LOGIN"อึกฮือๆ" น้ำหนาวสะอื้นไห้จนตัวโยนเมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่ออกไปแล้วเธอกอดลำตัวหนาของศิลาเอาไว้แน่นเขาเองก็กำลังสวมกอดเธอเอาไว้แน่นเหมือนกัน "กูไปช่วยพ่อไอ้ศิลาจัดการเรื่องงาน มึงไปจัดการบอกญาติทุกคน" อัคคีเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาจากห้องนอนของภูวดลตรงไปหาครามคุณพ่อของศิลาทันที สามเดือนต่อม
"คุณภูว เชื้อไม่ได้ติดกันง่ายขนาดนั้นอีกอย่างพวกเราใส่แมสก์กันทุกคน" เป็นซิตาที่เอ่ยขึ้นซิตาเองตั้งแต่รู้ว่าภูวดลตรวจพบเชื้อมะเร็งเธอก็มาคอยดูแลเขาอยู่เรื่อยๆไม่ได้ทิ้งภูวดลอย่างที่ใจเธออยากจะทำ "ไม่ อย่าเข้ามาใกล้ผมเลยผมทำผิดกับคุณและลูกมามากอย่าทำให้ผมต้องเป็นสาเหตุทำให้คุณกับลูกต้องลำบากเลย" ภูว
The End "เมื่อวานหนาวจะฆ่าเฮีย" น้ำหนาวเอ่ยขึ้นทำให้ศิลาที่กำลังใช้ปากดูดดุนติ่งสวาทของเธออยู่หยุดนิ่งไป "เรื่องเมื่อวานก็ส่วนเมื่อวาน มันผ่านมาแล้ว" "หนาวขอโทษ" น้ำหนาวเอ่ยขอโทษเสียงสั่นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาคู่สวย "โดนเอ็นกระแทกเข้าไปสติเลยกลับเข้าร่าง?" น้ำเสียงทุ่มต่ำของใครคนหนึ่งด
ตอนที่ 46 "อ๊าส์อ๊าสสสสส!!!" ศิลากระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามสีขาวขุ่นฉีดพ่นเข้ามาในโพรงปากเล็กทุกหยาดหยดจนล้นทะลักโพรงปากออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "แค่กๆ!แค่กๆ!" น้ำหนาวสำลักน้ำกามของศิลาหน้าดำหน้าแดงศิลาจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของเธอไม่วางตาพลางใช้นิ้วยาวแกร่งเช็คคราบน้ำกามบนริมฝีปากออกให
ตอนที่ 45 "ถ้าต้องการให้เฮียทานเฮียก็จะทานถ้าจะทำให้หนาวไม่โกรธเฮีย" ศิลาเอ่ยทิ้งท้ายก่อนจะอ้าปากรับยาพิษอย่างไม่ลังเลใจ เคว้ง!!! เสียงชามแตกดังขึ้นเสียงดังเป็นน้ำหนาวที่วิ่งเข้ามาปัดถ้วยซุปฝักทองและช้อนในมือของศิลาทิ้งลงพื้นห้องอย่างแรงศิลาที่เห็นอย่างนั้นก็นิ่งเงียบไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเขาจ้องมอง
ตอนที่ 44 สองชั่วโมงต่อมา "กลับมาแล้วเหรอ" ศิลาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าน้ำหนาวเดินเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังจากที่เธอขอออกไปเจอเพื่อนสนิทอย่างพรีมเมื่อหลายชั่วโมงก่อน "ค่ะ" "ทานอะไรมารึยัง" ศิลาเอ่ยถามเสียงเรียบพลางเดินเข้ามาสวมกอดร่างบางที่ยืนอยูตรงหน้าเอาไว้หลวมๆ "ทานมานิดหน่อยแล้วค่ะ" น้ำหนาวตอบพลาง
"ศิลาทำไมไม่รอตื่นพร้อมหนู" น้ำหนาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียพลางซบใบหน้าสวยหวานซุกเข้าหาแผงอกแกร่งกำยำเปลือยเปล่าของศิลา "ศิลาปล่อยให้หนูนอนคนเดียวทำไม" "เฮียออกมาดื่มกาแฟแป๊บเดียว เดี๋ยวก็จะกลับเข้าไปนอนเป็นเพื่อนหนูแล้ว แต่หนูดันตื่นก่อน" "ศิลาหิวข้าวไหม" น้ำหนาวเอ่ยถามขณะที่ใบหน้าสวยหวานยังค
ตอนที่ 36 "อิ่มยังครับ" ศิลาเอ่ยถามน้ำหนาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนเมื่อเห็นว่าเธอทานอาหารบนโต๊ะไปเยอะมากแล้ว "ศิลาอิ่มรึยัง" น้ำหนาวแหงนคอขึ้นมาเอ่ยถามศิลาตาแป๋ว "อิ่มแล้วครับ แล้วหนูอิ่มรึยัง" ศิลาโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจูบที่หน้าผากมนของน้ำหนาวด้วยความเอ็นดูมือหนาบีบพวงแก้มป่องเบาๆด้วยความมันเขี้ย
"นายครับ ตัวแม่จะให้ทำยังไงครับ" นาวาเอ่ยถามผู้เป็นนายที่นั่งมองท่าทางเกรี้ยวกราดของภูวดลเงียบๆ ศิลาปรายตามองปาลีเพียงนิดก่อนจะตอบกลับลูกน้องคนสนิท "เอาอาหารหมากรอกปากมัน" ศิลาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินออกมาจากคฤหาสน์หรูของภูวดลทันที @คฤหาสน์หรูของซิตา
ตอนที่ 35 "มึงจะไม่ยอมเสียอะไรไปเลยรึไง อยากให้ครอบครัวของตัวเองยังคงอยู่อย่างเดิม แต่ก็อยากอยู่กับเมียน้อยด้วยมึงต้องเลือกเอาสักทาง" "..." ภูวดลนิ่งเงียบไม่ได้ตอบโต้อะไรเพราะสิ่งที่นาวาเอ่ยมันคือเรื่องจริงที่เขาเห็นแก่ตัวไม่ยอมเสียอะไรไปเลยแม้แต่อย่างเดียว เขาไม่ยอมเลือกใครเลยสักคนแต่ในตอนนี้เขา







