LOGINไรอันและมีญ่าหัวเราะเบาๆ ให้กัน ก่อนที่ทั้งสองจะหยิบแหวนแต่งงานออกมา ค่อยๆ สวมให้กันและกัน เมื่อแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของทั้งคู่ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ ไรอันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวย มีญ่าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มตัวลงประกบจูบอ่อน
ใครจะเชื่อว่าเธอถูกขอแต่งงานแล้ว… มีญ่านั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้อง ดวงตากลมโตคู่สวยจับจ้องไปยังแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย ราวกับว่ายังไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นของเธอจริงๆ แสงไฟในห้องสะท้อนกับเพชรเม็ดงามจนเป็นประกายระยิบระยับ แต่มันกลับไม่สว่างไสวเท่าความรู้สึกในหัวใจของเธอ เธอถูกขอแต่งงานแล้
ท้องฟ้าในวันนี้สดใสเป็นพิเศษ แสงแดดอบอุ่นแต่ไม่ร้อนจนเกินไป สายลมเอื่อยๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศรื่นรมย์ให้กับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ มีญ่าอยู่ในชุดครุยเต็มยศ วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาโดยตลอด วันที่ความพยายามของเธอสัมฤทธิ์ผล รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าขณะเธอเดินไปหาครอบครัวท
“ครับ พี่ตั้งใจทำให้มีญ่า” “มีญ่าไม่รู้จะพูดอะไรเลย…” “ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แค่มีญ่ามีความสุขพี่ก็ดีใจแล้ว” ไรอันดึงเก้าอี้ออกให้แฟนสาวนั่ง ส่วนตัวเองเดินไปดึงเก้าอี้ข้างๆ มีญ่าออกแล้วนั่งลง “ลองชิมดูสิ ฝีมือพี่พอใช้ได้ไหม” มีญ่ายิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำแล้วใช้ส้อมจิ้มเข้าป
บรรยากาศในคอนโดหรูวันนี้ของไรอันแตกต่างไปจากทุกวัน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาลอยคลุ้งไปทั่วห้องครัว คุณหมอหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว มือหนากำลังจับตะกร้อมือคนส่วนผสมของแป้งเค้กในอ่างผสมอย่างตั้งใจ “ให้ตายสิ ทำไมมันเหลวแบบนี้วะ…” เขาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้วมองแป้งที่ดูเหมื
มีญ่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเอาไว้ทั้งหมด “คะ?” “อย่ากอดพี่แน่นแบบนี้สิ” “ทำไมล่ะคะ?” เธอย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ไรอันไม่ตอบ แต่ดวงตาคมกริบที่มองเธออยู่กลับทำให้หัวใจของมีญ่ากระตุกวูบ ราวกับถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่ร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปลายนิ
การผ่าตัดผ่านพ้นไปได้ด้วยดี อ้อมถูกย้ายไปห้องพักฟื้น และมีพยาบาลส่วนตัวคอยดูแลอย่างใกล้ชิด อัยย์รีบโทรหาพี่สาวเพื่อบอกเรื่องนี้ด้วยความดีใจ อันดาที่ป่วยอยู่แทบหายป่วยเป็นปลิดทิ้ง หลังจากรู้ว่าการผ่าตัดของแม่ผ่านไปได้ด้วยดี เธออยากไปโรงพยาบาลตอนนี้ ทว่าถูกรามิลสั่งห้าม ป่วยอยู่บวกกับอาการยังไม่ดีขึ้
ปึก! ปึก! ปึก! “อ๊ะ…อ๊า~” พายุสวาทยังคงดำเนินมาเรื่อยๆ จบลงไปแล้วก็ยังบรรเลงขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแต่อย่างใด ต่างคนต่างยังมีอารมณ์ความต้องการ ไฟและไฟที่กำลังลุกฮือยากจะดับลง เสียงเนื้อกระทบกันปนครางดังไปทั่วห้องนอนโทนสีดำ “อึก! คะ…คุณหมอรามิล ฉะ…ฉันจะเสร็จอีกแล้ว” “อ๊าา เสร็จให้ฉ
เขาเชื่อว่าอันดาบ้างานจริงๆ ทำทุกอย่างเพื่อเงิน ไม่เคยเลือกงาน อะไรที่ได้เงินทำหมดทุกอย่าง “ผมอยากรีบเรียนให้จบมหา’ลัย และช่วยพี่อันทำงานหาเงินให้ได้เยอะๆ พี่อันทำเพื่อผมมามากพอแล้ว ผมอยากทำเพื่อพี่อันบ้าง” “…” “พี่อันชอบทำเพื่อคนอื่นจนลืมนึกถึงตัวเอง ชอบเป็นผู้ให้ บางทีผมก็อยากให้พี่อันเป็นผู้รั
ถึงจะดูโรคจิต… แต่เธอชอบ “ซี๊ดด สีหน้าเธอตอนนี้โคตรร่าน แต่ฉันชอบ” พรึ่บ! “อ๊ะ!” อุทานร้องเสียงหลง เมื่อถูกรามิลผลักให้นอนราบลงเตียง มองเขาที่กำลังใช้ริมฝีปากฉีกซองถุงยางอนามัยอย่างช่ำชองพร้อมหัวใจที่เต้นแรง “คืนนี้เธอต้องเป็นทาสฉัน เธอต้องเชื่อฟังเจ้านายอย่างฉัน…” เธอมองรามิลที่หยิบเนกไทมา ลอบ




![DarkZ [I] MYZTERY HORO](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


