Masukจะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
"ทำไมคะ ทะ... ทำไมพูดแบบนั้น ไหนบอกจะไม่ร่วมเตียงกันไงคะ?!" ฉันถอยร่นจนตัวติดพนักวางมืออีกฝั่ง ไหนเขาบอกจะไม่ร่วมเตียง ถ้าจะมีลูก... มันต้องมีทางกระบวนการทางการแพทย์ไม่ใช่เหรอ?!"ฉันหมายถึงนอนร่วมเตียง ไม่ได้หมายถึงเซ็กส์..."ฉันเบิกตาโต หัวใจที่เต้นระรัวเต้นแรงขึ้นไปอีก และเมื่อคุณแทนไทหันมามองด้วย
หลายวันต่อมา...กลับจากจันทบุรีเราไม่สามารถที่จะนำเครื่องขึ้นบินได้เลย เครื่องต้องมีการตรวจเช็ค มีการขออนุญาตสนามบิน และคนที่เป็นนักบินต้องทำเรื่องอะไรอีกก็ไม่รู้วุ่นวายไปหมด ซึ่งเรื่องนี้คุณแทนไทไหว้วานให้พี่เมฆกับพ่อฉันเป็นคนจัดการส่วนเขารีบเคลียร์งานที่ค้างไว้เพื่อไปพักผ่อนกับลูกและครอบครัวฉัน ท
ฉันล้มตัวนอนแล้วตีเพียะเข้าที่หน้าผากตัวเอง คุณแทนไทพึ่งเริ่มสินะ นี่แค่พึ่งเริ่ม... ฉันยังเสียหายหลายล้าน ถ้าเขาเอาจริงล่ะ ฉันจะไม่ตายเอาเหรอ"หนึ่งเดือนค่ะ หนูจะทำให้เขากลับมาจ้างบริษัทเราให้ได้"(ฉันให้เวลาแกสองอาทิตย์เท่านั้น ตามนี้นะ) "เจ้..."(เอออีกอย่าง ถ้ายังดึงคุณแทนไทกลับมาจ้างเราไม่ได้
พลาดรักมาเฟีย"คะ คุณจะฆ่าหนูเหรอคะ?" เขาต้องพูดเล่นแน่ๆ หรือไม่ก็ขู่ขำๆ แต่เมื่อฉันเผลอมองเข้าไปในนัยน์ตานิ่งลึกคู่นั้น ก็เหมือนตัวเองถูกกระชากลงไปใต้ทะเลลึกแววตาเขาดูมืดมนและฉันรู้สึกหนาวเหน็บเมื่อจมอยู่ในนั้น เขาดูไม่มีความสุขเลย ทำไมนะ... ทำไมชีวิตของผู้ชายคนนี้ถึงดูแปลกประหลาดไปซะหมด พอรู้สึก







