بيت / โรแมนติก / พันธะลวง / 8.รถไฟชนกัน (2)

مشاركة

8.รถไฟชนกัน (2)

مؤلف: rasita_suin
last update تاريخ النشر: 2025-06-14 14:28:34

มาธาวีให้อธิปมารับตนเองเพราะเขายังไม่เคยไปบ้านของเธอ แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อยืนส่งนักเรียนกลับบ้านอยู่หน้าโรงเรียนแล้วเห็นรถของกิตติกรมาจอด ซึ่งปัฐวิกรใช้รถของน้องชายเขา หญิงสาวหน้าซีดทันที ขณะที่กัญญานันทักพี่ชายเสียงใส

“พี่ปัฐ”

ร่างสูงใหญ่ของปัฐวิกรเข้ามากอดน้องสาวที่ไม่ได้เจอกันนาน ส่วนมาธาวีก็จำต้องยกมือไหว้อีกฝ่าย ก่อนที่เขาจะกระซิบบอกว่าไปรอข้างในเพราะน้องสาวกับเพื่อนยังส่งนักเรียนอยู่กับพนักงานต้อนรับ

รอไม่นานสองสาวก็กลับเข้ามาด้านในเพราะเหลือนักเรียนคนเดียวพนักงานสามารถดูแลได้ ส่งนักเรียนเรียบร้อยอีกฝ่ายก็กลับบ้านได้เลย

“มารับสองไปบ้านเหรอคะ”

กัญญานันเอ่ยถามพี่ชายทันที เธอรู้ว่าวันนี้พี่ชายจะไปบ้านเพื่อนตามคำชวนของพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงเพราะเขาเคลียร์งานเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่ชายหนุ่มมาก็ทำงานที่คั่งค้างของกิตติกรเพิ่งจะมาหาเธอก็วันนี้

“ครับ”

มาธาวีกัดริมฝีปากล่างด้วยความลำบากใจ เหลือบมองนาฬิกาที่ผนังก็เห็นว่าเวลานี้อธิปเองก็คงเลิกงานแล้ว แต่ไม่รู้ว่าชายหนุ่มออกมาหรือยัง

“เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำให้นะคะ”

เธอพูดขึ้นพยายามจะเลี่ยงออกไปเพื่อโทรหาอธิป

“ไม่เป็นไร ผมเอามาแล้วนี่ไง”

ตาคู่กลมโตเหลือบมองบนโต๊ะต้อนรับเตี้ยๆ ตรงหน้าชายหนุ่มก็เห็นมีแก้วน้ำวางอยู่ ไม่คิดว่าเขาจะบริการตัวเองเรียบร้อยแล้ว

“คุณจะทำอะไรอีกไหม หรือไปกันได้เลย”

ปัฐวิกรถามขึ้นเพราะการนัดกับผู้ใหญ่ควรไปถึงก่อนเวลา

“เอ่อ...ฉัน...”

มาธาวีไม่รู้จะอ้างอะไร เอาเข้าจริงเธอไม่รู้ว่าจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไรด้วยซ้ำ เพราะไม่คิดว่าปัฐวิกรจะแวะมาที่นี่ก่อน เวลานี้หากทึ้งหัวตัวเองได้ก็คงทำไปแล้ว

“ไปเลยก็ได้นะคะ ไม่มีอะไรแล้ว”

กัญญานันเป็นคนพูดขึ้น ทำให้พี่ชายหันมาทางน้องสาว

“ว่าแต่น้องก้อยไปด้วยกันไหม”

“ก้อยว่า...”

“ไปด้วยกันดีกว่า”

มาธาวีขัดเพื่อนขึ้นมาเพราะความจริงเธอชวนอีกฝ่ายแล้วแต่กัญญานันก็เอาแต่บอกว่าเกรงใจบิดามารดาของเธอ

“ฉันชวนแล้ว แต่ก้อยก็เอาแต่ปฏิเสธค่ะ”

ปัฐวิกรถอนหายใจก่อนจะบอก

“ไปด้วยกันเถอะน้องก้อย”

เมื่อพี่ชายใหญ่ตัดสินใจให้อย่างนี้กัญญานันก็แย้งไม่ออก

ตอนนั้นเองมีเสียงแตรรถดังขึ้นหน้าโรงเรียน มาธาวีสะดุ้งนิดๆ ทันที แต่ในเมื่อกัญญานันยอมไปด้วยแล้ว เธอก็คงขึ้นรถไปกับอธิปได้ ส่วนสองพี่น้องก็ไปด้วยกัน ทุกอย่างลงตัวทำให้หญิงสาวใจชื้นขึ้นมา ทว่าเสียงเปิดประตูกระจกกับร่างโปร่งระหงที่ก้าวเข้ามาพร้อมเสียงทักทำให้มาธาวีถึงกับนิ่งงัน

“สวัสดีค่ะ เห็นรถคุณปัฐข้างนอก”

มาลินีเข้ามาพร้อมสีหน้าไม่ค่อยแช่มชื่นนัก บ่งบอกว่าการได้มาเห็นปัฐวิกรมารับน้องสาวตัวเองไม่ใช่สิ่งที่พอใจนัก

จากนั้นอธิปก็ตามเข้ามา ชายหนุ่มไหว้ปัฐวิกร แล้วก็เอ่ยเข้าเรื่องทันทีอย่างคนที่ไม่รู้ว่าเวลานี้กำลังอยู่ในสถานการณ์ชวนกระอักกระอ่วน

“แล้วนี่เราจะไปรถใครดีล่ะครับ”

ปัฐวิกรหรี่ตาลงอย่างสงสัยแม้ถามไม่ได้เอ่ยอะไร แต่เหมือนมาลินีจะอยากบอกเขาเอง

“ยายสองชวนอธิปไปด้วยน่ะค่ะ เขาทักฉันตอนจะกลับพอดี ฉันก็เลยมาด้วยเพราะวันนี้ให้รถที่บ้านมาส่งแล้วก็มารับ เพราะยังไงรถก็ต้องมารับยายสองด้วยอยู่แล้ว ก็เลยขี้เกียจขับรถเอง”

มาลินีบอกแล้วยักไหล่

“ตอนนี้โทรไปบอกแล้วล่ะค่ะ ว่าไม่ต้องมาแล้ว”

มาธาวีใจหายวาบเมื่อปัฐวิกรหันมามองเธอด้วยสายตาคมดุที่ดูคุกรุ่นแม้เขาจะไม่พูด เธอก็รับรู้ได้ถึงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

“เอ่อ...สองเห็นว่าวันนั้นคุณอธิปเองก็มีส่วนช่วยสอง คิดว่า ไหนๆ ที่บ้านก็ชวนคุณปัฐไปทานข้าวอยู่แล้ว ก็เลย...”

“แหม ตอนที่ฉันบอกจะเลี้ยงขอบคุณคุณปัฐ เธอยังบอกว่าไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่รู้เรื่อง แต่ก็ชวนอธิปไปเลี้ยงขอบคุณเนี่ยนะ”

พี่สาวถามขึ้นหน้าตาย ทว่าน้องสาวกลับหน้าซีด

อธิปมองสองสาวพี่น้องสลับกันไปมาอย่างไม่เข้าใจ

“คุณพ่อคุณแม่ชวนคุณปัฐเพราะอยากเจอ...ทีนี้อธิปไปด้วยจะบอกยังไง”

“คือคุณหนึ่งจะบอกว่า สรุปแล้วผมไม่ควรไป เหรอครับ?”

คนที่ไม่รู้อะไรถามขึ้นด้วยความมึนงง

“ไม่รู้สิ”

มาลินีบอกปัดพร้อมเชิดหน้ามองน้องสาวว่าอีกฝ่ายจะแก้ตัวอย่างไร ทว่ามาธาวีได้แต่ยืนเงียบ ขยับปากนิดๆ แต่พูดไม่ออก นั่นทำให้คนเป็นพี่สาวยกยิ้มมุมปากแล้วเหลือบไปทางปัฐวิกรก็เห็นชัดว่าเขากำลังโมโหน้องสาวของเธอ แต่พยายามเก็บสีหน้าเอาไว้

“เอ่อ ถ้าอย่างนั้นผมกลับก็ได้นะครับ”

อธิปบอกด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดีนักเมื่อเห็นว่าตัวเองเป็นส่วนเกินจึงค่อนข้างเกรงใจปัฐวิกร ที่สำคัญพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยงจะมองเขาอย่างไรหากเขาเสนอหน้าไปโดยที่ท่านไม่ได้เชิญ

“แต่สองอยากขอบคุณคุณอธิปด้วยจริงๆ นะคะ”

มาธาวียืนยันความตั้งใจของตัวเอง

ความเงียบเกิดขึ้นในส่วนต้อนรับชั้นล่าง แต่ละคนต่างมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร

“ก็ไปด้วยกันนี่แหละครับ ยังไงคุณก็ช่วยสองด้วยอยู่แล้ว”

ปัฐวิกรเอ่ยขึ้นอย่างตัดสินใจ ถึงเขาจะไม่พอใจแต่ก็เห็นด้วยว่าอย่างน้อยมาธาวีก็ควรขอบคุณอธิป และเขาก็อายุมากที่สุดในนี้ จะทำตัวไม่มีเหตุผลคงไม่เหมาะ ที่สำคัญเขาหาทางจัดการคนที่เอาแต่ใจตัวเองคิดจะดื้อกับเขาทีหลังได้

หลังจากปัฐวิกรสรุป สุดท้ายทั้งหมดก็เดินทางไปยังบ้านของพ่อเลี้ยงศราโดยมาธาวีกับมาลินีไปกับอธิป และปัฐวิกรไปกับกัญญานัน แล้วก็ตกลงกันว่าจะบอกพ่อเลี้ยงกับแม่เลี้ยงว่ามาลินีชวนอธิปมาเองเพราะชายหนุ่มค่อนข้างสนิทกับปัฐวิกรที่เป็นพี่ชายเพื่อน เพื่อปัฐวิกรจะได้ไม่เกร็งจนเกินไปนัก

ซึ่งความคิดนี้เป็นของปัฐวิกร ชายหนุ่มขอให้มาลินีช่วยพูดนั่นทำให้หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธได้

======

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พันธะลวง   38.ใครๆ ก็อยากให้ท้อง

    หลังทำบุญขึ้นบ้านใหม่ของปัฐวิกรกับมาธาวีที่ราวเป็นการรวมญาติเล็กๆ แล้วช่วงเย็นก็มีเลี้ยงภายในครอบครัว ครอบครัวอรรถพันธ์พงศ์มาครบเช่นเคย โดยคืนนี้ก็จะค้างที่บ้านหลังใหญ่ของพ่อเลี้ยงศราเช่นเดิม ซึ่งลัลนาเพียงนั่งเงียบๆ ข้างมารดาหากก็ไม่เย็นชาจนเกินงาม แม้จะมีโจทก์เก่าอยู่ถึงสองคนก็ตาม เพราะอย่างไรก็ต่างคนต่างอยู่กันแล้ว ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไปบ้านที่เชียงใหม่เสร็จก่อนเพราะปัฐวิกรเห็นว่ามาธาวีอยู่ที่นี่ ส่วนที่บ้านอรรถพันธ์พงศ์ก็ค่อยเป็นค่อยไป ไว้ใช้ตอนเขาพาหญิงสาวไปเยี่ยมครอบครัว หรือเวลาที่จำเป็นต้องไปทำธุระ ส่วนงานชายหนุ่มให้กิตติกรดูแลทางกรุงเทพฯ เป็นหลักแล้วในตอนนี้ ทว่าทั้งสองคนก็ยังคุยกันทุกวันและปัฐวิกรบินไปมาแต่ไม่ทุกอาทิตย์เหมือนเมื่อก่อนทว่านั่นทำให้ปัญหาเกิดขึ้นกับทางโรงเรียน ‘นาฏช่างฟ้อน’ ของสามสาว“ปรางขอโทษนะคะคุณก้อย สอง”พิมพ์ปรางบอกเพื่อนหน้าละห้อยขณะพาลูกเข้ามากล่อมนอนในห้อง โดยมีสองสาวเพื่อนซี้ตามมาด้วย“ไม่เป็นไร ตอนนี้ก็ช่วยกันไปก่อน แต่ถ้าก้อยคลอด สองก็จัดการได้อยู่ดี”มาธาวียักไหล่ยิ้มๆ รู้ว่าพิมพ์ปรางไม่สบายใจ เพราะจนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถกลับมาช่วยเพื่อนที่โรงเร

  • พันธะลวง   37.สองคือที่หนึ่ง (2)

    “มาสิครับ”ปัฐวิกรเอ่ยด้วยเสียงเย้ายวนใจ เมื่อหญิงสาวกล้าที่จะเริ่มต่อจากนั้นเขาก็เป็นคนช่วยเธอ แล้วร่างสองร่างก็แนบสนิทอย่างที่สุดพร้อมเสียงครวญยาวในลำคอของคนตัวเล็กเพราะเธอเกร็งและกลัวจนเขาต้องลูบหลังปลอบใจเธอก้มหน้าลงซบซอกคอแกร่งเมื่อถูกกระแสรัญจวนครอบงำ ตัวสั่นเบาๆ ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร เพราะเพียงแค่นี้ทั้งร่างของเธอก็แทบจะระเบิดแล้ว แต่แล้วมือหนาก็วางลงบนเอวเธอชักนำพร้อมเอ่ยเสียงทุ้มพร่า“ทำให้ผมละลายเพราะคุณสิสอง”ไม่รู้เพราะเสียงบอกกระตุ้นหรือเพราะแรงรั้งจากมือหนาทำให้สะโพกเธอเริ่มขยับตาม แล้วก็ต้องปล่อยเสียงของความอัดอั้นออกมาเพราะรู้สึกถึงความทรมานแสนหวานที่มากยิ่งกว่า“ดีที่รัก”ปัฐวิกรยังให้กำลังใจขณะที่เขาเองก็เดินหน้าเช่นกันเพราะกำลังของคนตัวเล็กบางเบาเกินกว่าจะนำพาเขาได้ ทว่าก็สร้างความหวามในอกอย่างสุดแสนไม่น้อยเลย แต่เขารู้ว่ามาธาวีอายเกินกว่าจะก้าวไปไกลกว่านี้เขาจึงจัดการทุกอย่างเอง หากร่างทั้งสองก็เป็นท่วงทำนองเดียวกัน จนเขาได้ยินเสียงหอบหนักขึ้นเรื่อยๆ จากหญิงสาว ไม่นานร่างอรชรก็สะดุ้ง แขนเรียวกอดเขาฝังหน้าเล็กร้องในลำคอ นั่นทำให้เขาเร่งร้อนสะโพกแกร่งเพื่อจะตามคนตั

  • พันธะลวง   37.สองคือที่หนึ่ง (1)

    “แป๊บนะครับ”ปัฐวิกรถอนจูบแสนหวามออกมากระซิบเสียงพร่าแล้วถอดเสื้อยืดของตนออกอย่างรวดเร็วหญิงสาวกวาดตามองเรือนร่างกำยำของคนที่ตนนั่งอยู่บนตักเขาเร็วๆ แล้วก็เขินจนหน้าแดง เธอไม่ค่อยสนใจอีกฝ่ายเวลาใกล้ชิดกันก่อนหน้านี้เลยเพราะถูกฝืนใจ แต่เวลานี้ร่างกายและใจสาวกำลังรอคอยทำให้อดอายความรู้สึกของตัวเองไม่ได้อยู่ๆ ชายหนุ่มก็จับเอวเธอยกขึ้นทำให้มาธาวีตกใจนิดๆ จนตัวเกร็ง“อะ...อะไรคะ”แล้วเขาก็จับกางเกงขาสั้นของเธอ คราวนี้มาธาวีรู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มตั้งใจจะถอดท่อนล่างที่เหลืออยู่“อื้อ”หญิงสาวประท้วงอีกฝ่ายพร้อมจับมือเขาอย่างไม่ยินยอม เธอเขินจนทำตัวไม่ถูกแล้ว ตรงนี้เป็นห้องรับแขก แถมไฟสว่างจ้า ประสบการณ์รักของเธอก็น้อยนิด ทุกครั้งแทบจะหลับตาตลอดเพราะไม่พอใจและกลัว แต่เขาจะมาให้เธอถอดโชว์เผยสัดส่วนทั้งตรงนี้ ตอนนี้เลยได้อย่างไรปัฐวิกรสบตาเธอครู่หนึ่ง แววลุ่มลึกในนั้นคมเข้มจนหญิงสาวหวั่นใจ แต่เขาก็ไม่ได้บังคับ เมื่อยอมละมือจากกางเกงของเธอเขาก็เปลี่ยนมาเกาะกุมอกอวบที่ยังมีเสื้อชั้นในโอบรั้งไว้ เคล้าคลึงเบามือ จนคนที่ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ทั้งที่จับมือเขาอยู่ถึงกับแอ่นเข้าหาชายหนุ่ม มือหนา

  • พันธะลวง   36.เริ่มต้นใหม่อย่างวาบหวาม

    สามเดือนผ่านไป...ปัฐวิกรพามาธาวีมาทำบุญตามที่คุยกันเอาไว้ ร่างกายของหญิงสาวดีขึ้นมาก ส่วนที่มีปัญหามากที่สุดคือแขนข้างที่กระดูกร้าว แต่ก็ดีขึ้นมากแม้จะยังขยับไม่ค่อยคล่องก็ตาม เขาจึงไม่ให้อีกฝ่ายถือหรือยกอะไรหนักนอกจากทำกายภาพ แต่ปัญหาหลักๆ ก็คือ มาธาวียังรำไม่ได้ และนั่นคือเรื่องใหญ่สำหรับหญิงสาวเขาจำได้ว่าตอนที่รู้สึกตัวได้เต็มที่แล้วพยายามจะขยับแขนแต่ทำไม่ได้มาธาวีร้องไห้ออกมาเงียบๆ เขาต้องคอยถามคอยปลอบอยู่ตั้งนานกว่าจะรู้ว่าอีกฝ่ายกลัวรำไม่ได้อีกตอนนี้โรงเรียนเป็นหน้าที่ของกัญญานันเป็นหลัก นับตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุขึ้นกับมาธาวีเลยก็ว่าได้“ไปที่ไหนต่ออีกไหม”หลังออกมาจากวัดแล้วชายหนุ่มก็ถามขึ้น“สองห่วงก้อยค่ะ รีบกลับไปช่วยก้อยดูเด็กๆ ดีกว่า”มาธาวีรู้ว่าเพื่อนท้องก็ดีใจอย่างมาก หลังออกจากโรงพยาบาลก็ไปอยู่กับกัญญานันที่คลาสตลอด แม้จะไม่ได้ช่วยอะไรมากก็ตาม ส่วนตอนไปดูแลเด็กแสดงที่ร้านเป็นเปรมินทร์ไปกับภรรยาของเขา เพราะปัฐวิกรเห็นว่าร่างกายของมาธาวียังไม่เหมาะจะไปไหนมาไหนในเวลากลางคืนและต้องรีบพักผ่อน“หวังว่าคุณแน็ตคงยกโทษให้สอง”หญิงสาวพึมพำเสียงเบาขณะอยู่บนรถ“สองตั้งใจทำบุญให้

  • พันธะลวง   35.รอเธอ (2)

    ขณะที่คุณากรยืนมองนิ่ง เขาพอมองออกว่าอะไรเป็นอะไร ดูออกตั้งแต่วันที่นันทิยาแอบนัดให้ปัฐวิกรมารับที่ผับตอนอ้างกับเขาว่าจะไปเข้าห้องน้ำ เห็นหายไปนานเขาก็ไปตามแต่กลับไม่เจอตามหาจนออกมาข้างนอก ก็เห็นหญิงสาวเดินไปกับผู้ชายคนอื่น ตอนแรกเขาไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่ตอนเห็นปัฐวิกรมาช่วยมาธาวีแล้วพาเดินไปด้วยกันเขาก็จำด้านหลังอีกฝ่ายได้“บังเอิญยังไง”ปัฐวิกรถามออกไป ยังมีความคิดว่า อาจจะเป็นการเข้าใจผิดอยู่เพียงเล็กน้อย“นุ๊ก...พี่สองเขาหึงนุ๊ก เขาเรียกนุ๊กไปคุยด้วย ซักไซ้นุ๊กเรื่องพี่ปัฐนุ๊กบอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่เชื่อ เราเลยยื้อยุดกัน แล้วมันก็...”นันทิยาหยุดพูดแล้วร้องไห้ออกมาไม่หยุดคุณากรถึงกับถอนหายใจแล้วส่ายหน้าเพราะไม่มีวันเชื่อ ทว่าก็เพียงยืนมองเงียบๆ อยากรู้ว่าปัฐวิกรจะคิดอย่างไรปัฐวิกรถึงกับไม่รู้จะตีสีหน้าอย่างไรเลยทีเดียว เขาอึ้งกับคำพูดของอีกฝ่าย เป็นไปได้ยากที่มาธาวีจะหึงเขาในเมื่อรู้แล้วว่าเขาดูแลนันทิยากับครอบครัวแทนพี่สาว และหญิงสาวเองก็ยังรู้สึกผิดอยู่ไม่น่าจะทำร้ายน้องสาวของณัฐวราได้ เศษเสี้ยวหนึ่งของใจชายหนุ่มอยากจะเชื่อนันทิยาแต่เพราะการพูดออกมาได้โดยไม่หยุดคิดของอีกฝ่ายทำให้เ

  • พันธะลวง   35.รอเธอ (1)

    สิ่งที่ได้ยินจากหมอทำให้ปัฐวิกรถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ร่างกายของมาธาวีกระแทกหลายจุด แต่ที่หนักคือไหล่กับแขนข้างหนึ่งกระดูกแตกร้าว ยังดีที่ไม่ถึงกับหัก หัวที่แตกไม่ได้รับการกระทบกระเทือนถึงสมอง คนไข้หายใจได้เองปกติ ไม่มีภาวะหยุดหายใจ นั่นทำให้ชายหนุ่มโล่งอกไปส่วนหนึ่ง หากก็ยังเคร่งเครียดอยู่เพราะหญิงสาวยังไม่รู้สึกตัว“สองต้องไม่เป็นอะไรค่ะพี่ปัฐ”กัญญานันเข้ามาเกาะแขนเขาพร้อมน้ำตาคลอแต่ก็เห็นว่าอีกฝ่ายพยายามกะพริบตาและกลั้นน้ำตาของตัวเอง ชายหนุ่มจึงดึงร่างน้องสาวมากอด อีกฝ่ายก็แนบหน้าลงซบอกเขา ได้ยินเสียงสูดน้ำมูกเบาๆระหว่างนั้นเปรมินทร์ที่ออกไปคุยโทรศัพท์กับทางไร่เพราะดิสกลส่งสายให้ก็กลับเข้ามา สีหน้าค่อนข้างเรียบสนิทเดาอารมณ์ไม่ถูก“ตำรวจสอบปากคำทุกคนที่บ้านครบแล้วครับ”พวกเขาที่อยู่โรงพยาบาลได้ให้ปากคำกับตำรวจเรียบร้อยไปก่อนหน้านั้นแล้ว“แล้วก็บอกว่ามีคนที่น่าสงสัย ตอนนี้กักตัวอยู่ครับ รอผลพิสูจน์ลายนิ้วมือจากก้อนหิน ที่คนร้ายอาจจะจับใช้ตีหัวน้องสอง”กัญญานันหน้าเสีย ยกมือปิดปากเพราะในหัวเธอมีภาพนั้นลอยเข้ามาแล้วก็นึกสงสารเพื่อนจับใจ“ดีนะที่ให้ดูคุณากรไว้ตั้งแต่เมื่อคืน”ปัฐวิกรพูดขึ

  • พันธะลวง   34.คนร้ายเกือบลอยนวล (1)

    คุณากรเหล่มองคนบนเตียงเป็นระยะ เมื่อเขาเล่าเรื่องทั้งหมดให้อีกฝ่ายฟังแล้วนันทิยาก็อุทานออกมาอย่างตกใจ‘ตายจริง พี่สองน่าสงสารจัง’ทว่าหลังจากนั้นสายตาหญิงสาวก็ล่อกแลกไปมา คิ้วขมวดแล้วคลายไม่หยุด“เดี๋ยวคนจะเอาอาหารมาให้เรานะ ป้าที่เป็นแม่บ้านบอกผม ท่านยังทำไม่เสร็จคงใช้เวลาสักหน่อย ตอนนี้แต่ละคนขว

    last updateآخر تحديث : 2026-04-02
  • พันธะลวง   32.แก้แค้นกับแรงหึง (2)

    ปัฐวิกรเหลือบมองโทรศัพท์ของตัวเองแวบหนึ่งเพราะรู้สึกว่ามันสว่างขึ้นมา แต่เขายังดูรายละเอียดของพลอยที่ต้องการเพิ่มลอตส่งอยู่ พอเห็นว่าแป๊บเดียวก็ดับไปเขาจึงสนใจงานก่อน อยากจัดการให้เรียบร้อยจะได้ขึ้นไปบนภูก่อนค่ำ เปรมินทร์เองก็ดูงานในไร่หลังจากสั่งผู้จัดการไร่ให้คนหาเอกสารเรื่องเกรดของพลอยมาให้เขาแล

    last updateآخر تحديث : 2026-04-01
  • พันธะลวง   33.เฮือกสุดท้ายในความมืด (1)

    ร่างอรชรที่ตกลงมาห่างจากด้านบนประมาณห้าเมตรได้ยินเสียงร้องเรียกตัวเองท่ามกลางความมืด เธอเกือบจะหมดลมอยู่แล้วในตอนที่นันทิยาออกแรงมาครั้งสุดท้าย แต่เพราะอีกฝ่ายคลายมือออกก่อนเธอจึงยังหายใจได้บางเบา ความจริงมาธาวีคิดว่าตนเองตายไปแล้วด้วยซ้ำ เพราะตัวหนักอึ้งชาไปทั้งร่างไร้เรี่ยวแรงจะลุกขึ้นมาต่อกรกับ

    last updateآخر تحديث : 2026-04-01
  • พันธะลวง   30.ฉันไม่ใช่คนดี (2)

    “ทำไมคิดว่าฉันอยากคุยกับคุณล่ะ”“คุณค่อนข้างเครียด สีหน้าไม่ดี พอรู้ว่านุ๊กเป็นใคร”ปากได้รูปเอ่ยตอบ ส่วนมือหนาก็ลูบแขนเรียวเบาๆ ราวปลอบ“ผมไม่อยากให้คุณคิดมาก”“ทั้งที่บอกว่าฉันเป็นต้นเหตุให้...”เธอเงียบไปเพราะไม่อาจพูดคำสะเทือนใจนั้นออกมาได้“ผมไม่เคยโทษคุณนะสอง ไม่เลย”“แต่คืนนั้นคุณบอกฉัน”ดวง

    last updateآخر تحديث : 2026-03-31
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status