LOGINไรอันและมีญ่าหัวเราะเบาๆ ให้กัน ก่อนที่ทั้งสองจะหยิบแหวนแต่งงานออกมา ค่อยๆ สวมให้กันและกัน เมื่อแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของทั้งคู่ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ ไรอันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวย มีญ่าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มตัวลงประกบจูบอ่อน
ใครจะเชื่อว่าเธอถูกขอแต่งงานแล้ว… มีญ่านั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้อง ดวงตากลมโตคู่สวยจับจ้องไปยังแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย ราวกับว่ายังไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นของเธอจริงๆ แสงไฟในห้องสะท้อนกับเพชรเม็ดงามจนเป็นประกายระยิบระยับ แต่มันกลับไม่สว่างไสวเท่าความรู้สึกในหัวใจของเธอ เธอถูกขอแต่งงานแล้
ท้องฟ้าในวันนี้สดใสเป็นพิเศษ แสงแดดอบอุ่นแต่ไม่ร้อนจนเกินไป สายลมเอื่อยๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศรื่นรมย์ให้กับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ มีญ่าอยู่ในชุดครุยเต็มยศ วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาโดยตลอด วันที่ความพยายามของเธอสัมฤทธิ์ผล รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าขณะเธอเดินไปหาครอบครัวท
“ครับ พี่ตั้งใจทำให้มีญ่า” “มีญ่าไม่รู้จะพูดอะไรเลย…” “ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แค่มีญ่ามีความสุขพี่ก็ดีใจแล้ว” ไรอันดึงเก้าอี้ออกให้แฟนสาวนั่ง ส่วนตัวเองเดินไปดึงเก้าอี้ข้างๆ มีญ่าออกแล้วนั่งลง “ลองชิมดูสิ ฝีมือพี่พอใช้ได้ไหม” มีญ่ายิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำแล้วใช้ส้อมจิ้มเข้าป
บรรยากาศในคอนโดหรูวันนี้ของไรอันแตกต่างไปจากทุกวัน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาลอยคลุ้งไปทั่วห้องครัว คุณหมอหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว มือหนากำลังจับตะกร้อมือคนส่วนผสมของแป้งเค้กในอ่างผสมอย่างตั้งใจ “ให้ตายสิ ทำไมมันเหลวแบบนี้วะ…” เขาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้วมองแป้งที่ดูเหมื
มีญ่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเอาไว้ทั้งหมด “คะ?” “อย่ากอดพี่แน่นแบบนี้สิ” “ทำไมล่ะคะ?” เธอย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ไรอันไม่ตอบ แต่ดวงตาคมกริบที่มองเธออยู่กลับทำให้หัวใจของมีญ่ากระตุกวูบ ราวกับถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่ร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปลายนิ
เธอหยิบนามบัตรรามิลออกมา ‘ต้องการเท่าไรถึงจะรับงานของฉัน’ ‘ถ้าเปลี่ยนใจก็ติดต่อฉันมาส่วนตัว’ สายตามองโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างๆ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น พยายามยับยั้งชั่งใจตัวเองไม่ให้โทรไปให้รามิล ทว่านี่…เป็นโอกาสเดียว เธอคว้าโทรศัพท์มากดเบอร์โทรของรามิล ยังคงไม่กดโทรออก ค้างหน้าจอนี้ไว้สักพัก
“อ๊าา” ใบหน้าสวยหวานเบือนไปทางอื่นพร้อมกับหลับตาพริ้ม ริมฝีปากพลางเปล่งเสียงครางออกมาอย่างทรมาน สะโพกแกร่งอัดแก่นกายใส่ร่องรักคับแคบอย่างหนักหน่วง สายตาพิศมองคนใต้ร่างที่มีสีหน้าทรมานด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะดึงกลับมามองจุดเชื่อมเพื่อกระตุ้นอารมณ์ตัวเอง “อึก อ๊ะ อ๊ะ…” เธอไม่รู้เลยว่าควรเอามือไปวางไว้
ตอนนี้เธอกำลังเผชิญกับปัญหาใหญ่ ค่าผ่าตัดของแม่ ไหนจะเรื่องบ้านหลังนี้ที่ป้าเอาไปเป็นหลักค้ำประกันเพื่อยืมเงินกับชายฉกรรจ์ที่บุกบ้านคืนนั้น ทำไงดี… เธอมืดแปดด้านไปหมดแล้ว ไม่ว่าเรื่องค่าผ่าตัดแม่หรือบ้านที่กำลังจะถูกยึดก็สำคัญทั้งสอง จะหาเงินจากไหนมาแก้ปัญหาตรงนี้ เพราะเงินที่ให้ป้าไปจ่ายค่าผ่าตั
อันดากำลังท้าทายเขาอยู่ นี่เป็นสิ่งที่เธอไม่ควรทำ เพราะเขาเองก็ไม่ได้อยากอดทนกับเธอมากขนาดนั้น จริงอยู่ที่เขาไม่อยากปล่อยโอกาสนี้ไป ไม่อยากให้เธอมาโวยวายทีหลังตอนสร่างเมาเรื่องที่เขาฉวยโอกาส “เธอกำลังท้าทายฉันอยู่” ปริมาณแอลกอฮอล์ที่ให้อันดาดื่มแรงสมคำร่ำลือ ถึงทำให้เธอเมาจนไม่ได้สติขนาดนี้ “ใช่