LOGIN"พ่อขอให้วินท์เป็นที่รักของทุกคน โตขึ้นให้เป็นเด็กดีนิสัยเหมือนแม่นะลูก พ่อกับแม่รักเด็กชายชาวินท์ครับ""แอ๊ะ" วินท์ตอบรับคำอวยพรของพ่อและแม่ด้วยรอยยิ้ม"แม่มีของขวัญให้วินท์ด้วยน๊า" ฉันหยิบกล่องของขวัญกล่องไม่ใหญ่มากให้ลูกชายถือไว้"พี่ชาร์ลคะ แกะให้ลูกหน่อยค่ะ"ชาร์ลแกะกล่องของขวัญตามที่เมียบอกเพื
ฉันกับชาร์ลทำตามที่ช่างกล้องบอก และชาวินท์ก็ยอมนั่งอยู่บนหน้าตักผู้เป็นพ่อไม่ขยับไปไหนเลย สายตาจดจ้องอยู่กับพี่ๆที่คอยให้กำลังใจหลังกล้อง"ยิ้มนะครับ หนึ่ง...สอง...สาม"แชะ แชะ แชะ...--//--//--//--//--//--//--ช่วงเย็นของวันเดียวกันหลังจากถ่ายรูปครอบครัวเสร็จ ชาร์ลก็พาลูกชายเข้านอน เพราะต้องนอนกลา
ตอนพิเศษ 4 : ครอบครัวสุขสันต์ (จบบริบูรณ์)หลายเดือนต่อมา"เพาะ...แมะ...เย่น เย่น (พ่อ แม่ เล่น เล่น)" เสียงลูกชายวัยหนึ่งขวบเรียกพ่อกับแม่ให้สนใจตัวเองฉันกับชาร์ลนั่งดูพัฒนาการของลูกชายที่หยิบจับนั่นวางนี่ เดินไปตรงนั้น เดินไปตรงนี้ ภายในห้องของเล่นด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้ชาวินท์หนึ่งขวบเต็มแล้ว เริ่มแส
"หึ ติดเมีย" ชาร์ลพูดแทรกเบาๆ"หื้ม? จริงเหรอคะ?"ติ้ง...ประตูลิฟต์เปิดออกทำให้ฉันไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่ก็ยังติดใจสิ่งที่ชาร์ลพูดออกมา ก่อนจะชำเลืองมองหน้าพี่ชายที่ส่งยิ้มมาให้ฉันเหมือนเป็นเรื่องจริง นี่ฉันตกข่าวอะไรไปหรือเปล่า แต่มันก็แปลกไปจริงๆเขาได้แต่วิดีโอคอลมาเพราะอยากเห็นหน้าหลาน ทุกทีคนอย่าง
ตอนพิเศษ 3 : ยกทุกอย่างให้เมียกับลูกหนึ่งอาทิตย์ผ่านไปฉันต้องนั่งกินข้าวอยู่บนเตียงนอนมาเป็นเวลาสองวันแล้ว ตอนแรกฉันกับชาร์ลต้องไปรับลูกเมื่อสองวันก่อนแต่เขารุนแรงกับฉันจนเดินไปไหนไม่ได้ ขาทั้งสองข้างยังไม่สามารถหุบเข้าหากันไม่ได้ จะอาบน้ำก็ต้องให้สามีอุ้มไปแช่ที่อ่าง เลยยังคงฝากน้องวินท์ไว้ที่ปู่
"ปล่อยมันออกมา พี่รู้ว่าลินเสียวแค่ไหน" ชาร์ลละริมฝีปากออกจากเนินสามเหลี่ยมและอัดนิ้วชี้เข้าไปอีกนิ้ว ทำให้ตอนนี้ร่องสวาทของอลินดาคับแน่นไปด้วยนิ้วแกร่งทั้งสามนิ้ว เสียงน้ำในตัวเธอกระทบกับนิ้วดังไปทั่วห้องครัว ชาร์ลเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆแจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ..."พี่ชาร์ลลล...อ๊าาาา" ฉันครางออกมาจนสุ
พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 19ฉันต้องนอนหยอดข้าวต้มอยู่โรงพยาบาลสามวันเต็มๆ โดยที่ไร้เงาของซาตานตัวร้าย ตั้งแต่คืนนั้นเขาก็ไม่มาหาฉันอีกเลย และมันคือเรื่องที่ดีที่ไม่ต้องเจอหน้าเขาอีก แต่เหมือนอยู่ในคุกที่ไปไหนไม่ได้นอกจากเดินวนอยู่ในห้องพักผู้ป่วย ลูกน้องของเขาเฝ้าอยู่หน้าห้องตลอดเวลา ขนาดทิวาจะมาเยี่ยม
พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 16.@มหาวิทยาลัยฉันแบกร่างกายที่บอบช้ำทั้งภายนอกและภายในมาเรียนด้วยสภาพที่ไม่ต่างจากศพเดินได้ ถึงแม้ภายนอกจะดูเหมือนคนปกติยกเว้นแต่ภายใต้ชุดนักศึกษา แต่ภายในนั้นระบมไปทุกส่วน โดยเฉพาะตรงกลางหว่างขา ที่ไม่รู้ว่ากี่วันถึงจะหาย ซ้ำยังถ้าฉันไปตามที่เขาบอกคงปางตายอย่างที่เขาอยากให้
พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 17@โรงพยาบาล ตกดึกวันเดียวกันคนที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยค่อยๆเปิดเปลือกตาออกอย่างช้าๆ เมื่อรู้สึกถึงบางอย่างที่ยึดแขนเธอไว้ หลังจากที่เธอผล็อยหลับไปตั้งแต่ถูกส่งตัวมานอนในชั้นของผู้ป่วยรวมของโรงพยาบาลแห่งนี้ ด้วยพิษไข้และยาที่กินทำให้เธอหลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย"ที่นี่ที่ไหน"
พิษรักมาเฟีย : ตอนที่ 18 "ฉันจะถือเป็นคำชมจากเธอ" ชาร์ลไม่ได้สะทกสะท้านกับคำด่าของคนตัวเล็กแม้แต่น้อย เขากลับยกยิ้มด้วยความพึงพอใจต่อหน้าต่อหน้าเธอ"ถ้าพอใจแล้วก็ปล่อย" ฉันมองไปยังข้อมือตัวเองที่ถูกล็อกกุญแจมือไว้เพื่อให้เขาปลดมันออกสักที แรงกระชากและพยายามดึงมันออกทำให้เกิดรอยแดงรอบข้อมือ"ถ้าฉันบ







