เล่ห์รักสัมผัสลวง 25+

บทนำ

เผลอตัว (แต่ไม่เผลอใจ)

            ร่างบางของ ‘ยี่หวา ภัทรฉัตรอัมพร’ ใช้มือของตัวเองยื่นคีย์การ์ดไปแตะที่ประตูห้องด้วยอาการมึนเมา เนื่องจากในงานแต่งของนรินดา เธอดื่มหนักมาก เพราะมีเรื่องให้ต้องคิด อีกทั้งวันนี้เธอก็เกือบมาไม่ทันพิธีแต่งงานของนรินดาด้วย ซึ่งเธอกับเจ้าสาวอย่างนรินดาไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น เพียงแต่เธอรู้จักกับเคย์เดนเลยมาร่วมงานในครั้งนี้ แต่หลังจากนี้อาจจะได้สนิทกันมากขึ้น เพราะนรินดาเองก็ดูน่ารักและเป็นมิตรมาก

            “อื้อ...ห้องไม่ได้ล็อกเหรอ” เสียงหวานบ่นกับตัวเอง สายตาฉ่ำเยิ้มจ้องมองหน้าห้องพร้อมกับภาพตรงที่พร่ามัว จนแยกไม่ออกว่ามันคือห้อง 717 หรือ 711 กันแน่ “ห้องนี้แหละ...อึก...ใช่ๆ”

            นิ้วเล็กชี้ไปยังตัวเลขห้องพร้อมกับใช้มือบางจับที่จับประตู เพื่อเปิดเข้าไปอย่างง่ายดาย ร่างเล็กเดินโซซัดโซเซมานอนที่เตียง พร้อมกับรับรู้ถึงความเย็นภายใน อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมภายในห้องถึงได้เย็นขนาดนี้ ทั้งๆ ที่เธอเพิ่งเข้ามา

            “เปิดแอร์เย็นจัง...อื้อ...” เพราะความมึนงงบวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปมาก ทำให้สติมีอยู่เหลือน้อยนิด จนแทบไม่สามารถครองสติของตัวเองไว้ได้

            ร่างเล็กของยี่หวาเดินไปที่เตียงจากนั้นก็ล้มตัวลงนอนด้วยสภาพที่อยู่ในชุดราตรีที่สวมมา และด้วยความที่มันเป็นชุดรัดรูป ทำเอาเธอรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมาก

            “อื้อ...ชุดรัดอะไรขนาดนี้”

เสียงหวานๆ ร้องบอกกับตัวเอง จากนั้นเธอก็ชันกายสูงขึ้นเพื่อที่จะได้ทำการถอดเดรสตัวยาวของตัวเองออก ทำให้ตอนนี้เรือนร่างสวยเหลือเพียงผ้าพันหน้าอกที่เธอชอบพันเอาไว้ แม้คนภายนอกจะคิดว่าเธอผอมบาง แต่ความจริงมันไม่ใช่เพราะหน้าอกของเธอมันใหญ่โตเกินตัวไปมาก มากจนน่ารำคาญ เลยเลือกจะใช้ผ้าพันซ่อนเอาไว้ไม่ให้ใครเห็น

            “เบื่อหน้าอกของตัวเองจัง” ว่าจบมือน้อยๆ ก็ค่อยๆ คลายผ้าพันหน้าอกออก จนทำให้ตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรปกปิดท่อนบนอีกต่อไป และคิดว่าการอยู่ในห้องคนเดียวแบบนี้น่าจะไม่เป็นอะไร “เฮ้อ”

            ตอนนี้ร่างกายของยี่หวาเหลือเพียงชั้นในตัวบางที่ปกปิดเบื้องล่างเท่านั้น เธอไม่ได้สนใจอะไรนอกจากล้มตัวลงนอนพร้อมกับใช้ผ้ามาห่มร่างกายเปล่าเปลือยของตัวเองเอาไว้ และขณะที่กำลังหลับอยู่นั้น มือหนาของใครบางคนก็มากอดที่เอวบางเอาไว้ ซึ่งยี่หวาที่อยู่ในห้วงนิทราไม่ได้สนใจอะไร

            “อื้อ...”

            “มาแล้วเหรอ ฉันรอตั้งนานแล้วนะ” เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้น ก่อนชายหนุ่มจะปรือตามองสาวข้างกายที่ตัวเองนัดให้หล่อนมาหาในคืนนี้ เพราะอารมณ์เปลี่ยวอยากจะนอนกับใครสักคน

            “อื้อ...อ๊า...” เสียงครางของสาวข้างกายปลุกความกำหนัดของชายฉกรรจ์อย่าง ‘คาร์เตอร์ โอเวนตัน’ ได้เป็นอย่างดี เสียงของเธอช่างหวานเหลือเกิน และด้วยความที่ในห้องปิดไฟสนิท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของผู้หญิงข้างกายตัวเองได้ชัดเจน

            มือหนาที่อยู่ภายในผ้าห่มค่อยๆ เลื่อนไปลูบไล้ร่างกายเนียนนุ่มของสาวข้างกาย ทำเอาเขาถึงกับครางกระหึ่มในลำคอ เพราะบางอย่างที่อยู่ภายในผ้าห่มนี้มันช่างอวบใหญ่เต็มไม้เต็มมือของเขาเหลือเกิน

            “นมใหญ่จังวะ” มือหนาของคาร์เตอร์ค่อยๆ เคล้นคลึงที่หน้าอกอวบอิ่มอย่างชอบใจ เขาชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ๆ เวลาเอากันแล้วมันโคตรฟินเลย

            “ตอนในงานไม่เห็นจะใหญ่เท่านี้เลย” ก่อนที่คาร์เตอร์จะมานอนรอ เขาได้นัดแนะสาวสวยคนหนึ่งที่อยู่ในงาน และคาดว่าจะเป็นเหล่านางแบบที่มาร่วมงานแต่งของเคย์เดน เลยนัดแนะพร้อมให้คีย์การ์ดเอาไว้ เพื่อให้หล่อนมาหาเขาที่ห้อง และไม่คิดว่าสาวสวยจะมาถึงเร็วกว่าเวลานัดหมาย

            “อื้อ...”

            เสียงครางอื้อของสาวร่างบางทำเอาสติของคาร์เตอร์แทบขาดผึง เพราะเสียงของเธอมันช่างหวานเสียจนเขาอดใจไม่ไหว

            “เสียงเพราะขนาดนี้ เดี๋ยวเก็บเอาไว้ครางให้พี่นะจ๊ะคนสวย” ว่าจบคาร์เตอร์ก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเปล่าเปลือยไม่ต่างจากผู้หญิงใต้ร่าง และเขาก็ไม่รอช้าที่จะทำการตะปบผ้าห่ม แล้วเหวี่ยงมันลงจากเตียงอย่างแรง เนื่องจากไม่ต้องการให้อะไรมาบดบังร่างกายของสาวสวยที่เขานัดมาในคืนนี้

            “จะทำอะไรคะ”

เสียงหวานร้องถามพร้อมกับยกมือขึ้นปัดมือหนาของคาร์เตอร์ที่กำลังลูบไล้ที่เรือนกายสวย ขนาดไม่มีไฟในห้อง แต่แสงจากดวงจันทร์ทำให้เขามองเห็นร่างกายขาวผ่องของสาวน้อยใต้ร่างได้ชัดเจน จนอยากล่วงรู้ความลับแล้วว่าเธอจะเด็ดดวงมากแค่ไหน รูปร่างของเธอบอบบางจนเขาครางกระหึ่มในลำคอ เพราะอยากจะค้นหาเธอแล้วว่าจะเป็นอย่างไร