รักเราทแยงเตียง Nc35+

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นติดต่อกันหลายครั้งต่อหลายครั้ง ทำให้เจ้าของห้องลนลานเก็บข้าวของบนเตียงซุกไว้ใต้เตียง พร้อมกับปิดหนังโปรดของตนแล้วใส่กางเกงนอน เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะหล่อนกำลังจะช่วยตัวเอง เมื่อได้ดูหนังผู้ใหญ่เรื่องโปรด และพระเอกก็พระเอกคนโปรด พระเอกหนังโป๊คนดังเมื่อสมัยหล่อนเป็นวัยรุ่นแตกสาว เขามีฉายาว่า “ตะบองเพชร” เขาใหญ่ ยาว อึด และบทรักของเขาดุดันเหลือเกิน

สาวแว่นเดินส่องกระจกเช็คความเรียบร้อยของตัวเอง ก่อนจะหันไปยิ้มให้รูปพระเอกหนังผู้ใหญ่คนโปรดที่หัวเตียง หมอน และประตูห้องของตน แล้วขยับแว่นเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้อง แต่เปิดแค่เพียงโผล่หน้าออกไปถามผู้รบกวนเท่านั้น

“มีอะไรคะหม่าม้า” หมวย สาวแว่น เฉิ่ม หน้าตาเอ๋อ ๆ มองหน้าของแม่ที่ยืนหน้าตึงอยู่หน้าห้องของตน

“อาหมวย ลื้อไม่กินข้าวเหรอ วันนี้ต้องพาอาม่าไปหาหมอตามนัด หรือว่าลื้อลืมแล้ว”

“หมวยไม่ลืมหรอกหม่าม้า หมวยไม่หิว เดี๋ยวหมวยอาบน้ำแต่งตัวแป๊บเดียวค่ะ”

“เออ! ให้มันเร็ว ๆ หน่อยนะ ไปสาย คนเยอะ ลื้อเนี่ยนะ อายุก็ 29 แล้ว ยังต้องให้หม่าม้ามาพูดจ้ำพูดจี้เรื่องกินข้าวอยู่ได้”

“ก็อั๊วไม่อยากนี่หม่าม้า ขอเวลาห้านาทีนะหม่าม้า”

พูดจบก็ปิดประตูห้องแล้วเดินไปจ้องมองพ่อตะบองเพชรที่หมอนหนุนนอน หมอนข้าง และหัวเตียง ก่อนจะโน้มลงไปจุ๊บพ่อพระเอกหนังโป๊คนโปรดของตัวเอง เกือบสิบปีแล้วเขาไม่มีผลงานใหม่ หรือเขาอาจจะเลิกอาชีพนักแสดงหนังโป๊ไปแล้วก็ได้มั้ง แต่ยังไงเขาก็คือรักแรก รักแรกสมัยเรียนปีหนึ่ง เริ่มอยากรู้อยากลอง แต่ด้วยความกลัวเลยได้แต่ดูหนังในเว็บโป๊เอา พอตอนนี้น่ะเหรอ กลายเป็นว่าเธอติดหนังโป๊ วันไหนไม่ได้ดูนอนไม่หลับ และที่สำคัญต้องเป็นพ่อตะบองเพชรเท่านั้นเล่น ถ้าเป็นพระเอกคนอื่น เธอไม่อยากดู จะว่าไปติดพระเอกมากกว่าหนัง แต่ก็อย่างว่า ลีลาเขาเด็ด ก้นแน่น ตอนกระแทกนางเอกในเรื่อง หมวยอยากเข้าไปสิงร่างผู้หญิงพวกนั้นเหลือเกิน ก็ได้กินขอดี ๆ ได้นอน ได้ทำรักกับคนหล่อ ๆ แบบตะบองเพชร เขาเป็นตำนานเมื่อหลายปีก่อนเลยก็ว่าได้

“อาหมวยห้านาทีแล้วนะ”

หมวย เจริญทรัพย์ หรือหมวยวัย 29 ปี ยืนมองชายในฝันเพลินจนลืมเวลา พอได้ยินเสียงตะโกนของหม่าม้าเท่านั้นแหละรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ แล้ววิ่งผ่านน้ำไม่ถึงสองนาทีก็เสร็จ พอเสร็จก็รีบแต่งตัวใส่เสื้อยืดกางเกงกีฬาสบาย ๆ ผมก็มัดรวบหลวม ๆ หน้าไม่แต่ง ปากก็ซีดเซียว นี่แหละหมวยลูกสาวเจ้าของร้านข้าวมันไก่ชื่อดังประจำรังสิต ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงโสดมาจนถึงป่านนี้

“พร้อมไปกันรึยังอาม่า” หล่อนถามอาม่าที่นั่งเล่นเกมในโทรศัพท์รอตน

“อั๊วพร้อมนานแล้ว มีแต่ลื้อนั่นแหละอาหมวย ชักช้า เดี๋ยวคุณหมอคนหล่อก็รออั๊วนานหรอก” อาม่าบอกหลานสาว ปกติป๊าของหมวยจะเป็นคนพาไป แต่วันนี้ท่านไม่ว่างเลยให้เธอพาอาม่าไปแทน บอกไว้ตั้งแต่เมื่อวานเย็นแต่หมวยก็ยังเงียบจนหม่าม้าของเธอขึ้นไปตามนั่นแหละ

“อาม่าแกล้งป่วยเพราะชอบหมอใช่ไหมเนี่ย” เมื่อหยิบกุญแจรถแล้วก็ประคองอาม่าเดินไปขึ้นรถที่จอดอยู่ เพื่อจะพาท่านไปหาหมอตามนัด

“อั๊วก็อยากแกล้งอยู่หรอกอาหมวย แต่มันแกล้งไม่ได้ ลื้อก็รู้ก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าอั๊วป่วยมากี่ปีแล้ว”

“อาหมวยขับรถดี ๆ ล่ะ”

“จ้าหม่าม้า” เมื่อส่งอาม่าขึ้นนั่งบนรถและปิดประตูเรียบร้อยก็หันมาตอบหม่าม้าของตนที่ส่งเสียงมา แล้วเดินอ้อมไปทางคนขับรถแล้วติดเครื่องออกตัวไปอย่างนุ่มนวล