอามาจากไหนเอ่ยยยย
Ester bii : ไม่เห็นพี่วายลงรูปคู่ หรือลงสตร. กับลิลี่นานมากแล้วค่า เลยนึกว่าเลิกกันแล้ว
พิมพ์พา อดิสร : ยังจ้าสาววววว มีคนเจอว่าทั้งคู่ออกไปทานข้าวฉลองวันครบรอบด้วยกันอยู่เลยจ้า
“เฮ้อ…” หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความเหนื่อยหน่าย พลางนึกสงสัยว่าข่าวลือโคมลอยพวกนี้มาจากไหนกันแน่…
กระแสของมันแรงจนกระทั่ง ‘แพรไหม’ เพื่อนสนิทพ่วงด้วยตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัวของเธอสั่งห้ามไม่ให้เธอออกไปไหนมาไหนจนกว่าเรื่องจะซาลง
ไม่เข้าใจเลย…เรื่องพวกนี้จะจริงได้ยังไง?
ในเมื่ออีกฝ่ายเลิกกับแฟนแล้ว เขาถึงได้มาคบกับเธอต่างหาก
เธอไม่ได้ไปเป็นมือที่สามของใครเสียหน่อย
ที่สำคัญเขาน่ะรักเธอมากจะตายไป…
“อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนสร้างข่าวลือนี้ขึ้นมา แม่จะไล่ฟ้องให้หมดตัวเลยคอยดู!” เธอพึมพำพลางคว่ำหน้าจอโทรศัพท์มือถือราบไปกับเตียงนอน
หากไม่จำเป็นแล้ว เธอไม่อยากแตะต้องมันสักเท่าไรนัก ในนั้นมีแต่ข้อความที่ส่งมาด่าทอ และสาปแช่งเธอราวกับว่าเธอไปฆ่าใครตายอย่างไรอย่างนั้น
โลกโซเชียลนี่มันน่ากลัวจริง ๆ
สิ่งเดียวที่เธอรออยู่ตอนนี้มีเพียงสายเรียกเข้าจากชายหนุ่มคนรักของเธอต่างหาก
ผ่านมาสองวันแล้วที่เธอติดต่อเขาไม่ได้ หลังจากที่ตกเป็นข่าว…
เธออดที่จะรู้สึกเป็นกังวลไม่ได้ ปกติแล้วเขาไม่เคยหายไปแบบนี้
ทว่า อีกฝ่ายอาจจะยุ่งอยู่กับซีรีส์เรื่องใหม่ก็ได้…เธอเลือกจะคิดอย่างนั้น
เธอเชื่อมั่นในตัวเขาเสมอว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอไปแน่นอน
วาเจนรอสายจากอีกฝ่ายมาทั้งวัน ความเหนื่อยล้าเล่นงานเธอจนกระทั่งผล็อยหลับไป
Rrrrr
บนหน้าจอสว่างวาบปรากฏรายชื่อของคนที่เธอเฝ้ารอมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา
‘วาย วายุภักดิ์ เลิศอัถษดี’ นักแสดงหนุ่มหล่อดีกรีพระเอกเบอร์หนึ่ง เขาคือคนรักของเธอนั่นเอง...
[วาเจน…]
"พี่วาย! หายไปไหนมาคะ? วาติดต่อพี่ไม่ได้เลย”
“เห็นข่าวลือหรือยังคะ พี่จะแถลงข่าวเรื่องของเราเลยหรือเปล่า?"
"เป็นการเปิดตัวไปด้วยเลยไง แฟน ๆ น่ะคิดว่าพี่ยังคบอยู่กับพี่ลิลี่อยู่เลยนะ ชาวเน็ตไม่อัปเดตข่าวกันบ้างเลย"
"พี่วายคะ?" เธอเรียกชื่อเขาอีกครั้ง สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายแปลกไป ทั้งที่เป็นคนโทรมาหาเธอเองแท้ ๆ แต่เขากลับเงียบและปล่อยให้เธอพูดอยู่ฝ่ายเดียว
[หนูคะ พี่ขอโทษ]
"ขอโทษ? ขอโทษเรื่องอะไรคะ วาไม่เข้าใจ..."
[หนูจะด่าจะว่าพี่ยังไงก็ได้ แต่พี่ขอโทษจริง ๆ ]
"วาจะด่าพี่ทำไม–"
[พี่กำลังจะแต่งงาน]
"วะ..ว่ายังไงนะคะ!? ไม่จริงใช่ไหม...”
“เพราะข่าวลือใช่ไหม พี่กลัวเสียหายเหรอ วาจะแถลงข่าวว่าไม่เป็นเรื่องจริงเอง…นะคะ”
[ไม่ใช่หรอก– พี่เลิกกับลี่แล้วจริง ๆ นะ แต่ว่า]
"..."
[ลี่ท้อง...]
[พี่ต้องแต่งงานกับลี่เพื่อรับผิดชอบในฐานะพ่อของเด็ก หนูเข้าใจพี่ใช่ไหม?]
[แต่พี่รักหนูจริง ๆ นะคะ]
"..."
[หนูฟังพี่อยู่หรือเปล่า?]
[ถึงพี่จะแต่งงาน แต่เราก็ยังเจอกันดะ–]
"เห็นแก่ตัว!!!...ไอ้คนสารเลว!!"
ติ๊ด!
เธอกดตัดสายเขาทันที น่าแปลกที่น้ำตาไม่ร่วงลงมาสักหยด คงเป็นเพราะว่าเธอช็อกเกินกว่าที่จะร้องไห้ออกมา ความรักระหว่างเธอและเขา ที่ผ่านมาเป็นเรื่องจอมปลอมทั้งหมด
เธอถูกเขาหลอก...
หลอกว่าเลิกกับแฟนแล้ว หลอกว่ารักเธอหมดหัวใจ หลอกว่าจะแต่งงานกับเธอ
ทั้งหมดคือคำหลอกลวงจากผู้ชายมักมากเห็นแก่ตัวที่ชื่อว่าวายุ
ไอ้สวะเฮงซวยเอ๊ย!
วันถัดมา
ข่าวฉาวของเธอเริ่มเบาบางลงบ้างแล้ว แต่ทว่าไม่ได้หายไปจากหน้าสื่อเสียทีเดียว เธอยังคงถูกโจมตีอยู่เรื่อย ๆ จากกลุ่มคนที่เกลียดชังเธออยู่เป็นทุนเดิม หรือที่เรียกกันว่าแอนตี้แฟนนั่นเอง
ที่ข่าวของเธอซาลงก็เพราะถูกกลบไปด้วยข่าวประกาศแต่งงานสายฟ้าแลบของนักแสดงหนุ่มหล่ออย่าง ‘วาย วายุภักดิ์ เลิศอัถษดี’ กับไฮโซสาวสวย ‘ลิลี่ ลลิล จำรัสราชภักดี’ น่ะสิ
พวกเขาเป็นแฟนที่คบกันมานานถึงเก้าปีตั้งแต่ที่ทั้งคู่ยังเรียนอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกันด้วยซ้ำ
สุดท้ายกลายเป็นว่าเธอตกเป็นมือที่สามโดยไม่รู้ตัว ต้องโทษที่เธอโง่และหลงเชื่อคำพูดของผู้ชายคนนั้นโดยที่ไม่เอะใจอะไรสักนิด
ทว่าความรักที่เธอมีให้เขานั้นเป็นเรื่องจริงทั้งหมด...
“ฮึก บ้าที่สุดเลย” น้ำตาของเธอไหลรินออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาจนเธอสับสน ทั้งรู้สึกโกรธ เสียใจ และเจ็บใจ…
เจ็บใจที่ทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
ถึงแม้จะอยากด่าทอหรือทำลายเขาให้ย่อยยับมากเพียงใด แต่ยังไงตอนนี้เธอก็ยังรักเขาอยู่ดี
เป็นเรื่องจริงที่ตัวเธอเองปฏิเสธไม่ได้เลย...
เธอร้องห่มร้องไห้และขังตัวเองเอาไว้ในห้อง ไม่ยอมออกไปไหน แม้ว่าผู้จัดการส่วนตัวจะบอกว่าให้เธอออกไปข้างนอกได้แล้วก็ตาม
ส่วนข้าวปลาอาหาร ผู้จัดการก็เป็นคนเอามาแขวนไว้ที่หน้าห้องให้เธอตลอดหลายวันที่ผ่านมา ถ้าไม่มีแพรไหมเธอคงอดตายอยู่ในห้องเป็นแน่
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นติดต่อกันรัว ๆ เรียกความสนใจจากเธอได้เป็นอย่างดี ก่อนที่เจ้าตัวจะหยิบมือถือขึ้นมาเปิดอ่านในทันที
Pearmai : แกเป็นไงบ้าง ดีขึ้นรึยัง
Pearmai : ให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนไหม?
Pearmai : อย่าเข้าไปอ่านคอมเมนต์ในโซเชียลล่ะ เข้าใจไหม ฉันเป็นห่วงแกมากนะวา
วาเจนระบายรอยยิ้มออกมาบางเบาเมื่ออ่านข้อความที่ถูกส่งมาจากเพื่อนรักจบ รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นและห่วงใยที่อีกฝ่ายมอบให้ผ่านข้อความออกมา
เธอรู้สึกโชคดีกว่าใคร…ที่มีเพื่อนสนิทอย่างแพรไหม
เพราะไม่ว่าจะเจอวันแย่ ๆ ที่ผ่านไปได้ยากลำบากมากแค่ไหนก็มีเธอคอยดูแลและอยู่เคียงข้างเสมอ...
บทที่ 18นามบัตรของเพลย์หลังจากวันนั้นก็ผ่านมาได้สองสัปดาห์แล้ว เธอและเขาต่างกลับมาใช้ชีวิตตามปกติของตัวเองหลังจากหมั้นกันแล้ว ต่างฝ่ายต่างจะไม่ยุ่งชีวิตของกันและกันทั้งคู่ทำตามข้อตกลงที่ทำร่วมกันไว้ได้เป็นอย่างดี เขาไม่ได้มายุ่มย่ามเธอ ส่วนเธอก็ไม่ได้สนใจเขาช่วงนี้งานในวงการของเธอเงียบสนิท จะมีก็เพียงงานโฆษณาเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยังไม่ถูกยกเลิกสัญญาเท่านั้นและวันนี้เธอก็ได้รับการติดต่อมาจากลูกค้ารายใหม่ให้ไปถ่ายโฆษณาหนึ่งตัวที่สตูดิโอใหม่ที่อยู่แถบชานเมือง แพรไหมผู้จัดการส่วนตัวของเธอติดธุระด่วนที่ต่างจังหวัดและยืมรถยนต์ของเธอไป นั่นทำให้เธอต้องเรียกรถนั่งไปคนเดียวอย่างช่วยไม่ได้ผ่านไปไม่นานรถยนต์สีเทาติดฟิล์มดำทึบทั้งคันก็มาจอดสนิทอยู่ตรงหน้าเธอรถแล่นไปตามถนนหนทางเรื่อย ๆ ผ่านเส้นทางที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก่อนเส้นทางจะดูแปลกไป สิ่งก่อสร้างค่อย ๆ บางตาลง วาเจนนึกสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนักเพราะเธอยังไม่เคยมาที่สต
บทที่ 17พี่เป็ดตัวนี้..ยูยะกึ่งเดินกึ่งวิ่งพร้อมกับกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณเพื่อหาวาเจนแต่ก็ไร้วี่แวว"ไปไหนของเธอวะ"สุดท้ายเขาจึงกลับมายืนรอเธออยู่ที่เดิม โทรไปก็ไม่รับ ส่งข้อความไปก็ไม่ตอบ เกินกว่าครึ่งชั่วโมงแล้วที่เขายืนรออยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนรู้สึกหงุดหงิด..ไม่รู้ว่าเรื่องของเอริหรือว่าเรื่องของวาเจนกันแน่Rrrrสายถูกเรียกเข้าจากลูกน้องคนหนึ่ง เขารีบกดรับสายในทันที ก่อนหน้านี้เขาสั่งให้ลูกน้องกระจายกันตามงานเพื่อตามหาเธอ"ว่าไง?"[เจอคุณวาเจนแล้วครับยูยะซัง][เดี๋ยวผมส่งพิกัดให้ครับ]"อืม ฝากบอกพวกเด็ก ๆ ด้วยว่าแยกย้ายได้"[รับทราบครับ]สองขาแกร่งก้าวไปยังทิศทางที่ลูกน้องส่งพิกัดมาให้ ไม่นานก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่ริมแม่น้ำที่อยู่ด้านนอกงานเพียงลำพัง"ไม่คิดจะรับสายกันเลยหรือไง?"ใบหน้าหวานแหงนขึ้นสบตากับคนตัวสูงที่มายืนอยู่ข้าง ๆ "แบตหมดน่ะ""ทีหลังอย่าทำแบบนี
บทที่ 16อย่าเข้าใจผิดสองขาแกร่งก้าวลงจากรถคันหรูพลางผิวปากอย่างสบายอกสบายใจ เขาเดินเข้าไปในบ้านเป็นเวลาเดียวกันกับที่ร่างบางเดินลงมาถึงเชิงบันไดพอดี ยูยะไม่ได้เจอกับเธอตั้งแต่เมื่อวานเพราะตั้งแต่ที่เขาออกไปหาอาร์เดลก็ไม่ได้กลับเข้ามาอีก ร่างสูงชะงักเล็กน้อยพลางปรายตามองอีกฝ่าย แต่เธอกลับมองผ่านเขาไปราวกับเป็นอากาศธาตุ ปมคิ้วเรียวของยูยะขมวดเข้ม รู้สึกไม่พอใจที่ถูกอีกฝ่ายเมิน “เดี๋ยว”เธอก้าวเดินต่อไปไม่แม้แต่จะหันมามองหรือสนใจเขาเลยแม้แต่น้อย“หูหนวกเหรอ” ยูยะเอ่ยเสียงเข้ม สองขาแกร่งก้าวตามมาหยุดยืนขวางทางเธอเอาไว้“อะไรของนาย?”“เย็นนี้ว่างหรือเปล่า”ทั้งที่หงุดหงิดกับการถูกเธอเมินแต่ไม่รู้ทำไม..เขาถึงได้พูดประโยคนั้นออกไป“ไม่ว่าง”“ไม่คิดก่อนตอบเลยหรือไง”“จำเป็นต้องคิดด้วยเหรอ ตอนนี้เราไม่จำเป็นต้องไปไหนมาไหนด้วยกันเพื่อตบตาใครแล้วนี่? ที่สำคัญที่นี่ไม่มีทั้งพ่อของนายแล้วก็พ่อของฉัน”“พูดได้ดีนี่” ยูยะแสยะยิ้มพลางแค่นหัวเราะในลำคอ “แต่ในบ้านหลังนี้เกือบทั้งหมดเป็นคนของพ่อฉัน”“…”“ทีนี้ว่างหรือยังล่ะ?”ดวงตากลมใสมองจ้องเขม็งที่ใบหน้าคมคายด้วยความไม่เข้าใจ “สองทุ่ม เจอกัน” ยูย
บทที่ 15ไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหญิงสาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิด ไฟทั่วทั้งห้องถูกปิดสนิท เธอเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียงให้พอมองเห็นทางพลันกวาดสายตามองไปทั่วห้อง ไม่มีใครนอกจากเธอและความว่างเปล่า...หึ สมน้ำหน้า ออกไปซะได้ก็ดี!ไม่คิดเลยว่าหลังจบงานหมั้นเธอจะต้องมานอนที่บ้านของคนพรรค์นั้นอีก เป็นเพราะผู้ใหญ่บอกว่าเป็นธรรมเนียมของตระกูลชิคาดะที่สานต่อกันมาอย่างยาวนานยุคนี้ยังมีอะไรแบบนี้อยู่อีกเหรอ?เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริง ๆ แต่ถึงจะสงสัยมากแค่ไหน สุดท้ายเธอก็ต้องทำตามคำสั่งอยู่ดี…มิหนำซ้ำยังให้เธอมานอนที่ห้องของเขาอีก ทีแรกเธอคิดว่าเป็นห้องรับรองแขกที่ทางชิคาดะตระเตรียมเอาไว้ให้ ถ้ารู้ว่าเป็นห้องนอนของเขา เธอคงขอย้ายห้องตั้งแต่แรกแล้ว จะได้ไม่ต้องมาตบตีกับคนบ้าให้เสียเวลาพักผ่อนสองขาเรียวเดินตรงไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการทำธุระแต่ประตูกลับถูกปิดเอาไว้ ไม่รั้งรอเธอหมุนลูกบิดพรวดพราดเข้าไปทันที แล้วเรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!