Masuk"ไอริสชอบให้พ่ออุ้ม" ฮาเซลหันกลับมาส่งยิ้มให้และจูบลงบนหน้าผาก"ต่อให้ลูกไม่ชอบลูกก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เพราะพ่อจะอุ้มอย่างเดียวเลย" คนติดลูกแบบเขายังจะกล้าพูดว่าลูกชอบให้อุ้ม"แล้วตื่นมาทำไม เคทเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะทำไมไม่นอน" เขาเป็นสามีที่เข้าใจถึงการเลี้ยงลูกได้อย่างดีจริง ๆ"ก็ไม่อยากนอนคนเดียวเ
หลายเดือนต่อมาคฤหาสน์หลังใหญ่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเราทั้งคู่ เพียบพร้อมไปด้วยผู้ดูแลมากมาย แต่ต่อให้ทั้งบ้านจะหลังใหญ่โตมากแค่ไหน ฮาเซลก็ไม่เคยห่างจากฉันเลย"ไม่ทำงานได้ไหม" ฮาเซลถามคำนี้กับฉันทุกวัน เพราะฉันเอาแต่วุ่นวายกับคอลเลคชั่นสุดท้ายก่อนจะพักเพื่อเตรียมตัวคลอด"ขอแค่คอลเลคชั่นนี้เอง ฉันตั้งใจทำ
ณ สุสานประจำเมืองดอกบลูบอนเน็ทพลิ้วไหวตามแรงลม ดอกไม้แห่งความเศร้า การบอกลา ความเสียใจปนเหงา ความหมายของมันยังลึกซึ้งมากกว่านั้น 'แม้จะเจ็บปวด แต่จะขอจดจำเอาไว้ไม่ลืมเลือน' แม้ความหมายของมันจะเศร้าโศก แต่ความงามของดอกไม้กับชโลมใจของผู้มาเยือนได้อย่างน่าตกตะลึงกระถางดอกฮิกันบานะหรือพลับพลึงสีแดง
"ทั้งสองเป็นคู่ที่เหมาะสมกันที่สุด" คำพูดของคิงทำให้ฉันยิ้มกว้างออกมา มือของฮาเซลเอื้อมมากุมมือฉันไว้"แน่อยู่แล้วค่ะ ฮาเซลเขาเฝ้าของเขามาตั้งแต่เด็ก" ฉันรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาเมื่อได้ยินสิ่งที่ควีนพูดแต่ก่อนที่จะได้คำแซวมากกว่านี้ อาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟ เมื่ออาหารถูกวางลงตรงหน้าฉันก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นเ
"จะไปตายไหนก็ไป" พูดจบก็เดินตรงไปทางลิฟต์ทันที โดยคนโดนไล่ก็ยังไม่สำนึก เพราะเขารู้ดีว่าเรื่องแค่นี้ไม่สามารถทำให้มาร์ชินโกรธได้ก็แค่โดนด่าปกติแบบทุก ๆ วัน"ขอบคุณครับบอส" (เคท)"ฮัลโหล ๆ หมุนหน่อย~" เฮเลนพูดใส่โทรศัพท์เมื่อได้ยินคำสั่งของผู้เป็นนาย ชิงช้าขนาดใหญ่กลางสวนสนุกก็เริ่มทำงาน ร่างของหญิ
(มาร์ชิน)(หลังจากที่โทมัสให้ของขวัญกับเคท)คอนโดใจกลางเมืองติ้ง!ตึก ตึก ตึก !เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินตรงยังห้องพักของตัวเอง ร่างสูงกำกุญแจรถในมือแน่น ตอนนี้เขาคิดอยู่อย่างเดียวคือต้องออกไปเมืองนี้ให้เร็วที่สุดแม้ในใจจะอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขสิ่งที่ตัวเองทำผิดพลาด แต่เงินจำนวนมหาศาลที่ไม่ว่ายั
ฉันที่ยืนมองตามหลังพวกเขาที่เดินออกไป หึ! ไม่รู้หรอกว่าเธอเป็นใคร แต่ฉันกำลังจะได้ชีวิตสงบของตัวเองกลับมาแล้ว"อะไรกัน รอยยิ้มแบบนั้น" เสียงคิมดังขึ้นพร้อมกับชะโงกหน้ามามอง"รอยยิ้มมีความสุขไง""ผู้หญิงคนนั้นก็เรียกชื่องั้นเหรอ" การ์เนทพูดขึ้น ทำให้พวกเราหันไปมองที่เขา"ก็นะ" ฉันหยักไหล่และมองไปยังก
ณ เกาะส่วนตัวประราชวงศ์เกาะที่เต็มไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกและบ้านพักจำนวน 5 หลัง เป็นสถานที่พักผ่อนสำหรับเชื้อพระวงศ์ในช่วงซัมเมอร์ สำหรับเด็ก ๆ จะเป็นช่วงเวลาที่พวกเขาได้อยู่ห่างจากสายตาผู้พ่อแม่และผู้ดูแลส่วนตัว ได้เล่นในสิ่งที่อยากจะทำ เพราะการมาครั้งนี้จะอยู่ภายใต้การดูแลคนของเจ้าชายฮาเซลฉันที
"แล้ว...ทำไมไม่ขับไปชั้นจอดรถ!" รถยนต์ถูกจอดลงหน้าประตูทางเข้าของตึก คนดูแลต่างวิ่งเข้ามาเปิดประตูฝั่งคนขับ เพราะเห็นว่าใครกำลังเข้ามา"ทำไม""แค่เรื่องที่นายพูดก็แย่มากแล้วนะ ถึงจะอยู่ที่นี่แต่ก็ช่วยเว้นระยะห่างด้วย" เคยตกลงกันแล้ว ไม่ทำตามที่พูดสักข้อเลย"ไม่" ฮาเซลพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำและก้าวเท้าล
"..." ฮาเซลยังคงจ้องมองไปยังเคทเป็นระยะ ไม่ให้คาดสายตาเพราะเอเดนและเจเรมี่เริ่มเข้าไปวุ่นวายกับเธอมากขึ้น"แล้วสิ่งที่แม่พูดคิดว่าไง" อยู่ ๆ พี่ของเขาก็ถามเรื่องนี้ขึ้นมา"ไม่สนใจ""คิดไว้แล้ว""แล้วพี่ล่ะ" ครั้งนี้เป็นเขาที่เป็นฝ่ายถามบ้าง"ก็มีเข้าหูมาบ้าง" แม่คงคิดว่าจะจัดเตรียมทุกสิ่งไว้ให้เราทั







